Fés

Om 04h30 legt de ferry aan in Barcelona. Er is dan al veel bedrijvigheid in de haven. Schepen worden gelost en geladen en het is een komen en gaan van vrachtwagens. Een olietanker komt naast de ferry liggen en pompt gedurende tweeënhalf uur zware stookolie in de ferry. Om 08 uur is het restaurant open voor het ontbijt. Net als het avondeten is ook het ontbijt zeer karig voor veel geld. Om 10 uur is er douane aan boord en kun indien je wenst een stempel in je paspoort laten knallen. Ik ga samen met de twee Marokkaanse gasten naar de douane, is wel gemakkelijk als er eventueel moeilijke vragen worden gesteld. Na een paar probleempjes te hebben opgelost staat er een stempel in mijn paspoort. De formaliteiten voor de motor dienen te gebeuren in Tanger.

Klokslag 10u30 vertrekt de ferry uit de haven begeleid door twee sleepboten. Als we de haven uitvaren komen we langs vier grote cruiseschepen die hier gisteren en vandaag aangekomen zijn. Barcelona is inderdaad een druk bezochte stad. De verwachte aankomst in Tanger is zaterdag zes mei rond 16u.
Na de middag zijn de twee Marokkaanse jongens een stuk kalmer geworden. Ze konden nogal enthousiast zijn. De zee is echter woeliger geworden en dat kun je goed voelen op de ferry. Blijkbaar hebben ze daar wat problemen mee want ze trekken zich terug in hun cabine. Ik heb toch ook maar een pilletje genomen. De ferry is niet meer van de jongste en volgens mij met een minimum aan boordpersoneel.

Zo is er op geen enkel dek ook maar één stoel te vinden laat staan ligstoelen. Als je buiten gaat is het dan ook om wat aan de reling te hangen wat na een tijd best vermoeiend wordt.

Zeer goed geslapen, en naar Franse normen een goed ontbijt gehad. Natuurlijk vertrekken we weer met regen, en nog geen beetje. De gemiddelde snelheid in de eerste twee uur is ongeveer honderd km per uur. Ik heb toch al verschrikkelijk veel in de regen gereden maar ik durfde niet harder te rijden dan ongeveer honderd per uur. Harder rijden zou trouwens niet verantwoord zijn. Tot Lyon dus regen, maar na Lyon eindelijk prachtig weer. Als we de Ardèche binnen rijden moet er nog een flinke bui van een kwartiertje verteerd worden en dat was dan hopelijk de laatste regen van deze reis.

Wat is Frankrijk toch een mooi land, zelfs als je enkel autostrade rijdt is er genoeg afwisseling van landschappen zodat je met plezier blijft rijden. Ruim op tijd kom ik in de haven van Sete aan. Niet te geloven wat hier allemaal staat. Wagens barstens vol geladen met van alles en nog wat. Oude fietsen, stoelen, half versleten tapijten enz. Noem iets op en het ligt wel ergens in of op een auto. De witte Porsche die op de achtergrond staat is van twee Belgen die aan een rally gaan deelnemen in Marokko.

We zijn met vijf motorijders op de ferry, een Duitser die ook solo rijdt twee Fransen en twee Nederlanders van Marokkaanse afkomst. Met de Nederlanders had ik direct een goed contact, we hebben onze gsm-nummers uitgewisseld zodat ik kan bellen als ik eventueel problemen zou hebben, ze spreken tenslotte Marokkaans.
Ondanks wat Italiaanse chaos vertrekt de ferry maar een haf uurtje te laat, om 19h varen we onder een stralend zonnetje en met begeleiding van en havenloods de haven uit.

We zijn vertrokken voor een overtocht van 44 uur inclusief een stop in Barcelona.

Naar Dijon

We zijn, hoe kan het anders met regen vertrokken. Het was maar een mals motregentje maar toch. Ik had me goed warm aangekleed mijn zomerjas met daaronder mijn fantastisch lekker warme dikke elektrische jas en daarover mijn water en winddichte regenjas. Na een kilometer of vijf zat ik te zweten als een paard, niet te doen. Terug naar huis om mijn heerlijke dikke warme elektrische jas om te ruilen voor een dun zomerjasje. Ik ga tenslotte naar Marokko waar ik een graadje of dertig verwacht.

Na de file’s van Antwerpen, Mechelen en Brussel verwerkt te hebben (twee uur gereden en amper 85 km op de teller) kunnen we na Brussel eindelijk normaal gaan rijden op de E 411. Niet dus, net voorbij Brussel valt de regen met bakken uit de hemel. Op de eerstvolgende parking wil ik dan ook zeer graag stoppen. Als ik na een kom koffie onder een grote parasol in de gietende regen een sigaartje sta roken komen er twee motorrijders druipnat de parking opgereden. Ze blijken uit Borgerhout te komen en zijn op weg naar het zuiden van Frankrijk. Na het nodige geklaag en een foto is het tijd om verder te rijden.

