We lezen uit Marcus

Mijn grootste angst is onverschilligheid, en bitterheid. Als ik de ‘grote mensen’ bezig zie, denk ik wel eens: denk toch eens aan een ander, denk aan de toekomst. En handel ernaar. Dat geldt voor mezelf, maar ook voor mensen met verantwoordelijkheid in onze samenleving. En dat geldt ook voor de kerkgemeenschap. Ik heb geen behoefte aan gejammer over wat was, en niet meer is, of zou moeten zijn in de kerk.

Ik ben 17 jaar oud. Jezus is voor mij liefde en hoop. Kijk toch eens vooruit.

En als het enigszins kan: met de glimlach.

liefde staat mij voor ogen

en ik bewandel de weg van uw waarheid

Goede Vader, Gij kent de bangheid van ons hart, Gij kent de pijn uit ons verleden en onze kleinmoedigheid in de liefde. Aan het begin van deze dag bidden wij: maak ons vrij van alle krampachtigheid en leer ons onszelf uit handen te geven en toe te vertrouwen aan uw liefdevolle ontferming. Dan zal alles nieuw worden en vol vreugde in Jezus Christus, de nieuwe mens.

Ons hart wil voor U zingen, onze knie wil voor U buigen. U bent God, U bent goed. Bij U komen wij tot rust. Soms zijn de duisternis en de kou van dit jaargetijde ook in ons hart te vinden, goede God. Wij zoeken tevergeefs uw licht en uw vreugde. Maar wij weten en willen geloven dat U ons nooit in de steek laat. Wees ons ook vandaag nabij met uw liefde.

Ik wens iedereen een zegenrijke zaterdag!

"Hopen is geen dwaasheid maar een weg om dromen te verwezenlijken. Gelukkig zij die durven dromen en bereid zijn de prijs te betalen om hun dromen waar te maken."

kardinaal Suenens

Op 24 januari vierden we de feestdag van H. Franciscus van Sales (1567-1622). Hij staat bekend voor zijn talrijke hartstochtelijke brieven en is daarom de patroonheilige van schrijvers en journalisten. Don Bosco heeft zijn congregatie naar deze Fransman genoemd: SALESIANEN.

Goede God, misschien zijn we hier bij U gekomen vanuit een druk bestaan vol luidruchtige eisen en verwachtingen. Misschien zijn wij hier bij U gekomen vanuit de benauwende stilte van eenzaamheid of angst, een stil verdriet. Schenk ons nu uw vrede, Heer, in dit ogenblik van stil zijn. Neem onze lasten weg en geef ons rust …… Vul deze stilte met uw liefde Heer, genees onze ziel, herstel onze kracht, bevrijd ons hart. Wijs ons weer de weg. Amen.

Een liefdevolle en zegenrijke dag wens ik jullie toe!

We kunnen niet meer doen

dan elkaar vasthouden,

in geluk of ongeluk.

Wie opgroeit in een Don Boscowereld krijgt vroeg of laat een "Avondwoordje" te horen. Het is een kort bezinningsmoment waarbij Don Bosco zijn jongeren toesprak. Een avondwoordje was voor Don Bosco geen lange preek of een verzameling van geleerde woorden. Een paar gebeurtenissen van de voorbije dag, een droom, een verhaal … en niet veel langer dan 2-3 minuten, meer hoefde het niet te zijn. De enige voorwaarde: je moet er een boodschap mee doorgeven. Don Bosco gaf zo vaak als hij kon zelf het avondwoordje voor zijn jongeren. En was hij eens afwezig, dan vroeg hij zijn medewerkers om de jongeren toe te spreken. Dat avondwoordje kent nog altijd zijn plaats in scholen en jeugdbewegingen. Het kan zelfs virtueel gevonden worden via diverse kanalen. Heel interessant nu we ons voorbereiden op het feest van die grote heilige, DON BOSCO!

INTERNATIONALE BIDWEEK VOOR DE EENHEID VAN DE CHRISTENEN.

(18-25 januari)

Wat draagt ons wanneer onze gezondheid ons niet meer draagt?

De confrontatie met het ouder worden is ook altijd een spirituele uitdaging.

Ik ben dankbaar voor de wortels van het geloof die mijn ouders hebben meegegeven......

Een mens is niet zomaar een dingetje, iets bloots.
Diep in dat dingetje verbergt zich iets groots.
Er woont een wonder in, iets ongelooflijk machtigs.
Een kind is meer dan alleen maar iets engelachtigs.
Ik weet niet wat het is, maar ik maak me sterk:
zo'n mensenkind is niet alleen maar mensenwerk.

