InternetTot 23u45 zitten klooien met een bar slechte internetverbinding hier in Frankrijk. Het is onmogelijk om met dergelijke verbinding de blog bij te werken.
We zitten na weer een culturele dag in Carcasson.
Hopelijk is er morgen een betere verbinding en tijd om de blog bij te werken.
Met de beste groeten,
Kees
Foto's Avignon
Foto's 09/07/14
Avignon
09/07/14
Ook vandaag kunnen we ons ontbijt nemen op het terras onder een blauwe hemel. Na het heerlijk ontbijt worden de motors gestart een gaat het richting Provence. Over mooie wegen met vloeiende bochten rijden we de Provence binnen. Het blijft tocht een mooi stukje Frankrijk. Ben hier nu al verschillende keren geweest maar het blijft me verrassen. Je ruikt, voelt en proeft de Provence tijdens het rijden. De streek straalt rust uit en het wegdek is perfect. Wederom is het genieten met de grote G. Na anderhalf uur rijden stoppen we in een klein dorpje op een groot terras, het is 11u30 en buiten ons is het terras onbezet. Na een kwartiertje is het terras vol aan het lopen, het zijn de plaatselijke bewoners die hier komen eten, een praatje maken en iets drinken. De sfeer is ontspannen en gemoedelijk. Ongewild blijven we te lang op deze sfeervolle plek zitten. Maar we moeten verder, er staat een bezoek aan Avignon en Pont Du Garde op het programma. Vandaag wordt er rond 14 uur gegeten bij de grote M. Op een zeer moderne manier wordt er een Big Mac menu besteld. . Na een koffie en een dikke sigaar is het weer starten geblazen. Voor de tijd van het jaar is het aan de frisse kant. We halen met moeite 22 graden.
De tijd vliegt voorbij en het is al redelijk laat als we in Avignon aankomen. Zonder problemen rijden we meteen naar het mooie oude stadsgedeelte. (een aanrader om te bezoeken) De motors worden op loopafstand geparkeerd van het Paleis van de Pausen en de oude brug van Avignon. Al snel staan we dan ook voor het grote machtige paleis, op het gezellige plein voor het paleis zijn diverse straatartiesten hun kunsten aan het vertonen. Even twijfelen wat we gaan doen, een ticket kopen en het paleis en de brug gaan bezoeken goed wetende dat we dan in tijdnood komen of en paar foto’s nemen en doorrijden. We beslissen om het paleis te bezoeken, we zijn hier nu en het zou zonde zijn om zomaar door te rijden. Het is zeer de moeite geweest maar een beetje jammer dat we het niet wat rustiger konden doen. We hebben echt geen tijd om ons in de sfeer te laten onderdompelen en zeker niet om op verkenning te gaan in de straatjes van het toch wel grote en mooi intact gebleven oude stadsgedeelte. Na het bezoek aan het paleis nog even een selfie gemaakt op Pont du Avignon een prachtige brug die over de Rhône is gebouwd ergens in het jaar 1.700.
Als de weerlicht terug naar de motors en volle gas naar Pont du Garde nog zo’n monument dat je gezien moet hebben als je in deze streek bent. Tot onze verrassing komen we in een file te staan op weg naar Pont du Garde. Het is precies of elke Fransman daar vandaag wilt zijn. Met wat wringen en duwen rijden we door de file en komen uiteindelijk op de parking van Pont du Garde. Honderden auto’s komen de immens grote parking opgereden. Terwijl we onze helmen op aan het ruimen zijn komen we aan de praat met een koppel motorrijders. Aan onze nummerplaten hadden ze gezien dat we uit België komen. Hoe komen jullie aan een uitnodiging voor Pont du Garde vragen ze. Uitnodiging, welke uitnodiging, waarom uitnodiging? Voor een optreden van Noach, de ex tennis speler die nu zanger is geworden. Er worden voor het optreden 14.000 toeschouwers verwacht. Zonder uitnodiging kom je er niet in. Beteuterd steken we dan maar en dikke sigaar aan. Het is ondertussen 19 uur en hier staan we dan. Nog 30 km naar Nîmes waar we pal in het centrum moeten zijn.
