Niet ik

Een tapijt van zachte bladeren
bedekken het pad in 't bos
ze dempen stil m'n voetstappen
en brengen God hun lof.

Hun taak is bijna ten einde
ze keren weer tot stof
noch tonen ze de schoonheid
en kracht van onze God.

Die nooit zal laten varen
wat Zijn Hand eens begon
de hemel, zee en aarde
de sterren, maan en zon.

Ook als de bladeren vallen
en alles gaat voorbij
ontstaat toch weer nieuw leven
God blijft in jou en mij.

Ijveraar zijn. 

Goede mensen, 

Ik probeer hier even te vertellen wat het kan betekenen ‘ijveraar’ te zijn van de “VRIENDEN VAN LOURDES”. Het lijkt een achterhaald woord te zijn of doet denken aan zieltjeswinnerij maar dit is het helemaal niet, integendeel! Het is wel zo dat mensen straks van deur tot deur gaan, door de wind, door de regen, om ‘lotjes’ te verkopen zoals het in de volksmond wordt genoemd waar daar al dan niet een prijs kan aan vastzitten. Maar ijveraars verkopen geen ‘lotjes, maar bieden een LID-kaart aan ten voordele van de ‘Vrienden van Lourdes’, net zoals andere verenigingen hun jaarlijks lidgeld komen ophalen, maar dan wel met een diepere dimensie. Door een lidkaart aan te schaffen zijn we meteen lid zoals het woord het zegt van een enorm grote beweging rond de figuur van Onze-Lieve-Vrouw van Lourdes. En de ervaring leert ons ook dat mensen die lid worden of het al jaren lang zijn van generatie op generatie, niet op de eerste plaats denken een beurs te winnen om dan naar Lourdes te kunnen gaan als is laatste natuurlijk aangenaam meegenomen. Neen, mensen hopen wel ooit eens bij de gelukkigen te zijn, maar het gaat veel meer om de verering van Maria, zeker de Lieve Vrouwe van Lourdes. Mensen die ‘ijveraar’ worden genoemd willen dan ook niets meer noch minder dan zoveel mogelijk mensen bereiken om die bijzondere verering in stand te houden, om mensen naar Lourdes te laten gaan met de parochie, de plaatselijke organisatie of op eigen krachten. Uit alle verzamelde gelden die lidkaarten moeten opbrengen kan zich dan ook de mogelijkheid voordoen om een minder begoed iemand naar Lourdes te helpen afreizen, daar waar de hemel de aarde raakt! 

Zo heb je ondertussen al begrepen dat mensen die van deur tot deur gaan als ‘ijveraar’ niet op dezelfde golflengte staan als mensen die voor het goede doel – een jeugdbeweging, de brandweer .. -  lotjes verkopen tot steun van hun eigen beweging, hoe nobel die ook mag zijn. Het verkopen van lidkaarten voor de Vrienden van Lourdes is daarom niet gemakkelijker, integendeel, zeker niet op onze dagen, want het is een woordeloos getuigen van ons gelovig-aanwezig zjn op onze parochie. Het is een verwijzing naar Jezus via Maria. 

Het is dan ook goed dat sinds enkele jaren op de lidkaarten een afbeelding staat van Maria –zoals dit jaar: Maria en Bernadette, beiden met een rozenkrans, meteen het thema voor volgend werkjaar te Lourdes. Deze kaart op de schouw kan even een moment zijn om onze ogen te richten op Maria. Laten we met deze ijver voor Maria ons vooral gedragen weten door haar moederlijke aanwezigheid!

Het altaar: plaats waar Christus zich opoffert
in elke Eucharistieviering, hier en overal,
voor het heil van de wereld.

Heer, onze God,
Laat het teken van brood en wijn,
waarheid worden in ons midden.
Laat uw woord vlees en bloed
worden in ons bestaan.
Doe ons ervaren en waarmaken
dat er geen andere weg is naar vertrouwen,
aan die welke Jezus en zijn Moeder
ons zijn voorgegaan:
de weg van de liefde
tot het einde toe.

De weg naar Emmaüs
heet weg van de ontmoeting.
Onverwacht
ontmoeten moedelozen
een man, een reisgezel, een vreemde,
een leraar die hen veel uitlegt.
Hij vertelt en verklaart,
maar luistert vooral naar hun hart,
hun zorgen en vreugden,
hun ontgoochelingen
en hun dromen voor morgen.
Op het einde van de weg
gaan ze samen aan tafel zitten.
Hij breekt brood,
zij brengen een beker met wijn aan.
'Blijf bij ons,' vragen ze.
Zo hebben ze nog nooit met elkaar gesproken,
ze herkennen in die andere iets van 'meer',
ze voelen iets van de Andere,
en erkennen de 'mens'
zoals ze hem of haar nog nooit gezien hadden.
Vandaag is het een leraar of lerares,
morgen een ouder of opvoeder,
en waarom geen medeleerling?
Wanneer samen op weg gaan een ontmoeting wordt,
wanneer samenscholen ook erkennen brengt,
wanneer samen delen en breken herkennen is,
dan wordt het onderweg zijn een feest,
een viering die bemoedigt en zendt,
om zo verder te doen.

·                            

·                            

·                            

vooraf best het muziekblokje op stop zetten.