Berichten van 1 januari 2016 tot 31 december 2016

Heer,
maak ons tot mensen
naar het beeld van uw Zoon:
met ogen die niet alleen kijken,
maar ook kunnen aanzien,
met oren die niet alleen horen,
maar ook kunnen luisteren,
met een mond die niet alleen praat,
maar ook kan aanspreken,
met een verstand dat niet alleen begrijpt,
maar ook kan verstaan,
met een hart dat niet alleen klopt,
maar ook bewogen kan zijn,
met handen die niet alleen grijpen,
maar zich ook kunnen openen,
met voeten die niet alleen draven,
maar ook tegemoet kunnen komen,
want zo zijn wij gezegend
en elkaar tot zegen.

Gelukkig wie zorgt voor de armen;

in kwade dagen zal de HEER hem uitkomst geven,

de HEER zal hem beschermen en in leven houden.

Zo doe je het....

Mijn zoon, streef naar bedachtzaamheid en wijs beraad, verlies die nooit uit het oog. Ze zullen een bron van leven voor je zijn, een sieraad om je hals.

Tijd die je met God doorbrengt

is nooit verloren tijd!

Stil zou ik willen zijn vandaag
en vertoeven en verwijlen
bij zo velen die mij dierbaar zijn
maar die rusten in de aarde,
geborgen in de eeuwigheid van uw liefde.

Ik draag hun namen in mijn hart,
en meer nog dan hun namen
de herinnering aan wie ze zijn geweest…

Zij hebben van mij gehouden.
Ik hield van hen.
Zij hebben mij gemaakt
tot wie ik ben…
Zo talrijk zijn ze reeds, lieve God:
familie, buren, kennissen, goede vrienden…
Zo velen dichtbij en veraf.

Stil zou ik willen zijn vandaag
en in die stilte - uw stilte -
dankbaar toeven en verwijlen
bij zo velen die mij dierbaar zijn
en die rusten in de aarde.

Goede God,
zo graag wil ik zelf de
grond van mijn bestaan zijn,
niemand iets schuldig zijn,
mijn eigen baas zijn.
Maak me
eenvoudig en oprecht genoeg om te
erkennen dat ik U en uw mensen
alles schuldig blijf: liefde, genegenheid,
verzoening, het leven zelf.

MIJN ZIEL DORST NAAR GOD. (PSALM 42,3)

‘Vrede laat Ik jullie na, mijn eigen vrede geef Ik jullie, een andere dan de wereld te bieden heeft. Je moet je dus niet zo laten verontrusten en de moed niet verliezen.’

(Joh 14:27)

Heer, ik kom tot U en in de stilte van de ontluikende, nieuwe dag, zoek ik Uw aanwezigheid. Ik sluit mijn ogen, vouw mijn handen en verlang ernaar even met U alleen te zijn. U bent mijn Heer en het is
mijn diepst verlangen dat U mij op al mijn wegen leidt. Ik heb geen woorden om te spreken, Heer; ‘k wil slechts alleen even met U samen zijn.

In de stilte van deze nieuwe dag, in Uw aanwezigheid,
kom ik tot rust en ontvang nieuwe kracht. Uw Geest doorstroomt mijn wezen als ik U, hier in de stilte ontmoet. In mijn hart ontspringt een lied van lof en dank; ik zing voor Hem, heel zacht. Niets mag dit stille samen-zijn verstoren; hier ligt mijn sterkte als ik de nieuwe dag begroet.

Dit prachtige gedicht kwam ik tegen tijdens het opruimen van wat spulletjes uit vervlogen tijden..............

DE ROZENKRANS....