Ontgoocheld vertrekken we voor de laatste 30 km. Als we het centrum van Nîmes binnen rijden kunnen we juist vandaag onze overnachtingsgelegenheid niet vinden. Na wat gezoek en gevraag zijn we uiteindelijk rond 20u45 redelijk moe op onze bestemming aangekomen.
Morgen gaan we tijdens het ontbijt bekijken wat we met Pont du Gar gaan doen en met de bezienswaardigheden van Nîmes. We zullen keuzes moeten maken.
Door de slechte verbinding op het internet is het onmogelijk om de fantastische foto's op de blog te zetten.
Na verschillende pogingen toch een kleine selectie van de foto's op de blog kunnen zetten
Nimes-Carcassone
10/07/14
We hebben besloten om Pont du Gar te laten voor wat het is en de monumenten in Nîmes te gaan bezoeken. Achtereenvolgens bezoeken we het Romeins theater, Het vierkante huis en Tour de Magne. Voor de geschiedenis van deze monumenten verwijs ik de geïnteresseerden graag naar Google. We krijgen aan het Romeins theater bij ons ticket gratis een digitaal apparaat waarmee haarfijn alles in het Nederlands uit de doeken gedaan wordt van wat er zich hier heeft afgespeeld. Dit bezoek is zeker de moeite waard. De rest van de monumenten is waardeloos, niet de moeite om over te spreken.
Zoals dit nu geschreven staat zou je denken een fluitje van een cent. Niet in Nîmes, ik ken geen stad in Europa waar de toeristische attracties zo moeilijk te bereiken zijn. Zelfs Garmien wordt er horendol van. Tientallen straatjes zijn met een onnozel verkeersbord als eenrichtingsverkeer aangegeven. Volgens mij moet de verkeersdeskundige die hier bezig is geweest flink aan de wijn hebben gezeten. Omdat opgeven niet in ons woordenboek voorkomt hebben we toch met bloed, zweet en tranen alles gevonden wat we wilden zien, weliswaar met een enorm tijdsverlies. Het is dertien uur als we eindelijk Nîmes kunnen verlaten en aan onze rit van vandaag kunnen beginnen. Nîmes is een stad die geweldig wordt gepromoot maar waar uiteindelijk niet veel te beleven is. Zeker geen stad om terug te komen.
Omdat het zo laat is geworden wordt de rit naar Sete die we over binnenwegen zouden rijden geschrapt en nemen we de hoofdwegen naar daar.
Sete is volgens de reisgids een aantrekkelijke toeristische stad met een mooie haven. We vliegen vergezeld van een bulderende wind Mistral) die vrij spel heeft over de vlakte van de Camargue. De harde zijwind beukt op ons in en de Tri gedraagt zich ongelooflijk bokkig met deze zijwind. Het is werken geblazen om hem in het spoor te houden. De temperatuur komt niet boven 20 graden.
Zonder stop vlammen we door de Camargue voorbij lege stranden waar het zand door de Mistral met hoge snelheid rond vliegt. Alleen de kitsurfers hebben hier vandaag plezier.
Rond 14 u zijn we in Sete. We vinden de beschrijving van deze stad die ze in de reisgids geven fel overdreven. Het is voor ons een stad zonder sfeer met slecht onderhouden gebouwen. In het eerste restaurantje waar we willen gaan eten worden we doorgestuurd ze gaan sluiten tot 18 uur. Niet te geloven, in het hoogseizoen in een toeristische stad heel de middag sluiten. Ik zie het aan de Belgische kust nog niet gebeuren. Vriendelijk worden we naar een restaurant verwezen dat wel open blijft tijdens de middag. Daar konden we dan na 14 uur weer geen menu bestellen alleen a la card kon er gegeten worden.
