Vrijdag 23 december 2011
nog eens het kerstverhaal van HET EZELTJE
eens was alles dor en grijs
god schiep de wereld en adam in het paradijs
omdat adam niet was zo alleen
schiep god ook de dieren om hem heen
zo begon het leven
adam dacht,ik ga de dieren namen geven
een grijs dier liep aan zijn zijde
je zag ze altijd beide
dit zou een bijzonder diertje zijn
zijn oortjes waren toen nog klein
daar kwam een dier met een lange nek
het grijze diertje lachte, maar adam zei "zeg ben jij gek"
dat is een giraf
van schrik stond het grijze diertje paf
adam werd boos en pakte het grijze diertje bij de oren
het verging hem zien en horen
het deed hem smart
maar adam trok heel hard
Adam zei"zo nu zijn ze lang genoeg,het doet mij ook pijn
maar jou naam zal voortaan EZEL zijn
het ezeltje schaamde zich diep en liep weg
verschool zich achter een heg
adam keek het nog na
het ezeltje klaagde zachtjes van iejaa iejaa
hij lachte nooit meer o neen
hij stootte zich nooit meer aan de zelfde steen
maar jaren zijn voorbij gegaan
mensen en dieren kwamen overal vandaan
op een plein stonden veel mensen
het ezeltje dacht,wat zouden die wensen
en bleef staan naast een vrouw en een man met een baard
ze waren arm en hadden geen geld voor een paard
de man zag het ezeltje en sprak "daar heb je hem
hij kan jou dragen naar betlehem
hij streelde het ezeltje over zijn kop
en tilde zijn zwangere vrouw voorzichtig op
behoedzaam en vlug
bovenop het ezeltje zijn rug
u begrijpt,het waren Jozef en Maria
het ezeltje riep zachtjes iejaa iejaa
zij liepen door heg en steg
naar betlehem was een lange weg
soms over ongebaande paden
soms moesten zij door het water waden
Marie werd wat moe
en vroeg zo af en toe
Jozef zie je die ster
en is de reis nog ver
het ezeltje sjokte voort
het had nog nooit zo'n zachte stem gehoord
Jozef trooste haar,wees maar niet bang
de reis duurt nu niet meer zo lang
het ezeltje bleef plotseling staan
wat was er door zijn kop gegaan
hij beet Jozef zachtjes in z'n jas
het begreep dat een geboorte dichtbij was
in de verte stond een stal
de os en de schapen hoorde je al
bij de deur bleef Jozef staan
en zei"hier moesten wij maar naar binnen gaan
het ezeltje sprong naar binnen met een wip
]ozef deed snel wat stro in een krib
daar werd geboren"gods zoon uit mensen"
het ezeltje kon zich niets mooier wensen
het kindje,zolang verwacht
was geboren in deze stille heilige nacht
Maria en Jozef knielde dankbaar en riepen amen en halleluja
en het ezeltje riep heel zachtjes
........iejaa iejaa.......
kerstverhaal uit het vertelboek van omaoma
