God, altijd Aanwezige, voor wij ons overgeven aan de nacht, richten wij ons tot U, omdat wij reikhalzend uitzien naar de dag waarop geweld en honger niet meer zullen bestaan en mensen zullen leven uit Uw liefde, uitgezaaid over heel de aarde. Bevrijd de gevangenen uit duisternis en droefheid. Breng hen, die dolen langs de weg, op uw pad van waarheid en licht. Droog de tranen van mensen die geslagen zijn en heel de harten van diegenen die gebroken zijn. Vervul ons verlangen naar vrede: vannacht, morgen en alle dagen.
Waarom gaf Maarten niet zijn hele mantel? Wat is dat voor een gift, een halve mantel? Een mantel was een rijk bezit, waar je een half leven mee deed. Kleding werd eindeloos versteld en als je nagaat dat de soldaten hun hele uitrusting inclusief paard zelf van hun soldij moesten betalen, geen vetpot, dan kun je wel nagaan dat die mantel een zeer kostbaar bezit was, die ook nog eens als deken diende.
Maar er schuilt nog een diepere betekenis in het schenken van de halve mantel. Dit feest gaat over delen. Maarten was een verstandig man, hij deelde de mantel, hij hield ook nog wat voor zichzelf. Als bedelaar krijg je een halve mantel, die van buitenaf naar je toe kan komen, de andere helft zul je zelf door eigen innerlijke activiteit moeten laten ontstaan.
Een ander kan jou niet geheel omhullen, je zult er zelf ook aan moeten bijdragen. Dat geldt zelfs voor een baby. Anderzijds moet de schenker niet onverstandig zijn. Het is goed te delen, maar niet zo, dat je zelf bevriest.
Roofbouw op jezelf plegen door je helemaal weg te schenken maakt je uiteindelijk tot een bedelaar. De omhulling die wij iemand schenken moet niet verstikkend zijn, maar de ander in zijn waarde laten en hem/haar innerlijke kracht geven om door te gaan en uiteindelijk zelf weer het heft in handen te nemen.
Vandaag vieren we het feest van Sint-Maarten, de persoon die ons tot op vandaag nog aanspoort het beste van onszelf met anderen te delen, zowel in geestelijke als materiële goederen.
Leer ons een open geest te hebben in deze verwarde tijd, en aandacht te hebben voor de vele noden van deze tijd, veraf maar ook zeer dichtbij, Sint-Maarten ter ere.
Gelukkige feestdag aan allen die zijn naam mogen (uit)dragen! Ik probeer het alvast.
Op zoek naar je 'verloren' geloof, kan ik volgend boek aanbevelen. Het boek is van Kardinaal Godfried Danneels. Het is een dagboek dat voor elke dag een pareltje biedt over geloof en wijsheid voor doodgewone mensen als jij en ik, maar die uitmonden in een stille bezinning. Je legt het misschien op de rand van je bureau of op het nachtkastje. Een mooiere dagsluiter is er niet. Zo doorloop je meteen het ganse kerkelijke jaar met al zijn feestelijke momenten, zijn mariale maanden, en zo veel meer. Een menselijk geloofsgetuigenis. Ik gebruik het ondertussen al bijna tien jaar. Wou ik jullie graag meegeven. Het kan een opstapje zijn naar je 'verloren' geloof zoals een bloglezer me liet weten.
Vertrouwen : een dagboek van wijsheid en geloof (Lannoo, 2003, ISBN 9059950046)
Er bestaat geen mens die niet voortkomt uit de vereniging tussen een moeder en een vader.
Daarom is het voor veel homoseksueel georiënteerde mensen een groot verdriet dat zij zich niet erotisch aangetrokken voelen tot het andere geslacht en dat zij de vruchtbaarheid van de lichamelijke vereniging moeten missen zoals die in de menselijke natuur en in de goddelijke scheppingsordening ligt.
Toch leidt God ons vaak langs onvoorspelbare wegen tot zich: een gemis, een verlies of een kwetsuur kan, als we die aanvaarden, een springplank naar God worden, een sprong in de armen van God die alles goed maakt, en die nog groter blijkt bij de verlossing dan in de schepping al te zien is.
Heer Jezus, de radicale eisen van het evangelie verwonderen mij en schrikken mij af. In uw voetspoor stappen is niet gemakkelijk. Help mij te zien waar het op aankomt en de consequenties van die keuze op te nemen. Geef mij moed en kracht om dat te kunnen.
In Mozes hebt U ons aangezegd: 'Ik ben met jullie, onwankelbaar is mijn verbond'. Een nieuwe David hebt U ons beloofd, uw Zoon, die onze broeder is. Vol vertrouwen bidden wij U: leer ons ootmoed en gerechtigheid zodat wij armen voeden en onderdrukten bevrijden, opdat er geen duister meer is en geen nacht.
Een jongetje in Damascus speelde verstoppertje met zijn zesjarig zusje en werd door een sluipschutter doodgeschoten. Sindsdien wordtg zijn zusje vaak opgemerkt op het kerkhof, aan het graf van haar broertje. Ze woelt met haar handen in de aarde en roept:"Kom maar te voorschijn, ik wil niet meer verder spelen."
Bij dit tafereel kan men alleen maar zwijgen en huilen, elk woord lijkt tactloos. Toch mogen we tot die jongen en dat meisje zeggen:"Voor jou is God op de wereld gekomen." Hij is namelijk de uiteindelijke redder, de Heer en de Messias.
Ergens werd een bruiloft gevierd. Ze hadden het niet breed maar vonden toch dat er veel mensen aanwezig moesten zijn: gedeelde vreugde geeft dubbel geluk, dachten ze. Het moest een feest voor alleman zijn, meenden ze, waarom dan beletten dat onze vreugde besmettelijk zou zijn? Er zijn al zo weinig goede epidemieën onder de mensen. Dus vroegen zij aan elke genodigde een fles wijn mee te brengen. Bij de ingang zou een groot vat staan en daarin kon ze leeggegoten worden. Zo zou ieder van ieders gave drinken en vreugde hebben. Toen het feest geopend werd liepen de bedienden naar het grote mengvat en schepten met grote kruiken. Maar groot was hun verwondering toen ze merkten dat het alleen maar water was. Ze stonden als versteend toen het tot hen doordrong dat ieder gemeend had: die ene fles water die ik erbij doe, zal toch niemand merken of proeven. Ze wisten nu dat iedereen zo gedacht had. Dat iedereen gedacht had: laat mij nu maar eens profiteren van wat de anderen meebrengen. Het werd een waterig gedoe en dat niet alleen omdat er slechts water te drinken was. En toen bij het rijzen van de maan, de fluitspelers zwegen, ging ieder zwijgend naar huis wetend dat het feest nooit begonnen was.
Geven om niet, geven om God blij te maken en om de ander blij te maken. God houdt van een blijmoedige gever. Laten we alles doen in Hem, met Hem en voor Hem. Voor allen een gezegende dag!
God van leven en licht, nu de nacht valt over onze stad, bidden wij voor wie het duister een dekmantel is: voor vrouwen en kinderen die tot heimelijke arbeid worden gedwongen; voor zwervers die geen geborgenheid kunnen vinden; voor daklozen die geen veilig onderdak meer bezitten; voor verslaafden die wonen in hun duistere dromen; voor asielzoekers die zich noodgedwongen schuilhouden. Wij bidden ook voor al degenen die zich inzetten voor deze mensen-van-de-nacht, omdat Gij voor licht en leven hebt geschapen.
Dagsluiting