Rond de middag staan we in Luxemburg, bakje naft gevuld voor € 20 en een spuitje insuline genomen. Een beetje opgewarmd bij een hete chocomelk en terug de regen in.

Als we in Frankrijk aankomen veranderd de constante regen in buien. Tussen de buien door is het toch al 15 graden. Jammer dat de opklaringen heel kort zijn en de buien heeeeeeeeeeeeeel lang.

Jongens, jongens wat heb ik kou geleden vandaag, en wat was de hete douche heerlijk. Na het avondeten is er geen druppel regen meer gevallen zodat ik nog een wandeling heb kunnen doen in het toch wel mooie Dijon. Vandaag 630 km op de teller gezet.

Morgen een rit van 520 naar Séte. Daar de ferry op naar Tanger. Het is een overtocht van 44 uur! Waarschijnlijk zal het een grote roeiboot zijn.

Het weerbericht voor morgen; BUIEN.

Morgen is er dan eindelijk het langverwachte vertrek naar Marokko.

De reis zal iets anders verlopen dan in de voorbereiding was gepland. Ik wilde namelijk in Parijs de Triumph op de autotrein naar Marseille zetten. Ik zelf zou dan met de TGV naar Marseille gaan. Maar ik zie het niet zitten om mijn motor af te geven in Parijs, dan een half uur met koffers door Parijs te strompelen naar een station waar de TGV vertrekt. Overnachten In Marseille om dan donderdagmorgen de Triumph van de trein te gaan halen.

Dus ik vertrek morgen naar Séte om daar aanstaande donderdag de ferry te nemen naar Tanger. De Ferry maakt een tussenstop in Barcelona dus dat kan best leuk worden.

Eindelijk komt het er dan toch van. Ik loop al een paar jaar te zeuren dat ik eens met de motor door Marokko wil reizen. Aangezien ik niemand kon vinden die het ook wel zag zitten om aan zo'n reis te beginnen bleef ik het maar uitstellen.

Is het de ouderdom, ben ik te bang aan het worden om alleen te reizen, dit soort bedenkingen begon ik me te maken. Nu ik dit jaar 64 wordt vind ik het de hoogste tijd om er toch aan te beginnen.

Ik ben al weken informatie aan het lezen over Marokko en de zin om te vertrekken wordt groter en groter. De ritten die ik in Marokko wil maken staan in de gps en de hotels zijn geboekt. 

Amai wat een dag, na een echt Frans ontbijt dus slecht, vertrekken we met een beetje mist en 19 graden. Rond 10 uur komen zijn we bij Le Mont-Sain-Michel. Er bij is veel gezegd, we staan er op een paar kilometer beteuterd naar te kijken. Een paar jaar geleden kon je nog tot aan de abdij rijden. Nu wordt iedereen opgevangen op een ongelooflijke grote parking en met shuttle bussen tot aan de abdij gebracht. Alle toegangswegen naar de abdij zijn simpelweg afgesloten, de plaatselijke bewoners hebben speciale kaarten die ze nodig hebben om de slagbomen te openen. Hier voelt de Kees zich absoluut niet meer thuis, ik heb dan ook maar één zielige foto van de abdij die dan ook nog in de mist ligt.

We rijden snel verder en nu eens niet langs de kust van Normandie die route ken ik onderhand wel. Het binnenland van Normandie is voor mij nog redelijk onbekend terrein en ik moet zeggen dat valt goed mee. Mooie dorpjes met de plaatselijke marktjes natuurlijk en een mooi heuvelachtig landschap in veel van de dorpjes is te zien dat de ronde van Frankrijk hier is geweest.. Regelmatig komen we borden tegen die toeristische routes aangeven. Regelmatig hebben we stukken van deze routes meegepikt.

Rond een uur of half één een lunch genomen in een echt typisch restaurantje zoals je ze alleen in Normandie vindt. Voor€ 12.50 een heerlijk driegangen menu met een karaf wijn inbegrepen. De wijn heb ik niet genomen, de uitbater kon dit niet begrijpen en legt met handen en voeten uit dat de wijn is inbegrepen. Ik leg hem uit dat ik nog met de motor moest rijden maar dat kom hem niet overtuigen. Al de klanten die hier zijn moeten ook nog rijden zegt hij en die nemen de wijn wel. Ik laat me niet verleiden en hou het bij water.

Gisterenavond nog geprobeerd om ergens na een 300 km nog een betaalbaar hotel te vinden maar dat is me niet gelukt. De prijzen voor één nacht liggen tussen € 100 en € 130 Deze prijzen passen niet in mijn budget dus geen reservatie. Na de lunch begin ik al wat rond te kijken naar een gelegenheid om te overnachten, na een uurtje niets gevonden en ik besluit om naar huis te rijden voordat het te laat wordt.

