<< Wees niet bang om uit te gaan naar de straten, de pleinen en naar de openbare plaatsen van steden en dorpen, zoals de eerste Apostelen, die Christus en de Blijde Boodschap van het heil predikten. Dit is geen tijd om zich te schamen voor het Evangelie (vgl. Rom 1,16). Het is de tijd om het Evangelie van de daken te verkondigen (vgl. Mt 10,27). >>
+ ROME (RKnieuws.net) – Paus Franciscus heeft gisteravond gezegd dat hij ‘revolutionaire’ christenen wil die risico’s nemen. ‘Een christen die niet revolutionair is, is geen christen’, aldus de paus. Hij hekelde de ‘gesloten’ christelijke gemeenschappen.
“Ik begrijp de gesloten christelijke gemeenschappen niet. De Goede Herder ging op zoek naar het ene verloren schaap. Wij hebben één schaap: de 99 anderen ontbreken’, stelde paus Franciscus. De paus hekelde ook de ‘ontmoedigde christenen’. Hij vroeg zich af of ze in Christus geloven of in de godin van de klachten.
De wereld van vandaag is volgens de paus niet slechter dan vijf eeuwen geleden. De paus lachte ook met de mensen die klagen over de jeugd van vandaag.
Hoe hard de beproeving, hoe moeilijk het probleem, hoe zwaar het lijden ook mag zijn, we zullen nooit uit Gods handen vallen, uit die handen die ons hebben geschapen, die ons dragen en ons op de levensweg begeleiden, omdat ze worden geleid door een oneindige trouwe liefde.
Een schietgebed is een kort gebed, een verzuchting van het hart dat onze ziel richt op God en de hemel. De Jezuïet Alvarez de Paz schrijft over dit zinvolle korte gebed het volgende: "Wanneer de zwaluw haar nest bouwt, brengt ze telkens maar een beetje slijk aan. Toch maakt ze ten slotte een nest, groot genoeg voor haar en haar kleintjes. Zo ook zal de ziel, die verzuchting bij verzuchting voegt, ten slotte in haar binnenste een woning bouwen voor God en haar zelf, waarin zij de grootste rust zal vinden." Laten we daarom veelvuldig herhalen: "Heilig Hart van Jezus, ik geloof in uw liefde voor mij."
Het zit hem in de diepste dingen de angst, de twijfel en onzekerheid waar jouw rust en luisteren kan troosten. De vragen van het leven niet oplossen, maar nabij zijn. Geloof en ongeloof delen, zin zoeken en benoemen. Heel het leven durven toevertrouwen aan die God die zoveel groter is, die het middelpunt van onze ziel, het Hart van ons hart is, elke dag opnieuw.
Het zit in kleine dingen in de gele azalea die staat te pronken in de geur van de jasmijn, de gezelligheid bij koffie of pint de plannen en de dromen de herinneringen bij het haardvuur de grappen, het gewone, het bij elkaar zijn de vreugde van elke dag.
Het zit hem in de moeilijke dingen het doorworstelen van problemen, zoeken naar een uitweg, zomaar ongevraagd wat hulp, bijspringen, wat goede raad, zwijgen kunnen en waken, begrip tonen en aanvaarden, er zijn voor elkaar, elke dag.
Christenen gaan de stilte niet in omwille van de stilte of omwille van de rust die daarvan uitgaat. Maar wel om er de Heer van hun leven te ontmoeten en om toe te laten dat Hij in die stilte komt wonen. Geef je in de stilte vrij spel aan God die alle duisternis overwint, dan is er voor boze geesten geen plaats.
"Verlossing betekent te leven in de troost van de Heilige Geest, niet de troost van deze wereld. Nee, dat is geen verlossing, dat is zonde. Verlossing betekent vooruitgaan en onze harten openen zodat zij de troost van de Heilige Geest kunnen ontvangen, die verlossing is. Dit is niet onderhandelbaar, je kunt niet een beetje hiervan en een beetje daarvan nemen. Wij kunnen niet kiezen en mengen. Een beetje Heilige Geest, een beetje van de geest van deze wereld... Nee! Het is het een, of het ander."
Jezus, ging de paus verder, was duidelijk: "Je kunt geen twee heren dienen: of je dient de Heer, of je dient de geest van deze wereld."
