Berichten van 1 januari 2016 tot 31 december 2016

zouden we haast vergeten dat we nog in de Kerstperiode leven....

Haat’, het is vandaag een goedkoop woord dat heel gemakkelijk in de mond genomen wordt. Men heeft geen hekel aan iemand, men vindt een ander niet antipathiek, neen: men haat…

Vader, Wij zijn allemaal uw kinderen.
Wat ook onze afkomst, politieke of
religieuze overtuiging is,
wij behoren tot deze wereld die U
geschapen en aan ons in bewaring
hebt gegeven.
Ik wil bewust zoeken,
niet naar wat ons scheidt
maar naar wat ons met elkaar
verbindt.
Zo wil ik wandelen
in het licht van uw genade.

VERKONDIG GODS HEIL. (PSALM 96)

JOZEF EN MARIA BRACHTEN JEZUS NAAR JERUZALEM OM HEM AAN TE BIEDEN AAN DE HEER. (LUCAS 2, 22-35)

Maria en Jozef stellen hun kind onder de zegen van de Heer. Een zinvol gebaar als teken van vertrouwen in de toekomst. Hun kind zal een licht zijn voor de enen, maar een’ omstreden teken’ voor anderen

Heer,
niemand kan het leven voorzien.
Daarom kom ik tot U
en leg in uw handen:
alles wat ik heb, alles wat ik doe,
alles wat ik ben.
Laat me niet enkel voor mezelf
leven, maar verbonden met U
en gegeven aan mensen.

ZING VOOR DE HEER EN VERHEERLIJK ZIJN NAAM (PSALM 96)

 VAN KERSTMIS

vervulling van uw mooiste dromen in eenheid met die van God.

Onderweg

Een man en een vrouw gaan langs de wegen,
de lucht is koud, de wind zit tegen.
Geen Dickens-sfeer, geen welbehagen
en af en toe hoor je haar vragen
met zachte stem:
'Is het nog ver naar Bethlehem?'
'Ja, het is nog ver naar Bethlehem.'

Opnieuw een jaar van vluchtelingen
die schamel langs de wegen gingen.
Opnieuw een jaar van oorlogsrampen
van hongersnoden en van kampen
en requiem.
'Is het nog ver naar Bethlehem?'
'Ja, het is nog ver naar Bethlehem.'

Van de verloren Hof van Eden
naar de onmogelijke vrede.
Zo trekt de mens over de wegen
met haar en hem.
'Is het nog ver naar Bethlehem?'
'Ja, ja het is nog heel ver naar Bethlehem.'

Ivo de Wijs

U zegt: ‘Alles is toegestaan.’ Zeker, maar niet alles is goed. Alles is toegestaan, maar niet alles is opbouwend.

Wees niet op uzelf gericht, maar op de ander.

“Als Christus met zijn mateloze goedheid in ons woont, worden we ten diepste eenvoudige en zachtmoedige mensen, vrouwen en mannen met een hart dat geraakt werd door Jezus. Niet het minst in onze omgang met elkaar. Om in de wereld een waarachtig teken te stellen, moeten wij christenen eerst zelf dat teken worden”,

aldus bisschop Aerts.

HEER, bewaar ons wanneer uw Naam verbleekt door onze twijfels en wanhoop ons verblindt; bewaar ons als de nacht ons verstomt en angst aanjaagt; bewaar uw schepping voor het duistere dreigen van een blijvende nacht; bewaar ons voor elkaar, voor onze vrienden, voor hen die van ons houden, voor hen met wie wij het leven delen; bewaar ons in deze nacht; bewaar ons in alle dagen en nachten, tot in uw eeuwigheid.

HIER GAAT HET ECHT OVER!

wij zijn blij hem te verwelkomen!

De leuze 'kostbaar in Zijn ogen' verwoordt de kern van het evangelie. We zijn oneindig kostbaar in Gods ogen, benadrukt bisschop Lode Aerts: Iedereen, gelovig of niet-gelovig, voorbeeldig of niet-voorbeeldig, iedereen is in de ogen van God kostbaar. Het komt uit Jesaja, een passage over een volk in ballingschap. Een beetje vergelijkbaar met de situatie vandaag. Een crisistijd, er heerst angst en onzekerheid. En ze zijn ook met niet zo veel meer. En net dan zegt God, zo verhaalt de profeet, dat ze kostbaar zijn in Zijn ogen.

