Als ik de zon was...

Groene ogen
kijken me aan in de spiegel
niet boos
maar verdrietig is een beter woord
er is niemand die het snapt
de tranen stromen
traag maar echt
over de wangen
van die persoon in de spiegel
haar ogen kijken triest
je ziet de pijn
maar welke pijn
je kan het niet zien
een pijn van een verliezer
maar toch ook weer anders
je kijkt nog eens goed
naar die persoon in de spiegel
en dan zie je
heel even maar
een moment
een dromerige vrolijkheid
van een winnaar
in die hele grote strijd
een winnaar
een verliezer
ik ben ze allebei
maar de winnaar
dat ben jij...
Hilda 16/01/1999
 

Bomen huilen
tranen als dauwdruppels in het gras.

Tussen het nog vochtige gras
groeien krokusjes
in alle kleuren gestaag
als een bonte kleurentapijt.

In mijn ogen hebben al deze prachtige dingen
nu een plaatsje gekregen in mijn leven.

Er is weer vreugde in mij om al dat moois
dingen die ik vroeger allemaal niet zag
ik hou van die bonte krokusjes 
en ik
die zou willen dansen
op deze bonte kleurenpracht...
Hilda 27/03/2009

Mensen en hun meningen
waarom denkt iedereen zoveel
iedereen heeft wel eens een gedachte
zelfs over de gekste dingen
waarom kijken we niet naar het geheel.

Zonder de waarheid te weten
heeft iedereen al zijn idee
de namen hoeven zij niet eens te weten
hun mening telt alleen mee.

Waarom reageren we zo fel
wanneer zullen we anders denken
waarom maken we iemands leven tot een hel
denk na voordat je andere mensen hun ziel gaat krenken.

Stop met denken en ga leven
hou op met veroordelen
wees met iets goeds zo gedreven
en zie van de mens zijn voordelen.

Niets is zo makkelijk als een aanname (veronderstelling)
maar wie ben jij om zo iets te zeggen
het is zo makkelijk zo voor uw computer scherm
denk na voordat je meningen gaat vastleggen...
Hilda 08/03/1999

Als je een ander
het gunt
om zichzelf te zijn
ook al heeft die een andere smaak
of een andere mening 
dan kan er pas sprake zijn
van respect hebben.

Voelbaar tastbaar en zichtbaar       
in geluk en verdriet
dan laat je een ander toe
in iets wat een ander niet ziet.

Wees niet bang
om je bloot te geven
als mens van vlees en bloed
want juist die openheid
ontroert en voelt echt aan
en dat gevoel
doet goed...
Hilda 26/06/1995
  

Lente in het mooie 'Haspengouw'
als het zonnetje heerlijk schijnt
en de jonge dieren lopen in de wei
de eerste lentebloesems ontluiken
en vogels naar hartenlust beginnen te fluiten
dan is de lente weer in het land
heel de streek staat dan weer in pracht en praal.

Ik kijk dan aandachtig om me heen
maar al dat moois
een prachtig tafereel
hoe alles zachtjes wordt gekleurd
met roze en wit van de bloesems
en naar het geel van de paardenbloemen
in het nog prille groene gras.

Het zonnetje begint dan heerlijk te schijnen
terwijl al de hartjes verblijden
gaan de eerst zonnestralen de nevels vangen
die door mijn adem is achter gelaten
en terwijl ik droom van mijn grote liefde
tel ik de dagen af
dan is het weer lente in 't land ...
Hilda 16/03/2000
 

Vragen en antwoorden
die komen nooit vanzelf
je zal er naar moeten zoeken
op de plaatsen waar je ze niet verwacht.

Twijfels en wanhoop
ze komen en ze gaan weer
op die momenten dat je ze liever mist
maar verdwijnen weer vanzelf.

Geluk en liefde
iedereen krijgt wat hij verdient
en tot die tijd
zal je moeten wachten.

Leef je leven
elke dag gewoon weer door
of je nu wil of niet
en opgeven mag je niet...
Hilda 09/07/1999
  

Plots heel onverwacht
moet ik huilen
al heb ik een glimlach
op mijn mond.

Dan stromen de tranen
recht uit mijn hart
als een waterval
gewoon over mijn wangen.

Er was er een tijd dat ik niet huilen kon
met die muur van steen om mij heen
die door niets of niemand te slopen was
en voelde mij toen vaak alleen.

