Archief

in eigen taal

.

Het boek

Het Woord van het begin
Sluit alle woorden samen.
Zij zeggen ja en amen
En krijgen slot en zin.

God heeft zegen en vloek
Van de dood en het leven
Eens voor al opgeschreven.
God is een open boek.

En ik begrijp vaak niet,
Als ik zijn held're geheimen
Moet navertellen in rijmen,
Wat Hij daar nog in ziet.

Muus Jacobse (1909 - 1972)

Wie altijd op de wind let, komt nooit aan zaaien toe; wie altijd naar de wolken kijkt, komt nooit aan maaien toe. Je kent de wegen van de wind niet, je kent het kind dat in de moederschoot groeit niet, zo ken je ook de daden niet van God, die alles maakt.

Een Flandrien van heel lang geleden, Briek Schotte, liet zich eens ontvallen: “Nu reizen mensen de wereld rond. Hoe verder, hoe beter. Maar de wereld is rond. Als ge halverwege zijt, zijt ge al aan het terugkeren. Ge moet u vooral aan het kleine of gewone verbazen.”

Dit ‘gebod van Briek’ zit al een tijdje in mijn handtas. En het zit er goed … Als ik nog eens een zwak moment heb, herlees ik Briek Schotte wel, nu ja, het briefje met zijn citaat erop, in mijn handtas. En het zit daar nog.

Viviane Timmermans. In: Tussendoor, augustus 2017, p. 7.

15 augustus is de feestdag van Maria-tenhemelopneming of Onze-Lieve-Vrouw Hemelvaart. In de katholieke kerk herdenkt en viert men de opneming van Maria in de hemel "met lichaam en ziel".
Over het overlijden van Maria en vervolgens met lichaam en ziel opgenomen worden in de hemel  zijn verschillende verhalen in omloop. Maria moet ergens tussen 36 en 50 na Christus zijn overleden. Volgens een bepaalde traditie waren alle apostelen hierbij aanwezig, behalve Tomas. Toen deze aankwam was Maria's lichaam al begraven en om haar toch eer te bewijzen bezocht Tomas in zijn eentje haar graf. Tomas zag toen de tenhemelopneming van Maria. Daarbij kreeg hij van Maria haar gordel. De overige apostelen geloofden dit niet totdat hij hun de gordel toonde en het lege graf.

De Christusdoorn

In mijn toren van vergaan ivoor
Staat een oude Christusdoorn; hij bouwt
Met zijn stekels bars een wenteltrap
Naar de hemel; daaglijks, voet voor voet,
Volg ik hem, soms met het blote oog
Bijna rakend aan zijn pantsertuig:
Zwaarden worden dan zijn stekeldoornen,
Zwaardviszwaarden, lemmeten van wilden,
Messen van nomaden, Moorse dolken;
Maar naarmate, hoger in de hemel,
Klimmend, kleiner wordend, klauterende
Ik hem volg, verschraalt geheel, verschrompelt
't Wapenarsenaal en 'k zie de bloem
Als een spijker in de top geslagen,
Als een rode spijker die hij kleurt
Met zijn bloed: o raadsel der genade. 

Bertus Aafjes (1914 – 1993)

Het land van amen

De bomen in gebed boven de aarde
met ingetogen takken en gebaren
zonder uitbundigheid, woorden van blaren
tegen de lucht gezegd, innig bewaarde
gevoelens van verknochtheid in de wortels.
Door wind gevormd en zijdelings bewogen
de kruinen en de toppen in den hoge.

Het gras geknield. En in de tijd der tortels
wanneer de jagers door de weide waden
alom ontroerend roepen om genade.

Anton van Wilderode (1918 - 1998)

VREDE EN ALLE GOEDS

Het boek

Het Woord van het begin
Sluit alle woorden samen.
Zij zeggen ja en amen
En krijgen slot en zin.

God heeft zegen en vloek
Van de dood en het leven
Eens voor al opgeschreven.
God is een open boek.

En ik begrijp vaak niet,
Als ik zijn held're geheimen
Moet navertellen in rijmen,
Wat Hij daar nog in ziet.

Muus Jacobse (1909 - 1972)