Het is 16 uur als we Sete verlaten. We hebben nog 150 km voor de boeg meest over kleine wegen langs het Canal du Midi. Een tiental km voor Bezier komen we echter op overvolle wegen te zitten. Aan elk rondpunt is er grote vertraging. Er is geen doorkomen aan en voor de tweede keer vandaag beslissen we om de hoofdwegen op te gaan zoeken om op een redelijk uur in het hotel aan te kunnen komen.
We hebben weinig van Canal du Midi gezien maar toch een pauze kunnen nemen aan een van de vele sluisjes op het kanaal.
Om 19u30 komen we aan in het hotel in Carcassonne.
Morgen 11/07/14 hebben we een rustdag.
Carcassonne
11/07/14
Een rustdag vandaag want van al de culturele uitstappen worden we best moe. Het is eigenaardig maar al die culturele bezienswaardigheden liggen op een berg. Heel de tijd trap op trap af en aangezien we op een bepaalde leeftijd komen beginnen de knoken tegen te pruttelen.
Vandaag lang aan het ontbijt gezeten. Jammer genoeg niet op een terras. De temperatuur laat het niet toe en we zitten nog steeds met een felle frisse wind. Na het ontbijt nog maar eens geprobeerd om de blog bij te werken. Met veel gesukkel kan ik er dan toch wat foto’s op krijgen.
We zitten dus in Carcassonne en ook hier is een kasteel en vestingmuren. Ook hier is dit natuurlijk gelegen op een berg. De Romeinen waren natuurlijk ook niet van gisteren en bouwden deze kastelen op een berg om zich beter te kunnen verdedigen tegen de Visigoten, Sarcenen en Franken. Deze malloten moeten blijkbaar niet van de vriendelijkste soort zijn geweest. In ieder geval was de berg niet hoog genoeg want die rotzakken hebben regelmatig de stad bezet. Voor de volledige geschiedenis verwijs ik gemakshalve naar Google.
Rond 13 u komen we aan de Cité. Binnen de oude stadsmuren is het een wir war van smalle straatjes met hoofdzakelijk souvenirs winkeltjes en restaurantjes. Volgens mijn persoonlijke gids (den Theo) zouden er hier nog 180 bewoners zijn.
Alvorens we de eindeloze trappen gaan beklimmen geven we ons eerst over aan het meest geliefde tijdverdrijf van dit verlof namelijk ons weg zetten op een terrasje. We nemen er een heerlijk soep gevolgd door de onvermijdelijke koffie. We bevinden ons in het gezelschap van een ingeduffeld Engels koppel dat voor de verandering eens naar hier is gekomen om een paar weken in heerlijke temperaturen te vertoeven. Hebben dus ook pech met deze weersomstandigheden.
Na elkaar wat moed te hebben ingesproken beginnen we dan toch met een zekere tegenzin aan de beklimming. Kopen een ticket om het kasteel te bezoeken en dompelen ons weer onder in de geschiedenis van de Romeinen. Eerlijk gezegd was het echt de moeite. Het is een geweldig groot bouwwerk dat goed intact is gebleven. Als je hier in de buurt komt zeker de moeite om het te gaan bezoeken.
Na deze geschiedkundige onderdompeling rijden we naar het dorpje Trebes. Daar is altijd wel wat te beleven, de huurboten worden er op zaterdag terug binnen gebracht na een weekje varen over Canal du Midi. We bekijken het allemaal van op, jawel een groot terras dat pal tegen het kanaal is gelegen.
Morgen is het heel de dag Noordwaarts rijden. Het zal niet mee vallen want ook vandaag is er hier sterk vertraagd verkeer op de binnenwegen.
We overnachten in Saint-Denis-en Margeride.