Als het vroeger weer oktober was
de herfst had zich gemeld
werd er bij potkachel en pijp
een sterk verhaal verteld........
De lamp die bleef nog even uit
petroleum was duur
als enig licht....
het schijnsel van hout of kolenvuur
In DIE tijd waren ouders thuis
geëerd en heel wat mans
men bad tezamen in geloof
devoot de Rozenkrans

Voorwaar.....de tijd die stond niet stil
nog minder de techniek
Wie niet modern denkt elke dag
noemt men al gauw ....antiek....
Men heeft het voor gebed of God
nu immers veel te druk....
er moet zo nodig geld verdiend
Daarvoor ...koopt....men ...GELUK?
Ons hele leven is gericht
op de miljoenendans
De mens van NU heeft echt geen tijd meer
voor de Rozenkrans

Maar.....razen rampen plotseling
over ons leven heen
en zoekt de mens naar hulp en steun
voelt hij zich ..bang....alleen???
Is hij teneinde raad
ziet hij geen toekomst meer?
drijft hij ontredderd, zonder hoop
en stuurloos heen en weer?
Is hij de koers in het leven kwijt
Geeft niemand hem nog kans?
Dan grijpt die ZELFDE mens ineens
die...OUDE ROZENKRANS !!!!!

VANDAAG ROND VERTROUWEN OP DE HEER.

Er wordt wel eens geklaagd dat God in Nederland uit het openbare leven wordt verbannen "In Nederland lijkt op God een actief uitzettingsbeleid van toepassing te zijn. God is op het vliegtuig gezet naar het eiland van de privé-sfeer. Het is ieder voor zich en God voor ons allen. Maar bouw je daarmee een menselijke samenleving op?”

Waar God wordt doodgezwegen, komt het leven van de mens in gevaar. Ook in het evangelie wordt regelmatig onderstreept dat we God een plaats moeten geven in ons leven én de medemens. Geloof in God moet altijd gekoppeld zijn aan respect en zorg voor de medemens. Anders is ons gelovig zijn een leugen.

Eigenlijk geloof ik niets,
en twijfel ik aan alles, zelfs aan U.
Maar soms, wanneer ik denk dat Gij waarachtig leeft,
dan denk ik, dat Gij Liefde zijt, en eenzaam,
en dat, in dezelfde wanhoop, Gij mij zoekt
zoals ik U.

Gerard Reve

Zelf echter trok hij een dagreis ver de woestijn in, ging zitten onder een bremstruik en begeerde te mogen sterven, en zeide: Het is genoeg! Neem nu Here, mijn leven, want ik ben niet beter dan mijn vaderen. 5Daarop legde hij zich neer en sliep in onder een bremstruik. Doch zie, daar raakte een engel hem aan en zeide tot hem: Sta op, eet. 6Toen hij rondzag, was daar, aan zijn hoofdeinde, een koek op gloeiende stenen gebakken en een kruik water. Hij at en dronk en legde zich weer neer. 7Doch wederom, ten tweeden male, raakte de engel des Heren hem aan, en zeide: Sta op, eet, want de reis zou voor u te ver zijn. 8Toen stond hij op, at en dronk en ging door de kracht van die spijs veertig dagen en veertig nachten tot aan het gebergte Gods, Horeb.

‘In zak en as’

NU
Iemand die ‘in zak en as’ zit, is verslagen, terneergeslagen, soms ook in financieel opzicht.

BIJBEL
Verwijst naar een oude gewoonte bij de Israëlieten, die een zakvormig rouwkleed van ruwe stof aantrokken en as over hun hun hoofd strooiden als teken van verdriet, bijvoorbeeld bij iemands overlijden. In Daniël 9 2:3 staat: In zijn eerste regeringsjaar viel bij het lezen van de boeken mijn aandacht op het getal van zeventig jaren, de tijd dat, volgens het woord van de Heer aan de profeet Jeremia, Jeruzalem in puin zou liggen.

En ik, Daniël, richtte mij tot de Heer God om door bidden en smeken en door vasten in zak en as van Hem inzicht te verkrijgen.

‘Muggenziften’

NU
Zeuren over kleinigheden.

BIJBEL
In Matteüs 23:23-24 waarschuwt Jezus: Wee u, schriftgeleerden en farizeeën, schijnheiligen; u draagt een tiende af van munt, anijs en komijn, maar wat het zwaarst weegt in de wet verwaarloost u: recht, barmhartigheid en trouw! Het ene moet u doen, maar het andere niet laten.

Blinde leiders, die de mug uitzeven en de kameel doorslikken!