De gps wordt ingesteld op kortste route naar huis met uitsluiting van tolwegen. Garmien weet te vertellen dat het verwachte uur van aankomst 19u15 is.
Wat een rit, we zijn twaalf uur onderweg geweest en hebben precies 805 km gereden. Van de twaalf uur hebben we effectief tien uur gereden. Ongelooflijk maar stipt om 20u30 ben ik thuis. Een groot deel van de rit hebben we gereden met 31 graden. Om de 200 km het koelvest terug ondergedompeld omdat het water dan verdampt in het vest dan verdampt is. En ik moet zeggen ben redelijk fris aangekomen.Ik ben weer voor een paar jaar gerust gesteld, den ouwe Kees kan nog gemakkelijk een zware rit aan.

De volgende reis zit ook al in mijn hoofd, de Elbe van bron tot monding zie ik best zitten. De bron van deze rivier ligt in het Tsjechisch hooggebergte en is 1.164 km lang.

Einde van deze reis.

Ondanks de hitte fantastisch geslapen, zelfs te laat opgestaan. Eindelijk eens een eitje en gebakken spek bij het ontbijt, de dag begint supergoed. Ook het weer blijft fantastisch om negen uur hebben we al 20 graden in de schaduw. Het zal vandaag oplopen tot 35 graden ook in de schaduw.

We rijden Saint Nazaire uit via de haven en komen zo op de kustweg langs de Atlantische Oceaan. Kilometers aan een stuk is het barstens vol gebouwen met appartementen. Het is niet mooi maar het is wel leuk als je langs de kust kunt blijven rijden. Als de zon er is zijn er de toeristen ook natuurlijk, ik kan ze geen ongelijk geven. Het nadeel is dat de dorpjes langs de kust barstens vol zitten en dat we hierdoor de eerste uren een gemiddelde snelheid halen van ongeveer 25 km per uur. Met de Tri kan ik hier en daar nog wat inhalen maar de auto’s rijden stapvoets in een langgerekte file van het en naar het andere dorp. Leuk is anders maar ik heb tijd in overvloed en de warmte deert me niet met mijn super-de-lux koelvest dat ik aan heb. Ik kan op mijn gemakje de tientallen surfers die op de mooie golven bezig zijn gade slaan. Af en toe de Tri aan de kant om een foto te nemen en zo sokkelen we verder.

Het eerste doel voor vandaag is het mooie vissersdorpje Pirac -sur Mer. Volgend de reisgids een onooglijk klein dorp met amper 2000 inwoners, maar op een uniek mooi plaatsje ligt en een centrum heeft waar je zo kan in wegdromen. Einde citaat. Vol verwachting rijden we er dan ook naar toe. Bij aankomst in het dorpje is het één grote ellende het dorpje zit barstens vol met toeristen je kunt er niet draaien of keren. Niets voor de Kees, ik zal in de herfst weleens terugkomen. Ik neem de vlucht zonder iets van het dorpje te hebben gezien naar het schiereiland van Guérlande. We rijden langs de zoutpannen in dit immens groot moerasgebied. In de zomer is er volop bedrijvigheid in de zoutpannen. Alleen in de zomer, hoe zou dat komen antwoorden op de blog. Duizenden kilo’s zeezout worden er hier gewonnen en er komt geen machine aan te pas.

Het moerasgebied La Grande Briére van 40.000 hectaren waar je op een platbodemboot mooie tochten kant maken sla ik ook over wegens te veel toeristen. Dus ik moet hier zeker nog eens terugkomen na het seizoen.

Rond de middag verlaten we de kust, we hebben dan amper zeventig km gereden. We komen in heuvelachtig gebied terecht met mooie bochtige wegen. In het binnenland is het pas echt heet, ik stop op een pleintje met een bron om mijn koelvest terug onder te dompelen zodat ik praktisch geen last heb van de hitte. In de bochten is het hier en daar uitkijken, het asfalt is soms redelijk zacht.

Ik dien nog een foutje recht te zette uit het verslag van gisteren. Natuurlijk kom ik vandaag niet bij Le Mont-Saint-Michel ik zit daar nog een 1OO tal kilometers onder. Dit bezoek staat morgen gepland.
Vandaag overnachten we in Rennes. Na een zoveelste mooie rit komen we rond 15u30 in het hotel aan. De avondwandedling van ongeveer 8 km is langs het kanaal La Vilaine naar het centrum van Rennes en terug natuurlijk.

Normaal was het voorzien dat ik morgen de resterende 760 km over de peage naar huis zo knallen. Maar ik heb niet de indruk dat ik ergens gemist wordt, ook heb ik nog geen greintje heimwee, het weer is fantastisch, ik heb absoluut geen zadelpijn, mijn sigaartjes zijn nog niet op en ik heb zelfs nog een beetje geld over. Volgens mij zijn dat redenen genoeg om er nog een paar dagen aan toe te voegen zodat ik op mijn gemakje huiswaarts sokkel.
Trouwens ik heb nog een goede reden. IK KAN GEEN GENOEG KRIJGEN VAN HET MOTORRIJDEN.
Het enige dat me kan dwingen naar huis te komen is dat ik geen overnachting kan vinden. Vandaag veel hotels gezien met het bordje complet.

