Berichten van 1 januari 2018 tot 31 december 2018

Wanneer je het Kerstkind Jezus omarmt,
en je iedere dag inspant en moeite doet
om Hem steeds beter te leren kennen,
dan mag je met vertrouwen en verwachting
het nieuwe jaar 2019 beginnen.
Wat het zal brengen is ons nog niet bekend.
Maar de God die naar ons omzag
in de geboorte van Zijn eigen geliefde Zoon,
Hij zal ook in het nieuwe jaar
naar ons omzien en voor ons zorgen.
Jezus is onze door God gegeven Immanuël.
God is met ons, ook in 2019!

Dat ik het geduld mag bewaren
als ik word beproefd.
Dat ik de waarheid blijf spreken
ook als die pijnlijk is.
Dat ik vrede mag stichten
vanuit een liefdevol hart.
Dat ik trouw kan blijven
aan wie mij lief zijn.
Dat ik het juiste inzicht krijg
voor de weg die ik moet gaan.
Dat mijn oren geopend blijven
voor de stemmen van profeten.
Dat ik het kind in mijn armen mag dragen
net als Simeon op zijn oude dag.

 aan Jezus

 bij het licht van Kerstmis

Zeker nu God mens is geworden, hebben we allen reden om hoopvol te zijn!

 VANAF NU BEN JIJ OOK ONZE MOEDER!

 dit wens ik al mijn blogvrienden toe!

 HIJ die komt!

Nu alle kaarsjes op de kerstkrans branden, staat Kerrstmis voor de deur.

Er zijn er niet zoveel als Johannes de Doper
die de woestijn aandurven,
de stilte, het alleen staan
en het dorre eenzaam vechten met de diepste levensvraag:
‘Wat ga ik van mijn leven maken?
God, wat wil je dat ik doe?’

Er zijn er niet zoveel
die na de eigen ommekeer
ook ommekeer bij anderen gaan vragen,
en blijven doorgaan
ook al gaat hun roep verloren in woestijnen van onbegrip.

Er zijn er niet zoveel als Johannes de Doper,
zo gelouterd, zuiver van bedoeling,
dat het waar was wat hij zei:
‘Ik doe het niet voor mezelf.
Het gaat om Hem die na mij komt.
Het gaat om beter leven met allen.’

Van zulke mensen zegt het evangelie:
hij getuigde van het Licht, met woord en daad.

Dat is onze bestemming:
Gods licht doorlaten,
Hem laten schijnen in ons leven.

Wanneer wij de knieën buigen

om te bidden, buigt God zich voorover

om te luisteren.

Van de echte LIEFDE.

God, het moet toch mogelijk zijn,
het was toch uw droom, uw visioen:
de mens die onomwonden
en consequent uw beeld vertoont.
De mens die recht doet, vrede sticht,
een mens die liefheeft.
De mens die de nacht verdwijnt en een lichtpunt is.
God, het moet toch mogelijk zijn,
dat er zulke mensen bestaan.
Al zo lang wachten wij,
al zo lang wacht uw schepping erop
dat wij mensen
de wereld zullen maken tot een stad van vrede.
Amen.

 Neemt hoe langer hoe meer een pertinente plaats in, in deze advent.

HET NODIGE GELOOF

Laten we in deze adventstijd aan de Heer vragen: Leer mij bidden!

We moeten dat aan de Heer vragen: Heer leer mij bidden.

Laten we dat in deze adventstijd doen.

Hij zal onze smeekbede zeker niet in het niets laten vallen.

KOME!

 MET UW BROOD

 met JEZUS!

Beeldspraak is de taal van het verlangen. Het onthult en het bedekt tegelijk.

Het licht een tipje van de sluier op, zonder de sluier helemaal weg te nemen. Beeldspraak is verwant aan verleiding en erotiek. Afstand en verhulling doen meer verlangen naar de geliefde dan totale beschikbaarheid. Door zich in beeldspraak te hullen, wekt God mijn verlangen. Hij hoopt dat ik Hem even ongedurig zal zoeken als Hij mij. Even vurig als de bruid in het Hooglied, de moeder van alle liefdesliederen:

’s Nachts in mijn slaap zoek ik mijn lief.
Ik zoek hem, maar ik vind hem niet.
Laat ik opstaan, rondgaan in de stad,
laat ik in de straten, op de pleinen,
zoeken naar mijn allerliefste.
Ik zoek hem, maar ik vind hem niet.