‘Een lust voor het oog’

NU
Een plezier om naar te kijken, van grote schoonheid.

BIJBEL
Dit gaat terug op de tuin van Eden (Genesis 3:6): De vrouw keek naar de boom. Zijn vruchten zagen er heerlijk uit,

ze waren een lust voor het oog,

en ze vond het aanlokkelijk dat de boom haar wijsheid zou schenken. Ze plukte een paar vruchten en at ervan. Ze gaf ook wat aan haar man, die bij haar was, en ook hij at ervan.

‘Een goede buur is beter dan een verre vriend’

NU
Goede buren kunnen sneller hulp bieden dan familieleden of vrienden die veraf wonen.

BIJBEL
Gebaseerd op een passage uit het boek Spreuken (27:10): Laat je vriend en de vriend van je vader niet in de steek en ga het huis van je broer niet binnen op de dag dat je door rampspoed wordt getroffen.

Een buur dichtbij is beter dan een broer ver weg.

‘Als een dief in de nacht’

NU
Onverwacht, onopgemerkt, heimelijk - eerder met een negatieve bijklank. Hij verdween als een dief in de nacht.

BIJBEL
Op vijf plaatsen in het Nieuwe Testament komt de uitdrukking geheel of gedeeltelijk voor. De dag van de Heer zal komen als een dief, luidt het in de Tweede Brief van Petrus (2 Petrus 3:10).
In de Eerste brief aan de Tessalonicenzen (1 Tes 5:2) luidt het:

U weet zelf heel goed dat de dag van de Heer komt als een dief in de nacht.

•Kardinaal is een titel voor de hoogste waardigheidsbekleders, die het voornaamste college voor het bestuur van de katholieke Kerk vormen.
•Zij vertegenwoordigen de wereldkerk of leiden de belangrijkste congregaties en raden in Rome
•Zij kiezen na het overlijden van de paus in een conclaaf een opvolger.
•Bij hun aanstelling krijgen ze een roodzijden toga, een rode kalot en een bonnet.

Maria gaat nog steeds niet de straat op. Maar ze is er wel. Ook bij jou. Als je haar om raad vraagt, dan hoort ze ook jou. Als je bedroefd bent, wil ze ook jou troosten. Wanneer je blij bent, dan is Maria ook blij. Maar je moet Maria wel gaan zoeken. Ze loopt niet over de straat. Ze trekt je niet aan je jasje. Je kunt ook langs haar doorlopen. Je hoeft haar niet te zien. Ze wacht op je. Ze laat jou de kans om haar op te zoeken. Of heb jij geen goede moeder nodig? Hoef jij geen moeder die voor jou zorgt in de hemel? Natuurlijk wel. Daarom mag je ook blij en dankbaar zijn, dat Jezus ook jou moeder Maria heeft gegeven. Denk er elke dag even aan. Je kent toch het ,Wees Gegroet'? Je kunt dat vaker bidden. En je mag ook alles tegen Maria zeggen.

Moeder Maria, wij vinden het fijn dat u onze moeder bent. Wij willen vaak aan u denken. Help ons elke dag. Laat ons goede vrienden van Jezus zijn. Leer ons elke dag beter begrijpen, wat Jezus van ons vraagt. Help ons, elke dag te doen wat Jezus en u blij maakt. Wilt u ons ook beschermen tegen gevaren. Laat er geen oorlog meer zijn in de wereld. Help, dat alle mensen gelukkig kunnen zijn. Amen.

Ik laat het werk even wachten
om op adem te komen, Heer, bij U.
U bent het licht in mijn ogen,
de adem die mij draagt,
de warmte van mijn hart,
de kracht van mijn voet.
Ik dank U Heer,
voor wie ik ben, voor wat ik kan.
U bent mijn stille vreugde,
de bron waaruit ik leef.

Kinderen, we moeten niet liefhebben met de mond, met woorden, maar waarachtig, met daden. Dan weten we dat we voortkomen uit de waarheid en kunnen we met een gerust hart voor God staan. En zelfs als ons hart ons aanklaagt: God is groter dan ons hart, hij weet alles.