Zo fris als een hoentje vroeg opgestaan vandaag. De Tri wordt om acht uur gestart voor onze laatste rit langs de Loire. De dagen zijn voorbijgevlogen, het fantastische weer dat we tot nu toe gehad hebben zit daar natuurlijk ook voor iets tussen. Na een paar km passeren we een mooi veld met zonnebloemen, hier staan ze nog mooi geel. We rijden ook vandaag weer samen met de fietsers langs de Loire en komen door prachtige dorpjes. Het weer is uitstekend en er wordt dan ook dikwijls gestopt. Rond de middag komen we Nantes aan. Een stad die volgens mij zeker nog eens een bezoek waart is van een paar dagen. Een moderne stad met mooie pleinen en tuinen en een zeer vlot verkeer. Garmien loost me zonder één enkel probleem rechtstreeks naar de Jardin des plantes dat toch tamelijk in het centrum ligt. Het is ondertussen 28 graden als ik het park in ga. Zelfs in een zomerbroek is dat niet echt aangenaam om heel het park door te wandelen. Wil je werkelijk alles zien ben je toch wel een uur of vier bezig.

Na het bezoek aan het park rijden we over een prachtige hoge brug Nantes uit. Op de brug krijgen we een mooi zicht van Nantes. De Loire is hier een flinke bevaarbare rivier geworden, Nantes heeft zelfs een redelijk grote haven waar zeeschepen aangemeerd liggen. Even buiten Nantes kunnen we dan eindelijk met een pontje de Loire oversteken. We beginnen nu in de buurt van de monding te komen. Natuurlijk is het eb als ik daar kom. Er wordt hier nog heel veel met kruisnetten gevist, in de verte zien we de prachtige brug die ons over de Moire naar Saint Nazaire. Ook op deze brug hebben we een prachtig zicht over de monding van de Loire. Het is 15u30 als we bij het hotel in Saint Nazaire aankomen. We hebben heel de dag heerlijk zeer plezierig gereden over een afstand van 175 km. Regelmatig van de geplande route afgeweken voor een vergezicht en een stuk van de wijnroute meegepikt.

Douchen, korte broek en loopschoenen aan voor een wandeling naar de monding van de Loire. We wandelen langs de mooie haven waar ook cruiseschepen aanleggen. Op het eerste terras dat ik tegenkom neem ik voor alle zekerheid een cola om mijn suiker op peil te houden. Het is bloedheet en de wandeling vraagt toch wel wat inspanning. En dan is het zover ik sta aan de monding van de Loire. Daar moet natuurlijk op gedronken worden en wel een grote lekkere frisse blonde Grimbergen. Aangezien op één been staan heel vervelend is volgen er nog enkele. En maar wandelen, langs de haven over de promenade, straatje in straatje uit. Op een gegeven moment ben ik compleet verloren gelopen. Om een lang verhaal kort te maken ik ben drieënhalf uur onderweg geweest eer ik het hotel terug heb gevonden. En je gsm dan zullen nu de hele slimme denken, daar was de batterij van leeg.

Rond 20 u ben ik eindelijk in het restaurant dat aan de receptie is aangeprezen, het ligt maar een paar honderd meter van het hotel. Uit blijdschap nog maar een pintje besteld en dat was er eigenlijk net één te veel. Bleinen op mijn voeten, buikje rond gegeten en een duffe kop van het drinken dan ziet de Kees het niet meer zitten om nog een verslag te schrijven.

Meer dan tweeduizend km gereden en het is voorbijgevlogen. Na de Donau, de Moezel en de rijn kan ik nu ook de Loire op mijn palmares zetten. Je kunt niet discussiëren over wat nu de mooiste rivier is. Elke rivier heeft zijn eigenschappen, De Donau is spectaculair, de Moezel lieflijk, de Rijn interessant door zijn scheepvaart en de Loire met zijn mooie dal. Het mooiste stuk is toch vanaf Orleans en natuurlijk het stuk in de Ardèche waar de Loire ontstaat.

Eigenlijk zit hier de reis erop, morgen nog een bezoek aan Prisac-sur-Mer een klein vissersdorp. Dan naar het schiereiland Guérande waar nog aan zoutwinning gedaan wordt. Vervolgens rijden we via Mont-Saint-Michel naar Rennes waar we overnachten.

Wegens een iets te uitbundige viering van het bereiken van de monding van de Loire vandaag geen verslag. Het dorstige weer zit er ook wel voor iets tussen en een uit de hand gelopen wandeling met veel terrasjes.

In plaats van het verslag de foto's van Jardin des plantes in Nantes. Dat gaat nog net ;-)

Ik heb maar een gedeelte van het park gedaan het was net iets te warm om daar uren in motorkledij rond te lopen.

