Categorie: 2015 10 Rusland

23/08/15

Vandaag en echte rustdag. Aan de receptie gaan we vragen of we later kunnen uitchecken. Dit blijkt geen probleem te zijn, we blijven tot 15 uur in het hotel.

Langzaam is het dan toch tijd om te gaan vertrekken, niet voordat we onze parking hebben afgerekend, één plaats voor de twee motors voor twee dagen kost ons € 58.

Rond 15u30 zijn we aan de terminal van Viking Line. We staan lekker in de schaduw en roken nog en sigaartje. Om 16 u checken we zonder problemen in. We krijgen onze tickets voor de hutten, en de tickets voor de maltijden aan boord. Wat ons het meest is opgevallen in Finland zijn het ongelooflijke aantal dikke mensen die hier rond lopen. En, hier is dik echt dik.

Bij alle ferry’s die ik al heb genomen mogen de motors naar voren rijden, hier niet we staan gewoon in de rij met de personenwagens. Om 16 uur wordt er teken gedaan dat we voertuigen aan boord kunnen komen. We staan redelijk vooraan dus dat gaat meevallen met de wachttijd, althans dat dachten we. Als het onze beurt is om aan boord te gaan worden we aan de kant gezet. Hier staan we dan, in de zon met onze motorkleren aan. Alles letterlijk maar dan ook alles wat op die ferry moet gaat voor ons. We hebben dan ook al de tijd om heel het gebeuren te volgen. Er rijden prachtige supercombinaties van vrachtwagens aan boord. Terwijl we staan te wachten vertrekt de ferry van de Silja Line en beginnen we toch wel een beetje ons geduld te verliezen.

0m 17u15 is het eindelijk aan ons, we rijden door een lange gang tot vooraan in het schip. We krijgen een paar aanwijzingen waar we moeten staan en één van de bemanningsleden gooit een bak met verroeste vettige spanbanden naar ons. Daar staan we dan, bloedheet is het in dat ruim de deuren gaan dicht en met en hels kabaal worden de motoren op toeren gebracht en weg zijn we. Er staan nog twee sukkels te sukkelen in heel dat grote ruim. Den Theo en de Kees. Er komt nog even een bemanningslid een kijkje nemen, spreekt geen woord Engels steekt zijn handen in de lucht om te zeggen; bij mij moet je niet zijn en weg is hij. Na veel gevloek en getier hebben we dan toch eindelijk de motors min of meer gesjord gekregen.

Douchen, eten en als de zon onder gaat is het de hoogste tijd om de cabine op te zoeken.

25/08/15

We zijn op tijd aan het eenvoudig ontbijt en vertrekken om 08u30 naar Oslo. Het is zwaar bewolkt maar droog en we hebben een aangename temperatuur.

De rit door Zweden valt me 100% mee. Het is er heuvelachtig met mooie landschappen die afgewisseld worden door prachtige grote meren. Het wegdek is zeer goed en het weinige verkeer rijdt heel rustig. Politie zijn we op heel de rit niet tegengekomen.

De bewolking blijft maar er valt geen druppel regen uit. Aangezien we goed op schema zitten hebben we meer dan voldoende tijd om een sigaar te paffen en uitgebreid te lunchen. Als we Noorwegen binnen rijden gebeurd het onvermijdelijke. We zijn nog geen vijfhonderd meter over de grens pof de regen valt met bakken uit de donkergrijze lucht. Het doet me denken aan verleden jaar toen ik solo naar de Lofoten ben geweest. Ik heb toen veertien dagen aan een stuk in de gietende regen gereden. Nu rijden we welgeteld een kilometer of vijftig door Noorwegen en ik heb het weer aan mijn pan.

In de tunnel bij Oslo is het opletten dat we de goede afslag nemen. Ik heb geen zin om in dit weer ook nog eens een eind om te moeten rijden door het missen van een afslag. Het verloopt zonder problemen en als we de lange tunnel uitkomen ben ik op bekend terrein.

We rijden de kade van Color Line op en kunnen meteen inchecken. De vriendelijke dame aan het loket bezorgd ons de nodige documenten en verwijst ons naar Line 26 Als we er aankomen, staan er al en stuk of vijftien motors te wachten om aan boord te gaan Een heel verschil met de ferry Helsinki-Stockholm, daar waren welgeteld twee motorrijders; den Theo en de Kees.

Om stipt twaalf uur staan we in de rij om aan boord te gaan. Tijd genoeg denkt Theo om nog maar eens naar de wc te gaan. Hij is goed en wel weg en er wordt teken gedaan dat de motors aan boord kunnen komen. Ik start er rij zo traag mogelijk de kade af, de motorrijders die voor ons stonden zijn in geen velden of wegen nog te zien. De seingever wordt zenuwachtig en doet teken dat ik een beetje sneller moet komen Ik blijf treuzelen en roep dat ik op mijn maat wacht. De seingever blijft driftig teken doen maar ik verrek het om zonder Theo aan boord te gaan. Gelukkig zie ik in mijn spiegel dat hij aan het starten is. Ik ga wat sneller rijden om de seingever geen hartaanval te bezorgen en we gaan aan boord. Nu de laatste motors aan boord zijn komen de personenwagens aan de beurt. Ook op deze ferry moeten we zelf de motors vastmaken. Aangezien het op deze overtocht wel eens wild aan toe kan gaan geven we meer aandacht aan het sjorren dan op de overtocht Helsinki-Stockholm. Al goed dat we dat gedaan hebben zal later blijken.

Met klamme natte kleren komen we op dek negen aan waar we twee hutten naast elkaar hebben. We kunnen echter nog niet naar onze hut omdat de schoonmaak ploeg nog bezig is. We gooien onze bagage in een hoek en gaan een sigaartje roken Na een half uurtje kunnen we eindelijk in onze luxe cabine een heerlijke douche nemen. Stipt om 14 u vertrekt de ferry onder een grijze regenachtige hemel. Om 17 uur kunnen we aan een gereserveerde tafel ons diner nemen.

Morgen het verslag van de overtocht en onze laatste rit van 635 km.