Stilte

Elke dag wordt wat korter.
Elke dag wordt het een beetje donkerder.
Elke dag een beetje meer nacht.

In de donkerte
van die nachten
ontsteken we elke week
een kaars meer
tot we de krans rond zijn
en er weer genoeg
licht en warmte zal zijn
om Hem een thuis te geven.

Als je merkt
dat duisternis en kilte
ook in en rondom mensen
voelbaar zijn,
wordt het verlangen groot
naar ‘anders’ en ‘beter’
- wacht niet af -
Als je warmte uitstraalt,
langzaam weer mens wordt,
meer mens met
de ongeziene mens,
dan is er groeiend licht,
dan is er hoop,
dan wordt het Advent…

Op zaterdag 8 december viert de Kerk het Hoogfeest van Onze Lieve Vrouw Onbevlekt Ontvangen.

De noveen ter voorbereiding op dit feest begint op vrijdag 30 november.

O Maria, allerzuiverste Maagd,
Wiens Onbevlekt Hart moet zegevieren,
waak over de zuiverheid van de onschuldige kinderen,
sta de jongeren bij die strijden om de zuiverheid te beleven,
dat hun harten mogen branden van ware liefde.

Leid de echtparen,
geroepen om de echtelijke liefde te beleven in heiligheid,
geef aan de priesters en religieuzen
dat ze een mooie getuigenis geven door hun trouw aan het celibaat,
aan Jezus geofferd voor het heil van de zielen.

Verdedig ons tegen de prins van deze wereld en zijn suggesties.
Help ons alles te bestrijden, vooral met de rozenkrans,
wat de mensheid misvormt, die God naar Zijn beeld wou.

Wees de bewaarster van ons innerlijk leven
en leer ons aandacht te hebben voor onze broeders,
hen te respecteren en zien in het licht van Christus.
Amen.

Einde van het kerkelijke jaar.

Gisteren vierde de Kerk het feest van Christus Koning van het Heelal. De laatste zondag van het kerkelijk jaar. De hele schepping en de hele kosmos worden geplaatst in een spiritueel kader. Christus als de bezielende kracht die schepping en kosmos doordringt. God zet in Christus de ‘kroon’ op Zijn werk.

In het verleden was dit een echt katholiek triomfalistisch feest. De triomf van de katholieke kerk werd bezongen en gevierd. Het lied: Aan U , O Koning der eeuwen is daarvan nog een overblijfsel. De triomf van de katholieke kerk is allang verbleekt en haar zichtbare en tastbare aanwezigheid is geworden tot onzichtbaar. De essentie van het feest blijft. In Christus krijgt de schepping een ‘andere’ belichting en wordt de schepping zelf een zichtbare verwijzing naar de Schepper, God.

Heer, schenk mij de kracht om me alleen in te zeten voor het goede,

het mooie en het ware.

Om in elke mens te blijven zoeken naar het vonkje

dat U erin hebt achtergelaten

toen U hen maakte naar Uw evenbeeld.

Amen.

Rond deze tijd duiken de engelen terug weer op.

Maar wat ben ik blij dat ik me kan wenden tot mijn engelbewaarder.

Waar wij elkaars broosheid helpen dragen en de uitgestoten mens ontvangen, komt Gij zelf bij ons te gast. Wij bidden U: geef dat niemand door ons toedoen getekend of vereenzaamd door het leven gaat.

Ik wens iedereen een liefdevolle en gezegende dag!

Liefdevolle God, soms heb ik het gevoel, dat ik ‘ziek’ ben en genezing nodig heb. Maar mijn geloof en mijn hoop zijn meestal veel te klein om die genezing aan U te durven vragen. Wil daarom mijn geloof in uw nabijheid diepere fundamenten geven en mijn hoop op de warmhartigheid van Jezus sterker maken. Steek uw hand uit naar mij en raak me aan. Laat me voelen dat Gij van me houdt. En geef mij de creativiteit om uw liefde door te geven aan anderen.