Een chambres d’hote is geen goede formule voor de Kees en zeker niet voor zijn suiker. Het eten is heerlijk, het bier is fris en de wijn van goede kwaliteit. Het probleem is dat ik moeilijk neen kan zeggen tegen deze aardse geneugten. De gastheer is een gezellige dikkerd die ook wel een wijntje lust en graag bijschenkt. Het gevolg laat zich raden, waggelend de trap op een suikergehalte in het bloed om u tegen te zeggen en met een houten kop opgestaan. Toch was het wel plezant.

Ondanks de zware avond op tijd opgestaan en rond halfnegen vertrokken. Het is stralend weer. In Blois rijden we over een prachtige brug die over de Loire ligt richting Cheverny waar we het kasteel van Cherveny gaan bezoeken. Rond een uur of tien zijn we in Cherverny. Het kasteel ligt op een prachtig landgoed maar ook hier moet er voor alles en nog wat betaald worden. Het kasteel heeft een rol gespeeld in één van de verhalen van kuifje en is op deze manier bekend geworden. Er is in één van de bijgebouwen een expositie over Kuifje maar ook hier dient betaald te worden.

Het ligt op een prachtig landgoed, voor ik het kasteel bezoek maak ik dan ook eerst een flinke wandeling.

Bij een bezoek van een kasteel heb ik altijd een dubbel gevoel, wie heeft dat allemaal betaald vraag ik me dan af. Hier ook weer, het kasteel is zeer weelderig ingericht en er hoort zelfs een grote meute jachthonden bij. Op een folder krijg ik te lezen dat het kasteel n u in handen is van een schatrijke bankiersfamilie. En dan krijg ik het beetje op mijn heupen, betaal ik en vele anderen € 12 om te gaan kijken hoe de heren bankiers ondanks een wereldwijde bankencrisis in het bezit zijn van een groot kasteel.

Maar het mag gezegd worden de zalen in het kasteel zien er werkelijk prachtig uit. Jammer dat er niet gefotografeerd mag worden. Ook de tuinen en vijvers zijn perfect onderhouden en zijn een lust voor het oog, ik heb hier dan ook een paar uur rondgelopen.

We rijden vandaag het grootste deel van de rit over prachtige wegen langs de Loire. En het stikt hier inderdaad van de kastelen, als je die allemaal wil bezoeken kun je gerust een maandje verlof nemen.
De route Chambord-Angers is voor mij één van de mooiste stukken die ik tot nu toe langs de Loire gereden heb. De mooie dorpjes en stadjes volgen elkaar snel op en het is schitteren rijden over de kronkelende dijkjes van de Loire. In Tours rijden we over een mooie promenade langs de Loire.
Hier en daar heb ik wel heel kleine weggetjes opgezocht daar rijden we door grote velden zonnebloemen, jammer dat de mooie gele kleur aan het verdwijnen is.

Als je deze toer ooit wil rijden best niet op een zondag. Volgens mij rijdt half Frankrijk die dan. Ook zijn er redelijk wat dorpjes waar je niet door kunt wegens plaatselijke markten. Je kunt daar dan over de koppen lopen dus niets voor de Kees.

Rond 18u komen we in Angers aan waar de overnachting voor vandaag is geplant. Het hotel licht nogal ver van het centrum en ik heb de pech dat het restaurant vandaag gesloten. Ik verrek het om terug op de motor te stappen, het avondmaal is vandaag een karig noodrantsoen.

Morgen naar St. Nazaire een ritje van 175 km. Er is een bezoek gepland aan Jardin des Plantes in Nantes. Men zegt dat het één van de mooiste tuinen van Frankrijk is.

Een goed bed, geen lawaai en gezond moe dit was allemaal aanwezig dus heb ik fantastisch geslapen. Ben dan ook pas om acht uur wakker geworden. Na een karig ontbijt(€12) inpakken en weg wezen. Niet dus, als ik mijn sleutel afgeef aan de receptie krijg ik een rekening van €84. Dat kan  niet want de kamer en het ontbijt is al betaald en Hotels.com heeft de upgrade naar een luxe kamer geregeld. Ik heb het betalingsbewijs maar dat is in het Nederlands, de madam aan de receptie snapt daar geen fluit van. Nochtans heeft de meneer aan de receptie die me gisteren heeft ingeschreven bevestigd dat de rekening voldaan is. Ik leg in mijn alom bekende brabbeltaaltje uit dat er ergens een nota van die meneer is opgemaakt. Na veel vijven en zessen is het opgelost.

Eindelijk vertrekken, niet dus. Ik zet de route voor vandaag in de gps en die weigert pertinent de route te aanvaarden die ik wil rijden. Ze geeft een volledige andere route en die wil ik absoluut niet rijden. Na een kwartiertje sta ik te vloeken en te tieren op de parking, het enige dat ik daar mee bereik is dat er een paar voorbijgangers argwanend naar me staan te kijken. Als het stoom bijna uit mijn oren begint te komen neemt Garmien eindelijk de route aan die ik wil rijden. Ondertussen is het een uur of elf geworden en kan ik nu daadwerkelijk gaan vertrekken.

