Berichten van 13 november 2017 tot 19 november 2017

   Dit weekeind viert Open VLD haar 25 jarig bestaan en houdt de partij een zogenoemd ‘vrijheidscongres’, waarop het liberalisme voor de komende tien jaar zal besproken worden. Tien jaar is niet niets, zeker niet in de politiek, al blijft het wel overzichtelijker dan de termijnen waarmee bv op klimaatconferenties gerekend wordt.

   Centraal staat op het congres dat de partij in de toekomst af wil van alle soorten belastingsregels en achterpoortjes, door die zoveel mogelijk af te schaffen en te vervangen door een vlaktaks, iets wat ook in deze rubriek al meer dan eens ter sprake kwam. Voor wat de Open VLD betreft moet daar wel worden bij verteld dat het eerste blauwe initiatief dateert van tien jaar geleden en gelanceerd werd door niemand minder dan Jean-Marie Dedecker, die het later bij de partij voor bekeken hield. Deze laatste vraagt zich trouwens af waarom de partij er nu pas mee af komt, terwijl ze zelf al een twintigtal jaren in de diverse regeringen heeft gezeten. Dat de vlaktaks nu plots weer opduikt geeft aan dat de partij terug wil naar de Burgermanifesten van de jonge Verhofstadt, die hij schreef vanuit de oppositie, maar verloochende toen hij als regeringsleider in twee legislaturen de kans kreeg ze uit te voeren. Als de Open VLD terug naar die Burgermanifesten wil, dan doet ze er best aan tegelijk afstand te nemen van Verhofstadt, wil ze vermijden dat ze daar anders steeds op zal worden aangerekend. Zie je dat al gebeuren?

   De regeringen Verhofstadt zorgden wel voor enkele grote ethische veranderingen, zoals het homohuwelijk, het verder uitwerken van de euthanasiewetten, het stemrecht voor buitenlanders in gemeenteverkiezingen e.d. Ik denk niet dat de partij veel stemmen bij zal winnen als ze op dat terrein wil verdergaan. Net zoals de andere traditionele partijen heeft Open VLD veel van zijn pluimen verloren. De twee liberale politici die in Vlaanderen een zekere populariteit genieten, Tommelein en Somers, komen niet eens uit blauwe families, maar uit de vroegere Volksunie. Voor de rest is de partij ideologisch leeg geregeerd, zoals ook ‘Deckerken’ het stelt.

   Er zijn hardnekkige geruchten dat Rusland blijft pogen de Westerse landen te destabiliseren via het Internet. Na al wat we daarover al kunnen horen en lezen hebben m.b.t. de Amerikaanse verkiezingen, blijken er nu ook inmengingen te zijn geweest in de UK, Nederland en … Catalonië. Dat laatste werd bevestigd door de Spaanse minister van Buitenlandse Zaken, nadat eerder ook al Theresa May hetzelfde had gedaan voor wat de UK betreft. Ge vraagt u af waar die mensen mee bezig zijn, zeker als men dan hoort dat het niet alleen Rusland is dat zich daarmee bezig houdt, maar ook Venezuela, ‘la piccola Venezia’ (klein Venetië), zoals ontdekkingsreiziger Amerigo Vespucci het noemde, de man naar wiens voornaam later een heel werelddeel zou genoemd worden.

   Dat laatste land, door zijn oliereserves ooit zowat het rijkste land van Zuid-Amerika, is nu echt failliet, nadat het kredietagentschap Standard & Poors de rating ervan verlaagde tot SD (Selective Default). Maandag was al gebleken dat Venezuela 200 miljoen dollar aan interesten niet meer kan betalen. Een echte verrassing is dat niet, want het gaat al enkele jaren bergaf met het land waar men een soort communisme heeft ingevoerd en waar iedereen, die het zich kan veroorloven, vertrekt. Maar dat is niet alles.

   Venezuela heeft o.a. 3 miljard dollar schuld bij Rusland. Op zich zou dat niet opmerkelijk zijn, want het is maar een deel van de totaalschuld. Het wordt het wel als men weet dat die schuld er gekomen is omdat het land niet meer in staat was aan Moskou olie te leveren. M.a.w. het voerde olie uit naar een land dat zelf olie-exporteur is. Zoiets is niet meer normaal en de reden waarom ook Venezuela nu vernoemd wordt in de cyberinterventies bij Westelijke landen, wat doet vermoeden dat het daarvoor door Moskou verplicht wordt, met als tegenprestatie dat het zijn schuld t.o.v. Rusland in een trager tempo mag terugbetalen…

   Poetin speelt poker met het Westen dat daarop geen antwoord blijkt te hebben. Het is echt niet verwonderlijk dat o.a. de Baltische staten en Polen, die meer ervaring hebben met Rusland dan wij, helemaal niet gerust zijn in de afloop van dit spel zonder grenzen.

