Advent

Blijkbaar zijn veel bijbellezers wereldwijd op zoek naar teksten die kracht en troost bieden. Dat was zeker zo in het verontrustende jaar 2020. De Bijbel app Youversion analyseerde de zoektermen van zijn gebruikers en komt tot een aantal opvallende resultaten:

• Gebruikers voerden bijna 600 miljoen zoekopdrachten uit binnen de app, een stijging met 80% ten opzichte van 2019. Daarbij werd meest van stil gestaan bij Jesaja 41,10: Wees niet bang, want Ik ben bij je. Vrees niet, want ik ben je God. Ik zal je sterken, Ik zal je helpen, je steunen met mijn onoverwinnelijke rechterhand.
• Vroeg in het jaar zochten mensen het vaakst naar termen als nieuwjaar, geloof en vasten. Medio maart, toen corona in een stroomversnelling kwam, was de nummer één zoekterm angst. Kort daarna waren de snelst groeiende zoektermen week in week uit woorden als vrede, hoop en geloof.
• Een andere trending zoekopdracht was gerechtigheid.
• Woorden als genezing, vrede en liefde behoorden het hele jaar door consequent tot de topresultaten. 

Deze hoogste zoektermen tonen wat dit jaar gewogen heeft op het hart van mensen wereldwijd, zegt ontwikkelaar pastor Bobby Gruenewald. Ze laten zien hoe mensen God zoeken in hun worsteling met de moeilijke omstandigheden van 2020. En dat is iets wat we kunnen vieren.

De Farizeeën stuurden een paar mannen naar Johannes de Doper om hem te ondervragen. ‘Wat moeten we denken van wat u vertelt en wat u doet?’ vroegen ze. ‘Bent u misschien de Messias?’
‘Nee,’ zei Johannes rustig, ‘ik ben niet de Messias.’
‘Wie bent u dan wel?’ drongen ze aan. ‘Bent u Elia of de profeet? Wij moeten een antwoord kunnen geven aan wie ons heeft gestuurd.’
‘Nee, dat ben ik allemaal niet’, antwoordde Johannes. 'Ik ben een stem die roept in de woestijn om de weg klaar te maken voor wie na mij komt.’

De mannen vroegen verder. ‘Als u niet de Messias bent, en niet Elia of de profeet, waarom doopt u de mensen dan?’
Johannes keek om zich heen. ‘Kijk eens naar al deze mensen die anders en beter willen gaan leven. Zij zijn op zoek naar iemand die hen dicht bij God brengt. Midden tussen jullie is er iemand die jullie niet kennen. Hij is er al, al zien jullie hem nog niet. En met hem zal alles anders worden. Ik doop met water, maar als je hem hoort, gaat je hart ervan branden en wil je voor altijd bij hem horen.’

Naar Johannes 1,19-28

We moeten niet geschokt zijn als wij de nood tot bidden ervaren. Niet beschaamd zijn. En zeker wanneer we in nood verkeren: vragen. Wanneer Jezus het heeft over een oneerlijke beheerder die met zijn heer moet afrekenen zegt die: Om te vragen schaam ik mij. Velen onder ons kennen dat gevoel. We schamen ons om te vragen, om hulp te vragen, om iemand te vragen ons iets te helpen doen, om ons doel te bereiken. Schaamte ook om aan God te vragen.

We moeten ons niet schamen om te bidden en te zeggen: ‘Heer, ik heb nood aan dit, Heer, ik kamp met deze moeilijkheid, Help mij!’ Het is een kreet tot God die Vader is.

We moeten dat ook leren doen wanneer het goed gaat: God danken voor alles wat ons geschonken wordt en niets vanzelfsprekend of onvermijdelijk achten: alles is genade.

De Heer geeft altijd, altijd en alles is genade, alles. Genade van God.

Laten we het smeekgebed dat spontaan in ons opwelt niet onderdrukken. Het smeekgebed gaat samen met de aanvaarding van onze grenzen en van ons geschapen zijn. Men kan ertoe komen niet in God te geloven, maar het is moeilijk niet in het gebed te geloven. Het bestaat zonder meer. Het verschijnt ons als een kreet. We hebben allen te maken met die inwendige stem die lange tijd kan zwijgen, maar op zekere dag ontwaakt en roept.

