Het was een man met een baard die over mijn schouders keek naar Maria op de ezel, die haar gezicht naar de hemel gericht had, en hij kreeg medelijden met ons. Hij gaf ons een deken en zei dat we in zijn stal mochten slapen. Een stal. Het woord droop als een fluim speeksel van mijn wimpers; Tranen van woede brandden in mijn keel. Een stal! Ik heb mijn hele leven gewerkt om mijn vrouw te laten bevallen van een engelenbaby in een roittige kribbe. De dieren waren doodstil. Ze sliepen niet, maar ze waren gewoon stil. Ik keek naar hen, en zij keken terug naar mij. Het was Maria die me wakker schudde met de woorden: 'Ik weet dat nu alles anders gaat worden als hij éénmaal geboren is'.
Bij U, Heer, schuil ik,
maak mij nooit te schande.
Bevrijd mij en doe mij recht,
hoor mij, haast U mij te helpen.
Wees voor mij een rots, een toevlucht,
een vesting die mij redding biedt.
U bent mijn rots, mijn vesting,
U zult mijn gids zijn, mij leiden, tot eer van Uw naam,
mij losmaken uit het net dat voor mij is gespannen,
U bent mijn toevlucht.
In Uw hand leg ik mijn leven,
Heer, trouwe God, U verlost mij.
U ziet mijn ellende,
U kent de nood van mijn ziel,
U laat niet toe dat de vijand mij insluit,
U geeft mijn voeten de ruimte.
Maar ik vertrouw op U Heer,
ik zeg: U bent mijn God,
in Uw hand liggen mijn lot en mijn leven, bevrijd mij
uit de greep van mijn vijanden en vervolgers.
Laat het licht van Uw gelaat over mij schijnen,
toon Uw trouw en red Uw dienaar.
Zo even voor Kerstmis. Maria is er altijd voor ons en zal ons nooit verlaten.
Het beeld 'Maia, hulp der christenen', vind je in de gemeenschapstuin van de Salesianen in Groot-Bijgaarden. Soms is dat beeld niets meer dan wat steen, maar meestal is het een uitnodiging, zeker wanneer medebroeders gebonden waren aan hun zetel of ziekenbed. Het was vooral voor die mensen die hun laatste levensfase binnenstapten hun laatste houvast, zij die hun leven met de hulp van Maria zich ten volle ten dienste gesteld hadden als Salesiaans priester.
Maria, Hulp der christenen, bid voor ons, en voor zij die ons verlaten hebben om nu bij U thuis te komen. Amen.
Neem alle hardheid weg in ons oordeel. Leer ons onverdeeld goed te zijn als U voor elke mens die wij ontmoeten. Geef ons kracht om vergeving te schenken, voorbij ons eigen gelijk. Help ons om waar het mogelijk is mee te werken aan verzoening en vrede. Leer ons de taal van uw goedheid, zonder voorwaarden, zonder grenzen.
Heer,
Wij bidden U voor hen die onderdrukt worden
en de ondraaglijke last dragen van de vernedering.
Genees hun pijn Heer en maak hen vrij.
Maak ons allen vrij om Uw weg van zelfvergeten liefde te betreden.
Wij vragen U dit in de Naam van Jezus.
Hij die de zonden van de wereld op zich heeft genomen
omdat we allen vrij mogen zijn.
Amen.
Er woonde eens een vrome man in een dal nabij de zee, en op een dag spoelde een enorme vloedgolf over de bergen. De bewoners van het dal sloegen op de vlucht naar hogergelegen gebied, maar de man weigerde zijn huis te verlaten in de overtuiging dat God hem zou beschermen. Terwijl hij in het deurgat stond te kijken kwam er een ruiter voorbij, die zei: "Spring achterop, beste man. Mijn paard is sterk genoeg om ons allebei in veiligheid te brengen." De man weigerde, en zei dat zijn God hem zou beschermen, waarop de ruiter verder reed. Het water steeg, en de man klom op het dak van zijn huis, en terwijl hij daar zat zwommen er twee mannen voorbij, die riepen: "Spring in het water, vriend. Wij zullen je helpen aan land te komen." Opnieuw weigerde de man, omdat hij wist dat God hem zou beschermen, en de zwemmers zwommen verder. Het water steeg nog meer, en de man klom op zijn schoorsteen, en terwijl hij daar zat kwam er een boot voorbij geroeid, waarvan de inzittenden riepen: "Kom erbij, beste man. Er is nog plaats genoeg op de banken." Voor de derde keer weigerde de man, en zei dat God hem zou beschermen. De boot roeide verder en verdween in de verte. Het water steeg hoger, en de man verdronk. Wat later verscheen de man voor God, en hij was woedend. "Ik geloofde in U. Ik vertrouwde op U, en Gij hebt mij in de steek gelaten." God keek de man aan en zei: "Maar mijn zoon, Ik heb je een ruiter, twee zwemmers en een boot gestuurd. Wat had je nog meer willen hebben?"
Heer,
geef ons de moed en de woorden
om verzoening te brengen in de wereld.
We weten vaak niet hoe we haat en geweld
moeten aanpakken.
Breng vrede in ons, bij de mensen die ons omringen,
en over de hele wereld.
Amen
De zending van Christus omvat de verlossing van de hele mensheid. De Kerk is katholiek, omdat zij haar christelijke boodschap tot alle volkeren richt. Al van bij aanvang streefde zij ernaar aan alle volkeren het licht van het evangelie te schenken. Door de opdracht van Jezus is zij verplicht om alle etnische, nationale en religieuze verschillen te overwinnen.
De kerststal
