Verkiezingsonzin (2)

   We zitten in  de laatste week vóór de lokale verkiezingen, de eerste van het soort waarvoor geen  opkomst verplicht is. Mijns inziens is dat ook het enig interessante wat er aan die verkiezingen is, nl te weten komen hoeveel er niét zullen gestemd hebben. Voor de rest kan het overal iets anders zijn.

   Voor wat Antwerpen betreft geloof ik ook niet dat de communisten van de PvdA enige bedreiging zullen vormen voor de Nieuwe Vooruit Alliantie. Ons mateke mag dan af en toe het zotteke uithangen, zo zot is hij ook weer niet dat hij de deelname aan de Vlaamse regering op het spel gaat zetten, inclusief de besprekingen  over de nieuwe federale. Mocht hij dat toch doen, dan rest er voor de historicus die de wereld ons benijdt alleen nog de optie om het Schoon Verdiep straks te delen met die minder gematigde Flaminganten van het VB.

Het leven kan hard zijn

--

   En dan nog dit. De drie Vlaamse centrumsteden met de grootste schuld per inwoner waren in 2023 Gent  (€ 3.556), Oostende (€ 3.506) en Mechelen (€ 2.190). Niet toevallig allemaal met een Open VLD burgemeester…

       Eind vorige week was er in  Brussel nog eens een internationale betoging voor de klimaatverandering met als deelneemster niemand minder dan de Zweedse Greta Thunberg*. Aantal deelnemers: circa honderd. Tegen de meer dan 700 miljoen Europeanen zijn dat de klassieke ‘drie man en een paardenkop’.

   De dag van vandaag zijn de meeste mensen, zeker in Europa, er zich van bewust dat er iets ter zake moet gebeuren, maar de Groentjes denken nog altijd dat het op één, twee drie kan. Alle plannen over klimaat, elektrificatie e.d. vragen tijd en de meeste worden dan ook terecht in die tijd gespreid. Dat geldt zowel voor de woningen  als voor het verkeer en de productie van elektrisch aangedreven voertuigen, om  nog te zwijgen over het aanmaken van groene stroom.

   ‘Roma non fu fatta in un giorno’, zeggen de Italianen. Voor ons wordt dat:’ Aken en Keulen werden niet op één dag gebouwd’. Voor een groener Europa geldt dat ook,.

--

   *Anuna De Wever was de grote afwezige. Al binnen, zeker ?

      In het Europees Hof van Justitie in Luxemburg heeft de hoogste Europese rechter vrijdag geoordeeld dat het transfersysteem in het beroepsvoetbal in strijd is met het Europees recht. Dat gebeurde n.a.v. een klacht ter zake door een zekere Lassana Diarra, ex-voetballer bij o.m.  Real Madrid, Paris Saint-Germain en Chelsea en – zoals de naam laat vermoeden – een  echte Fransman…

    Beroepsvoetbal heeft allang niets meer te maken met sport, maar alles met geld, veel geld en doet denken aan het Bosman-arrest, maar dan in het kwadraat. Voor de meeste sponsors is beroepsvoetbal er alleen nog om jonge talentvolle spelers aan te trekken uit e.o.a ontwikkelingsland voor een appel en een ei en ze na enkele jaren voort te verkopen als de nieuwe Ronaldo’s.

   Daar zou nu dus een eind aan kunnen  komen, wat een echte voetbalfan alleen maar kan verheugen. Ikzelf volg het professioneel voetbalgebeuren alleen nog achteraan op de tele-journaals, waar men dan nog meestal meer te weten komt over dolgedraaide toeschouwers dan om de spelers zelf.

   Als gevolg van de beslissing in Luxemburg zou het kunnen dat het systeem van de hoge transfersommen verdwijnt en daarmee ook de belangrijkste inkomstenbron van vele clubs.

   Ik zal er mijn slaap niet voor laten.

