Archief

helaas een cijfer om langer bij stil te staan...

Vóór 2003 woonden er in Irak nog 1,5 miljoen christenen,

vandaag nauwelijks nog 150.000

en misschien zelfs minder dan 120.000.

Kerk in Nood

‘Toen de Heilige Hubertus op zekere dag aan het preken was (ongeveer het jaar 730), begon een vrouw, die door de kwade geest bezeten was, zo te razen en te tieren, dat dit onder het gehoor een grote opschudding verwekte. Toen de Heilige Hubertus merkte, hoe de duivel door deze vrouw zijn bekeringswerk wilde beletten, deed hij haar tot zich komen en, vertrouwende op de almacht Gods, maakte hij over haar het H. Kruisteken en tikte haar tegen de wang zonder daarbij verder een woord te spreken. De vrouw viel als dood ter aarde, doch nadat zij zo enige tijd gelegen had, begon haar een golf etter uit de mond te stromen, waarna de boze geest haar uit het lichaam vlood. Aldus zegt de Legende der Heiligen.'

Eén van de meest gewijde, folkloristische broden is dat van Sint Hubertus, patroon van de jagers die zijn feestdag viert op 3 november. Vroeger leidde men jachthonden de kerk in om ze te laten zegenen op Sint Hubertusdag. Dit werd gezien als voorbehoedmiddel tegen hondsdolheid. Om diezelfde reden at men die dag de door de kerk gewijde Sint Hubertusbroodjes.

Bisschop Luc Van Looy over Allerheiligen en Allerzielen

Wanneer mijn werk gedaan zal zijn,
Mijn adem stil, mijn ogen dicht,
Geneest mij van de laatste pijn
Dit nooit verloren vergezicht:

Er leeft een God, die alles schiep
Wat zichtbaar en onzichtbaar is.
Die mij tot zijn aanschouwing riep
Uit ondoorgrondbre duisternis.

Voorafgetekend loopt zijn pad
Dwars tegen mijn begeerten in,
Doch die ik 't liefst heb liefgehad
Gaf aan mijn heil zijn eerst begin.

 Anton van Duinkerken (1903 – 1968)

ZALIGE HOOGDAG VAN ALLERHEILIGEN AAN JULLIE ALLEN

Ik ben ervan overtuigd dat dood noch leven, engelen noch machten noch krachten, heden noch toekomst, hoogte noch diepte, of wat er ook maar in de schepping is, ons zal kunnen scheiden van de liefde van God, die hij ons gegeven heeft in Christus Jezus, onze Heer.

Maar de vrucht van de Geest is liefde,

vreugde en vrede, geduld, vriendelijkheid en goedheid,

 geloof, zachtmoedigheid en zelfbeheersing.

Er is geen wet die daar iets tegen heeft.

Samen proberen we van onze wereld een betere plek te maken. Met alle levenden van goede wil. En met alle doden die vóór ons hetzelfde deden, elk op hun eigen manier.

Ook dat vieren we straks op het kerkhof.

‘Het is niet mogelijk dat als je eenmaal dood bent, je eigenlijk alleen maar stof bent. Er is iets dat ons ontgaat, dat we niet weten. Ik geloof in God.

Het zou te oneerlijk zijn voor degenen die op deze aarde hebben geleden om vrede tot stof te vinden.

Het paradijs zal komen... na het laatste oordeel .’

Edith Piaf op haar sterfbed.

Het christendom staat op het punt om te verdwijnen uit de steden en dorpen in de regio, omdat het aantal christenen door de volkerenmoord dramatisch is gedaald en blijft afnemen, ondanks de overwinning op Islamitische Staat (IS). Vóór 2003 woonden er in Irak nog anderhalf miljoen christenen. Midden 2019 is dat aantal gedaald tot ruim beneden de 150.000 en misschien zelfs tot minder dan 120.000. De daling bedraagt dus binnen één generatie 90 procent. In Syrië is het aantal christenen sinds het begin van de burgeroorlog in 2011 met twee derde verminderd.

Als er nieuwe aanvallen tegen de gelovigen plaatsvinden die vergelijkbaar zijn met wat onder IS is gebeurd, dan kan dit ertoe leiden dat de Kerk tot verdwijnen gedoemd is. Wanneer de veiligheid echter wordt gegarandeerd, dan is de kans groot dat het christendom in Nineve en Erbil kan overleven.