Ik richt mijn ogen op het kruis.

We naderen het einde van het kerkelijk jaar, a.s. zondag is het alweer de laatste zondag, daarna begint de advent. In de lezingen van deze tijd wordt verwezen naar het einde van de tijd, einde van het leven. Dan moeten we verantwoording afleggen, hoe we in ons leven gepresteerd hebben. U weet wel, dat beruchte boek van Petrus daar aan de hemelpoort. Dat zogenaamde boek van Petrus is denk ik niet zo belangrijk. Wat wel belangrijk is dat we nu en dan eens even stil worden en nadenken over ons leven, hoe wij erbij staan. Het evangelie maakt ons duidelijk dat het niet gaat om wat we presteren en produceren, zaken die in onze maatschappij toch als heel belangrijk gezien worden. God kijkt niet naar de uiteindelijke resultaten, maar wel naar onze inzet, onze wil om steeds weer het goede te doen.

’t Grootst van al is de liefde, groter dan macht en fortuin
liefde, inzet voor allen, geen surrogaat rondom onze leegheid.
‘t Groots van al is de liefde groter dan macht en fortuin
maar geen vloed van woorden kan doen verstaan
wat Christus voor ons heeft gedaan.

Danken wij God voor elkaar, vraag maar niet hoe, vraag niet waar
Kijk om je heen en geef toe God wordt ons mensen nooit moe
Danken wij God voor elkaar, vraag maar niet hoe, vraag niet waar
Kijk om je heen en geef toe God wordt ons mensen nooit moe

’t Grootst van al is de liefde, daartoe heeft God ons gemaakt
liefde inzet voor allen, laat haar niet eenzaam doven als sterren
’t Grootst van al is de liefde, daartoe heeft God ons gemaakt
maar blijkt uit ons leven, dat wij verstaan
wat Christus voor ons heeft gedaan?

 TOCH EVEN STILSTAAN BIJ DE ZIN VAN DE ZONDAG IN ONS LEVEN, VEEL MEER DAN EEN RUSTPUNT!

Goede God, we hebben het licht ontstoken als een gebed dat U zoekt. Wij hebben het licht ontstoken omdat de stralen van uw barmhartigheid altijd sterker blijven dan het dalend donker van ons vragen en verwijten. Wij hebben het licht ontstoken omdat het ons spreekt van uw nabijheid, omdat het onze eenzaamheid doorlicht, en ons wijst op U, de Bron van alle licht. Wij blijven het licht ontsteken als een gebed om ruimte, om op adem te komen, rust te vinden. Schrijf zelf in ons midden uw eigen Naam en maak uw adem hoorbaar in de woorden van ons gebed. Blijf ons licht dat alle duister opheft.

Ik geloof dat God uit alles,
ook uit het slechtste,
iets goeds kan en wil laten ontstaan.
Hiervoor heeft hij mensen nodig
die met alles hun voordeel doen.

Ik geloof dat God ons
in iedere moeilijke situatie
zoveel weerstandsvermogen
geeft als we nodig hebben.
Maar Hij geeft het niet vooraf,
opdat wij niet op onszelf
maar op Hem vertrouwen.

Ik geloof dat God
geen noodlot is
buiten de tijd,
maar dat Hij wacht
op eerlijk bidden
en verantwoord handelen
en hierop antwoord geeft.

 waar vooral het fronton met de figuur van CHRISTUS KONING blijft aangrijpen en uitnodigen.

Onze verlossing ligt niet in het vele doen,

maar in het ene geven.

Nooit meer oorlog was niet waar in 1918 en is het 100 jaar later nog steeds niet. Kan het ooit waar worden, zult u zich misschien afvragen? Alleen als er tegenover de demagogen en hun volgelingen christenen gesteld kunnen worden, die zoals Sint-Maarten bereid zijn om op de uitnodiging van Jezus in te gaan en zichzelf te ontledigen: eerst een halve mantel, dan hun hele bezit en tenslotte alles, om allen te kunnen dienen voor altijd.

VANDAAG VIEREN WE HET FEEST VAN SINT-MAARTEN, METEEN OOK MIJN PATROON EN NAAMFEEST. DANKBAAR DAT IK ZIJN NAAM GESTALT MAG GEVEN IN MIJN DAGELIJKS LEVEN, WANT OOK IK PROBEER WAAR MOGELIJK MIJN MANTEL TE DELEN.

BIJ DEZE WENS IK DAN OOK ALLLEN EEN PRETTIG NAAMFEEST AAN HEN DIE EEN AFGELEIDE VAN DE NAAM MAARTEN MOGEN DRAGEN!

                             Onderstaand beeld vind je te KORTRIJK

 bij een GOD die VREDE is!

Sterk als de dood is de liefde.

Waar die liefde toe in staat is,

daar hoop ik nog veel over bij te leren.

Tijdens mijn leven en daarna.

Durf leven met het idee dat iemand die gestorven is, er nog wel is. Koester de aanwezigheid van de overledene, maar zonder hem of haar te willen vasthouden, te bezitten. De verrezen Christus zei aan Maria: Houd me niet vast. Als je op die manier - niet zelfgericht - openstaat voor de nabijheid van de ander, gebeurt er iets. Neem de gezindheid van Jezus aan om de vrede te vinden waar je zo naar op zoek bent. LEG HET MAAR IN DE HANDEN VAN GOD.

Met Allerzielen vierde ik het leven van de mensen die ik heb gekend;

de rest van het jaar vier ik dat ze bij God zijn.

Om te trouwen volstaat het niet een huwelijk te sluiten! Het komt erop aan een weg af te leggen van het ik naar het wij, van alleen denken naar met twee denken, van alleen leven naar leven met twee.

En Jezus was een visser,
die het water zo vertrouwde,
dat Hij zomaar over zee liep,
omdat Hij had leren houden
van de golven en de branding,
waarin niemand kan verdrinken,
Hij zei: 'Als men blijft geloven,
kan de zwaarste steen niet zinken'.
Maar de hemel ging pas open,
toen zijn lichaam was gebroken
en hoe Hij heeft geleden,
dat weet alleen die Visser aan het kruis.

En je wilt wel met Hem meegaan,
samen naar de overkant ,
maar je moet Hem wel vertrouwen,
want Hij houdt al jouw gedachten
in zijn hand.

Uit 'Suzanne', Herman Van Veen

Herdenken wij straks

oook de omgekomen vluchtelingen

op weg naar Europa

gestorven aan hoop?

 MEER DAN ANDERS GEDENKEN WE VANDAAG ONZE OVERLEDCEN FAMILIELEDEN EN VRIENDEN.

De gedacbtenis van de overledenen,

de zorg voor de graven en de gebeden

voor de zielenrust zijn getuigenis van

vertrouwvolle hoop, geworteld in de zekerheid

dat de dood niet het laatste woord heeft

over het menselijk lot, want de mens is bestemd

voor een Leven zonder grenzen,

dat zijn bron en voltooiing heeft in God.

Paus Franciscus