We zeggen: Spijtig, maar ik kan niet. Vandaag niet, misschien morgen. Morgen zal ik beter zijn, morgen zal ik bidden, morgen zal ik het goede doen, morgen. Deze sluwheid verwijdert ons van het ja, vervreemdt ons van God en leidt ons naar het neen, het neen van de zonde, het neen van de middelmatigheid. Het bekende Ja, maar… Ja, Heer, maar… Zo sluiten we deur voor het goede en het kwaad maakt gebruik van dit gemiste ja. Elk volmondig ja aan God daarentegen is het begin van een nieuwe geschiedenis: ja zeggen aan God is waarlijk oorspronkelijk, dat is de oorsprong, niet de zonde, die ons van binnen oud maakt.

deze perioden meer dan ooit ...

Gij God
moet het ons leren
naar U te verlangen

Uit onszelf doen we dat niet.
Wij hebben andere zorgen
Ons verlangen is veel te kort
om U in het zicht te krijgen;
en aan geduld hebben
we ook geen overschot.

God, Gij
hebt het ons ook geleerd.
Gij hebt ons een moeder gegeven.
Als de avond tijd van luisteren baart
zal zij ons vertellen
dat wij uit wachten zijn geboren.
Zij keek maanden naar ons uit
en zo geraakte zij op ons
nooit meer uitgekeken

en als die moeder ook nog Maria heet
zal zij een andere avond
verder vertellen
hoe ze zich voelde
koningsdochter uit een vervallen tak,
kind van een volk zonder vleugels
en wat haar overkwam
hoe ze een stem hoorde,
en schrok van dat woord
en begon te bidden
Kom Heer, kom
Kom Kindje, kom.

(Eugeen Laridon)

JA ZEGGEN IN DOODGEWONE DINGEN

Dank U, Vader, voor deze maand van het jaar die sprankelt van licht, liefde en verwachting. Ik bid dat vermoeide harten weer nieuwe vreugde zullen ervaren, dat twijfelende geesten het komende kerstfeest weer hoop zullen krijgen en dat de vonk van het leven bij veel mensen zal terugkeren. Amen.

Het kind van de hoop
wordt steeds weer geboren
uit mensen,
God, wat een wonder!

Leg je zorgen neer aan de voeten van de Heer!

“Wij, wij hebben geen wapens.
Maar wij geloven in de zachte en
nederige kracht van het gebed.
De vrede is niet alleen protest
tegen de oorlog en evenmin het
resultaat van onderhandelingen,
politieke compromissen of
economische verdragen.
Zij is het resultaat van gebed.”

Paus Franciscus, Wereldgebedsdag voor de Vrede

WE HEBBEN NOG EEN LANGE WEG TE GAAN VOOR WE HET KERSTKIND KUNNEN GROETEN

Naar aanlieding van de nieuwe tekst van het Onzevader, vind je hier de volledige tekst.

even je tijd nemen ...

Als een van u het moeilijk heeft,

laat hij bidden; is hij vrolijk, laat hij een loflied zingen.

Breng je zorgen bij God.

Hij is de hele nacht wakker!

Laten we van het geloof ons leven maken.

Laten we het in praktijk brengen in de dienst aan de broeders,

vooral van de meest noodlijdende.

paus Franciscus

MOEDER VAN GOD, BID VOOR ONS, ARME ZONDAARS.

Voeg je naar
het ritme van het leven
en voel je thuis,
weet je gedragen –
zoals een kind in moeders schoot,
op vaders knie.
Bid, voel je thuis.

Wijd de morgen,
zegen de avond –
en vertrouwd met méér
dan wie of wat ook.
zul je dag en nacht
hitte en kilte
kunnen verdragen.
Bid, heilig de tijd.