       De partij van Bart De Wever verandert van naam. De afkortingen blijven dezelfde : N-VA, maar de betekenis wordt: ‘Nieuwe Vooruit Alliantie’. De betrachting is niet alleen een federale regering te vormen, maar vooral ervoor te zorgen dat ze samen – N-VA en Vooruit -  eerst de plaatselijke verkiezingen zullen winnen in Antwerpen, waarbij De Wever burgemeester kan blijven en Jan ‘Pasbon’ eventueel federaal premier zal worden. De toegevingen van de oude N-VA aan de partij van ons mateke, het afzwakken van De Wevers supernota en het verlengen van het voorzitterschap van het Vlaams parlement van La Homans maakten daarvan deel uit.

   Vlaanderen heeft op 9 juni duidelijk rechts gestemd en dat vindt men in het akkoord over de nieuwe Vlaamse regering niet terug. Ondanks de denigrerende uitspraken van ons mateke t.o.v. de N-VA over ‘die lelijke maatregelen’ houdt de as De Wever-Transconnah stand. In feite lijkt het erop dat Bart een bocht naar links wil, uitgerekend hetzelfde wat destijds Hugo Schiltz deed (toen met o.a.  Nel Maes) en we weten hoe dat met zijn Volksunie is afgelopen.

      Vandaag eens niet over politiek, maar eens iets heel anders. Men wordt dezer dagen nl afgeraden zonder doktersvoorschrift nog neusdruppels te nemen van de merken  Sinutab of Fucedine. Bij regelmatig gebruik daarvan zouden die nl een gevaar kunnen inhouden voor mensen met bloeddrukproblemen, wat zelfs tot hartinfarct zou kunnen leiden.

   Ik heb daarvoor vroeger al eens gewaarschuwd en gebruik zelf sindsdien een remedie uit grootmoeders keuken. Ik snij ’s avonds nl een ajuin doormidden en leg die op een bordje naast mijn bed als ik ga slapen. De dag daarop snij ik de twee helften weer door en ga er zo mee door tot de ajuin helemaal klein  is gesneden. Ik doe dat al meer dan 12 jaar en heb sindsdien géén neusdruppel meer moeten nemen.

    *En dan  nog dit doordenkertje: ‘verstopte neus’ in het Frans: ‘nez bouché’ (z). !

   Ik heb zo het idee dat er zeker tot en met 13 oktober niet veel meer zal gebeuren in de politiek. Reden daarvoor is dat teveel politiekers en partijen die bij de vorming van de Vlaamse regering niet of nauwelijks aan bod zijn gekomen nu zullen afwachten wat er bij de lokale verkiezingen voor hen nog zal te rapen vallen. Vraag is maar of het daarna wel zal lukken, wanneer er zal moeten onderhandeld worden over een mogelijke Arizona-coalitie. Vooral tussen de Waalse liberalen van Bouchez en de Vlaamse socialisten van ons mateke zou er nog wel eens vuurwerk kunnen komen nu beide partijen hun ‘familie’ aan de overkant van de taalgrens zullen moeten missen. Om nog te zwijgen over het Brussels moeras.

   De Wever – die graag verwijst naar het oude Rome - zal straks met resultaten moeten komen, wil hij niet eindigen zoals Hannibal die met zijn olifanten de alpen over trok, een reeks overwinningen behaalde, maar tenslotte tenslotte toch verslagen werd.

