De klaproos...

Alleen
daar sta je dan
in een woestijn van verlangen
met tranen van eindeloos verdriet
kon ik je maar omarmen
en je mijn liefde geven
maar mijn liefde
wil je niet.

Alleen
daar sta ik dan
een gedachte van hoop
de angst van het niet loslaten
daar gaan mijn vlinders
weg is mijn droom
jij en ik nooit samen
voor eeuwig alleen...
Hilda 11/05/1991
 

De muur rond mijn hart
dat is mijn leven
had zoveel om te geven
maar de drang om te geven ben ik kwijtgeraakt.
Heb soms iemand nodig
die mij steunt in m'n verdriet.
Te vaak voel ik mij overbodig
mijn God waarom begrijpen ze mij dan niet.
Ik weet niet wat doen                        
zeg het mij wat is mijn doel
op deze wereldbol.
Wil ook graag liefde vinden
maar ben te afstandelijk en te koel.
Er is rond mijn hart een muur gerezen
misschien komt alles goed.
En ben ik dan van mijn verdriet genezen
alstublieft geef mij weer die moed.
Dan kan ik weer verder gaan met mijn leven
en herbeginnen met een schonen lei.
En voel me weer eindelijk vrij...
Hilda 26/06/2001
  

Als iedereen dit eens leest
en het eens goed in zijn hoofdje steekt
niets is mooier dan vriendschap
en niet constant op mekaars kap te zitten
en altijd te zitten vitten.
                              
Niemand is helemaal perfect en volmaakt
en niet van zonden vrijwaard
want een mensen leven is niks meer dan
een vingerknip en opeens het is met ons gedaan.

Want het leven is net zo als een kaars
ze brand en dooft dan weer
zoals het gras
het groeit maar verdort dan weer
of zoals een bloem
die 's morgens ontluikt en s' avond verwelkt.

Ook zoals het leven
nu ben je er en morgen niet meer
of zoals de zon
nu schijnt ze maar eens gaat ze onder
en soms is het zoals het heelal
ze bestaat en blijft bestaan
voor eeuwig en altijd ...
Hilda 16/01/2002
 

Op de grote vraag
'waarom'
wordt het antwoord
nooit gegeven !
Bij de vragen over
dood en leven
is er geen`daarom`!

Het leven is
dragen.
Het leven is
gaan.
Het leven is
bestaan.
Zonder
al te veel te vragen.

Het waarom wordt
`waartoe`.
Maar
lieve God
waartoe dan toch
dit lot?
Wij worden soms
zo moe!
Zonder
antwoord te kunnen leven
is de kunst van ons bestaan.
Zonder
antwoord verder te gaan. `
`Waarom en waartoe in ons mens zijn verweven!
Hilda 09/01/1990
 

Als ik eens de krant lees zie ik veel ellende
dingen die ik allemaal in mijn jeugd niet kende.
Kijk ik naar het journaal
wat ik dan zie is ook niet gans normaal.

Zet ik de radio aan en luister eens goed
is het ook niet zo alles wat mij oppeppen doet.
Reclamefolders schreeuwen om het hardst
kom hierheen die andere liegt dat die barst.

Maar praat ik met mensen dan kan krijg ik antwoorden
en wij steunen elkaar in alle akkoorden.
Loop ik genietend naar de natuur te luisteren
dan spreek ik niet hardop daar kan ik enkel maar fluisteren.

Als een donkere schaduw
u achtervolgt
stap na stap
niet bang zijn mijn vriend
ik bescherm je.

Als de wind zijn laatste
adem uitblaast
en de zon
haar laatste straaltje weerkaatst
niet bang zijn mijn vriend
ik help je.

Als uw dromen in duigen vallen
en de eeuwige nacht uw ogen verduistert
niet bang zijn mijn vriend
dan ben ik je toeverlaat en steun...
Hilda 02/01/2002
  

Mijn vriend
zie ik tranen in uw ogen
tranen van verdriet en pijn
is uw lach maar wat valse schijn
schreeuwt gij nu om wat aandacht

Gij zal wel gelukkig lijken
maar langs binnen voelt gij u rot
stilletjes begint gij die stilte te ontwijken
gij wil terug mensen om je heen
het alleen zijn maakt u zot.

