Categorie: 2015 10 Rusland

Vervolg foto's

06/07/2015

Nog vijfentwintig dagen en we zijn weer weg. Deze reis is mijn Limburgse motorvriend den Theo mijn reisgezel.

We gaan er weer goed tegen aan. Natuurlijk is het weer een speciale reis. Vertrek in Essen (België) naar Ham (Limburg Theo ophalen)dan Moskou, St. Petersburg, Helsinki, Stockholm, Oslo, Kiel, Essen.

Kees, de routeplanner had een route gemaakt om via de Baltische Staten naar Moskou te rijden. Een ferme omweg maar je vermijdt dan de Republiek Belarus (Wit Rusland). Theo, die ondertussen al maanden naar de avondschool aan het gaan is om Russisch te leren. Ja, ja Theo is deze reis voorbereid hij spreekt Russisch. Hij kan na al die maanden al twee zinnen zeggen in het Russisch. Ik ben Belg, hij is Nederlander. Het zullen waarschijnlijk beroemde zinnen worden in het verslag van deze reis. Op die avondschool leert Theo een motorrijder kennen die in 2003 met de motor naar Moskou is geweest. Als die hoort dat wij via de Baltische Staten naar Rusland willen rijden valt hij bijna van zijn stoel van het lachen. Vraag toch gewoon een visum aan voor Wit Rusland en laat die Baltische Staten links liggen is zijn goede raad. Zo gezegd, zo gedaan. Formulieren ingevuld voor het visumbureau, route aangepast, hotels in de Baltische Staten geannuleerd hotels in Wit Rusland geboekt en klaar is Kees.

Beste lezers, laat je nooit wijsmaken dat je zo maar even een visum voor Wit Rusland kunt aanvragen. We zijn nu twee maanden aan het zwoegen om de documenten die we nodig hebben bij elkaar te krijgen. Het einde is gelukkig in zicht. Theo moet nog 1 attest krijgen en dan kunnen de dossiers naar het visumbureau. Dan is het hopen, bidden en smeken dat alles in orde komt voor 01/08/2015.

Welke problemen kun je verwachten als je met eigen vervoer door Wit Rusland wilt rijden?

- Je hebt een uitnodigingsbrief nodig, het visumbureau kan hier voor niet zorgen(voor Rusland wel)de uitnodigingsbrief moet worden geleverd door een reisbureau dat gevestigd is in Wit Rusland. Niet simpel, na veel gezoek op het internet kom ik op een site terecht Rubel Trade. Irina is de contactpersoon. Rubel Trade kan voor een uitnodigingsbrief zorgen mits een storting van € 92 per persoon. Er moet een visumaanvraag ingevuld worden die Irina ons bezorgd. Deze moet zeer zorgvuldig ingevuld worden. (drie keer terug gekregen wegens niet goed ingevuld) Op basis van deze aanvraag wordt een uitnodigingsbrief geleverd.

- Je hebt een attest nodig van de ziekteverzekering waarin expliciet vermeld wordt dat het in Wit Rusland geldig is. Opgesteld in het Engels of Russisch)

- Je hebt een attest nodig van een bijstandverzekering geldig in Wit Rusland met de vermelding van de verzekerde bedragen. Voor alle verzekeraars die een bijstandverzekering afleveren is het attest geldig op het grondgebied van Rusland incl. Wit Rusland. Attest wordt afgekeurd omdat Wit Rusland niet op het attest vermeldt wordt. Na wat gepalaver met de bijstandverzekering wordt er een apart attest opgemaakt

- Aangezien de Europese verzekeringsbewijzen (groene kaart) niet geldig zijn in Wit Rusland en Rusland moet er een uitbreiding van de verzekering aangevraagd worden. Geen enkele maatschappij wil hier op ingaan. Dus zal er aan de grens een verzekering moeten worden afgesloten.

Deze week worden de dossiers over gemaakt aan het visumbureau. Hopelijk kan ik binnen veertien dagen melden dat we in het bezit zijn van onze visums.

08/07/15

Voor de derde keer wordt het attest van de mutualiteit afgekeurd. Het woordje Russia staat er in vermeld en dat mag niet volgens de ambassade van Belarus.

Terug naar de mutualiteit om weer een nieuw attest. Helaas de attesten zitten standaard in de computer en de bediende van de mutualiteit kan die zelf niet veranderen. Ze neemt contact op met het hoofdkantoor en legt het probleem uit. Op het hoofdkantoor gaan ze het standaardformulier voor Wit Rusland aanpassen Na een wachttijd van drie kwartier heb ik eindelijk een attest dat geldig is.