Saint-Denis-En-Margeride
12/07/14
Vandaag vroeg opgestaan. Er staat een bergrit op het programma van 300 km. Om 08 uur zijn we dan ook aan het rijden. Bergen en Kees is zoals gewoonlijk regen. Ook in het zuiden ontkom ik er niet aan. Het is niet zoals in de Vogezen en Alpen waar we letterlijk heel de dag regen kregen te verwerken. Vandaag zijn het buien, ik heb ze niet geteld maar een twintigtal buien hebben we toch wel moeten verwerken. Gelukkig dragen we kleren die perfect waterbestendig zijn zodat we niet bij elke bui moeten stoppen om en regenpak aan te trekken. Dat is juist het vervelende hier, tijdens een bui zakt de temperatuur behoorlijk. Eens de zon er terug door komt loopt de temperatuur op tot een aangename 22 graden. Als je dan een regenpak draagt loopt het zweet binnen de kortste keer met straaltjes onder je helm uit. Dus regenpak terug uit. Als je dat zo’n twintig keer per dag moet doen kun je nog moeilijk spreken dat je op verlof bent. Je werkt je dan heel de dag te pletter met het omkleden.
Rond de middag komen we in Millau aan een dorpje dat in het dal van de Tarn ligt. We rijden onder de prachtige brug door die over het dal ligt en bij mijn weten de hoogst gebouwde brug in Europa is. De uitgebreide smakelijk lunch wordt genomen met zicht op de brug. Over brede goede mooie wegen rijden we in het zonnetje door het mooie dal. Het schiet goed op en het ziet er naar uit dat we goed op tijd in het hotel zullen aankomen.
Garmien stuurt ons echter nog over een colletje met een verschrikkelijk slecht en smal wegdek. Die van hierboven houdt me waarschijnlijk nog goed in de gaten. We rijden namelijk kilometers aan een stuk op mooie brede wegen in de zon en geen spatje regen. Geloof het of niet maar zodra we op het slechte wegdek komen begint het bij de eerste bocht te regenen. Geen beetje motregen, neen direct weer de volle laag. Na een kwartiertje is er waarschijnlijk genoeg met ons gespeeld, zo onverwachts het ging regen zo onverwachts was het weer droog. Na de beklimming van de col blijven we over smalle kronkelige wegen naar onze bestemming rijden. Rond 17 u komen we in Saint-Denis-En-Margeride aan waar het hotel is gereserveerd. Een onooglijk dorpje midden in de bergen dat op een hoogte van 1.385 m ligt.
Het hotel Auberge des Bouviers ligt een paar kilometer buiten het dorp tot onze verbazing is er geen kat te zien bii het hotel. Het ziet er zelfs onbewoond uit. Wat zeg ik, het ziet er niet onbewoond uit het is onbewoond . Nergens iets te zien, ook geen mededeling waarop je kunt uitmaken wat er aan de hand is. Hier staan we dan, na een zware rit geen onderdak. Er staat in de buurt een soort jeugdhuis met ongeveer dezelfde naam als het hotel dat geboekt is. Misschien staan we gewoonweg bij het verkeerde hotel. Vol goede moed starten we de motors en rijden naar het andere hotel. Na wat geroep en gebel komt er een oud mevrouwtje aangesloft. We laten de reservering zien en vragen naar onze kamers. Het mevrouwtje kijkt ons aan met ogen zo groot als theeschotels en zegt niets van een reservering te weten. Ze kijkt in het grote dikke boek en kan niets van reservering vinden. Theo staat met de bevestiging te zwaaien en begint stilletjes aan zijn bekende kleur te krijgen die we nog kennen van de reis naar het Midden-Oosten. Het mevrouwtje pakt de telefoon en belt een college, de Kees gaat een stapje opzij want die verstaat toch geen bal van heel de discussie die nu op gang is gekomen. Binnen een paar minuten staat de dochter van het mevrouwtje er. Ze bekijkt aandachtig de bevestiging van de reservering die ze van Theo krijgt en komt tot de conclusie dat we bij het verkeerde hotel staan te mekkeren. We moeten aan het hotel zijn waar we vandaan komen. Nu begint de Kees toch wel van kleur te veranderen, onmogelijk zeg ik.
Toch is het zo, er wordt ons verteld dat er de laatste maanden regelmatig gasten aankomen die zelfs al een voorschot hebben betaal voor een hotel dat al zeker drie maanden gesloten is.