Maar huilen heb intussen wel geleerd
en ben ik vreselijk opgelucht
het is een teken van breekbaarheid
en het maakt een mens van mij...
Hilda 23/06/1998
 

Nooit had ik nog gedacht
iemand te ontmoeten
die mijn hart zo raken kon
want mijn hart was al lang op slot
dit was het laatste wat ik wou.

En toch het was of je er altijd was
vijf minutjes later misschien
aan de overkant van de straat 
had je daar echter nooit eerder gezien.

Aan je handen zie ik geen ring
je was vrij en ik ook
en op dat klein ogenblikje
verlies ik hopeloos mijn hart
liefde bestaat blijkbaar nog wel.

Want ik had mijn hart verloren
nu enkele jaartjes later
zijn wij samen een stel
verloren was ik toen in een tel...
Hilda 28/12/2004

Een appel viel niet ver van de boom
waarin de jonge piepten
en de ouderen zongen
hij bonsde wat maakte twee drie sprongen
dan lag hij daar in het hoge gras
wormstekelig droef en loom.

Ik ben verloren dacht hij ik weet het
ik word nooit tot blinkens toe geboend  
men zal mij ook nooit verkopen
om een kinderhand te vullen.

Mijn leventje als vrucht was vruchteloos
ik was eens een appel
maar nu een platte vijg
en lig te wachten tot de appel bazen 
die mij te gooien voor het vee
dan word ik toch nog met smaak opgeëten...
Hilda 05/08/1996

Maar nu is alles wel anders dan voeger
de tijd als mijn man nog leefde
en de kids nog klein waren
ik was toen nooit alleen
er was altijd een gezellig ontbijt
maar dat is allemaal verleden tijd.

Eenzame lentezondag ontbijt
ik mis toch wel die gezelligheid
en probeer die leegte wat op te vullen
maar het lukt mij natuurlijk niet
zelfs niet met het muziek wat uit de radio klinkt.

Ondanks het lenteweer ben ik toch triest
een ding houdt mij nog op de been
op deze lentezondag
met de gedachte van!
volgende week zondag
ben ik niet alleen
dan kan ik samen ontbijten met jou
natuurlijk met verse koffie
croissants, sandwiches en beleg
op een gezellige lentezondag
Hilda 02/05/2000

Ik loop in het rond
maar zie niets
het lijkt of ik zweef
toch voel ik de grond.

Ik leef mijn toekomst in het verleden
dat is het enige wat blijft
de onzekere zekerheid
daar heb ik voor gebeden.

Mijn tranen drogen in de wind
maar ze blijven komen
al de emoties
ik voel me als een weerloos kind.

Weer loop ik naar de ingang van het verleden
maar geen weg terug
de deur is gesloten
ik zit gevangen in het heden...
Hilda 25/05/1995
 

Kijk eens in de spiegel
kijk eens goed naar dat beeld
want daar staat jij
jijzelf in tweeën gedeeld
weerspiegel jezelf
en denkt dan wie ben ik
ik ben uniek
maar wie zijt gij dan
bedenk dan terwijl je kijkt
dat dit internet kanaal
aan verdeeldheid bezwijkt
aan iedereen die kijkt
en hetzelfde ziet.

Accepteer al de verschillen
al zijn ze soms zo raar
laat ons genieten
vooral van mekaar
weerkaats dan het licht
van al de spiegels in de zon
en verander dit internet kanaal
weer in een warmtebron
een bron die weerspiegelt
kijk vooral naar jezelf
want onverdraagzaamheid
dat accepteer je toch niet...
Hilda 27/03/2000
 

 
Ik hou soms van stilte om me heen
en staar dan naar het haardvuur
met die gezellige warmte om mij heen
helemaal alleen
met een onzichtbare muur om mij heen.

Heb dat muurtje snel opgebouwd
zodat niets of niemand mij storen kan
met golven van warmte en koude
bewust verloren alle tijd
starend naar het vurige gloed
met mijn gedachten mijlen ver van hier
met een stilte van rust in overvloed
die stilte waar ik dikwijls zo van hou
gewoon eventjes wat rust en stilte om me heen
om mijn vuur en energie wat op te laden
zonder al die andere gedachten even heel alleen
met die onzichtbare muur om me heen...
Hilda 17/09/1998
 

Hey! jij daar met je vele gedaantes
maar de juiste is er nooit bij
jij daar met andermans profiels
en hun nicknamen
maar ook hun gebruikte woorden 
zijn het niet die van mij
dan zijn het die van een ander
diegene die je echt kennen weten wel beter
alsof  het je eigen wijze woorden zijn
wat je hier neerpent
wees nu eens eerlijk tegenover iedereen
ook tegen mij
maar vooral en zekers tegen jezelf
als je zelfs dat niet kan
dan scheelt er wat...
Hilda 15/05/2000

Vriendschap heeft iedereen wel eens nodig
door steeds die ruzie's krijg jij die niet
maar laat iedereen zoals hij is
en laat gewoon iedereen met rust.