Hooglied-3:1-2

Kerstmis komt nooit onverwacht. En we weten al eeuwenlang wat er dan zal gebeuren. Een echte verrassing is het niet meer.

Het is misschien vooral tijdens het wachten dat er iets moet gebeuren.

Dat we oog kunnen krijgen voor mensen en dingen waar we anders aan voorbijlopen. Dat we iedereen erbij laten horen. Dat we onze binnenkant koesteren. Zodat wij en de wereld klaar zijn voor Kerstmis, toen God zo dichtbij kwam als nooit tevoren.

Daar hebben we groene takken, rode linten en kaarsen voor nodig. Om de hoop en de liefde levend te houden. Om het licht in ons te wekken en te laten groeien. Elke week een lichtje meer.

Bezinning tijdens de advent!

We moeten nagaan welke bezittingen ons helpen om naar de hemel te gaan, en welke ons hechten aan ons aardse bestaan. Als we te gehecht zijn aan lekker eten, dan moeten we trachten om ons beklag niet te doen als het niet zo goed is, of ons af en toe eens peper en zout te ontzeggen om het eten tot ons te nemen zoals het is. Dat zal de keukenprinses waarderen en ons leren om ons zaken te ontzeggen. Of als we te veel tijd verspillen op internet die we zouden kunnen wijden aan ons gezin: dan is dat het uitgelezen moment om een tijdsschema op te stellen en ons eraan te houden. Of als we te veel tijd besteden aan onze auto, ons jachtwapen of ons lichaam, dan kunnen we meer tijd besteden aan het gebed, of om over het leven van de heiligen te lezen, onze ziel te onderhouden, en enkel de meest noodzakelijke tijd te besteden aan het onderhoud van zielloze zaken.

Dat betekent dat we ons losmaken van materiële zaken om te denken aan degenen die zich daarboven bevinden.

De Onbevlekte Ontvangenis van Maria is een dogma van de Katholieke Kerk dat met een hoogfeest gevierd wordt op 8 december, negen maanden voor het feest van de geboorte van Maria op 8 september. Het dogma leert de bijzondere status van Maria door te stellen dat zij verwekt werd en ter wereld kwam zonder met de erfzonde te zijn bevlekt. Zij werd met een onbevlekte ziel ontvangen in de schoot van haar moeder, volgens de traditie Anna. Op haar ziel werd door God reeds tevoren de zuiverende werking van de toekomstige verlossing door haar Zoon Jezus Christus toegepast. Volgens de katholieke geloofsleer bracht de bijzondere uitverkiezing van Maria met zich mee dat zij de enige mens in heel de geschiedenis is wier ziel nooit met enige zonde bevlekt geweest is, zelfs niet met de erfzonde.

Het dogma werd op 8 december 1854 met de pauselijke bul Ineffabilis Deus afgekondigd door paus Pius IX en zette onder katholieken een nieuwe golf van Mariaverering in gang.

De Onbevlekte Ontvangenis, geschilderd in 1628-29 door Peter Paul Rubens (Museo Nacional del Prado, Madrid)

 VEEL MEER DAN EEN KINDERFEEST, WANT DIT FEEST GAAT TERUG TOT DE KERN VAN HEILIG-ZIJN EN WORDEN.

Met dank voor de bijdragen van NELE!

 BLIJF WAKKER

Elke dag wordt wat korter.
Elke dag wordt het een beetje donkerder.
Elke dag een beetje meer nacht.

In de donkerte
van die nachten
ontsteken we elke week
een kaars meer
tot we de krans rond zijn
en er weer genoeg
licht en warmte zal zijn
om Hem een thuis te geven.