   De nieuwe Vlaamse regering is er en de regeringsverklaring is vrij duidelijk: Vlaanderen wil tegen 2027 een sluitende begroting hebben en minister-president Diependaele moet daar als een soort notaris op letten. Of hij daarin zal slagen, hangt niet alleen af van Vlaanderen zelf, maar ook van de federale overheid. Vlaanderen is nl niet volledig verantwoordelijk voor de eigen centen, maar moet ook rekening houden met het federale Belgische belastingsysteem. In Wallonië, na dertig jaar verlost van de socialisten, heeft men dat al begrepen en weet men dat dit niet binnen één legislatuur zal kunnen worden opgelost. En dan hebben we het nog niet gehad over Brussel, dat tot over zijn oren in de schulden zit en m.i. daar niet zal uit geraken als het niet eerst grondig wordt hervormd van stad én gewest naar één stadsgewest, met één politiezone en daarenboven zijn onderwijs en cultuur onderbrengt in dat stadsgewest i.pl.v. in de nu bestaande ongrondwettelijke ‘Fédération Bruxelles Wallonie’. Cieltje Van Achter, de nieuwe Vlaamse minister voor Brussel en de Media zal er haar werk mee hebben. Die overigens leuke kersverse minister met de al even leuke achternaam, waarop gegarandeerd nog toespelingen zullen komen, blijkt de schoondochter te zijn van Geert Bourgeois, in een vroeger leven ooit redder van zijn partij en Vlaams minister-president. Zijn goede raad zou haar wel eens van pas kunnen komen.

      Na de peilingen van de laatste twee jaar dacht ik – zoals vele anderen - dat de twee Vlaams-nationale partijen, N-VA en Vlaams Belang, samen de meerderheid in het eigen parlement zouden krijgen bij een volgende verkiezing. Meer nog, het leek er in  die peilingen steeds meer op dat het VB de grootste partij zou worden en dus eerst aan bod zou komen voor de vorming van een nieuwe Vlaamse regering. Uit diezelfde peilingen was immers ook gebleken dat een overgrote meerderheid van de N-VA-kiezers een samenwerking met het VB niet zouden uitsluiten mochten beide partijen de meerderheid in het Vlaams parlement behalen en spoorde ik die N-VA-kiezers aan ten minste gewestelijk voor het VB te stemmen. Dat laatste is niet gebeurd zodat niet het VB maar de N-VA in extremis nog de grootste partij werd, die dan het excuus had een nieuwe gewestregering te moeten vormen met de traditionele partijen, omdat deze laatsten weigerden met het VB in zee te gaan. In een democratie is daar in de eerste plaats de kiezer voor verantwoordelijk, dus ook die N-VA kiezers die in de peilingen zich bereid verklaarden samen te willen werken. Ze mogen het nu weer proberen met Transconnah en Cindy Envy (dixit Kraaiman).

   De nieuwe Vlaamse deelregering zal vandaag beëdigd worden, nadat de drie partijen die er deel van uitmaken ze eergisteren en gisteren bevestigd hebben. De enige valse noot kwam nog maar eens van ons mateke, die vond dat zijn partij ervoor gezorgd dat er heel wat ‘lelijke’ voorstellen van de N-VA hadden kunnen worden tegenhouden. Dat alles nog vóór deze gewestregering was gevormd. Dat zal er zeker niet beter op worden, mochten deze partijen er straks in slagen ook de beoogde Arizona-coalitie te vormen samen met Les Engagées en met vooral de MR van een zekere Georges-Louis Bouchez, die ook niet op zijn  mondje is gevallen, iets wat ik reeds voorspelde in mijn blog van 24 september..

   Wat de nieuwe ministers betreft, is het ook duidelijk dat miepie De Praetere niet meer zal zijn dan ‘his master’s voice. En dat Caroline Genez nog altijd profiteert van het feit dat ze als gewezen protégée van  Steve Stunt omhoog is kunnen blijven vallen. Ik blijf erbij dat deze linkse partij van  kaviaarsocialisten niet thuis hoort in een centrumrechtse regering en ook straks zal blijven zorgen voor het nodige gekibbel.

   Wordt gegarandeerd vervolgd.