Wees meer bedacht
op hart en ziel
dan op have en goed –
meer op vrede van binnen
dan naam van buiten.
Het geeft je
vaste grond onder de voet.
Bid, ben jezelf.

Wij hebben geen verstand meer van leven
en dikwijls draaien wij dol en zien "het" niet meer zitten.
Zo dikwijls doen wij het leven geweld aan
en verknoeien wat natuurlijk en goed is.

Heer, Gij hebt toch uw schepping gemaakt
en gezien dat het goed was.

Gij hebt de mens gemaakt naar uw beeld
en gezien dat het goed was.

Open onze ogen en breng ons tot inkeer.
• Leer ons gezond te leven,
met tijd om te ademen, te kijken en te luisteren
en weer verwonderd te zijn over de kleine dingen van elke dag.
• Leer ons gezond te leven,
met tijd om ziek te zijn en te herstellen
en ons te verheugen over het geschenk van ons lichaam.
• Leer ons gezond te leven,
met tijd om verdrietig te zijn en blij te zijn,
met tijd om te huilen en te lachen.
• Leer ons gezond te leven
en de moed hebben om te zeggen:
zo is het genoeg, dit gaat te ver, dat is teveel.
Geef ons de moed om ons niet te laten meesleuren
in de draaikolk en de wervelstorm
van wat "hoort" en "moet".
• Leer ons te ontdekken
wat echt leven is en van wat samen-leven is.

En dan zult Gij kunnen zeggen: dat het goed is.

Vrijheid is loslaten
kwetsbaar zijn
dit voelen met de pijn
diep in je ziel
en toch in verbondenheid

Vrijheid eist moed
om te leven
om te lachen
om te huilen
en toch in verbondenheid

Vrijheid je zelf toestaan
anders te denken
anders te doen
en toch in verbondenheid

Vrijheid om te mogen kiezen
goed of slecht
zwart of wit
met durf om terug te komen
en toch in verbondenheid
met de Bron van het leven

We naderen het einde van het kerkelijk jaar. a.s. Zondag is het al weer de laatste zondag, daarna begint de advent. In de lezingen van deze tijd wordt verwezen naar het einde van de tijd, einde van het leven. Dan moeten we verantwoording afleggen, hoe we in ons leven gepresteerd hebben. Het is belangrijk dat we nu en dan eens even stil worden en nadenken over ons leven, hoe wij erbij staan. Het evangelie maakt ons duidelijk dat het niet gaat om wat we presteren en produceren, zaken die in onze maatschappij toch als heel belangrijk gezien worden. God kijkt niet naar de uiteindelijke resultaten, maar wel naar onze inzet, onze wil om steeds weer het goede te doen.

God, ik weet dat U ook mij roept
om mijn talenten in uw dienst te stellen,
ik weet dat U ook tegen mij zegt:
"Ik heb jouw handen nodig om te bouwen aan mijn wereld;
Ik heb jouw voeten nodig om wegen van vrede te gaan;
Ik heb jouw mond nodig om mijn boodschap uit te dragen;
Ik heb jouw lichaam nodig om daar te zijn waar nood is,
Ik heb jouw hart nodig om steeds meer lief te hebben."
Maar ik ben zo bang om 'ja' te zeggen,
want wat is dan mijn toekomst?
Wat moet ik achter mij laten.
En wil ik het wel? Kan ik het wel?
Help me, God, om als het moet ja te kunnen zeggen.
'Ja' tegen U, 'ja' tegen de ander. Amen

Schep, o God, een zuiver hart in mij, vernieuw mijn geest, maak mij standvastig, verban mij niet uit uw nabijheid, neem uw heilige geest niet van mij weg. Red mij, geef mij de vreugde van vroeger, de kracht van een sterke geest.

Veel mensen zeggen: ik zie God niet, Hij is onzichtbaar. Maar ze willen Hem niet zien. Ze nemen er geen tijd voor. God is onzichtbaar zoals een mens vaak onzichtbaar is. We willen iets van God zoals we iets van een ander mens willen en dat verhindert dat we Hem werkelijk zien. Als de ander moet zijn zoals jij hem hebben wilt, zie je hem niet echt. Daarvoor moet je kijken zonder hebzucht, angst, ijdelheid, jaloezie.

