We hebben met elkaar gewandeld

Emmaus

'Heer blijf bij ons, de zon gaat onder.'
Wij boden dan het avondbrood
den vreemden man, die langs de baan
met ons was meegegaan.
En wijl hij, 't zegenend de oogen sloot,
gebeurde het: Zijn aangezicht
verklaarde in een hemelsch licht,
waarin hij plotseling verdween
Dit was het wonder.
Wij stonden weer alleen,
doch vouwden blij onz' handen.
Het was alsof Hij door ons heen verdween
en t licht in ons is blijven branden.
Blijf zoo in ons, o Heer, de zon gaat onder!

Felix Timmermans (1886-1947)

Vanbinnen
 
soms voel ik diep vanbinnen iets van God
ik wou dat ik die dingen op kon schrijven
maar als 't naar buiten komt is het kapot
die dingen kunnen beter binnen blijven
 
Toon Hermans (1916-2000)

Gij zijt mij overal nabij

Gij zijt mij overal nabij,
In ieder ding: gij ziet naar mij,

Of ik u aanzie en herken,
En, een met u, gelukkig ben.

Wel blijf ik dikwijls blind voor u
En reis ik ver van hier en nu,

Of ergens 't veilig eiland is
Waar 'k troost of slaap vind voor gemis.

Maar soms ben 'k onverwacht weer thuis.
Gij roept mij zachtjes. In 't geruis

Van wind en blaren langs het raam
Hoor ik de fluistring van mijn naam,

Of in de glinstering van 't licht
Zie ik uw wachtend aangezicht.

Als ik dan schuchter tot u kom,
Wordt het zo wonder-stil rondom,

Zo vreemd en wonder-stil in mij,
Dan is er enkel ik en gij,

Neen, gij alleen en wat gij zijt :
Mijn eind van menigvuldigheid,

Mijn oorsprong waar ik ongedeerd
In liefde toe ben weergekeerd...

Maar dan, ontwaakt tot de oude droom,
Hoor ik de wind weer in de boom,

En zie de kleine dingen aan,
Die stil en ernstig voor mij staan,

Verzonken in hun eigen rust.
Zo, van ons diep verband bewust,

Heb ik hen lief en hoor tot hen,
Met wie 'k in u gelukkig ben,

En tot die nieuwe zin gewijd
Wordt al wat is nu werklijkheid.

Pieter Nicolaas van Eyck (1887-1954)

Nachtgebed

De zachte lucht hangt rond mijn oren
en in haar hangt de zonneschijn.
Ik kan de dingen nu weer horen,
zoals God wil dat ze zijn.
Ik wacht maar tot ik kan luisteren,
dat kan ik beter bij de maan
of als alle dingen verduisteren
om voor de nachtlucht dicht te gaan.
Dan voel ik mijn handen veranderen
tot een breed opgezet
met de vingers aan elkanderen
voltrokken nachtgebed.

Pierre Kemp (1886 – 1967)

Het wezenlijke van de liefde is niet dat wij God hebben liefgehad, maar dat hij ons heeft liefgehad en zijn Zoon heeft gezonden om verzoening te brengen voor onze zonden.

Beken elkaar uw zonden en bid voor elkaar, dan zult u genezen. Want het gebed van een rechtvaardige is krachtig en mist zijn uitwerking niet. Elia was een mens als wij, en nadat hij vurig had gebeden dat het niet zou regenen, is er drie-en-een-half jaar lang geen regen gevallen op het land. Toen bad hij opnieuw, en de hemel gaf regen, en het land bracht zijn vrucht weer voort.

Wanneer Gij komt, 't kan heden zijn,
't kan etenstijd met allen zijn,
't beloofde land, 't verwacht festijn,
't kan vreugde zijn of aardse pijn.

Wanneer Gij komt, 't kan morgen zijn,
't kan dageraad of avond zijn,
de goede Herder kan het zijn,
de Man met balsem, brood en wijn.

Wanneer Gij komt, 't kan middag zijn,
door 't kruispunt loopt de dwarse lijn,
met vuur gezuiverd staan wij rein,
't kan 't heerlijk uur der liefde zijn.