Vandaag staan er volgens de gids een paar kastelen op de route, het eerste wat ik tegenkom is echter een kerncentrale ik kan het niet laten om er een foto van te nemen. Dan komen we voorbij een veld van een boer met veel fantasie, van stro heeft hij of zij een tractor gemaakt. We rijden door mooie dorpjes en regelmatig langs de Loire. Garmien is terug in topvorm en loost me via prachtige wegen naar het eerste kasteel. Een beetje lullig sta ik hier te poseren.

Ondertussen is het tijd voor de lunch, geen soep, geen restaurant maar een mooi plekje aan de Loire met een stokbrood en een echte Franse saucisse. Geen foto want de saucisse was op voor ik er erg in had.

Na een fantastische dag komen we aan op het kasteel van Chambron. Naar het schijnt met zijn 440 kamers het grootste kasteel van de Loire kastelen. Het is een prachtig gebouw maar ik zie het absoluut niet zitten om met dit prachtige weer 440 kamers te gaan bezoeken. Het stikt hie r ook van de toeristen en alles is hier schijters duur. Een bolletje ijs €2,30 een pintje € 6 en een flesje water €3. Na een uurtje heb ik het hier wel bekeken. € 6 voor de parking betaald en weg wezen hier. Alle informatie over het kasteel is te vinden op www.chambord.org

Er beginnen zich donkere wolken te vormen, gelukkig blijft het droog tot we in Suevres aangekomen zijn. We overnachten hier in chambres et table d’hotes La Bergerie. Ben benieuwd wat dat gaat worden. De ontvangst is in ieder geval top. Nog voordat mijn helm van mijn kop is staat er al een heerlijke frisse pint klaar. Als ik naar de kamer ga begint het te regenen, niet voor lang en na de douche schijnt de zon weer.

Een geweldige dag gehad vandaag de 150 km die op het programma stonden zijn er uiteindelijk 230 geworden en van elke km hebben we genoten.

Morgen een rit van 230 km. We rijden naar Angers voor de overnachting. Er is een bezoek voorzien aan het kasteel van Cheverny.

Gisterenavond na de lange avondwandeling nog een probleempje opgelost. Ik kom op mijn kamer en er zitten werkelijk honderden insecten tegen het plafond. Geen haar op mijn hoofd dat eraan denkt dit ik hier vannacht zal slapen. Laat ik maar een paar woorden Frans krijgen en een beetje Engels maar dit probleem ga ik zeker uitgelegd krijgen. Het komt erop neer dat ik met veel excuses een super-de-luxe kamer krijg aangeboden, natuurlijk zonder meerprijs.

Heerlijk geslapen en goed uitgerust, vol goede moed de gordijnen open en ja wadde. Niks heldere hemel, niks zon zelfs geen wolken. Vandaag heb ik mist en een temperatuur van 14 graden niet echt aangenaam in zomerkleding op een motor. Nu ga ik echt niet te veel over het weer zeuren, maar als iemand het normaal vindt dat het half augustus in het zuiden van Frankrijk s ’morgens om acht uur 14 graden is in de mist laat het dan maar weten op de blog.

Ik neem alle tijd om te ontbijten want eerlijk gezegd zie ik het niet direct zitten om te vrekken van de kou op mijne goede trouwe kameraad de Tri. Hij pruttelt nooit tegen zaagt niet over het weer en rijdt altijd zolang ik hem drinken geef. Hij verdient dan ook zeker een paar foto's op de blog. Om negen uur is het al een graad of vijftien langer wachten heeft geen zin want er staat een rit van 268 km op het programma. Rond tien uur komt er de zon toch door, in een tik en een wip hebben we een heerlijke temperatuur van 24 graden en dit voor de rest van de dag.

De rit is een echte overgangsrit, niet veel over te vertellen. Mooi maar niet spectaculair, moeilijkheidsgraad om te rijden 0. Nu je valt niet van verveling in slaap zo erg is het ook weer niet. Als je echter thuis zit en je komt op het slimme idee om duizend km te gaan rijden om een stukje van de Loire te zien doe dan zeker het stuk tussen Roanne en Gien niet. Niet doen.

Voor mij kwam deze rit van vandaag goed uit. Na drie inspannende dagen was deze rit aangenaam ontspannend. We rijden afwisselend langs de Loire en het kanaal van de Loire. Ben dan ook diverse keren van de toer afgeweken om een sluisje te bezoeken en langs één van de vele kanalen te rijden. Geef de Kees sluisjes, bootjes en water en hij amuseert zich weeral zeker als daar nog een heerlijk zonnetje bij is. De Loire is ondertussen een mooie brede rivier geworden. Het valt op dat ook hier het waterpeil zeer laag staat.

Op het kanaal is veel pleziervaart, de meesten zijn huurboten, dat is er in de diverse sluisjes ook aan te zien. Alle sluisjes worden met de hand bediend, toch wel een karwei als er een boot of drie per uur gesluisd moet worden.