Goede God, Gij legt Uw droom om uw Licht door te geven in onze handen. Sluiten wij onze hand, willen wij die droom alleen voor onszelf, dan ontglipt hij ons als korrels zand in een gebalde vuist. Maar op een open hand, gereed om door te geven, wordt die droom tastbare vreugde, echte vrijheid en diep geluk voor elke mens. Bedankt God, voor die droom in onze handen; bedankt God, voor deze dag!

Wat wij bidden noemen, beperkt zich vaak tot vragen en smeken. Wij laten God dan weten hoe Hij het best voor ons zorgt! Maar God weet beter. Hij vervult niet altijd onze wensen, maar Hij blijft wel trouw aan zijn belofte ons te geven wat wij nodig hebben.

Heer God,
leer mij bidden
om wat ik echt nodig heb:
de gezindheid van uw Zoon,
Jezus van Nazareth.
Laat mijn leven in zijn spoor
er toe bijdragen
dat uw wil mag geschieden,
onder uw mensen en in onze wereld.

HIJ ZAL ZIJN VERBOND GESTAND DOEN. (LUCAS 1,72)

Wees gegroet, Maria

Daar staat hij dan. Een engel van de Heer. Zomaar in je kamer, ongevraagd, kondigt zich aan met: Wees gegroet.
Niet: Ik groet je. Maar: Wees gegroet.
Daar spreekt iets uit van onderdanigheid.
Ze kan al weten dat een nog hogere macht haar goedgezind is.
De engel herinnert daaraan door haar er op te wijzen:
je bent al gegroet, je hele wezen, je hele zijn is al bekend bij God. En... hij noemt haar bij haar Naam: Miriam Maria.

Wees gegroet,Maria
vol van genade
Vol van wat eigenlijk?
Genade. In ongenade vallen is gemakkelijker voor te stellen.
In genade vallen: mensen zijn je goed gezind. Op voorhand is alles je vergeven. Maria is zelf vol genade. Bij haar is op voorhand alles vergeven, wordt niets je nog verweten. Een uitstraling van liefde, zachtheid, warmte... dienstbaarheid.

Wees gegroet, Maria,
vol van genade,
de Heer is met u
God is met haar. Zij is niet iemand die met God loopt. God gaat met haar. Onopvallend klinkt het haast, zoals hij bij haar is. Daarom moet de engel het nog zeggen: God is met u.

Wees gegroet, Maria,
vol van genade,
de Heer is met u;
gij zijt de gezegende onder de vrouwen
Zij is de gezegende. Zij is uitverkoren door God die met haar is. Ik weet niet of ze er zo blij mee was geweest als ze alles overzien had. Maar dat wordt niet gevraagd aan haar. Zij is uitverkoren, gekozen uit alle vrouwen. Miss Universe op tedere gronden

Vandaag donderdag 6 oktober wordt de 100ste verjaardag herdacht van het overlijden van de nog altijd populaire Vlaamse Broeder Isidoor (1881-1916). Al kort na zijn overlijden kwamen gelovigen van heinde en verre bidden, maar de stroom bedevaarders voor de zalige Broeder Isidoor kwam pas echt na de Tweede Wereldoorlog op gang.

Isidoor De Loor, die later zou bekend worden als Broeder Isidoor, werd op 18 april 1881 in het gehucht Okkervoorde van de gemeente Vrasene (Sint Gillis-Waas) na een lange en moeilijke bevalling geboren. Isidoor trad op 15 april 1907 in bij de passionisten in Ere, bij Doornik en legde op 13 september 1908 zijn kloostergeloften af onder de naam broeder Isidoor van de heilige Jozef.

De volksheilige ging een groot deel van zijn leven gebukt onder kanker. Door de ziekte moest in 1911 een oog vervangen worden door een kunstoog. De laatste vier jaar van zijn leven bracht hij door in het klooster van de passionisten in Kortrijk. Door zijn taak als portier die hij daar kreeg toegewezen, had hij nauw contact met de bevolking, vooral ook met armen die aan de kloosterpoort kwamen aanbellen.

OOK WEL DE ROZENKRANSMAAND GENOEMD.