Als je merkt
dat duisternis en kilte
ook in en rondom mensen
voelbaar zijn,
wordt het verlangen groot
naar ‘anders’ en ‘beter’
- wacht niet af -
Als je warmte uitstraalt,
langzaam weer mens wordt,
meer mens met
de ongeziene mens,
dan is er groeiend licht,
dan is er hoop,
dan wordt het Advent…

Op zaterdag 8 december viert de Kerk het Hoogfeest van Onze Lieve Vrouw Onbevlekt Ontvangen.

De noveen ter voorbereiding op dit feest begint op vrijdag 30 november.

O Maria, allerzuiverste Maagd,
Wiens Onbevlekt Hart moet zegevieren,
waak over de zuiverheid van de onschuldige kinderen,
sta de jongeren bij die strijden om de zuiverheid te beleven,
dat hun harten mogen branden van ware liefde.

Leid de echtparen,
geroepen om de echtelijke liefde te beleven in heiligheid,
geef aan de priesters en religieuzen
dat ze een mooie getuigenis geven door hun trouw aan het celibaat,
aan Jezus geofferd voor het heil van de zielen.

Verdedig ons tegen de prins van deze wereld en zijn suggesties.
Help ons alles te bestrijden, vooral met de rozenkrans,
wat de mensheid misvormt, die God naar Zijn beeld wou.

Wees de bewaarster van ons innerlijk leven
en leer ons aandacht te hebben voor onze broeders,
hen te respecteren en zien in het licht van Christus.
Amen.

Einde van het kerkelijke jaar.

Gisteren vierde de Kerk het feest van Christus Koning van het Heelal. De laatste zondag van het kerkelijk jaar. De hele schepping en de hele kosmos worden geplaatst in een spiritueel kader. Christus als de bezielende kracht die schepping en kosmos doordringt. God zet in Christus de ‘kroon’ op Zijn werk.

In het verleden was dit een echt katholiek triomfalistisch feest. De triomf van de katholieke kerk werd bezongen en gevierd. Het lied: Aan U , O Koning der eeuwen is daarvan nog een overblijfsel. De triomf van de katholieke kerk is allang verbleekt en haar zichtbare en tastbare aanwezigheid is geworden tot onzichtbaar. De essentie van het feest blijft. In Christus krijgt de schepping een ‘andere’ belichting en wordt de schepping zelf een zichtbare verwijzing naar de Schepper, God.

Heer, schenk mij de kracht om me alleen in te zeten voor het goede,

het mooie en het ware.

Om in elke mens te blijven zoeken naar het vonkje

dat U erin hebt achtergelaten

toen U hen maakte naar Uw evenbeeld.

Amen.

Rond deze tijd duiken de engelen terug weer op.

Maar wat ben ik blij dat ik me kan wenden tot mijn engelbewaarder.

Waar wij elkaars broosheid helpen dragen en de uitgestoten mens ontvangen, komt Gij zelf bij ons te gast. Wij bidden U: geef dat niemand door ons toedoen getekend of vereenzaamd door het leven gaat.

Ik wens iedereen een liefdevolle en gezegende dag!

Liefdevolle God, soms heb ik het gevoel, dat ik ‘ziek’ ben en genezing nodig heb. Maar mijn geloof en mijn hoop zijn meestal veel te klein om die genezing aan U te durven vragen. Wil daarom mijn geloof in uw nabijheid diepere fundamenten geven en mijn hoop op de warmhartigheid van Jezus sterker maken. Steek uw hand uit naar mij en raak me aan. Laat me voelen dat Gij van me houdt. En geef mij de creativiteit om uw liefde door te geven aan anderen.

We naderen het einde van het kerkelijk jaar, a.s. zondag is het alweer de laatste zondag, daarna begint de advent. In de lezingen van deze tijd wordt verwezen naar het einde van de tijd, einde van het leven. Dan moeten we verantwoording afleggen, hoe we in ons leven gepresteerd hebben. U weet wel, dat beruchte boek van Petrus daar aan de hemelpoort. Dat zogenaamde boek van Petrus is denk ik niet zo belangrijk. Wat wel belangrijk is dat we nu en dan eens even stil worden en nadenken over ons leven, hoe wij erbij staan. Het evangelie maakt ons duidelijk dat het niet gaat om wat we presteren en produceren, zaken die in onze maatschappij toch als heel belangrijk gezien worden. God kijkt niet naar de uiteindelijke resultaten, maar wel naar onze inzet, onze wil om steeds weer het goede te doen.