---

   In de marge van bovenstaande nog dit: tijdens de bijeenkomst van de Europese regeringsleiders heeft onze nationale Charel gesproken met dictator Rajoy. Niet over Catalonië, laat staan over Puigdemont, maar over de mogelijke aanstelling van onze politiebazin De Bolle, die kans maakt hoofd te worden van Interpol. Rajoy had nl gedreigd zijn stem niet aan haar te geven, stel je voor! Jobs, jobs, jobs, weet je wel! ‘Chantage’ zou een beter woord zijn.

   In de Vlaamse poco media heb ik er niet veel over gehoord of gelezen, maar het zo geroemde Waalse Marshallplan is door de vernieuwde Waalse deelregering afgevoerd. Twaalf jaar heeft men ons willen doen geloven dat ze daarmee Wallonië gingen redden, maar dat blijkt niet gelukt te zijn. De vijfhonderd miljoen euro per jaar om bedrijven en universiteiten te steunen en om o.m. de Walen aan te sporen meertalig te worden, blijken niet voldoende geweest te zijn. Zeker niet wat die veeltaligheid betreft. Ter zake dient daarbij trouwens aangestipt dat het niet ging om de Walen in de eerste plaats aan te zetten Nederlands te leren. Als bekende Walen, in de eerste plaats sporters, dan toch een tweede taal leren, dan is het Engels. Actiris, de Brusselse tegenhanger van onze VDAB, geeft tegenwoordig zelfs premies aan Vlaamse bedrijven die Brusselse werklozen in dienst willen nemen. Als die laatste echter onze taal niet machtig zijn, zal dat weinig uithalen. De recente rellen in Brussel hebben ook aangetoond dat Brusselse jongeren in de eerste plaats gericht blijven op Frankrijk, vandaar dat ze zo massaal reageerden op de oproep van een Franse sociale mediaster (ja, dat bestaat ook al), net zoals de meeste francofone gezinnen meer Franse dan Waalse Tv-programma’s zien.

   Om nog even op het mager succes van die Marshallplannen terug te komen, het Waals bruto binnenlands product (bbp) bedroeg bij de aanvang van het eerste Marshallplan 86% van het Europees gemiddelde en op dit ogenblik nog maar 83%. Cijfermatig zijn ze er dus zelfs op achteruit gegaan, waarschijnlijk dé reden waarom de huidige Waalse minister van Economie, ¨Pierre-Yves Jeholet (MR), de stekker eruit getrokken heeft.

   ‘En God schiep het licht en zag dat het goed was. Tot er in Eindhoven een zekere Philips vond dat het beter kon. En toen is het geld gaan kosten’. (Louis Verbeeck, ergens in de jaren 1970/80). Aan bovenstaande quote moest ik denken toen ik in de media hoorde van de zoveelste discussie over onze stroomvoorziening.

   N.a.v. een berekening van hoogspanningsnetbeheerder Elia, is het voor dit land nl vijf voor twaalf wil men tegen 2025 alle kerncentrales sluiten, zoals beslist werd. Dat kan alleen door tegen die tijd negen gascentrales bij te bouwen, inbegrepen een ondersteuningsmechanisme dat eerst nog door Europa moet worden goedgekeurd of zodanig te investeren dat men alles zou kunnen opvangen met duurzame energie. Dat laatste is een lachertje. Het zou ons vanaf nu jaarlijks meer dan twee miljard euro extra kosten, iets wat dit armlastige land onmogelijk aan kan. Maar ook die negen gascentrales zijn niet te realiseren, niet alleen omdat er ook dan nog een klein miljard per jaar zou moeten geïnvesteerd worden, maar ook omdat men nu al weet dat de bestaande gascentrales verlieslatend zijn en daarom gesloten worden. Daar is, althans voor de Groenen en andere dagdromers, een oplossing voor: subsidies! Zullen die mensen het dan nooit leren, vooral als men weet hoeveel geld er de laatste jaren al verkwist is op die manier van werken? En dan hebben we nog geluk gehad dat we van die biomassacentrales vanaf zijn geraakt, anders was dit land nu al enkele miljarden extra kwijt. Maar zelfs nu geeft de staat nog geld uit om de uitgeschakelde gascentrales niet af te breken, zodat we ze als reserve achter de hand kunnen houden voor het geval dat…