Een tijd om te rusten en een tijd om te werken
Een tijd om te wachten om weer aan te sterken
Een tijd voor jezelf en een tijd voor je kinderen
een tijd waarin niemand je mag hinderen
een tijd om te geven en een tijd om te dienen
een tijd om te ontvangen en een tijd om te verdienen
een tijd om te zingen tot lof van de Heer
een tijd om te bidden, kniel voor Hem neer
een tijd om te leren uit het woord van God
een tijd om te verwerken jouw levenslot
een tijd om te luisteren naar wat God wil zeggen
een tijd om jouw leven in Zijn handen te leggen
een tijd waarin je ontdekt het verschil
wat kán en móet ik: om te doen Gods wil!

Lieve Vader, de tijd van deze dag is weer tussen mijn vingers doorgeglipt. Ik weet hoe belangrijk het is om tijd met U te hebben, maar de drukte van alle dag, de zorgen, de beslommeringen hebben me opnieuw in beslag genomen. Vergeef mij, Vader en help mij, hoe ik in mijn drukke leven, in mijn omstandigheden, tijd kan vrij maken voor U. Leidt mij door Uw Geest, in Jezus ‘Naam.

Ik wens iedereen nog een fijne avond, voor straks een rustige nacht en morgen een mooie gezegende dag!

WEG MET DIT ALLES! MAAK VAN HET HUIS VAN MIJN VADER GEEN MARKTHAL! (JOHANNES 2,13-22)

Hier zien we een andere kant van Jezus. Niet die zachtaardige man, zoals hij dikwijls afgebeeld wordt, maar een woedende Jezus. Een Jezus die grote schoonmaak houdt en protesteert tegen het gebruik van de tempel als een soort markthal.

Schoon schip maken:
misschien moet ik
het ook maar eens doen
in mijn binnenste.
Zelf een tempel worden
van echtheid,
zuiverheid,
sereniteit,
spiritualiteit en liefde.
Heer Jezus,
ga met uw gesel
ook eens door mijn hart.
Roei uit wat er niet thuishoort.
Zuiver mij.
Maak van mijn hart,
meer en meer, een tempel
waarin de Heilige Geest kan wonen,
mij kan inspireren
en mij uw liefde kan doen voelen.
Ik dank U

Uit de Verklaring van Langemark:

“Wij verdragen niet langer dat te veel politici in België en Europa het egoïsme en de angst aanwakkeren, door muren op te trekken rond onze welvaart en de vreemde nieuwkomer niet op de eerste plaats als medemens in de ogen te kijken. Wij dagen alle beleidsmakers uit om moediger te zijn en hun medeburgers te betrekken in daden van gastvrijheid, integratie en solidariteit. Wij vragen meer inspanningen om de oorzaken van gedwongen migratie in de landen van herkomst weg te werken. … Wij roepen alle krachten in onze samenleving op om werk te maken van een cultuur van ontmoeting, omdat wij geloven dat elke waarachtige ontmoeting met een nieuwkomer de samenleving verrijkt en versterkt.”

OUDERDOM...

Verlaat mij niet Heer,
in mijn ouderdom,
als 'k niet meer kan zoals ik
graag zou willen.
Als benen weigeren en handen trillen.
Zie dan, juist dan, vol liefde, naar mij om.

Stuur mij mensen op mijn pad met groot geduld,
als mijn geheugen het soms af laat weten
als 'k dingen zoek, of namen ben vergeten,
geef dat dan toch, Uw Liefde
mij vervult..

En wordt het lichaam zwak, de ogen slecht,
Laat dan Uw Woord, Uw naam
mij vergezellen,
opdat ik anderen nog kan vertellen,
waar 't fundament de grondsteen is gelegd..

En als ik heel dicht bij het einde kom,
vul mijn gebroken stem, dan met gezangen,
en laat mij diep, heel diep naar U verlangen,
Verlaat mij niet Heer, in mijn ouderdom.