Nadat we nog een kopie van onze identiteitskaarten hebben gemaild komt eindelijk het verlossende document per mail aan. De officiële aanvraag voor het visum van Rusland. Te ondertekenen en het originele formulier terug te bezorgen aan het visumbureau. Mailen telt niet en met de post op sturen durf ik niet wegens de tijd die begint te dringen Voor de derde keer terug naar Brussel om de documenten af te geven. Met de kilometers die ik gereden heb om al de documenten bijeen te krijgen had ik al bijna in Moskou kunnen zijn.

Waarschijnlijk zullen we onze visums hebben tussen 22/07 en 25/07/15.

23/07/2015

Eindelijk, vandaag voor de laatste keer naar het visumbureau in Brussel gereden om de visums voor Belarus en Rusland af te halen.

Als ik de factuur krijg is het wel even slikken. CIBTvisas heeft een factuur opgemaakt van € 429,23 Daar komt dan nog € 92 bij om een uitnodigingsbrief voor Belarus te krijgen die is verzorgd door Rubel Trade in Nederland.

Om drie dagen door Belarus te rijden en elf dagen in Rusland te verblijven zijn we per persoon maar eens even € 521,23 kwijt. Volgens mij moeten dit verschrikkelijk mooie landen zijn. Melk en honing, altijd zon en ongelooflijke vriendelijke mensen en perfecte wegen. Voor dat geld hebben we natuurlijk geen enkel probleem aan de grensovergangen en worden we als koningen ontvangen. Ook het internet zal overal perfect werken en het eten zal niet te overtreffen zijn.

Of dit inderdaad allemaal zo zal zijn kan weer gevolgd worden via de dagelijkse verslagen die op de blog zullen verschijnen. (indien er geen internet problemen zijn

01/08/15

Eindelijk zijn we vertrokken, het is zalig weer en we hebben er zin in. Het verkeer valt reuze mee en we schieten dan ook goed op.

Rond de middag is het weeral tijd voor het dagelijks soepje. Vandaag is het Goulashsoep.

Door allerlei omleidingen en een keer verkeerd rijden zetten we vandaag 665 km op de teller. Rond 17 uur zijn we in Gotha een stadje dat ongeveer 200 km voor Dresden ligt en waar we vandaag overnachten in het pension Der Kleine Nachbar.

Morgen een ritje van 385 km we slapen dan in Tjechie.

Vandaag is het verslag door Theo geschreven. We hebben afgesproken om de beurt het verslag te schrijven. Ik denk dat het interessant is om twee verschillende meningen over deze reis te kunnen lezen. Commentaar op de verandering is natuurlijk altijd welkom.

De fotograaf heeft vandaag min of meer een vrije dag genomen daarom staan er maar enkele foto’s op de blog van het kasteel van Weinar dat we hebben bezocht.

Pffft! Kees is op het lumineuze idee gekomen dat elk om beurt “iets” op de blog zet.

We zitten momenteel in een stadje vol vuurwerk en lawaaierige pubers ergens in het noorden van Tsjechië (goedkoop!), maar van slapen zal waarschijnlijk zo te horen niet veel meer in huis komen.

En of we onze slaap nodig hebben! Gisteren meer dan zeshonderd kilometer afgemaald, vandaag nog een dikke vierhonderd bijgepompt. En neen, niet allemaal autosnelwegkilometerkes.

Elk uur of anderhalf uur lassen we een pauze in. Vandaag wel een beetje bizar: we stoppen aan een Tsjechisch pension dat er op het eerste gezicht heel verlaten uitziet. Ik tegen Kees: “Dat veel drinken is allemaal goed en wel, maar ik moet er telkens dringend van pissen!”

Op het ogenblik – en ik verzin dit niet – dat ik de eerste drukknop van mijn motorbroek openzet om tot actie over te gaan (nota bene in het voortuintje van dat pension) zie ik een dame van middelbare leeftijd op ons afgefietst komen. Ik denk bij mezelf: “Ik ga toch wachten tot die gepasseerd is!”

Gelukkig! Want de dame in kwestie stopt. Aanvankelijk leek ze een gewoon praatje te willen maken. Tot ze zei: “Geen overnachting nodig?” Bleek het de eigenares te zijn van dat gesloten pension! Ons volgende aangename gesprek met haar had er helemaal anders kunnen uitzien.

Ik zal hier proberen om het kort samen te vatten.

Zij: “En? Waar gaan jullie naartoe?” (laat dit nu net de vraag zijn die we niet graag beantwoorden)

Wij: “Moskou”

Zij (met een uitdrukking van je-zijt-hier-ferm-met-mijn-voeten-aan-het-spelen gezicht): “Moskou? Kom nou!”

Wij: “Echt! “ en dan: “Is het geen mooie stad dan?”

Zij: “Dat weet ik niet, ik ben er nooit geweest. Maar Moskou, écht?”

Wij: “Mmmm”.