Toon Hermans

De bekende cabaretier Toon Hermans (1916-2000) was een gelovig man.

 WIE ER OOIT IS GEWEEST ZAL DIT BEELD NOOIT MEER VERGETEN.

Gij zijt mij overal nabij,
In ieder ding: gij ziet naar mij,

Of ik u aanzie en herken,
En, een met u, gelukkig ben.

Wel blijf ik dikwijls blind voor u
En reis ik ver van hier en nu,

Of ergens 't veilig eiland is
Waar 'k troost of slaap vind voor gemis.

Maar soms ben 'k onverwacht weer thuis.
Gij roept mij zachtjes. In 't geruis

Van wind en blaren langs het raam
Hoor ik de fluistring van mijn naam,

Of in de glinstering van 't licht
Zie ik uw wachtend aangezicht.

Als ik dan schuchter tot u kom,
Wordt het zo wonder-stil rondom,

Zo vreemd en wonder-stil in mij,
Dan is er enkel ik en gij,

Neen, gij alleen en wat gij zijt :
Mijn eind van menigvuldigheid,

Mijn oorsprong waar ik ongedeerd
In liefde toe ben weergekeerd...

Maar dan, ontwaakt tot de oude droom,
Hoor ik de wind weer in de boom,

En zie de kleine dingen aan,
Die stil en ernstig voor mij staan,

Verzonken in hun eigen rust.
Zo, van ons diep verband bewust,

Heb ik hen lief en hoor tot hen,
Met wie 'k in u gelukkig ben,

En tot die nieuwe zin gewijd
Wordt al wat is nu werklijkheid.

Pieter Nicolaas van Eyck (1887-1954)

soms voel ik diep vanbinnen iets van God
ik wou dat ik die dingen op kon schrijven
maar als 't naar buiten komt is het kapot
die dingen kunnen beter binnen blijven

Toon Hermans (1916-2000)

De bekende cabaretier Toon Hermans (1916-2000) was een gelovig man. Hij schreef onder meer twee gebedenboekjes. In Vanbinnen dicht hij over de onbeschrijflijkheid van God.

'Heer blijf bij ons, de zon gaat onder.'
Wij boden dan het avondbrood
den vreemden man, die langs de baan
met ons was meegegaan.
En wijl hij, 't zegenend de oogen sloot,
gebeurde het: Zijn aangezicht
verklaarde in een hemelsch licht,
waarin hij plotseling verdween
Dit was het wonder.
Wij stonden weer alleen,
doch vouwden blij onz' handen.
Het was alsof Hij door ons heen verdween
en t licht in ons is blijven branden.
Blijf zoo in ons, o Heer, de zon gaat onder!

Felix Timmermans (1886-1947)

Wij hebben met elkaar gewandeld waar de
dingen begonnen aan hun heerlijkheid:
op de eerste dag van de stenen tijd,
in de eerste tuin van de kale aarde.

En sindsdien, God, lijden wij aan elkander,
roepen wij uit de diepten : Adam! Heer!
tot Gij het zwaard wegneemt, de sterren weer
laat dalen, en ik in uw mens verander.

Wij missen elkaar, wij kunnen niet slapen.
Ik voel uw adem's nachts langs mijn verdriet;
Gij hoort mijn pen krassen die U niet ziet.

Ik haat mijn appel ; Gij uw vlammend wapen.
Wind, sterren en dromen, beken het maar:
wij willen weer wandelen met elkaar.

Michel van der Plas (1927 – 2013)

Michel van der Plas (1927 – 2013) was een Nederlandse dichter en journalist. In We hebben met elkaar gewandeld dicht hij over onze relatie met God.

Bemint men iemand, recht en wel,
zoo zal men hem, voor metgezel,
begeren en betrachten.

Bemint gij God, waarom en gaat,
daar God zoo lange u wachtend staat,
gij God, o mensch, niet wachten?

'Waar vinde ik Hem ?' o...'Vinde ik Hem!'
Zegt liever : 'Waar ontvinde ik Hem?
Hoe zal ik Hem ontvaren?

Hij roert in mij! Hij waagt in mij!
Hij nacht in mij! Hij daagt in mij!
Wie zalder ons ontgâren?'

o Wondernisse ! o Wonderheid,
en zonderbaarste zonderheid,
dat; overal gesmeten,

bij 't karrevoer, getuigenis
van God en van God's goedheid is,
en wij...'t zoo weinig weten!

Guido Gezelle (1830-1899)

Guido Gezelle (1830-1899) was een Vlaamse priester en virtuoos taalkunstenaar.