Wanneer Gij komt, nacht kan het zijn,
't kan donkerheid vol tranen zijn,
of, vallen wij uit 't ijdel schrijn,
't kan 't laatste woord voor 't sterven zijn.

Wanneer Gij komt, 't kan eeuwig zijn,
Uw lichaam kan zo glanzend zijn,
't kan Pasen in de bloesems zijn,
Gij kunt voorgoed gekomen zijn.

Gery Helderenberg (1891-1979

Dank U, Vader van ons leven

Dank U, Vader van ons leven
en ons zozeer toegewend
dat U, eeuwig, hoog verheven,
elk van ons bij name kent.
Dank U, dank U, Heer der Heren,
dat U onze Vader bent.

Dank U, Christus, met ons lijden
en de dood zozeer begaan,
dat U ons daarvan bevrijdde
met een mensenlichaam aan.
Dank U, dank U, Jezus Christus,
broeder-God in ons bestaan.

Dank U Geest, voor alle gaven
aan ons hart en ons verstand;
die ons hoop geeft op de haven
van ons ware vaderland.
Dank U, dank U, Geest van liefde,
voor het vuur dat in ons brandt.

Michel van der Plas (1927 – 2013)

Een kind

Een kind loopt langs de wegen,
het is een timmermanskind,
het komt veel mensen tegen,
het heeft veel tegenwind.

Het loopt met beitel en hamer
vriendelijk van huis tot huis
en biedt voor elke kamer
een gloednieuw, glanzend kruis.

Maar de deuren blijven gesloten,
men is van alles voorzien,
van stofzuigers, radio, loten,
een kruis en een naaimachien.

Een kind loopt langs de wegen,
het is een timmermanskind,
het komt veel mensen tegen,
het heeft veel tegenwind.

Gabriël Smit (1910 – 1981)

Psalm 23
 
Ik wil van God als van mijn Herder spreken. 
Onder zijn hoede zal mij niets ontbreken. 
Groen is het land waarin Hij mij doet komen, 
fris is de bron die Hij voor mij doet stromen. 
Hij sterkt mijn ziel en wijst mij rechte wegen, 
opdat ik Hem zal prijzen om zijn zegen.
 
Zelfs door een dal van diepe duisternissen 
waar ik het licht der levenden moet missen,
vrees ik geen kwaad, want Gij zijt aan mijn zijde
met stok en staf, tot troost en tot geleide.
Onder het oog van hen die mij verraden
richt Gij mij toe het nachtmaal der genade.
 
Gij zalft mijn hoofd met d'olie van uw vrede,
Gij vult mijn kelk met gelukzaligheden.
Ja, zaligheid en liefde en welbehagen
zullen mij volgen al mijn levensdagen.
Ik zal het welkom horen van mijn Koning
en jaar aan jaar verblijven in zijn woning.

Martinus Nijhoff (1884-1953)

Dank U, Vader van ons leven

Dank U, Vader van ons leven
en ons zozeer toegewend
dat U, eeuwig, hoog verheven,
elk van ons bij name kent.
Dank U, dank U, Heer der Heren,
dat U onze Vader bent.

Dank U, Christus, met ons lijden
en de dood zozeer begaan,
dat U ons daarvan bevrijdde
met een mensenlichaam aan.
Dank U, dank U, Jezus Christus,
broeder-God in ons bestaan.

Dank U Geest, voor alle gaven
aan ons hart en ons verstand;
die ons hoop geeft op de haven
van ons ware vaderland.
Dank U, dank U, Geest van liefde,
voor het vuur dat in ons brandt.

Michel van der Plas (1927 – 2013)

Klein danklied

Gij hebt, o God, dit broze
bestaan gewild,
hebt boven 't nameloze
mij uitgetild, -

laat mij dan dankbaar leven
de volle tijd,
geborgen in de beven-
de zekerheid,

dat ik niet uit dit smal en
onvast bestand
van mijn bestaan zal vallen
dan in uw hand.