’t Grootst van al is de liefde, groter dan macht en fortuin
liefde, inzet voor allen, geen surrogaat rondom onze leegheid.
‘t Groots van al is de liefde groter dan macht en fortuin
maar geen vloed van woorden kan doen verstaan
wat Christus voor ons heeft gedaan.

Danken wij God voor elkaar, vraag maar niet hoe, vraag niet waar
Kijk om je heen en geef toe God wordt ons mensen nooit moe
Danken wij God voor elkaar, vraag maar niet hoe, vraag niet waar
Kijk om je heen en geef toe God wordt ons mensen nooit moe

’t Grootst van al is de liefde, daartoe heeft God ons gemaakt
liefde inzet voor allen, laat haar niet eenzaam doven als sterren
’t Grootst van al is de liefde, daartoe heeft God ons gemaakt
maar blijkt uit ons leven, dat wij verstaan
wat Christus voor ons heeft gedaan?

 TOCH EVEN STILSTAAN BIJ DE ZIN VAN DE ZONDAG IN ONS LEVEN, VEEL MEER DAN EEN RUSTPUNT!

Goede God, we hebben het licht ontstoken als een gebed dat U zoekt. Wij hebben het licht ontstoken omdat de stralen van uw barmhartigheid altijd sterker blijven dan het dalend donker van ons vragen en verwijten. Wij hebben het licht ontstoken omdat het ons spreekt van uw nabijheid, omdat het onze eenzaamheid doorlicht, en ons wijst op U, de Bron van alle licht. Wij blijven het licht ontsteken als een gebed om ruimte, om op adem te komen, rust te vinden. Schrijf zelf in ons midden uw eigen Naam en maak uw adem hoorbaar in de woorden van ons gebed. Blijf ons licht dat alle duister opheft.

Ik geloof dat God uit alles,
ook uit het slechtste,
iets goeds kan en wil laten ontstaan.
Hiervoor heeft hij mensen nodig
die met alles hun voordeel doen.

Ik geloof dat God ons
in iedere moeilijke situatie
zoveel weerstandsvermogen
geeft als we nodig hebben.
Maar Hij geeft het niet vooraf,
opdat wij niet op onszelf
maar op Hem vertrouwen.

Ik geloof dat God
geen noodlot is
buiten de tijd,
maar dat Hij wacht
op eerlijk bidden
en verantwoord handelen
en hierop antwoord geeft.

 waar vooral het fronton met de figuur van CHRISTUS KONING blijft aangrijpen en uitnodigen.

Onze verlossing ligt niet in het vele doen,

maar in het ene geven.

Nooit meer oorlog was niet waar in 1918 en is het 100 jaar later nog steeds niet. Kan het ooit waar worden, zult u zich misschien afvragen? Alleen als er tegenover de demagogen en hun volgelingen christenen gesteld kunnen worden, die zoals Sint-Maarten bereid zijn om op de uitnodiging van Jezus in te gaan en zichzelf te ontledigen: eerst een halve mantel, dan hun hele bezit en tenslotte alles, om allen te kunnen dienen voor altijd.

VANDAAG VIEREN WE HET FEEST VAN SINT-MAARTEN, METEEN OOK MIJN PATROON EN NAAMFEEST. DANKBAAR DAT IK ZIJN NAAM GESTALT MAG GEVEN IN MIJN DAGELIJKS LEVEN, WANT OOK IK PROBEER WAAR MOGELIJK MIJN MANTEL TE DELEN.

BIJ DEZE WENS IK DAN OOK ALLLEN EEN PRETTIG NAAMFEEST AAN HEN DIE EEN AFGELEIDE VAN DE NAAM MAARTEN MOGEN DRAGEN!

                             Onderstaand beeld vind je te KORTRIJK

 bij een GOD die VREDE is!