        Er is dus een akkoord tussen N-VA, Vooruit en cd&v voor de vorming van een nieuwe Vlaamse deelregering. Hoe die er juist zal uitzien is nog koffiedik kijken, want daar moeten de leden van de drie partijen nog over beslissen. Het enige positieve dat men tot nu kan zeggen is dat deze nieuwe gewestregering wil trachten tegen 2027 de Vlaamse begroting in evenwicht te hebben. Het zal straks de vraag zijn of de Waalse en Brusselse regeringen daarin ook zullen slagen. Als dat niet het geval zal zijn,  blijft het risico dat Vlaanderen de rekening weer alleen zal mogen betalen en we elk jaar weer tien tot twaalf miljard euro van onze welvaart zullen afgeven. Geld dat niet verder geïnvesteerd wordt, maar gewoon zal worden uitgedeeld aan de ‘travailleurs’, zoals demagoog Hedebouw zijn  kiezers noemt…

   Het wordt dus wachten op de vorming van de nieuwe federale Arizona-coalitie en hoe in die coalitie de heren Bouchez en Rousseau het al dan niet met elkaar eens zullen worden. De kans is groot dat daarbij Vlaanderen het gelag zal betalen en dat ‘het Vlaamse volk het enige ter wereld zal blijven dat altijd een grote toekomst in het verleden zal hebben’. Die laatste zin is niet van mij, maar van Anton van Duinkerken, schuilnaam van dichter Johannes Asselberghs, uit Roosendaal, Noord-Brabant, waar ook mijn betovergrootvader Laurens van Alphen vandaan kwam…

       Over het bezoek van paus Franciscus aan België is de laatste dagen al veel zin en onzin verkocht. Ik zal er nog een aan toevoegen.

   Deze paus, 87 ondertussen, heeft de gebruikelijke ouderdomskwaaltjes die we allemaal kennen, waarbij o.m. de pijn in een of meerdere benen (en/of voeten), veroorzaakt door e.o.a. hernia. Wel, zo heb ik er ook een, veroorzaakt door een dubbele hernia onderaan op mijn ruggengraad. Op mijn ouderdom (84) wordt je daar niet meer aan geopereerd.

   Dat probleem ontdekte ik een drietal jaren geleden toen ik ’s nachts wakker werd met een stekende pijn in mijn rechterbeen. Die pijn ging pas over toen ik op de rand van het bed ging zitten en mijn rechtervoet met de zool plat op de grond zette. Toen zich dat later herhaalde, besloot ik niet langer in een bed, maar op de divan van de living te gaan slapen, Die had als voordeel dat, als ik weer die pijn kreeg, ik al slapend kon  blijven  zitten, want op die divan  had ik een steun in mijn rug, wat ik bij mijn bed niet had. Sindsdien slaap ik al drie jaar niet meer in mijn bed (én slaap ik goed).

   Als de paus mij uitgenodigd had, had ik het hem verteld (grapje!).

      Hoogspanningsnetwerkbeheerder (Oef!) Elia waarschuwt dat we tegen 2050 onze stroomvoorziening zullen moeten verdubbelen, willen we de plannen errond – allemaal elektrisch rijden en alle huizen verwarmen met elektrisch aangedreven warmtepompen - kunnen verwezenlijken.  Het tekort zal anders het dubbele zijn van het huidig verbruik. Dat grapje zal België tussen 2040 en 2050 meer dan 400 miljard euro kosten aan aankopen uit het buitenland, het doorstarten van bestaande en het opstarten van nieuwe kerncentrales.

   Stel u voor dat de Groenen hun zin hadden gekregen en álle kerncentrales hadden kunnen sluiten. Dan zou het nog erger geweest zijn.

     Het gebeurt niet gemakkelijk dat België een Europese lijst aanvoert, maar dit keer is het ons toch gelukt We staan in Europa op de eerste plaats inzake stakingsdagen (per 1.000 inwoners !). Het land met de grootste staatsschuld in Europa blijkt ook het land met de meeste stakingsdagen.