Ad den Besten (1923 – 2015)

Nachtgod
 
Ik zal U maar God noemen. 
Ik weet ook geen andere naam. 
God dan! Ik ben zeer ver van de bloemen 
en zo dicht bij het raam. 
Ik kijk naar de sterren, 
waar kinderen U zien, 
maar mij zijt Gij ver en 
Gij luistert misschien. 
Ik erken het, ik ben maar een mens, 
bestemd voor de sprong ver over zijn grens.

Pierre Kemp (1886 – 1967)

Hierna

Wanneer mijn werk gedaan zal zijn,
Mijn adem stil, mijn ogen dicht,
Geneest mij van de laatste pijn
Dit nooit verloren vergezicht:

Er leeft een God, die alles schiep
Wat zichtbaar en onzichtbaar is.
Die mij tot zijn aanschouwing riep
Uit ondoorgrondbre duisternis.

Voorafgetekend loopt zijn pad
Dwars tegen mijn begeerten in,
Doch die ik 't liefst heb liefgehad
Gaf aan mijn heil zijn eerst begin.

 Anton van Duinkerken (1903 – 1968)

Jezus

Ik heb zijn beeltenis maar vaag in mijn gedachten 
en ik weet haast niets van hoe hij sprak en hoe hij keek 
'k zou willen weten hoe hij liep en hoe hij lachte 
'k zou willen weten hoe hij door zijn haren streek 

'k zou willen weten of Hij appels at of noten 
en hoe hij hoestte als hij bij de oever stond 
hoe hij zijn baard geknipt heeft en zijn neus gesnoten 
iets van zijn oogopslag, zijn tanden en zijn mond 

en hoe hij sliep en hij heeft ontbeten 
en of hij koffie dronk of thee bij het ontbijt 
en of hij weles met de deuren heeft gesmeten 
en of hij hield van knoflook of van zoetigheid 

maar ik ruik wierook, plechtig klinkt in alle talen 
wat hij gezegd heeft, en ik verdwaal in mijn gebed 
want ik zoek de kleuren van zijn kleed en zijn sandalen 
ik zoek gewoon de Man van Nazareth

Toon Hermans (1916-2000)

Achelse kluis

De heldere tafels zonder tooi gedekt.
Borden en bekers. Onversierd bestek.
Het boek waaruit men ons zal lezen ligt,
terwijl de lector rechtop wacht, nog dicht.

De staande bel, het echoloze sein
voor de gemeenschap. Aangezeten zijn. Bewegingen van handen. Op de dis
de sneden brood, de rondgedeelde vis.

Geluid dat geen geluid is. Bijna licht.
Voor elke vensternis een vergezicht.
De vragen al vergeten en verhoord.
Geen ander dan de lector heeft het Woord.

Anton van Wilderode (1918 - 1998)

Wie er ooit was net als ondergetekende zal dit zeker herkennen! Een aanrader er even te verblijven!

Heer, soms gebeuren er zorgwekkende en verwarrende dingen in ons leven. Help ons dan om ze altijd van de positieve kant te bekijken. Leer ons om in alle omstandigheden op te zien naar uw goedheid, barmhartigheid en liefde. Geef dat we ons zullen richten op de kracht van uw machtige hand en op de manier waarop U onze problemen kunt beïnvloeden en veranderen. Verander alles wat beangstigend en negatief is in onze ogen in iets positiefs en moois.

Het feest viert de geboorte van Maria, dochter van Anna en Joachim. De ontvangenis van Maria en haar geboorte worden het eerst beschreven in de tweede eeuw, namelijk in het apocriefe 'Evangelie over de geboorte van Maria'

  De eerste bronnen die de viering van Maria's geboorte bevestigen, dateren uit de 6e eeuw. De feestdag werd aanvankelijk vooral gevierd in Jeruzalem als kerkwijdingsfeest van de basiliek H. Anna, Maria's moeder.

Deze basiliek was voor de herbouw in de 6e eeuw gewijd aan Maria. Vervolgens verspreidde de devotie zich naar het westen en was in de Middeleeuwen al een van de belangrijke kerkelijke feestdagen

De datering op 8 september is ontleend aan de traditie. Op basis van deze datum werd later de viering van Maria-Onbevlekte-Ontvangenis bepaald (nl. 8 december, 9 maanden voor 8 september).