   In mijn blog van 12 dezer (‘De groene taxshift’) heb ik reeds geschreven dat we in de toekomst trouwens heel wat meer elektriciteit zullen nodig hebben o.a. voor het installeren van warmtepompen voor de verwarming van huizen en voor de auto’s die op elektriciteit zullen rijden. Dat komt er dan allemaal nog bij. Met de wetenschap dat er in dit land niets op lange termijn efficiënt kan geregeld worden, is het zo goed als uitgesloten dat wij tegen 2025 alle bestaande afgeschreven kerncentrales, die momenteel elektriciteit genereren tegen bodemprijzen en geen CO2 uitstoten, zullen kunnen sluiten. In het beste geval zou men er enkele kunnen sluiten, maar zeker niet allemaal. Het verhaaltje dat we, bij een stroomtekort, dan bij het buitenland zullen kunnen aankloppen, is een grote gok, want die zitten met dezelfde problemen en zullen in dat laatste geval de stroom duur laten betalen, voor zover ze al in staat zullen zijn die dan te kunnen leveren. Zelfs Duitsland, dat met zijn ‘Energiewende’ de kerncentrales wél zou sluiten, is daarvoor moeten terugvallen op de bruinkoolontginning, zowat het meest vervuilende alternatief. Dat zou maar tijdelijk zijn, vraag is maar hoe lang dat zal zijn…

   België zou België niet zijn als het communautaire ook in deze materie niet om de hoek kwam kijken. Brussels minister van Energie, Céline Fremault (dezelfde die zo tekeer gaat tegen de nachtvluchten op Zaventem) en Waalse evenknie Jean-Luc Crucke gaan resoluut voor de kernuitstap. Voor de Walen is het nl zo dat zij niet veel zware industrie meer hebben, die de stroom nodig heeft. Die bevindt zich nu grotendeels in Vlaanderen, dat straks de rekening weer mag betalen. We kunnen alleen maar hopen dat de N-VA, die tégen is – alleen tegen allen, zowel de meerderheidspartners als de linkse oppositie - voet bij stek houdt willen we vermijden dat hier straks het licht uit gaat of we ons – zoals ik meermalen heb geschreven – blauw zullen betalen aan die groene stroom.

   De rellen in Brussel na de voetbalmatch Marokko-Ivoorkust vonden plaats in de Anneessenswijk. Ondanks het feit dat deze wijk beschouwd wordt als één der beruchtste van ons ‘hellhole’, viel het wel – hoe toevallig! – buiten het kanaalplan, waar de grote ‘opkuis’ van Jambon met een zeker succes plaats vond. Het lijkt niet te geloven, maar de huidige burgemeester Close (PS) woont daar ook en vond het steeds een ‘hippe’ buurt. De man kan stilaan vergeleken worden met Flup Moustache, de hoofdverantwoordelijke van alles wat is misgelopen in Molenbeek, volgens Geert Wilders het ‘Raqqa’ van Europa (maar nog niet bevrijd!).

   Bij de rellen van vorige zondag bevond Close zich in Parijs, waar hij de rugbywedstrijd (ook al geen sport voor mietjes) Frankrijk-Nieuw Zeeland bijwoonde. Als een burgemeester in het buitenland vertoeft, kan die zijn bevoegdheden wel delegeren aan een schepen, maar dat deed Close niet. De man kan dat blijkbaar niet en is m.i. dan ook niet bekwaam om een grootstad te leiden. Hij sprong in zijn auto en reed naar Brussel, waar hij pas om 02.00 uur ’s nachts aankwam, terwijl hij onderweg de acties in Brussel ‘coördineerde’. Het resultaat kennen we en het is waarschijnlijk ook daarom dat het politie zo laat optrad bij de onlusten. Nu houdt de man, die een beetje ‘spreekt de Vlaams’, vol dat de zaken niet overdreven moeten worden.

   Mocht Brussel, zoals elke grootstad op deze wereld, één politiecorps hebben gehad, dan waren die rellen zondag ll nooit gebeurd of hadden ze tenminste nooit de omvang gehad die we nu kennen. Ook het feit dat er nog altijd niemand van die honderden relschoppers is aangehouden, spreekt tot de verbeelding. ‘Ze’ gaan dat uitpluizen via video- en camerabeelden. Alsof men zomaar alle Marokkanen hier uit elkaar kan houden… De enige verdachte die ze nu blijkbaar hebben kunnen vinden, zou een Brusselse rapper van Marokkaanse origine zijn. Die simpele ziel zou op Facebook tot de rellen hebben opgeroepen. De man werd verhoord, maar niet aangehouden. Het was maar om te lachen...

