Denken

Zullen we maar leven voortaan,
van sterren en dauw
en zonlicht en wind als vingers
die zacht door je haren gaan.
want geluk heeft ontelbare namen
maar niets, geen lettergreep
om vast te houden
tenzij niets zoveel is als alles
en dat soort alles
dan klein en bang
als een vogeltje
in je handen te wachten ligt
tot het wordt losgelaten
Kris Gelaude

Lange tijd scheen het me toe
dat het leven op het punt stond te beginnen
--het echte leven.
Maar er was altijd een obstakel,
iets wat eerst moest gebeuren,
iets wat nog niet af was,
tijd die aan iets besteed moest worden,
een schuld die moest worden afgelost.
Dan zou het leven beginnen.
Uiteindelijk drong het tot me door
dat die obstakels mijn leven waren.
Fr.Alfred D'Souza

Ik wilde m'n werk doen vandaag,
maar een bruin vogeltje zat in de appelboom
en zong zijn mooiste lied
en een kleurrijke vlinder vloog
door de velden
de bladeren van de bomen
riepen m'n naam
en de wind floot 
zingend over het land
ritselend door het gras en de bloemen
Een regenboog stak
zijn kleurrijke hand uit.
Dus wat kon ik anders doen
dan lachen en genieten.

vrij vertaald naar Richard le Gallienne