Er zijn bepaalde personen in uw leven
waar gij u goed bij voelt
zij geven u steun en vriendschap
en wat afleiding in uw leven
gij weet zeker en vast wel wie ik bedoel.

Maar eens komt die dag terug
dat gij uw tranen zal ruilen voor een lach
uw leven wordt dan terug zoals vroeger
dan zijt gij niet meer zoals ik u nu zie
triestig met veel harte zeer...
Hilda 16/06/2003
  

De laatste uren van de dag gaan traag voorbij
de nacht sluimert al in mijn gedachten
met al zijn verborgen geheimen en krachten
wat zal de morgen ons wel brengen
zelfs hoop ik op al wat goed is
want waar veel goede hoop is
daar is altijd wat schoons in aantocht
ik wens daarom aan iedereen
al wat schoon en goed is voor morgen...
Hilda 15/05/1998

Een moeder
is iemand die u het leven te schenkt
en die voor u bid en vecht
zij is iemand die altijd achter je staat
altijd staat zij voor je paraat
zij is iemand die als je ziek bent 
je dan even lekker verwent
zij is iemand die je nooit in de steek laat
zelfs nu niet of later
alleen zij verdient de naam
"MOEDER"
zo een moeder verdient het gouden erelint...
Hilda 15/06/1996
  

Ik hou van het leven
en geniet er intens van
zoals de warme zon in de lucht
en een vogeltje in volle vlucht
een vlinder in haar mooiste feestkledij
van bonte kleuren
en een zwierige sjaal daarbij

Wees daarom ook gewoon je eigen
want van dat ander soort zijn er helaas al meer dan genoeg
alhoewel vele onder ons
denken dat alleen uiterlijke schoonheid telt
moeten we niet allen in alle eerlijkheid bekennen
dat het uiterlijke niet telt naar alleen het innerlijke...
Hilda 25/06/1999

Als alles
weer eens tegenvalt
en niemand om je geeft
en alles zo vastzit 
dat je niet weet
wat te doen
denk dan
aan je innerlijke stem
en voel je eigen kracht.

Wees bewust van je zelf
van je mogelijkheden
en je kansen
laat iedereen nu zien
wie en hoe je echt bent
doe het vandaag
en waag uw kans
met die eerste
maar moeilijke stap...
Hilda 04/04/2001
 

Het is niet met stemverheffing praten
noch te schreeuwen of het fluisteren
maar meer de ander aan het woord laten
en even goed te luisteren.

Luisteren kan toch niet op je PC
ja zeker wel.

Luisteren is ook echt lezen
wat iemand je probeert te vertellen
is ook een klein berichtje terug sturen
om het te laten weten dat je
het gelezen hebt.

Vriendschap is niet
je aansluiten bij zoveel mogelijk chat sites
waardoor je zelf niet meer weet
waar je eigenlijk thuis hoort
het is keuzes maken
en zo echte P.C vrienden over houden
die naar jou luisteren
en waar jij gezellig naar luisteren kan.

Ik wens jullie goede keuzes toe
en een hele fijne dag
met heel veel pc vriendschap...
Hilda 17/12/2002
  

Ik was moe en dacht na
ik had zorgen
en wilde dood voor de morgen
en sloot mijn ogen
weet je wie ik nu zag
het was te mooi om waar te zijn
mijn hart deed ineens geen pijn
als een wolk ging ik voort
mijn lippen vormden een woord
hij zong een lied voor mij
en was opeens weer blij
zacht gingen mijn ogen weer open
en al mijn leed was weer weg gekropen
opeens voelde ik me goed
wat een liedje van hem al niet doet
als ik nog eens verdrietig ben
dan denk ik gewoon aan hem
ik zet me dan meer en sluit mijn ogen
en denk aan al de kleuren van de regenbogen
ik zou graag bij hem willen zijn
want hij doet mij tenminste geen pijn
hij geeft me troost en steun dat is heerlijk
die liedjes van hem zijn hartelijk
en ze doen me goed
ze geven mij weer moed...
Hilda 17/08/1998
 

Mijn gevoelens verdrinken
in tranen van verdriet
die ik nog niet heb gehuild
want ik heb alleen nog maar hoop
in deze wereld vol met duister.

