Everything

Door de eerder onverwachte minder goede gezondheidstoestand van beide ouders, alsook van een derde familielid heb je wellicht al gemerkt dat ik niet elk blog op tijd kon aanvullen. Misschien past hier dan ook nog het best een gebed.
Met de woorden van van het Weesgegroet, de ogen gericht op Jezus.
WEES GEGROET MARIA.

Vrienden,

mag ik jullie nog eens herinneren aan de tv-mis van zondag 13 februari a.s. die wordt opgedragen in het beedevaartsoord DADIZELE (B) met Mgr. Jozef De Kesel als voorganger. Deze mis kan gevolgd worden via de Nederlandstalige omroepen. Deze mis wordt speciaal opgedragen voor alle vrienden van Lourdes.
Wil alvaast deze datum aanstippen!

Op lichtmis vieren we dat Jozef en Marai naar de tempel gaan om hun kind toe te vertrouwen aan God. Twee oude wijze mensen, Simeon en Anna, zijn daarbij aanwezig en herkennen in Jezus het langverwachte licht der wereld.
Lichtmis is een feest voor ouders die durven vertrouwen dat hun kind evenzeer een kind van God is en in Zijn/Haar hand geborgen. Dit vertrouwen wordt vaak uitgedrukt in het branden van een kaars.
Voor vele parochies en gemeenschappen de ideale gelegenheid samen te komen met jonge ouders en hun pasgeborene om Eucharistie te vieren.

Dit kaarsje vandaag speciaal uit dank aan Maria voor de goede afloop van een geslaagde ingreep bij mijn vader gisteren, en om de zegen af te smeken dat ze nog lang gelukkig en gezond mogen samen zijn. Dankbaar voor huisdokter en verpleging.

De eerste christenen kwamen geregeld samen in één of ander huis om in herinnering aan Jezus het brood te breken met elkaar.

Eucharistie is maaltijd houden.

Eucharistie vieren is vergiffeniks schenken.

Eucharistie vieren is luisteren naar het Woord.

Eucharistie vieren is danken.

EZucharistie vieren is bidden.

Eucharistie vieren is gezonden worden.

Euchariste vieren is een rijk gebeuren, doch niet vriblijvend.
Jezus vraagt ons het brood te delen
met wie in armoede leven.

Pas als wij barmhartig zijn voor elkaar,
kan Hij ons vergeving schenken.

Hij nodigt ons uit dankend en biddend te luisteren
naar wat God van ons verlangt.

Hij verwaccht dat wij doen
wat wij zeggen en vieren.

Maar staan wij daar soms vaak niet meteen veraf eens we de jerkdeur hebben verlaten?

KOM OOK JIJ MEE OP BEDEVAART?

Deze woorden, maar dan vooral in het Engels, zie ik vaak opduiken maar dan wel niet langer bij ons dan veel eerder 'in den vreemde'. Zijn wij dan zo ver afgedwaald?  Misschien, al durven velen van ons zich nog richten tot Jezus, maar het omgekeerde, zeg maar het feit dat Jezus zelf van ons houdt, lijkt ons haast wereldvreemd, onmogelijk, een utopie of hoe je het ook wil noemen.

En toch, God heeft ons vanaf het begin lief gehad en dat belijden wij telkens opnieuw in alle toonaarden, elk naar zijn eigen gesteldheid. Daar voelen we ons goed bij. En het gebeurt ons ook vaak dat wij ons via Jezus tot God richten, maar dat Jezus van ons houdt komt ons, Westerse mensen, zo vreemd over, ongemakkelijk zelf. En foto's als deze die ergens het meest essentiële weergeven van Zijn Liefde voor ons durven wij niet langer meer doorsturen, toch niet aan vrienden of bekenden, als je deze al vindt! Het is zoals zoken naar Kerstkaarten waar nog de echte boodschap van Kerstmis wordt weergegeven; ook deze moet je zoeken met een vergrootglas.

En toch zijn of waren het deze woorden die voor velen dé inspiratiebron zijn/waren om zich een leven lang te wijden aan de Heer Jezus. 

Als we het al eens stil durven en kunnen maken in onszelf en enkel deze woorden overwegen: 'Jezus houdt van je', dan weten wij dat dit maar al te waar is, dat twij ons heel gelukkig mogen achten, dankbaar alles in Zijn handen te mogen  leggen en zo in vrede verder te gaan  ...