Roddel niet achter hun rug
zet de mensen niet tegen mekaar op
gewoon omdat jij denkt dat die er anders uitzien
jijzelf bent ook heel anders dan de andere.

Iedereen heeft zo zijn eigen doen en laten 
jijzelf hebt waarschijnlijk ook niet dezelfde smaak
en iedereen mag toch een eigen mening hebben
maar breek daarom een mens niet af
laat iedereen gewoon zoals hij is.

PS : Ik vind het belangrijk dat we allen vrienden zijn 
want niemand is volmaakt en zonder zonden
een vogeltje fluit toch ook maar hoe hij gebekt is
en zo heeft iedereen zijn eigen
aardje naar zijn vaartje...
Hilda 15/08/1999
 

  
Jaloezie haat en nijd
het zit allemaal op je geschreven
jaloezie haat en nijd
al je spieren zijn verkrampt
de handen gekromd
chagrijn is te lezen van uw gezicht.

Andere personen
sleept gij met u mee
in je jaloerse vernietigingsdrang
ze geloven je
in alles wat je verdraaid
gaan in alles mee
wat gij met uw harteloze woorden
allemaal ten gronde richt.

Maar eens op een dag
zal er inzicht komen 
dan loop je tegen de lamp
en dan komt
boontje om zijn Loontje...
Hilda 25/02/1998

Stukken ongenoegen
breken mij in stukken uit elkaar
mijn hoofd breekt zich over onverantwoorde gedachten
die mijn terzijde geschoven bladzijden ontstoffen
en gonzen met duizende gedachten gelijk.

Verwacht dat enkel
in deze schaarse tijden
geen onbezonnen maaksels meer verdwijnen
in een diepte waar het diepst nog altijd verder gaat
en blijft teren op wat men liever achterlaat.

Waar was ik dan nog niet klaar
dacht ik zeer onwetend
en wat onverwacht wellicht
met antwoord ver uit zicht
prefereer ik een stem die meent te horen
wat mijn schreeuw verbergt in bescheidenheid.

Gebroken en verlangend
met sturende handen aanklampend
smekend en doordringend
niet loslaten waar ik ben begonnen
want hoe graag ook
deze hartkreten blijken niet te zijn verzonnen...
Hilda 26/06/2000
   

Sta eens stil bij het leven
een ieder is het leven gegeven
maar ieder is door de tijd teveel gedreven.

En denk dan eens heel even
even maar niet teveel in het verschiet
want voor je het weet ben je er morgen weer niet
je bent er wel maar dat is maar voor even.

Heel even dan kun je beter om mekaar geven
rijkdom en geld is werkelijk niet wat telt 
maar wie je bent is meer waard dan al het geld. 

Nu ben je er nog morgen misschien niet
dan is daarna ook minder verdriet 
en  zullen we om elkander ook veel meer geven
sta eens stil bij het leven.

Het leven is
kleine dingen grote waarden geven...
Hilda 21/08/1998
 

Verdriet van de mensen.
Zouden regendruppels het verdriet van de mensen zijn
want bijna niets meer hier op aarde is nog fijn
ruzie, haat, verdriet en pijn
dat wordt met de dag nog erger
er is niemand die dat ziet
de wolken huilen omdat er geen vriendschap kan zijn
het valt op ons neer al dat
geruzie, haat, verdriet en pijn
niemand luistert nog nog een ander
iedereen heeft zijn eigen hoogste woord,
De vriendschap die er voor iedereen moet zijn is alleen maar
ruzie, haat, verdriet en pijn
want er is niets of niemand wat nog respect heeft voor een ander
zelfs niet voor een kind of dier
wij schelden maar naar mekaar en voelen geen waarde
en wij doen maar verder met die
ruzie's en haat
en met elkaar verdriet en pijn aan te doen
ik wou dat er ooit een dag kwam waar alles voor altijd opklaarde
het lijkt net of ons leven op aarde ten einde is
eigenlijk zijn alle mensen op aarde een grote familie
maar niemand die dat weet.
wij weten het eigenlijk wel maar het interesseert ons geen fluit
niemand houd van regen
maar van zonneschijn...
Hilda 15/06/1999