Archief

het water zacht en glad    fronst tot rimpels nu het de wind hoort

ik  heb  me  neergezet alles netjes weggelegd ik kijk  wel  even rond en zie wel wat er komt

ze lopen hand in hand          verbonden in wel en wee                    na jaren niet gestrand                                hij klaveren haas                        zij harten twee

ziek
	Er zit brand in mijn Buik,              en kOts.       mijn vege lijf  LEeg.          LeeG.                 LeEG.   m\'n longen Schroeien .            aDEM.                              help adem  AdeM.                     iK ijL       ‘Moeder !’

golven van geluk    spoelden om hen heen    hun geluk was wel groot    want ze zaten nog maar net    in hun huwelijksboot

 

 

hij zocht en zocht een tsjoepken dat hij niet verliezen mocht. maar vond slechts een foefken dat hij stout aan haar verkocht.

speciaal voor nonkel Etienne    grapje !  

tsjoepken  = dopje
foefken  = leugentje  (ge moet me geen foefkens wijs maken)

de bank in het park leeg en geduldig wachtend       op het zonnetje

twee lippen vol en rond kusten me op de mond ik zei wat krijgen we nou, ik verkies wel een vrouw

 

het zat heel diep   wat, dat wist hij niet   er was die wrevel   een wrange nevel   die hem niet verliet     hij viel heel diep   die arme kerel   en wat hem scheelde,  ik weet het niet