We naderen het einde van het kerkelijk jaar, a.s. zondag is het alweer de laatste zondag, daarna begint de advent. In de lezingen van deze tijd wordt verwezen naar het einde van de tijd, einde van het leven. Dan moeten we verantwoording afleggen, hoe we in ons leven gepresteerd hebben. U weet wel, dat beruchte boek van Petrus daar aan de hemelpoort. Dat zogenaamde boek van Petrus is denk ik niet zo belangrijk. Wat wel belangrijk is dat we nu en dan eens even stil worden en nadenken over ons leven, hoe wij erbij staan. Het evangelie maakt ons duidelijk dat het niet gaat om wat we presteren en produceren, zaken die in onze maatschappij toch als heel belangrijk gezien worden. God kijkt niet naar de uiteindelijke resultaten, maar wel naar onze inzet, onze wil om steeds weer het goede te doen.

’t Grootst van al is de liefde, groter dan macht en fortuin
liefde, inzet voor allen, geen surrogaat rondom onze leegheid.
‘t Groots van al is de liefde groter dan macht en fortuin
maar geen vloed van woorden kan doen verstaan
wat Christus voor ons heeft gedaan.

Danken wij God voor elkaar, vraag maar niet hoe, vraag niet waar
Kijk om je heen en geef toe God wordt ons mensen nooit moe
Danken wij God voor elkaar, vraag maar niet hoe, vraag niet waar
Kijk om je heen en geef toe God wordt ons mensen nooit moe

’t Grootst van al is de liefde, daartoe heeft God ons gemaakt
liefde inzet voor allen, laat haar niet eenzaam doven als sterren
’t Grootst van al is de liefde, daartoe heeft God ons gemaakt
maar blijkt uit ons leven, dat wij verstaan
wat Christus voor ons heeft gedaan?

 TOCH EVEN STILSTAAN BIJ DE ZIN VAN DE ZONDAG IN ONS LEVEN, VEEL MEER DAN EEN RUSTPUNT!

Goede God, we hebben het licht ontstoken als een gebed dat U zoekt. Wij hebben het licht ontstoken omdat de stralen van uw barmhartigheid altijd sterker blijven dan het dalend donker van ons vragen en verwijten. Wij hebben het licht ontstoken omdat het ons spreekt van uw nabijheid, omdat het onze eenzaamheid doorlicht, en ons wijst op U, de Bron van alle licht. Wij blijven het licht ontsteken als een gebed om ruimte, om op adem te komen, rust te vinden. Schrijf zelf in ons midden uw eigen Naam en maak uw adem hoorbaar in de woorden van ons gebed. Blijf ons licht dat alle duister opheft.

Ik geloof dat God uit alles,
ook uit het slechtste,
iets goeds kan en wil laten ontstaan.
Hiervoor heeft hij mensen nodig
die met alles hun voordeel doen.

Ik geloof dat God ons
in iedere moeilijke situatie
zoveel weerstandsvermogen
geeft als we nodig hebben.
Maar Hij geeft het niet vooraf,
opdat wij niet op onszelf
maar op Hem vertrouwen.

Ik geloof dat God
geen noodlot is
buiten de tijd,
maar dat Hij wacht
op eerlijk bidden
en verantwoord handelen
en hierop antwoord geeft.

 waar vooral het fronton met de figuur van CHRISTUS KONING blijft aangrijpen en uitnodigen.

Onze verlossing ligt niet in het vele doen,

maar in het ene geven.

Nooit meer oorlog was niet waar in 1918 en is het 100 jaar later nog steeds niet. Kan het ooit waar worden, zult u zich misschien afvragen? Alleen als er tegenover de demagogen en hun volgelingen christenen gesteld kunnen worden, die zoals Sint-Maarten bereid zijn om op de uitnodiging van Jezus in te gaan en zichzelf te ontledigen: eerst een halve mantel, dan hun hele bezit en tenslotte alles, om allen te kunnen dienen voor altijd.