   Ondertussen is de eeuwige discussie over één politiezone voor de hele stad weer (letterlijk) brandend actueel geworden. Brussel redt het wel met één brandweercorps, maar heeft voor hetzelfde gebied zes politiecorpsen nodig. Dat zal niet veranderen, omdat zo’n aanpassing vele dikbetaalde jobs zou kosten en een excuus zou zijn om dan ook maar alle 19 gemeenten en OCMW’s om te bouwen tot districten, zoals dat o.m. in Antwerpen gebeurd is. De Brusselse politici zien blijkbaar liever hun stad in vuur en vlam staan dan hun gemeentelijke autonomie op te geven.

   Bij VTM hebben ze de gewoonte in het weekeinde e.o.a. politicus een forum aan te bieden. Daar is niets mis mee, alleen moet men daar in Nossegem wel stilaan gaan beseffen dat we voor twee jaren van verkiezingen staan en dat men er bij die interviews best aan zou doen die niet te laten misbruiken. Dat is nl vorig weekeinde het geval geweest toen Kris Peeters, hij weer, een aanval inzette op de N-VA, omdat diens voorzitter, Bart De Wever, zijn voorzitter, Wouter Beke, nogal hard had aangepakt i.v.m. het gevangen zetten van de Catalaanse ministers. De N-VA vindt dat niet kunnen in een land zoals Spanje dat zich democratisch wil blijven laten noemen. Beke durft/wil dat niet doen, waarschijnlijk omdat CD&V nu eenmaal nooit rechtuit is en daarenboven samen met de Partido Popular van Rajoy in eenzelfde Europese fractie zit.

   Peeters maakte van zijn betoog een aanval op De Wever, met in het achterhoofd dat dat zijn tegenstrever wordt bij de komende gemeentelijke verkiezingen in Antwerpen. In mijn blog van 11 dezer (‘De midden in ’t bed bedreiging’) had ik al geschreven dat dat voor Peeters een moeilijke zaak wordt omdat hij – om enig verschil te maken – daar beslissingen moet aanvechten die zijn eigen partijgenoten mede hebben gemaakt. De Wever aanpakken i.v.m. de discussie tussen de voorzitters over Catalonië is iets dat hij aan Beke moet overlaten en niet misbruiken voor eigen gebruik bij plaatselijke verkiezingen hier, want dat heeft met elkaar niets te maken.

   Ze zouden er bij VTM dan ook goed aan doen prominente politici, die straks meedoen bij de gemeentelijke verkiezingen, niet meer uit te nodigen voor die weekeindbabbel, tenzij het specifiek over die verkiezingen zou gaan. Nog beter zou zijn dat men dan mensen van verschillende partijen zou uitnodigen zodat men ook de tegenpartij aan het woord kan laten, iets wat nu niet kon.

   De overwinning van de nationale voetbalploeg van Marokko tegen Ivoorkust – nota bene: een wedstrijd in Afrika -heeft gezorgd voor een ‘feest’ in het centrum van Brussel. ‘Feest’ inderdaad tussen aanhalingstekens, want de enthousiaste Marokkaanse supporters hebben daar in enkele straten zowat alles kort en klein geslagen, winkels geplunderd, auto’s in brand gestoken en zelfs geprobeerd een geldautomaat open te breken. Nota bene: omdat hun ploeg gewónnen had en naar de eindfase van het volgende wereldkampioenschap in Moskou mag. Stel je eens voor dat die ploeg verloren had…

   Over het waarom van deze gebeurtenis zal nog veel inkt vloeien, evenals over het politieoptreden dat veel te laat kwam en te weinig leek. Een reden zou kunnen zijn dat de tegenstrever, Ivoorkust, geleid wordt door Marc Wilmots, ex-trainer van de Belgische nationale voetbalploeg en laat de haat zien die Marokkanen hebben tegen het gastland waarin ze zich bevinden. Een even erge vaststelling is, dat er wel een twintigtal politieagenten gewond werden, maar dat van de relschoppers niemand werd aangehouden. Multicultuur op zijn best, waarbij de vraag van Geert Wilders meer dan ooit als antwoord zal krijgen: ‘mínder Marokkanen!’.

---

   Ondertussen wordt staatssecretaris Francken in de zgz kwaliteitskrant Washington Post als een soort racistische hardliner voorgesteld. Trump krijgt nog maar eens gelijk toen hij het gros van de Amerikaanse media als verkopers van fake news bestempelde.