Jerusalem!

We moeten nagaan welke bezittingen ons helpen om naar de hemel te gaan, en welke ons hechten aan ons aardse bestaan. Als we te gehecht zijn aan lekker eten, dan moeten we trachten om ons beklag niet te doen als het niet zo goed is, of ons af en toe eens peper en zout te ontzeggen om het eten tot ons te nemen zoals het is. Dat zal de keukenprinses waarderen en ons leren om ons zaken te ontzeggen. Of als we te veel tijd verspillen op internet die we zouden kunnen wijden aan ons gezin: dan is dat het uitgelezen moment om een tijdsschema op te stellen en ons eraan te houden. Of als we te veel tijd besteden aan onze auto, ons jachtwapen of ons lichaam, dan kunnen we meer tijd besteden aan het gebed, of om over het leven van de heiligen te lezen, onze ziel te onderhouden, en enkel de meest noodzakelijke tijd te besteden aan het onderhoud van zielloze zaken.

Dat betekent dat we ons losmaken van materiële zaken om te denken aan degenen die zich daarboven bevinden.

De Onbevlekte Ontvangenis van Maria is een dogma van de Katholieke Kerk dat met een hoogfeest gevierd wordt op 8 december, negen maanden voor het feest van de geboorte van Maria op 8 september. Het dogma leert de bijzondere status van Maria door te stellen dat zij verwekt werd en ter wereld kwam zonder met de erfzonde te zijn bevlekt. Zij werd met een onbevlekte ziel ontvangen in de schoot van haar moeder, volgens de traditie Anna. Op haar ziel werd door God reeds tevoren de zuiverende werking van de toekomstige verlossing door haar Zoon Jezus Christus toegepast. Volgens de katholieke geloofsleer bracht de bijzondere uitverkiezing van Maria met zich mee dat zij de enige mens in heel de geschiedenis is wier ziel nooit met enige zonde bevlekt geweest is, zelfs niet met de erfzonde.

Het dogma werd op 8 december 1854 met de pauselijke bul Ineffabilis Deus afgekondigd door paus Pius IX en zette onder katholieken een nieuwe golf van Mariaverering in gang.

De Onbevlekte Ontvangenis, geschilderd in 1628-29 door Peter Paul Rubens (Museo Nacional del Prado, Madrid)

 VEEL MEER DAN EEN KINDERFEEST, WANT DIT FEEST GAAT TERUG TOT DE KERN VAN HEILIG-ZIJN EN WORDEN.

Met dank voor de bijdragen van NELE!

 BLIJF WAKKER

Elke dag wordt wat korter.
Elke dag wordt het een beetje donkerder.
Elke dag een beetje meer nacht.

In de donkerte
van die nachten
ontsteken we elke week
een kaars meer
tot we de krans rond zijn
en er weer genoeg
licht en warmte zal zijn
om Hem een thuis te geven.

Als je merkt
dat duisternis en kilte
ook in en rondom mensen
voelbaar zijn,
wordt het verlangen groot
naar ‘anders’ en ‘beter’
- wacht niet af -
Als je warmte uitstraalt,
langzaam weer mens wordt,
meer mens met
de ongeziene mens,
dan is er groeiend licht,
dan is er hoop,
dan wordt het Advent…

Op zaterdag 8 december viert de Kerk het Hoogfeest van Onze Lieve Vrouw Onbevlekt Ontvangen.

De noveen ter voorbereiding op dit feest begint op vrijdag 30 november.

O Maria, allerzuiverste Maagd,
Wiens Onbevlekt Hart moet zegevieren,
waak over de zuiverheid van de onschuldige kinderen,
sta de jongeren bij die strijden om de zuiverheid te beleven,
dat hun harten mogen branden van ware liefde.

Leid de echtparen,
geroepen om de echtelijke liefde te beleven in heiligheid,
geef aan de priesters en religieuzen
dat ze een mooie getuigenis geven door hun trouw aan het celibaat,
aan Jezus geofferd voor het heil van de zielen.

Verdedig ons tegen de prins van deze wereld en zijn suggesties.
Help ons alles te bestrijden, vooral met de rozenkrans,
wat de mensheid misvormt, die God naar Zijn beeld wou.

Wees de bewaarster van ons innerlijk leven
en leer ons aandacht te hebben voor onze broeders,
hen te respecteren en zien in het licht van Christus.
Amen.

Einde van het kerkelijke jaar.

Gisteren vierde de Kerk het feest van Christus Koning van het Heelal. De laatste zondag van het kerkelijk jaar. De hele schepping en de hele kosmos worden geplaatst in een spiritueel kader. Christus als de bezielende kracht die schepping en kosmos doordringt. God zet in Christus de ‘kroon’ op Zijn werk.

In het verleden was dit een echt katholiek triomfalistisch feest. De triomf van de katholieke kerk werd bezongen en gevierd. Het lied: Aan U , O Koning der eeuwen is daarvan nog een overblijfsel. De triomf van de katholieke kerk is allang verbleekt en haar zichtbare en tastbare aanwezigheid is geworden tot onzichtbaar. De essentie van het feest blijft. In Christus krijgt de schepping een ‘andere’ belichting en wordt de schepping zelf een zichtbare verwijzing naar de Schepper, God.

Heer, schenk mij de kracht om me alleen in te zeten voor het goede,

het mooie en het ware.

Om in elke mens te blijven zoeken naar het vonkje

dat U erin hebt achtergelaten

toen U hen maakte naar Uw evenbeeld.

Amen.

Rond deze tijd duiken de engelen terug weer op.

Maar wat ben ik blij dat ik me kan wenden tot mijn engelbewaarder.

Waar wij elkaars broosheid helpen dragen en de uitgestoten mens ontvangen, komt Gij zelf bij ons te gast. Wij bidden U: geef dat niemand door ons toedoen getekend of vereenzaamd door het leven gaat.

Ik wens iedereen een liefdevolle en gezegende dag!

Liefdevolle God, soms heb ik het gevoel, dat ik ‘ziek’ ben en genezing nodig heb. Maar mijn geloof en mijn hoop zijn meestal veel te klein om die genezing aan U te durven vragen. Wil daarom mijn geloof in uw nabijheid diepere fundamenten geven en mijn hoop op de warmhartigheid van Jezus sterker maken. Steek uw hand uit naar mij en raak me aan. Laat me voelen dat Gij van me houdt. En geef mij de creativiteit om uw liefde door te geven aan anderen.

We naderen het einde van het kerkelijk jaar, a.s. zondag is het alweer de laatste zondag, daarna begint de advent. In de lezingen van deze tijd wordt verwezen naar het einde van de tijd, einde van het leven. Dan moeten we verantwoording afleggen, hoe we in ons leven gepresteerd hebben. U weet wel, dat beruchte boek van Petrus daar aan de hemelpoort. Dat zogenaamde boek van Petrus is denk ik niet zo belangrijk. Wat wel belangrijk is dat we nu en dan eens even stil worden en nadenken over ons leven, hoe wij erbij staan. Het evangelie maakt ons duidelijk dat het niet gaat om wat we presteren en produceren, zaken die in onze maatschappij toch als heel belangrijk gezien worden. God kijkt niet naar de uiteindelijke resultaten, maar wel naar onze inzet, onze wil om steeds weer het goede te doen.