Broeders en zusters, we weten dat God zal antwoorden.

om Uw Liefde.

De Onbevlekte Ontvangenis van Maria is een dogma van de Rooms-katholieke Kerk dat op 8 december met een hoogfeest gevierd wordt. Het dogma bevestigt de bijzondere status van Maria door vast te stellen dat zij ter wereld kwam zonder door de erfzonde te zijn belast.

Maria werd met een onbevlekte ziel ontvangen in de schoot van haar moeder. Op haar ziel werd door God reeds tevoren de zuiverende werking van de toekomstige verlossing door haar zoon Jezus Christus toegepast.

Ik nodig jullie uit om vandaag samen met mij speciaal voor de kinderen te bidden. Vooral voor de kinderen die het moeilijk hebben, door armoede, ziekte, misbruik, onbegrip, misprijzen. Kinderen die het slachtoffer zijn van pesterijen, op school of elders. Wij bidden voor hen.

Een adventskrans is een hangende of op tafel liggende ronde krans van gevlochten dennen- of sparrengroen als symbool van hoop, met vier kaarsen waarvan tijdens de advent er elke zondag één meer wordt aangestoken. Hij wordt zowel in huis als in de kerk gebruikt. Op de laatste zondag voor kerst branden dus alle kaarsen. Voor velen onder ons is dit bijomstig omdat de kerstal het symbool is van Kerstmis.

De advent is begonnen. Een tijd van verlangen is ingeluid. Wie verlangt, kijkt uit naar iets dat het leven beter maakt, mooier of intenser. Soms is dat verlangen eerder onbestemd. We weten dan eigenlijk niet wat gunstiger is dan wat we nu beleven. Ons kijken wordt turen, onze ogen tasten rusteloos de einder af. En omdat er weinig te zien is, gaan we staren, meestal naar wat voorbij is. “Blijf niet staren op wat vroeger was”, zegt de God van de toekomst bij monde van zijn profeet Jesaja. “Voorwaar, Ik ga iets nieuws beginnen. Zie je het niet?”

Albert Einstein zei ooit: "Enkel een leven geleefd ten dienste van anderen is het waard geleefd te worden." Mahatma Gandhi zei het als volgt: "De beste manier om jezelf te vinden, is jezelf te verliezen in het dienen van anderen". Dom Helder Camara sprak volgende woorden: "Op de laatste dag van ons leven zullen we beoordeeld worden over de wijze waarop wij Christus behandelden in hen die hongerig, dorstig, gekwetst, onderdrukt of benadeeld door het leven moesten." Jezus heeft 2000 jaar geleden een oproep gedaan om te dienen. Naastenliefde, elke dag opnieuw.

God schenkt liefde, God vraagt liefde. Dat is de mystieke wortel van elk gelovig leven. De eerste christenen in gebed, maar ook wij die vele eeuwen later komen, beleven allen dezelfde ervaring. De Geest bezielt alles. En elke christen die er niet voor terugschrikt tijd te besteden aan het gebed kan zich de woorden van de apostel Paulus eigen maken: Voor zover ik nu leef in het vlees, leef ik in het geloof in de Zoon van God, die mij heeft liefgehad en zichzelf heeft overgeleverd voor mij. (Gal 2,20). Het gebed maakt je daarvan bewust. Alleen in de stilte van de aanbidding ervaart men de volle waarheid van deze woorden.

Paus Franciscus

Nu we er met velen niet kunnen heen gaan, is dit een moment om even stil te staan, dankbaar voor de vele keren dat we wel naar Lourdes op bedevaart mochten en konden gaan. Nu ik dit neeerschrijf denk ik aan de paar maal dat ik als brancardier meeging en waar zo vele vriendschappen ontstonden met de zieke bedevaarders.

“Een telefoontje doen naar iemand die je mist of al lang niet hebt gehoord. Voor velen kan dit in de avonduren zelfs gratis.”

“Een brief of kaart sturen naar iemand. Zo’n brief of kaartje ontvangen doet veel deugd. Je kan dat verscheidene keren lezen. Je zet het op de kast en je beseft dat men je niet vergeten is.”

