Archief

De foto van een Peruaanse jongetje dat op zijn knieën tot God bidt, staat blijkbaar symbool voor onze hoop en ons vertrouwen in deze coronatijden.

De jongen is Alen Castañeda Zelada. Hij vertelde dat hij ging bidden omdat hij zijn grootouders zo dolgraag ziet.

Ik heb gebeden opdat God voor iedereen zou zorgen die de ziekte heeft, opdat de mensen thuis zouden blijven, en omdat er zoveel ouderen aan deze ziekte sterven, vertelde de jongen.

 Het moet in je woonkamer, ziekenhuiskamer, in je cel... Bidden wij samen intens voor onszelf en voor alle anderen, zorgenden, zieken, overledenen,  waar ook ter wereld!

Goede God, U hebt ons aan elkaar gegeven om elkaar te troosten en te bemoedigen, om te steunen en te dragen, om met elkaar te delen van onze rijkdom. Geef dat wij dit in deze onzekere tijden niet vergeten. Dat wij ontdekken mogen hoeveel wij voor elkaar kunnen betekenen. Tegelijkertijd bidden wij: help ons om elkaar vast te houden om elkaar te helpen en er te zijn voor elkaar. Dat we ons niet tegen elkaar laten uitspelen, dat we niet ons eigenbelang, de hebzucht de boventoon gaat voeren. Dat wij niet vergeten dat we alleen met elkaar deze wereldwijde crisis aankunnen. Dat wij weten, dat U bij ons bent, ons draagt, in goede tijden en in tijden van tegenspoed. Amen.

Maria,

Hulp van de christenen,

bid voor ons.

Heer God,
Gij beschermt allen die op U hopen.
Zegen uw kinderen
en houd hen gezond en wel onder uw hoede.
Wees de verdediger van uw volk:
help het om de beproeving te doorstaan,
opdat het, bevrijd van zonde
en buiten het bereik van de vijand,
altijd volhardt in uw liefde.
Door Christus onze Heer

Amen

Wij zoeken onze toevlucht bij u, Heilige Moeder van God,

weiger ons nederig gebed niet in deze moeilijke tijden,

en bevrijd ons van alle gevaren,

glorievolle en gezegende Maagd Maria,

Amen.

(Lc 24,35 vv)

 voor elk van u!

 Maak ons vrij van zorgen, Heer.

De eerste dag

Het was vroeg in de morgen
de eerst dag
van een nieuwe tijd

en het gebeurde
dat Hij die was gestorven
koud als een steen daar lag
achter een steen geborgen
opstond
in het licht liep
de dood meester
en terugriep
de in verdriet verdwaalden
de herder bleek die waarlijk
tot in de dood afdaalde
voor zijn schapen

het was vroeg in de morgen
de eerste dan
van een nieuwe tijd.

Inge Lievaart (1917 – 2012)