O ja, de prijs van een soepje gevolgd door een spaghetti di mare, vergezeld van een half liter pint Tsjechisch bier (lekker!) en achteraf gegaan door een lekkere capuccino: € 10!!!

En de prijs van onze hotelkamer (***): € 28, inclusief de tien procent voor Booking.com, de 15 procent toeristenbelasting, de gewone belasting en… het ontbijt.

Schol!

03/08/15

Ondanks dat we er geen goed oog in hadden wat betreft onze nachtrust is dit goed mee gevallen. Ik heb in ieder geval uitstekend geslapen. Ook vandaag ziet het weer er veel belovend uit. Als we vertrekken hebben we 26 graden, het is dan ook tijd om de koelvesten boven te halen.

Vol goede moed vertrekken voor 170 km binnen wegen. We rijden constant langs de Pools Tsjechische grens. Een stukje Tsjechië, dan weer een stuk je Polen. Het landschap is te vergelijken met de Ardennen. De heuvels van het gebergte zijn iets hoger dan de Ardennen . We hebben hier bergjes met een maximale hoogte van 1.000 meter.

Na een uurtje gaan de koelvesten terug in de koffers. Onze ruggen zijn zo koud dat het geen prettig gevoel meer is. Het is toch altijd wel iets als je met een motor onderweg bent. Je moet echt wel een liefhebber zijn om op deze manier te blijven reizen. Maar we zijn dan ook echte liefhebbers en we blijven halsstarrig naar speciale reizen zoeken.

Als we op een goed wegdek met vloeiende bochten terecht komen is het tijd om een paar paarden meer van stal te halen. De machines snorren dan heerlijk door de bochten. Als we even stoppen op een plaats waar een motorijder is verongelukt worden de bochten toch iets voorzichtiger genomen.

Als we voor de tweede keer aan de Tsjechische grens komen is het tijd voor ons dagelijks soepje. Een vriendelijk Engels sprekende dame uit Oekraïne die ook perfect Pools spreekt helpt ons om de alleen Pools sprekende uitbater aan zijn verstand te krijgen dat we enkel een soepje wensen. We nemen een echt Pools maaltijd soepje. Ik denk dat die soep in wereld oorlog twee is uitgevonden. Dik grijs met veel aardappels en een soort vettige worst. Het ziet er niet echt smakelijk uit maar al bij al valt het wel mee.

We zitten in een tamelijk toeristisch gebied waar wandelaars en fietsers zicht thuis voelen. Er moet nog 86 km gereden worden en deze kilometers gaan werkelijk over piepkleine wegen. Het wegdek is bij momenten om te schreeuwen zo slecht. Gaten en veel (te veel) losse grindslag in de ontelbare bochten. Er wordt dan ook zeer alert gereden.

Rond 15u30 komen we in Struga(Polen) aan waar we de nacht door brengen in het hotel Palac Struga. De kamers vallen ook deze keer weer goed in de smaak . We slapen hier voor € 26 per nacht.

Morgen staat er een tamelijk zware rit naar Strumien op het programma. 285 km meestal binnenwegen. Als die wegen te slecht zijn hebben we ons voorgenomen om de grotere wegen op te zoeken. Garmien kan ons daar perfect mee helpen.

04/08/15

Gisteren geen verslag van Theo wegens uitgelopen gezellig diner. Geen zin om op een heerlijke zomeravond op de kamerte te gaan zitten piekeren over een verslag. Het is tenslotte verlof.

De dag is goed verlopen maar bloedheet. De Polen houden zich wegens de hoge boetes precies aan de af en toe absurde snelheidsbeperkingen. We hebben dan ook een lange hete dag achter de rug om 305 km binnenwegen op de teller te krijgen.

We rijden de volle 305 km door landbouwgebied. Eindeloze graan en mais velden in een heuvelachtig landschap. Niet direct een rit waar je talloze foto's neemt. Daarom twee foto's, 1 bij het vertrek en 1 bij de aankomst in Strumien.

Morgen dus 05/08/15 is het een rit van 266 km. Het weerbericht geeft ons 34 graden. Van één ding zijn we dan ook zeker HET ZAL WEER PUFFEN WORDEN.

05/08/15

Na het uitstekende en gezellig diner(iets te veel drank)beginnen we na een korte nachtrust aan een degelijk ontbijt. Het is hier ongelooflijk, we betalen voor een overnachting met diner en ontbijt € 24 per persoon incl. de drank die we achterover hebben gekapt.

Ook vandaag vertrekken we weer met een temperatuur van 26 graden. De koelvesten zijn dan ook flink ondergedompeld om deze temperaturen te kunnen weerstaan. We rijden heel de dag door het Pieniny gebergte.

