Archief

Nachtgod
 
Ik zal U maar God noemen. 
Ik weet ook geen andere naam. 
God dan! Ik ben zeer ver van de bloemen 
en zo dicht bij het raam. 
Ik kijk naar de sterren, 
waar kinderen U zien, 
maar mij zijt Gij ver en 
Gij luistert misschien. 
Ik erken het, ik ben maar een mens, 
bestemd voor de sprong ver over zijn grens.

Pierre Kemp (1886 – 1967)

Hierna

Wanneer mijn werk gedaan zal zijn,
Mijn adem stil, mijn ogen dicht,
Geneest mij van de laatste pijn
Dit nooit verloren vergezicht:

Er leeft een God, die alles schiep
Wat zichtbaar en onzichtbaar is.
Die mij tot zijn aanschouwing riep
Uit ondoorgrondbre duisternis.

Voorafgetekend loopt zijn pad
Dwars tegen mijn begeerten in,
Doch die ik 't liefst heb liefgehad
Gaf aan mijn heil zijn eerst begin.

 Anton van Duinkerken (1903 – 1968)

Jezus

Ik heb zijn beeltenis maar vaag in mijn gedachten 
en ik weet haast niets van hoe hij sprak en hoe hij keek 
'k zou willen weten hoe hij liep en hoe hij lachte 
'k zou willen weten hoe hij door zijn haren streek 

'k zou willen weten of Hij appels at of noten 
en hoe hij hoestte als hij bij de oever stond 
hoe hij zijn baard geknipt heeft en zijn neus gesnoten 
iets van zijn oogopslag, zijn tanden en zijn mond 

en hoe hij sliep en hij heeft ontbeten 
en of hij koffie dronk of thee bij het ontbijt 
en of hij weles met de deuren heeft gesmeten 
en of hij hield van knoflook of van zoetigheid 

maar ik ruik wierook, plechtig klinkt in alle talen 
wat hij gezegd heeft, en ik verdwaal in mijn gebed 
want ik zoek de kleuren van zijn kleed en zijn sandalen 
ik zoek gewoon de Man van Nazareth

Toon Hermans (1916-2000)

Achelse kluis

De heldere tafels zonder tooi gedekt.
Borden en bekers. Onversierd bestek.
Het boek waaruit men ons zal lezen ligt,
terwijl de lector rechtop wacht, nog dicht.

De staande bel, het echoloze sein
voor de gemeenschap. Aangezeten zijn. Bewegingen van handen. Op de dis
de sneden brood, de rondgedeelde vis.

Geluid dat geen geluid is. Bijna licht.
Voor elke vensternis een vergezicht.
De vragen al vergeten en verhoord.
Geen ander dan de lector heeft het Woord.

Anton van Wilderode (1918 - 1998)

Wie er ooit was net als ondergetekende zal dit zeker herkennen! Een aanrader er even te verblijven!

Heer, soms gebeuren er zorgwekkende en verwarrende dingen in ons leven. Help ons dan om ze altijd van de positieve kant te bekijken. Leer ons om in alle omstandigheden op te zien naar uw goedheid, barmhartigheid en liefde. Geef dat we ons zullen richten op de kracht van uw machtige hand en op de manier waarop U onze problemen kunt beïnvloeden en veranderen. Verander alles wat beangstigend en negatief is in onze ogen in iets positiefs en moois.

Het feest viert de geboorte van Maria, dochter van Anna en Joachim. De ontvangenis van Maria en haar geboorte worden het eerst beschreven in de tweede eeuw, namelijk in het apocriefe 'Evangelie over de geboorte van Maria'

  De eerste bronnen die de viering van Maria's geboorte bevestigen, dateren uit de 6e eeuw. De feestdag werd aanvankelijk vooral gevierd in Jeruzalem als kerkwijdingsfeest van de basiliek H. Anna, Maria's moeder.

Deze basiliek was voor de herbouw in de 6e eeuw gewijd aan Maria. Vervolgens verspreidde de devotie zich naar het westen en was in de Middeleeuwen al een van de belangrijke kerkelijke feestdagen

De datering op 8 september is ontleend aan de traditie. Op basis van deze datum werd later de viering van Maria-Onbevlekte-Ontvangenis bepaald (nl. 8 december, 9 maanden voor 8 september).

Op 8 september vieren wij het feest van Maria geboorte, negen maanden na haar onbevlekte ontvangenis. Het is feest in de schoot van Anna en Joachim, haar ouders, het is feest voor heel het volk dat uitkijkt naar de komst van de Messias, de Verlosser. Het is feest in de Kerk die in de geboorte van Maria het begin van het nieuwe verbond gedenkt. Zoals elke verjaardag ons herinnert aan de blijdschap van de geboorte van een mens, zoals is Maria’s verjaardag een herinnering aan de nakende komst van de Mensenzoon, maar het is nog meer. Wij gedenken Maria’s geboorte en dit betekent naast herinnering aan een moment in de geschiedenis ook het opnieuw beleven van de heilsgeschiedenis. Wij mogen nu, zoveel jaar later, opnieuw beleven hoe God zijn heil toont aan ons, gelovigen van nu, de Maria’s van deze tijd. Gelukkige verjaardag aan ieder die, zoals Maria, voluit ‘ja’ zegt aan de Heer!

Het is meteen de startdatum van de noveem te Dadizele!

Moge de creativiteit van de Heilige Geest ons aanmoedigen nieuwe vormen uit te vinden van familiale gastvrijheid, van vruchtbare broederlijkheid en van universele solidariteit.