Rond 15u30 rijden we over een prachtige brug het mooie stadje Gien binnen de overnachtingsplaats voor vandaag.

Met al de omwegen die we gemaakt hebben zijn er vandaag weer 300 km op de teller gekomen.

Bij aankomst in het hotel een mooie verrassing gekregen van hotels.com. Een upgrade van de kamer naar een superieure kamer.

Morgen een ritje van 150 km. Er staat een bezoek gepland aan het kasteel van Chambord. Chambord is tevens het stadje waar we overnachten.

Vandaag geen verslag wegens genieten van het goede weer, uitgebreid lekker tafelen, een mooie lange wandeling langs de Loire en niet onbelangrijk op tijd gaan slapen.

Morgen weer een rit van 250 km.

Toch het verslag er nog opgezet.

Deze morgen een frisse start met 15 graden en een zware lucht. Het zal toch weer niet waar zijn zeker! Vandaag een echte bergrit van 336 km, een beetje onderschat zo zal blijken. Ik kan het niet genoeg herhalen, wat is het hier prachtig om te rijden. Mooie bergdorpjes waar de tijd is blijven staan, ontelbaar veel bochten en redelijke tot goede wegen.

Eerst een bezoek gebracht aan Pont du Diable een brug over de rivier Ardèche. Een jaar of twintig geleden hier ook geweest, toen was de Ardèche nog een mooie woeste rivier. Vandaag is deze rivier op heel veel plaatsen opgedroogd en rest er nog slechts een begroeide uitgedroogde rivierbedding. Heel jammer maar het is zo. Er is nog bezoek op de brug, met alle plezier nemen ze een foto van deze mooie jongen.

Hierna koersen we door de bergen richting bron van de Loire, het is nog steeds zwaarbewolkt maar er valt geen druppel regen. Erg snel gaat het niet na een uur rijden staan er 48 km op de Tri. Dat belooft voor vandaag. Rond de middag hebben we de bron bereikt. Althans ze hebben hier een monumentje gezet waarop staat dat het de bron van de Loire is. Ik heb er grote twijfels bij dat het zo is. Een collega motorrijder is zo vriendelijk om de foto te nemen bij de bron van de Loire. Via prachtige landschappen en mooie wegen rijden we de Ardèche uit om aan het doel van deze reis te beginnen namelijk de Loire volgen. Met een lengte van 1.012 km is de Loire de langste rivier van Frankrijk.

Ik heb ergens gelezen dat de eerste honderd km van het dal van deze rivier niet zo speciaal is. Volgens mij heeft de schrijver van dat artikel langs een andere rivier gereden want als we aan de Route des Gorges de La Loire beginnen kan ik alleen maar zeggen dat het hier prachtig is. Fantastische dorpjes, een wegdek om u tegen te zeggen en een heerlijk zonnetje. Als er hier en daar toch een saai stukje is nou saai je, moet al een grote kniesoor zijn om hier saaie stukken te vinden, dan kan je je eigen te pletter amuseren met de heerlijke bochten die voor je wielen worden geschoven.

Een rit van 336 km in detail beschrijven is onbegonnen werk ik hoop dan ook dat een selectie van de foto’s een beeld geven van de rit van vandaag.
Acht uren onderweg waarvan zeven uren effectief gereden. Zeven uren in uiterste concentratie op bochtige wegen is best vermoeien. Eigenlijk was de rit van vandaag toch wel te lang, duizelend van de bochten die er genomen zijn kom ik doodmoe in het hotel aan.
Ík verlang hevig naar een douche maar dat valt wel even tegen. Er is geen reservatie te vinden op mijn naam terwijl de kamer al afgerekend is. Hallo Hotels.com hoe zit dat hier? Een half uur aan de telefoon was er nodig om het geregeld te krijgen.

Zodra ik op de kamer kom is er dan eindelijk de regen waar ik heel de dag bang voor ben geweest. Een hevige bui die een half uurtje duurt. Na de bui is het weer prachtig weer geworden.

Morgen een rit van 268 km door het mooie dal van de Loire. De overnachting is voorzien in Gien

Na een zeer goed ontbijt vertrekken we onder een heldere hemel voor toch wel een zware rit van 475 km. Al redelijk snel rijden we door Bourgogne tussen de druivelaars. Niet over de onverharde weg die op de foto staatnatuurlijk. Rond de middag komen we in Clermont Fernand aan en is het tijd voor de soep. Het gaat als volgt; Hallo mevrouw, voor mij soep a.u.b. Soep meneer, hebt u ergens pijn, bent u misschien onderweg gevallen of ontsnapt uit een instelling. Euch nee toch niet. Hoe komt u er dan bij om soep te vragen bij een temperatuur van 30 graden? Niet aan gedacht doe maar een pannini met kip en kaas en een goeie hete koffie.

Na de lunch moeten er nog 200 km gereden worden. Langzaam aan veranderd het landschap en komen we in een bergachtige streek, we gaan tot een hoogte van 1.200 m. De Try rijdt heerlijk en we leven ons eens goed uit in de talrijke bochten. Wat kan motorrijden toch fantastisch zijn.