“De maand juni is traditioneel toegewijd aan het Heilig Hart van Jezus, de grootste menselijke uitdrukking van Goddelijke Liefde. Het was verleden vrijdag, in feite, dat we het hoogfeest van Jezus’ Heilig Hart vierden; en dit feest zet de toon voor de gehele maand. De volksdevotie hecht grote waarde aan symbolen; en het Hart van Jezus is het symbool bij uitstek van Gods Barmhartigheid. Maar het is geen denkbeeldig symbool. Het is een werkelijk symbool dat het centrum tegenwoordig stelt, de bron van waaruit de redding vloeit voor de gehele mensheid.”
paus Franciscus, toespraak op Sint-Pietersplein, zondag 9 juni
Gods hart is groter dan het onze ... In Jezus komt God tot volle bloei. Dag Jezus! Gij wordt genoemd de Zoon van God, de Mensenzoon, de Redder, de Christus, de Gezalfde. Maar ik, hoe mag ik U noemen? Reisgezel, tochtgenoot, toevlucht en haven, mijn voetspoor, mijn levende Weg. Roep mij, Jezus, wenk en bemoedig mij, vergeef en troost mij, draag mij. Wens mij vrede toe, de vrede van uw Vader. In U komt zijn liefde tot volle bloei.
Met een beroep op de genade die mij geschonken is, zeg ik u allen dat u zichzelf niet hoger moet aanslaan dan u kunt verantwoorden, maar verstandig over uzelf moet denken.
Denk overeenkomstig het geloof, dat is de maatstaf die God u heeft gegeven.
"Beminnenswaardige Jezus, door de wonde van uw Hart, vergeef mij de zonden die ik uit boosheid of slechte bedoelingen heb misdreven. Plaats mijn slecht hart in het Uwe dat geheel goddelijk is, opdat ik altijd door U zal worden beschermd en geleid; opdat ik zal volharden in het goede; en opdat ik het kwade zal vluchten tot de laatste adem van mijn leven."
In een interview met De Tijd en L’Echo neemt kardinaal Godfried Danneels het vrij openlijk op voor het homohuwelijk. “Ik vind het een positieve evolutie dat staten vrij zijn het burgerlijk huwelijk voor homo’s open te stellen als ze dat willen”, zo zegt Danneels.
Danneels voegt er wel aan toe dat het voor de kerk niet om het echte huwelijk gaat, zoals dat tussen man en vrouw. “Dus moet je een andere naam in het woordenboek plaatsen”, zegt hij. “Maar dat het wettelijk is, dat men het wettelijk legitiem kan doen, daar heeft de kerk niets over te zeggen.”
Volgens Danneels denkt de Kerk tegenwoordig genuanceerder, zonder zich nog blind te staren op morele principes. “Je mag een mens toch niet vereenzelvigen met zijn geaardheid? Ik denk dat er binnen het denken van de Kerk een duidelijke evolutie is. Ook tegenover mensen die zelfmoord plegen, bijvoorbeeld.”
Opvallend is dat aartsbisschop André-Joseph Léonard kardinaal Danneels bijtreedt. Volgens Jeroen Moens, woordvoerder van het aartsbisdom, heeft Léonard geen enkel bezwaar tegen de wettelijke verbintenis tussen homo’s. “Maar hij wil het geen huwelijk noemen”, laat hij weten. Wat gevoelig ligt, is de term. Voor de kerk is het huwelijk namelijk enkel en alleen bedoeld voor een man en een vrouw, en niet voor twee mensen van hetzelfde geslacht. “Laat ons zeggen dat Monseigneur Léonard een homoverbintenis onderschrijft”, aldus Moens.
Verantwoordelijkheid (durven) nemen zonder je daarom méér te achten dan de ander, jezelf klein maken, met eerbied en respect luisteren naar wat de ander aanbiedt, naar wat leeft bij de ander.
Dicht bij de mensen blijven, ruimte maken voor de doodgewone mens in onze kerk, in onze vieringen ... Bruggenbouwers zijn, verbinden waar mogelijk - regelmatig overleg met heel de geloofsgemeenschap om voeling te houden met de vragen en noden die leven.
De Bergrede DOEN (in mijn dagelijks taalgebruik kleed ik niemand uit). Een gemeenschap zijn met blijvende aandacht voor de zwakken in onze maatschappij, in onze parochie, buurt ... zoals de zieken, de mensen die het minder goed hebben, de vluchtelingen, de uitgestotenen ...
De band met de andere geloofsgemeenschappen, bisdom, kerk ... goed bewaken.
Wees niet bang.