Mijn gedachten gezonken
en mijn gekwelde ziel
op de achtergrond gedrukt
opdat ik mij niet laat kennen
in tijden van genegenheid en troost.

Mijn wereld staat even stil
alles heb ik verloren
elke keer weer worden we
bedrogen door het leven
maar ik heb alleen dat beetje hoop...
Hilda 19/03/1998
  

Tranen stromen over mijn wangen
zonder een aanleiding of doel
en zonder enig gevoel.

Plotseling verschijnen ze in mijn ooghoeken
en dan beginnen ze te rollen heel traag
op zoek naar een doel.

Opeens stromen ze sneller en sneller naar beneden
en spatten dan uiteen op de kille vloer
maar dat interesseert me niet.

Ze blijven maar lopen over mijn wangen
en kan ze maar niet stoppen
ze zijn sterker
veel sterker dan mijzelf...
Hilda 25/09/1993 
  

Uit de hoeken van mijn ogen
rolt een traan van pijn en verdriet
en dit alles gebeurt stiekem
zodat niemand het ziet.

Het vormt een baan over mijn wangen
tot onderaan mijn kin
ik probeer er tegen  te vechten
maar het heeft geen zin.

Het loopt nu over mijn lippen
en proef het zout in mijn mond
het drupt op mijn beider handen
en valt dan te pletter tegen de grond.

Uit de hoeken van mijn ogen
rolt tastbaar verdriet
dit alles had ik willen delen
maar op dit moment lukt het mij niet..
Hilda  05/01/1991
  

Als men dood is
kan men dan
nog voelen aan die kinder gelaatjes 
met hun zotte praatjes.
Kan men dan
de vogels nog horen fluiten
in de bomen daar buiten.
Kan men dan
nog geloven in de goede dingen
die nog komen gaan.
Kan men dan
de zon nog zien schijnen
terwijl grijze wolken verdwijnen.
Kan men dan
nog praten
of moet men voor eeuwig zwijgen.
Is er dan
nog hoop dat alles goed komt
tussen de mensen.
Ik vraag mij af
of er dan nog liefde genoeg zal zijn
en men ons niet vergeet...
Hilda 26/05/2009

Harde ketens
scheiden de eenzame
de verstotelingen
van deze aarde
'kinderen'
van de rekening
hoor hun stemmen
hoor hun klagen.

Al wat zij
ons vragen is
'vergeet ons niet'
en laat ons
niet in de
'koude'
staan...

Realiteit :

Vaak lijken de mensen en de dingen
mooier te zijn dan het in realiteit is
 maar pas later
wordt je wakker met een kater
en dan denk je
oh! hemel
wat bezorgt mij dat toch
weer zo'n pijn... 
Hilda 17/05/2000

Een nieuw leven
dat werd ingegeven
door het mooie voorjaar
het begin is al daar.

De dagen verlengen
het zonnetje gaat al meer warmte brengen
en de vogels beginnen vrolijk te fluiten
en alles gaat opnieuw ontspruiten.

Kleine sprietjes groen
die zich van de aarde ontdoen
Ontspruiten uit de grond
wat eens uit een zaadje bestond.

Kleurrijke krokussen
en schetterende mussen
De voorjaarsbloemen ontluiken stilletjes uit hun schulp
zoals de hyacint, narcis en maar ook de tulp.

Is dit het begin
van het nieuwe gewin
en een nieuwe groei
met een onuitputtelijke bloei...
Hilda 15/03/2001