Als we de Ardèche naderen beginnen we ingesloten te raken door dreigende wolken. In de verte zie ik regelmatig bliksemflitsen. Stoppen en toch maar een regenjas aangetrokken. Geen tien minuten later klettert de regen tegen mijn scherm. De temperatuur zakt van 29 graden naar 17 graden. In een mum van tijd staat er 3 tot 5 cm water op de weg. Er wordt een kwartiertje met dicht geknepen billen gereden. Stoppen heeft geen zin want er zit absoluut geen beweging in de bui, die kan hier nog uren blijven hangen. Met een motor door donder en bliksem rijden is weer eens wat anders. Na een half uurtje is het ergste voorbij.

Als er nog acht km gereden moet worden is het weer van dat. Hagelstenen en felle regen donder en bliksem echt bangelijk. Gelukkig zit ik juist in een dorpje en kan ik in een café gaan schuilen. Uiteindelijk ben ik om 16u in Thueyts. Een mooi dorpje aan de Ardèche. Het weer is opgeklaard en na de douche kan er in de korte broek gewandeld worden. Er zijn hier diverse uitgezette wandelingen maar zeker geen gemakkelijke. Jammer dat ik morgen hier weeral weg ben.

Wat is het hier een prachtige streek. Regen of geen regen ik amuseer me te pletter en de dagen vliegen voorbij. Tijdens de verkenning van het dorp een fijn restaurantje gevonden waar ik een heerlijk avondmaal krijg voorgeschoteld voor een zeer democratische prijs.
Leven als God in Frankrijk het bestaat echt.

Morgen nog één keer een zware rit van ongeveer 300 km. We zoeken dan de bron van de Loire. De overnachting is in Roanne.

Heel ontspannen vertrokken deze morgen. Ontbijten, krantje lezen koffers inpakken en rond halfacht vertrokken. Het is nog tamelijk fris maar met de voering in mijn zomerjas is het goed te doen. Aangezien ik naar het zuiden rij en ik weer heel optimistisch ben zitten er geen truien, geen hemden met lange mouwen geen dikke kousen in de koffers. Ik ga er gewoon vanuit dat ik nu eindelijk eens een reisje zonder slecht weer zal krijgen. Toch wel voor alle zekerheid neen regenjas ingepakt 

Na de dagelijkse files op de Antwerpse en Brusselse ring te hebben verteerd wordt de cruise control op de wettelijke snelheid gezet en snorren we richting Ardèche. Wat is het plezant als je de temperatuur langzaam maar zeker graadje voor graadje ziet stijgen op de thermometer. Als we Wallonië binnen rijden zitten we aan 18 graden.

Het weer is uitstekend en ik zit comfortabel in het zadel, na tweehonderd km snelweg heb ik het hier dan ook wel gezien. Ik schakel op de gps de tolwegen en snelwegen uit en laat Garmien een nieuwe route berekenen. Ik ga er vandaag eens een echte motordag van maken. De nieuwe route is maar een 50 km langer maar in tijd komt er toch wel een paar uur bij. We blijven op de A2 tot we aan de Franse grens zijn. En inderdaad er zijn weer grenzen in Europa. Het gebouw van de douane en politie is terug bemand. Er zijn wegversperringen gezet, het vrachtverkeer wordt gescheiden van het personenvervoer. Er staat een file van een kwartiertje en er wordt streng gecontroleerd zeker bij de chauffeurs met een donker uiterlijk. We zijn jaren terug in de tijd gegaan en de vraag is wanneer zal het weer normaal worden.

In Valenciennes verlaten we de snelweg en rijden we via D en N-wegen naar Montargis de bestemming voor vandaag.
Rond de middag zien we Laon liggen een mooie stad die op een heuvel is gebouwd. Het is heerlijk rijden hier, mooie afwisselende landschappen. Hier en daar wel eens een saai stuk maar ik rij liever hier een saai stuk dan dat ik voor de honderdste keer de Noorderkempen route rij of nog maar eens koffie ga drinken op de boulevard van Vlissingen.

Rond 16 u zijn we in Montargis, we hebben 533 km op de teller staan. Acht uur en drie kwartier onderweg waarvan ongeveer zeven uur effectief gereden. Bij aankomst is het 30 graden, echter geen probleem op de kamer waar de airco de temperatuur goed onder controle heeft.

Morgen een rit van 475 km de overnachting is in Thueyts we zitten dan midden in de Ardèche vlakbij de bron van de Loire.

Het weerbericht geeft tot zaterdag fantastisch weer.

Na het matig diner(alhoewel de paté was overheerlijk) en omdat het hier een echte heerlijke zwoele zomeravond is ben ik een uurtje gaan wandelen. Een mooie wandeling langs het canal de Briare en de rivier Le Loing. Het wandelpad loopt tussen de rivier en het kanaal.