Thuis is geen huis
maar louter een gevoel.
Thuis is geen dak
maar een veilig weten.
Thuis is geen muren
maar leven in vrijheid.
Thuis is geen woning
maar je zelf kunnen zijn.
Thuis is geen bodem
maar een zeker bestaan.
Thuis is Iemand
die je neemt zoals je bent.
Thuis is geen plek
om te wonen.
Thuis is geliefd zijn
ondanks je gebreken.
Thuis is met God zijn.
Met God die is, die was en blijft
altijd en overal de zelfde
waar ik ook ben.
Met Hem ben ik thuis.
Thuis is waar God is.

Katholieken maken het kruisteken omdat het een korte belijdenis is van het christelijke geloof dat we ontvingen van de apostelen. “Door het kruisteken plaatsen we onszelf onder de bescherming van de drie-ene God.” (CKK 2157)

Iedere keer dat we het kruisteken maken in de naam van de Vader, en de Zoon en de Heilige Geest zeggen we dat we in God geloven, een Drie-eenheid van drie personen en de Verlossing van het Kruis.
God aanroepen bij naam heiligt (zegent) de dingen die we doen. Het verkrijgt zegeningen voor ons en geeft ons kracht in moeilijkheden en verleidingen.

Sint Cyril van Jeruzalem onderwees het kruisteken als een sterke publieke getuigenis van geloof. Hij zei:

” Laten we niet beschaamd zijn om de Gekruisigde te belijden; laat ons vol vertrouwen ons voorhoofd bezegelen met onze vingeres, laat ons het kruisteken maken op alles, op het brood dat we eten en boven de beker die we drinken. Laat ons dit teken maken wanneer we komen en gaan, voordat we slapen, wanneer we gaan liggen en wanneer we verrijzen, wanneer we reizen en wanneer we rusten.”
Wanneer we het kruisteken maken herinneren we onszelf aan het doel van het kruis, denkend aan de prijs die betaald is. Onze Heer noemt het in Matteus 24,30 “Het teken van de Mensenzoon.”

Meditatie vraagt om jezelf leeg te maken, wat erg kunstmatig is omdat een mens nooit leeg is. Terwijl bidden je vraagt om te spreken met God en met God in contact te komen. En God laat zich vinden door de mensen die Hem echt willen vinden. Als je God via gebed vindt dan is dat een hemelse ervaring. Daarom: van mediteren word ik zenuwachtig, van bidden word ik ziels-gelukkig en rustig. Daarom hou ik het liever gewoon bij bidden.

29 september, we vieren het Feest van de HH. Michaël, Gabriël en Rafaël, aartsengelen.
In het oudtestamentische boek Daniël wordt aangekondigd dat Michaël Israël in de eindtijd zal bijstaan. In het boek Openbaring is hij de leider van de goddelijke heerscharen (legertroepen) die strijd voeren met Satan. Hij wordt vaak afgebeeld met een zwaard in de hand.
Gabriël kondigde de geboorte van Johannes de Doper aan, en later, aan Maria, de geboorte van Jezus Christus. Deze laatste aankondiging wordt ook wel de annunciatie genoemd. Maar ook in het Oude Testament komen we hem tegen in het boek Daniël, waar hij deze profeet openbaringen geeft over de eindtijd.
In het boek Tobit stelt Rafaël zich als volgt voor: "Ik ben Rafaël, een van de zeven engelen die in de nabijheid van de troon van de Heer verkeren.'"[6] Vanwege zijn rol in dit boek is Rafaël de beschermheilige van de reizigers en staat hij ook als de genezer bekend. (info uit Wiki)

Wij moeten niet bang zijn voor de islamisering van Europa. Wij moeten ons wel zorgen maken over de zwakte van Europese christenen.

Daarom worden christenen uitgedaagd om oriëntatie te bieden, licht te zijn, mensen te steunen en met raad en daad bij te staan, en te stralen van vreugde.