   Het Europees vakbondsinstituut registreerde van 2013 tot en met 2022 in België  jaarlijks gemiddeld 102 stakingsdagen per 1.000 werknemers. Dat is 5 keer hoger dan in onze buurlanden Nederland en Duitsland en daarmee staan we in Europa op plaats 1. De loonnormwet uit 1996 die daaraan een eind moest maken en die vanaf 2017 in werking moest treden, werd nooit serieus nageleefd en sindsdien zijn alle onderhandelingen tussen vakbonden en  werkgeversorganisaties mislukt.

    In ongeveer dezelfde periode lag het aantal stakingsdagen per werknemer – ‘travailleur’ volgens demagoog Hedebouw - in Wallonië dubbel zo hoog als in Vlaanderen. Wat een verrassing!  Mocht men in Wallonië aan hetzelfde niveau staken als in  Vlaanderen, zouden de Belgische cijfers met een derde kunnen dalen.
   Tenslotte blijkt dat ook ongeveer één derde van de stakingen in België plaats vond in de publieke sector. Een reden te meer om daar eens het mes in te zetten.

      Ik heb het hier al meer dan eens geschreven en wil het nogmaals herhalen . Het heeft geen zin dat de Vlaams-nationale partijen elkaar nu de zwarte piet doorspelen omdat  ze samen nog steeds geen Vlaamse meerderheid hebben in het eigen  parlement. Door het feit dat ze daarvoor een derde partij nodig hebben en er geen vinden die met het Vlaams Belang wil samenwerken, zit er niets anders op dan een Vlaamse gewestregering te vormen zonder het VB. Ook als het Belang de grootste partij was geworden, had ze het meer dan waarschijnlijk niet klaar gespeeld.

   Dat wil daarom niet zeggen dat De Wever het tenminste eens had kunnen proberen, bv met de in de touwen hangende Open VLD, die nu ook uit de boot zal vallen. De radeloze Vlaamse liberalen zouden het misschien gedaan hebben, zeker nu hun Waalse tegenhanger haar slag had thuis gehaald. Of, in een laatste mogelijkheid, gedoogsteun te geven aan een Vlaams-nationale minderheidsregering. Zolang er geen nieuwe federale regering is, kan dat nog altijd, al zal dat niet meer zijn vóór de lokale verkiezingen van 13 oktober. Dat in dat laatste geval de Vlaamse kaviaarsocialisten dan zouden afhaken, kan  het land alleen maar ten goede komen. Een Arizona-coalitie met Bouchez én ons mateke zal alleen maar een kibbel- alternatief bieden.

       Gisteren begon ook voor het Vlaams gewest het nieuwe parlementair jaar. Zoals verwacht gebeurde dat in mineur, om de eenvoudige reden dat er na de verkiezingen van 9 juni nog steeds geen nieuwe Vlaamse deelregering is. De Waalse, na dertig jaar eindelijk eens zonder de PS,  was er al op  11 juli, op de Vlaamse feestdag, nota bene.

   Na de zoveelste nachtelijke vergadering zou er nu wel een akkoord zijn om tegen 2027 een sluitende Vlaamse begroting te hebben. Ondertussen is Bart De Wever bij de koning geweest en heeft hij een verlenging van zijn mandaat als federaal formateur gekregen. Een sluitende begroting daar wordt iets voor Sint Juttemis, zeker als figuren zoals Bouchez en Transconnah daarover zullen moeten debatteren. Vraag blijft hoe Europa daarop zal reageren.