Pieninygebergte 

                                                                                                                                                De Pieniny is een klein berggebied in het Zuiden van Polen. Dwars door het gebied heen stroomt de rivier de Dunajec. Het grootste gedeelte van het berggebied bestaat uit een Nationaal Park. Een gedeelte hiervan is ook gelegen in Slowakije. Een specifieke attractie voor dit gebied is het vlotje varen over de rivier de Dunajec.

Tijdens onze soeppauze beginnen er in de verte donkere wolken te verschijnen. Gelukkig blijft de donder en bliksem op een tamelijke afstand zodat we er voorlopig geen last van hebben. Als we na de soeppauze terug starten wordt het aanmerkelijk kouder. Als de thermometer 18 graden aan geeft is het de hoogste tijd om de koelvesten uit te trekken. We rijden over nat wegdek maar rijden tussen de buien door zonder dat we regen moeten verwerken.

Van het ene op het andere moment klaart het op en zitten we weer aan een graadje of zesentwintig. Stoppen aan een bushalte en koelvest terug aan. De uitzichten zijn mooi, het wegdek goed en de bochten vloeiend het is weer genieten.

We rijden een stuk over het parcours van een wielerwedstrijd, we denken de ronde van Polen. Het stikt hier dan ook van de politie, we rijden dan ook braaf aan de opgelegde snelheid.

We komen in een gebied met mooie meren die gevoed worden door de rivier de Dunajec. Jammer genoeg wordt de lucht weer inktzwart. Er is geen ontkomen aan, de laatste dertig rijden we in de regen met een temperatuur van een schrale 19 graden.

Het hotel valt ook vandaag weer mee. Grote kamers, een groot restaurant en een grote gezellige bar. Dat beloofd voor vanavond. O ja, voor een goede whisky betaal je hier € 1,50

Morgen een rit van 250 km. We overnachten dan in Lublin. (Polen)

06/08/15

Als ze komen zeggen; sorry heren maar de bar gaat sluiten dan is dat geen al te goed teken. Dat is een teken dat het al tamelijk laat is. Als je weet dat we water redelijk smakeloos vinden dan is het natuurlijk niet moeilijk uit te rekenen dat je met een houten kop gaat opstaan. Zelfs het smakelijk ontbijt kan er niet veel aan verhelpen.

En inderdaad, na een woelige nachtrust is het bij de Kees bim bam beieren in de kop. Ook de 26 graden die we hebben bij het vertrekken willen niet echt helpen. Ik begin dan ook met lode schoenen aan de dik 250 km.

Bij de eerste tankstop rond een uur of tien zitten we alle twee te puffen bij een temperatuur van 26 graden. Hadden we toch maar een uurtje eerder gaan slapen en een gin tonic minder gedronken. Maar goed, eigen schuld dikke bult troosten we elkaar.

De rit is eindeloos aan het worden. We stoppen voor onze soeppauze met een temperatuur van 34 graden. Ik durf mijn koelvest niet aan te doen omdat ik in de conditie waar ik nu in verkeer bang ben dat ik het temperatuur verschil niet kan verdragen. Na de soeppauze moeten er nog honderdtien saaie bloedhete kilometers worden afgelegd. We hebben ons voorgenomen om geen pauze meer te nemen, het haalt niets uit want je staat je kapot te zweten.

Om 15u30 komen we in Lublin aan. Gelukkig een stad waar je vrij gemakkelijk door kunt rijden. We zitten in het centrum van het mooie oude stadsgedeelte waar we toch wel door een heel smal straatje moeten om tot bij het hotel te komen(morgen de foto’s hier van)

Steendood komen we aan maar voor de Kees is het wasdag vandaag. We blijven hier twee nachten dus ga ik dan ook eerst mijn was doen zodat ik zeker weet dat die op tijd droog is. Van rusten is er dan ook nog geen sprake.

De was lukt goed met mijn splinternieuwe Scrubba Washbag. Als een volleerde huisvrouw heb ik mijn was picobello schoon gekregen. De waslijn die ik in de badkamer heb gemonteerd blijkt te kort te zijn dus wordt de rest van de was op de kamer gehangen om te drogen.

Ondertussen is het etenstijd geworden. We nemen onze heerlijke maaltijd op een gezellig terras en ontdekken dat de cocktails hier amper iets kosten.

Want denk je zeg ik tegen Theo, we moeten morgen niet rijden en zo’n cocktailtje is niet te versmaden bij deze temperatuur. Absoluut geen probleem voor den Theo. Sigaren dampend en cocktails achteroverslaand is het eensklaps 22u30. Ver domme zit ik weer met het verslag te klooien.

Morgen een vrije dag en tijd om een degelijk verslag te schrijven en de essentie van deze reis uit te leggen. Vandaag is het dus meer een wasdag verslag na een zware hete rit van bijna 260 km.