“Een gesprek op afstand met mensen die je buiten ontmoet. Afstand en nabijheid gaan hier ten volle samen. Verse lucht bij zo’n openluchtgesprek zal ook deugd doen aan het eigen welzijn. Zo kunnen we samen elke week de groeiende eenzaamheid verlichten.”

Wie meedoet met het hartverwarmend initiatief 1+1+1, kan wekelijks iemand telefoneren die aan een babbel toe is, wekelijks iemand een kaartje (een ruime keuze bij uitgeverij Muurkranten) of een brief sturen en ook wekelijks met iemand in de buitenlucht een gesprek aanknopen. Dat zijn de drie manieren om elkaar coronaproof nabij te zijn.

Het lijkt wel elke dag 1 november

kunnen we altijd binnenlopen in de basiliek van Dadizele om bij Maria te bidden om steun en troost. Zoalks te zien is op de brandramen, kwaman zelfs reeds Filips De Goede en Isabel van Portugal er al eeuwen geleden er op bedevaart.

Laat mij bidden samen met u allen om sterkte moed en vertrouwen in de toekomst, in deze moeilijk tijd waar we mekaar zo weinig mogen zien en fysiek niet mogen omarmen, omdat we alle hoop niet zouden opgeven. Ook wil ik bidden met u allen opdat de jeugdige mensen de weg naar de heer, die voor sommig van hen zo moeilijk is, niet zouden veliezen en vertrouwen op zijn goedheid en zijn barmhartigheid. Laat ons daarvoor bidden.

Maar het is zoals geschreven staat: ‘Wat het oog niet heeft gezien en het oor niet heeft gehoord, wat in geen mensenhart is opgekomen, dat heeft God bestemd voor wie hem liefheeft.’ God heeft ons dit geopenbaard door de Geest, want de Geest doorgrondt alles, ook de diepten van God.

Vandaag vieren we het naamfeest van de Heilige Martinius, ion de volksmond Sint-Maarten genoemd. Maar voor mij betekent deze dag ook veel meer, namelijk ik vier nu mijn naamfeest, samen met allen die Martin, Marttine, Maarten heten.

Tijdens een zeer strenge winter, waarin velen afzagen van de ijzige kou, zag Sint-Maarten bij de stadspoort van Amiens een armzalig geklede man. Deze smeekte de voorbijgangers om medelijden, maar allen liepen achteloos voorbij. Maarten zag dit en gedreven door de geest van God, wilde hij iets doen voor die sukkelaar. Maar wat kon hij doen? Al wat hij nog bezat was de soldatenmantel om zijn schouders. De rest had hij bij andere gelegenheden al weggeschonken. Hij trok het zwaard waarmee hij omgord was, sneed zijn mantel middendoor en gaf de ene helft aan de arme man. De andere helft sloeg hij zelf weer om. Veel omstanders lachten hem uit nu hij er - in een halve mantel - potsierlijk bij liep. Anderen, met meer inzicht, betreurden dat zij niet hetzelfde gedaan hadden want, rijk als ze waren, hoefden zij niet te vrezen naakt te moeten rondlopen. De volgende nacht verscheen Christus aan Maarten in zijn slaap. Hij doeg het deel van de mantel dat de heilige aan de arme gegeven had. Maarten hoorde Jezus duidelijk zeggen: “Maarten, jij hebt mij met deze mantel gekleed.”

Goede God, dag en nacht wisselen elkaar af. Zo gaat het ook met licht en donker in het leven van iedere mens. Geef dan God, dat er, in onze donkere momenten mensen om ons heen zijn die ons troosten en weer blij maken, die ons lichtpuntjes laten zien. Geef dat wij het licht dat in ons is delen met anderen. Want zo hebt U het toch bedoeld: een wereld waar mensen omzien naar elkaar en zo bouwen aan uw Rijk dat komen gaat. U die licht bent voor de mensen, verlicht in het donker van deze wereld, de wegen die wij gaan. Help ons de waarheid te doen en te leven als op klaarlichte dag. Dat vraag ik U door Jezus die ons voorging in het doen van de waarheid.

Denken we ook aan de artsen, verpleegkundigen,

vrijwilligers en de vele mensen

die op dit ogenblik met zieken begaan zijn.

Zij wagen hun leven en doen dat uit liefde tot de naaste.

Als een roeping. Laten we voor hen bidden.