Waar we nu staan kunnen ze ons geen onderdak geven maar ze geeft ons wel een telefoonnummer van een hotel dat elf kilometer verder in een gehucht ligt. Na telefonisch contact krijgen we bevestiging dat er twee kamers vrij zijn. Er is avondeten voorzien en ontbijt.
Morgen een lange rit naar Auxerre.
De laatste ritten
13/07/14
Gisterenavond in Granrieu terecht gekomen. Je zult een detail kaart van de streek moeten raadplegen om dit uitstervend dorpje in de bergen te vinden. We zitten hier nu echt wel op den buiten in Frankrijk waar de weelde ver te zoeken is. Veel leegstand en slecht onderhouden woningen. In het eenvoudige hotelletje(hotel Laurant) doen de al wat oudere uitbaters echter hun uiterste best om het ons naar onze zin te maken. We krijgen voor weinig geld een eerlijk eenvoudig avondmaal en bij het ontbijt heerlijk gebakken eitjes. Dat is al een klein wonder in Frankrijk.
Na een redelijke nachtrust in een krakend bed (ik lag er echt alleen in) zijn we weer op tijd opgestaan. De afstand die we vandaag moeten afleggen is ongeveer 450 km. Een rit naar Auxerre, we laten, de binnenwegen dan ook links liggen en rijden zoveel mogelijk over de N wegen. Tolwegen zijn niet aan ons besteed.
Na het ontbijt vertrekken met een schamele temperatuur van 10 gaden. Het is toch niet te geloven dat we half juli onze elektrisch verwarmde jas nog moeten inpluggen. Ook vandaag houden we het niet droog. Regelmatig een bui maar niet van lange duur. Na de middag wordt de temperatuur zelfs aangenaam. De rit is goed verlopen en we zijn op en redelijk uur in Auxerre, een mooi stadje waar we weinig van hebben gezien wegens heel de avond regen. Er is om 23 uur een vuurwerk voorzien in verband met de nationale feestdag maar wegens de regen zijn we ook daar niet naar toe geweest. Dan maar naar de finale van het wereldkampioenschap voetbal gekeken.
14/07/14
Om negen uur staan we klaar om aan de laatste rit te beginnen (600 km) Vroeger kan niet want het ontbijt dat goed was naar Franse normen stond pas om acht uur klaar. Ook vandaag laten we de tolwegen links liggen. We vertrekken onder een stralende hemel maar het weer aan de frisse kant. We komen vandaag trouwens niet boven de 21 graden maar het is droog dus we klagen niet.
De rit verloopt voorspoedig ondanks de hevige buikpijn die ik de eerste uren heb. Mijn gezondheid blijft me af en toe toch parten spelen. Ik heb ook op deze reis weer regelmatig pijnstillers moeten nemen. Maar zolang ik het met pijnstillers onder controle kan houden ga ik zeker niet klagen en zeker niet stoppen met reizen.
We kunnen goed doorrijden, zeer weinig verkeer op deze nationale feestdag dus dat geeft ons de gelegenheid om regelmatig even een terrasje mee te pikken. Het is wel oppassen voor de talrijke flitsbakken die hier staan, gelukkig zijn ze zo groot dat je er amper naast kunt kijken.
Na de lunch en laatste tankbeurt onder het alziende oog van een reusachtig everzwijn zitten we al tegen de Belgische grens. We stoppen in België nog een keer om een sigaar te roken en nemen afscheid van elkaar. Theo rijdt namelijk via Luik en ik via Brussel.
Het zit er weer op, naar mijn gevoel een geslaagde vakantie ondanks dat we wat pech gehad hebben met het weer. De taken waren goed verdeeld, Kees de routes en Theo de toeristische informatie voor herhaling vatbaar.
Als de gezondheid het toelaat vertrek ik 10/08/14 voor een laatste reis dit jaar. Ik ben van plan om de Lofoten in Noorwegen te gaan verkennen. Deze keer zal het weer solo zijn.
Ook deze reis zal natuurlijk op de blog te volgen zijn
