De Vlaamse Capitulatie
Onze vriend Jean, lezer van het eerste uur toen ik met deze blogs begonnen ben, heeft nog eens zijn ongenoegen geuit over de gang van zaken in dit land. Hij heeft overschot van gelijk, al denk ik niet dat er hier veel zal veranderen.
Tot de verkiezingen van juni 2024 was er nog hoop, toen de diverse peilingen de twee Vlaams-nationale partijen een meerderheid gaven in het eigen parlement, met het VB als grootste partij. Na die verkiezingen bleken ze echter een paar zetels tekort te komen en kwam de N-VA toch weer als grootste uit de bus. Sindsdien is zelfs hopen op een volgende verkiezing geen punt meer, nadat bekend werd dat De Wever al in 2020 in een interview met VRT-presentator Wim De Vilder dat, nota bene, pas na de verkiezing zou bekend gemaakt mogen worden, verklaard had nooit met het VB te zullen samenwerken.
Voor mij en mensen van mijn generatie houdt het hiermee op te geloven dat er voor Vlaanderen nog iets positiefs uit de bus zal komen. Met uitzondering van ’t Pallieterke, dat ik al lees van 1957, heb ik alle Vlaamse abonnementen en feestelijkheden geschrapt.


1 reactie op dit bericht
Hallo Guido
Er zullen veranderingen MOETEN gebeuren zoniet gaat Vlaanderen de armoede en geweld tegemoet waarmee we momenteel al met te maken hebben. Het woord capituleren is mij onbekend.
Politiekers horen uit te voeren wat de meerderheid van de bevolking eist, wat een politieker zelf denkt a.g. interesseert me geen reet.
Open de TV en je wordt geconfronteerd met geweld, of dat nu een promotie van series of nieuws van de dag betreft geweld komt er steeds in voor.
Hoi Guido, mijn computer wordt elke dag geopend met "Strijden Eeuwig", proficiat met uw dagelijkse artikels.