Bron: Radio Vaticana (Duitstalig)/Kathpress

Een anti-Onze-Vader

Onze Vader die in de hemel zijt.
U bent wel oneindig ver weggegaan
van deze aarde.
Uw naam ligt hier besmeurd,
verborgen onder onrecht en geweld.
Uw koninkrijk is hier niet te vinden.
Hier gebeurt de wil van machtigen,
rijken en geweldplegers.
Een klein deel van de mensheid heeft volop te eten;
de anderen hebben honger.
Wij vergeven elkaar niet,
maar komen op voor onszelf
en de Derde Wereld staat dik bij ons in de schuld.
Het kwaad is koning over ons.
Zo zit dat.

‘Laten wij de waarheid spreken in liefde en zo volledig naar Christus toe groeien.’

(Ef 4:15)

Wie ben ik voor jou?
Wat beteken ik voor jou?
Wat betekent, wie ik ben, voor jou?

In het ‘ik ben’ van Jezus klinkt de naam van God door: Ik Ben Die Is.
En het ‘ik ben’ van God, vraagt om mijn antwoord,
net zoals toen bij Mozes: “Hier ben ik.”
Zijn Woord, roept om mijn ant-woord.
Zijn ‘er-zijn’ roept om mijn ‘er-zijn’,
met heel mijn wezen,
zonder terughouden, zonder aarzelen.
Zijn ‘ik ben’ is bovendien ook het ‘ik ben’ van de ander tegenover mij.

Be-amen wie Hij is en dat Hij is, betekent dan ook:
mijn eigen bestaan beamen en dat van de ander.
Het betekent een stukje rots willen zijn, waarop Hij kan bouwen.

De Serenity Prayer is een gedeelte uit een gebed van Reinhold Niebuhr, Amerikaanse theoloog. Hij schreef het in 1943 en het oorspronkelijke gebed is een stuk uitgebreider. Wij kennen vooral de vier eerste versregels.

Het gebed van Reinhold Niebuhr is een 'Gebed om kalmte'.

God, schenk me de kalmte om te aanvaarden

wat ik niet kan veranderen.

De moed om te veranderen wat ik kan veranderen.

En de wijsheid om het verschil te zien.

Te leven van dag tot dag,

van moment tot moment.

Om moeilijke tijden te aanvaarden

als een weg naar vrede.

Om de zondige wereld te nemen zoals die is.

Niet zoals ik wil dat die is.

Erop vertrouwen dat U alle dingen goedmaakt

als ik me aan uw wil overgeef.

Om in dit leven gelukkig genoeg te zijn

en met U uiterst gelukkig te zijn in de eeuwigheid.

Amen.

'Wat jullie ook doen,

doe het van harte,

alsof het voor de Heer was

en niet voor mensen.’

(Kol 3:23)

en LUISTEREN .....

HERINNERING IN BEELD

De Heer, je God, zal in je midden zijn, Hij is de held die je bevrijdt. Hij zal vol blijdschap zijn, verheugd over jou, in zijn liefde zal Hij zwijgen, in zijn vreugde zal Hij over je jubelen.

ELKE BOOM KEN JE AAN ZIJN VRUCHTEN, WANT VAN DISTELS PLUK JE GEEN VIJGEN EN VAN DOORNSTRUIKEN GEEN DRUIVEN.

(LUCAS 643-49)

Wat betekenen mooie woorden, edele gevoelens en rijke gedachten, als ze geen goede vruchten voortbrengen? Het is aan de vruchten dat men de boom kent! Welke vruchten breng ik voort? Welke vruchten mag men van mij verwachten?

Heer Jezus,
wat ik in gedachten bedoel,
wat ik concreet doe,
wat me in mijn hart bezighoudt:
mag dat vruchten voortbrengen
die mensen doen leven!
Ik bid U om deze ‘genade’
want U bent het
die vruchtbaarheid geeft!

HOE KAN IK DE HEER VERGOEDEN WAT HIJ VOOR MIJ HEEFT GEDAAN?

(PSALM 116)

Geef, dan zal je gegeven worden; een goede, stevig aangedrukte, goed geschudde en overvolle maat zal je worden toebedeeld. Want de maat die je voor anderen gebruikt, zal ook voor jullie worden gebruikt.