      Eind vorige week was er weer een peiling door Het Laatste Nieuws, VTM, RTL en Le Soir. Die bevestigt min of meer de verkiezingsuitslagen van 9 juni, waarbij de N-VA de grootste partij blijft in Vlaanderen en er zelfs t.o.v. de laatste verkiezingen iets op vooruit zou gaan. Hetzelfde geldt voor het Vlaams Belang dat zijn beste score ooit haalt en  in Vlaanderen de nummer twee blijft. Veel haalt dat alles echter niet uit, want samen  halen de twee Vlaams-nationale partijen nog steeds nipt geen 50%. Dat blijft als gevolg hebben dat ze samen  geen meerderheid hebben in Vlaanderen en doordat de traditionele partijen niet met het VB willen samen werken, bieden ze De Wever het excuus dat hij wel met hen en zonder het VB verder moet. Door het feit dat de gewestregeringen legislatuurregeringen zijn, moeten ze hun termijn uitdoen alvorens er nieuwe gewestelijke verkiezingen  kunnen gehouden worden. Ondergetekende is 84 en de kans dat ik tegen 2029 nog schrijf wordt steeds kleiner. Voor mij heeft Vlaanderen dé kans gemist…

    Er wordt dit weekeinde weer onderhandeld over de regeringsvormingen. Voor de Vlaamse is er nog altijd een waterkansje dat er iets van zal komen zonder Vlaanderens schuld te verhogen en tegen 2027 met een sluitende begroting te zitten, maar voor de federale zal het wel oorverdovend stil blijven. Hoofdreden daarvoor is dat men voorlopig geen oplossing vindt voor de Belgische staatsschuld die men aan de kiezers vóór 13 oktober zou verkocht krijgen. Dat is ook de reden waarom Crootje aan Europa gevraagd heeft de Belgische begroting pas eind oktober te mogen indienen, zodat dat probleem over de lokale verkiezingen kan getild worden. Dat men daardoor straks riskeert maar 3 jaar i.pl.v. 7 jaar te krijgen om orde op zaken te stellen, zal onze politiekers worst wezen. ‘Na ons de zondvloed’…

   Hassan Nasrallah, de leider van Hezbollah in Libanon heeft gezworen dat hij de beeperaanval op zijn sekte zal wreken. Dat was te verwachten. Waar echter minder aandacht aan besteed wordt, is het feit dat hijzelf mee aan de basis lag van die aanval. Na enkele door Israel geslaagde uitschakelingen van enkele van zijn medewerkers – die door de Mossad ontdekt werden via hun gsm -  had hij zijn aanhangers aangeraden geen gsm’s meer te gebruiken en ze te vervangen met ‘piepers’, die alleen kunnen ontvangen, niet uitzenden, en daardoor moeilijker te traceren zijn . Als gevolg daarvan werden die piepers massaal aangeschaft met als gevolg een tragedie die geen enkele sciencefictionschrijver tot dusver had kunnen bedenken. De Mossad is zowat de sluwste  geheime inlichtingendienst ter wereld. Denk maar aan de redding van de 100 joodse passagiers van dat vliegtuig in  het Oegandese Entebbe in 1976 waar het enige joodse slachtoffer de Israelische commandant was, de broer van huidig premier 'Bibi' Netanyahu, die dat nooit vergeten is.

   Het enige wat de islam en het jodendom gemeen hebben, is dat ze -  in tegenstellig tot bv het Christendom - geen vergiffenis kennen. Het is bij hen ‘oog om oog, tand om tand’.

       De tweede uitgave van de speciale staatsbon is feitelijk een flop geworden. Het federaal agentschap van de schuld voelde al nattigheid toen het vooropstelde ditmaal te rekenen op zo’n 4 miljard euro. Het werden er tenslotte maar 400 miljoen, één  tiende! In verhouding tot de 22 miljard van 2023, was dit een habbekras.

   Het is misschien  best dat het zo verlopen is en alles weer een beetje normaal wordt in de banksector, waar de staat beter af blijft. Al dat geleuter over percentjes hoeft niet. E.e.a. duidt trouwens nog maar eens aan dat België een arm land is met rijke mensen, dat ondanks al die miljarden, en ondertussen bij Europa een uitstel moet vragen voor het indienen van zijn begroting tot eind 2024. Dit gebeurde door Crootje, die officieel nog altijd de eerste minister is in Lopende Zaken .