Goed nieuws !!!

op 17 juni kom ik bij die orthopedist die vorig jaar mijn steunzolen voorgeschreven heeft.
Die bekijkt mijn voet eens van ver en zegt dan doodleuk dat voeten niet zijn specialisatie
zijn en verwijst me door naar een andere orthopedist !
Razend was ik !!! vorig jaar wist hij alles van platvoeten en was hij maar al te happig
om mij steunzolen te verkopen en nu wil hij mij niet helpen !

Aan de receptie een afspraak gemaakt bij de volgende orthopedist ; 3= DRIE weken wachten !!!!


Hij stuurt mij naar de radiografie voor foto's en een echo.
(de mri was mislukt door mijn spastische teen).
Op de foto's is niks te zien - ah nee, ondertussen loop ik al bijna 3 maanden met een wandelstok
en leun ik amper op die voet en heb aldus ook geen pijn.
Gevolg ... ook deze dokter kan geen diagnose stellen
Hij denkt dat er iets aan mijn enkelbanden mankeert maar kan mij dus niet opereren of een
infiltratie doen vermits hij de exacte locatie van het probleem niet weet ...

Na enig aandringen van mijn kant, wil hij een papier opmaken om mijn steunzolen te laten aanpassen... zodat ik hopelijk niet meer door mijn hiel zak.....

Voor de spastische trek aan mijn dikke teen zou ik naar een neuroloog moeten.

Ik ga het nu maar effe aanzien, volgende week nieuwe steunzolen laten maken en ik heb ondertussen weer mijn dikke hoge wandelschoenen aan om gaan te wandelen met Izzy.
En dat bij 30° leuk is anders, maar er zit niks anders op, ik probeer me te behelpen.

op 14 mei ga ik naar de huisarts omdat ik al geruime tijd last heb met mijn voet.
Ik ga al eens tegen de vlakte of val bijna - wat ook pijn doet ...

zij denkt in eerste instantie dat dat een gevolg is van mijn hernia 10 jaar geleden.
ze stuurt me dan in het medisch centrum naar een fysische geneesheer voor een EMG.
dat is een onderzoek met naalden waar ze elektriciteit opzetten om de zenuwbanen te controleren.
er zijn geen neurologische afwijkingen vast te stellen, wat al goed is natuurlijk. Dan komt het
niet van mijn rug.
Omdat mijn enkel pijnlijk is stuurt die dokter mij naar de scanner voor een MRI.

Op 4 juni kan ik daar pas terecht. Jammergenoeg mislukt de MRI omdat ik mijn voet (teen eigenlijk) niet kan stilhouden.
Ik bel 's anderdaags weer naar die dokter wat ik nu moet doen.
Hij weet het ook even niet meer .....
Nadat ik zelf suggereer dat het misschien door mijn platvoeten of  (onaangepaste) steunzolen komt dat ik al eens val, wil die mij naar een gespecialiseerd centrum sturen waar ze mij op een loopband kunnen testen met een camera met het oog op nieuwe steunzolen ....
weliswaar allemaal op mijn eigen kosten vermits ik pas een dik jaar steunzolen heb en je daar slechts om de 2 jaar recht hebt op tussenkomst van het ziekenfonds.

Ik twijfel ...ik heb er geen probleem mee om die kosten te doen ... tenminste als ik wel degelijk
nieuwe steunzolen nodig heb, want dat staat nog helemaal niet vast.

Ik beslis op eigen houtje een afspraak te maken met een andere specialist ; een orthopedist.
Daar kan ik pas op 17 juni terecht.

Ondertussen stap ik met 2 braces om mijn enkels én met een wandelstok, zo wankel sta ik op mijn voeten, zeker na die EMG...

Vorige vrijdag kan ik het niet meer aan en ga weer langs bij de huisarts in de hoop dat die mij een paardenmiddel kan geven zodat ik het uithou tot de 17de.
Zij onderzoekt me nogmaals en stelt vast dat mijn voet helemaal scheef staat...
waarschijnlijk een gevolg van een gebarsten dikke teen zo'n 30 jaar geleden - jawel !
Ik krijg pijnstillers mee én een voorschrift voor de kinesist - 9 beurten om te beginnen.

Nog steeds is er géén diagnose gesteld wat er nu precies mis is met mijn voet ...
de kinesist onderzoekt en behandelt mijn voet. Ik moet stabilisatie en proprioceptie oefeningen doen.
Ik was doodsbang voor die oefeningen vermits ik niet op blote voeten kan stappen - nooit gekund.
Maar de kinesist geeft me vertrouwen. Ik heb er een goed oog in.

Ondertussen voel ik me al iets beter en doe mijn best om zonder stok te stappen.

ik moet 3x per week naar de kiné. Maandag 17 juni naar de orthopedist...
Benieuwd dat die uit zijn mouw gaat schudden !


wordt vervolgd ............

samenvatting ;

het begon allemaal met een wondje in de nek dat maar niet wou genezen.
Uiteindelijk toch maar eens naar de dermatoloog.
het was een basalioom of basaalcelcarcinoom genaamd.

Dat is HUIDKANKER .

Baf ! een klop van de hamer ! Alleen het woord al :

K.A.N.K.E.R.

Daar heb ik het mentaal héél moeilijk mee gehad.
Fysiek viel het allemaal nogal mee ;
dat wondje moest worden weggesneden.
Bij nader onderzoek bleek ik nog een 6-tal basaliomen te hebben.

Sindsdien ga ik elke 6 maanden op controle bij de dermatoloog.
Telkens vindt hij enkele verdachte vlekken die moeten weggesneden worden.
Ondertussen al een 10-tal.

Basaalcelcarcinomen krijg je door de ZON .
Levenslang liggen bakken in de zon, blijft niet ongestraft.
Dus mijn boodschap is ; geniet van het zonnetje, maar met mate.
Smeer je goed in, draag een hoedje en een zonnebril.

Verder hoop ik met dit blogje ook een beetje het taboe rond kanker te doorbreken.
Ik heb zelf ondervonden dat mensen dichtklappen als ik vertel dat ik huidkanker heb.
Ze kunnen niet snel genoeg weg zijn, alsof kanker besmettelijk is ...

Wie vragen heeft of gewoon eens wil praten ;

rebelshoekje@gmail.com

ik heb de laatste keer aan de dermatoloog gevraagd of ik nog onder infra-roodlampen
mocht liggen met die huidkanker ;

HET MAG !!!

infra-roodlampen/warmtelampen kunnen geen kwaad.

Het zijn de ultra-violet stralen die gevaarlijk zijn ; dus géén zonnebank meer voor mij.

Die infra-roodlampen gebruik ik in de winter als ik rugpijn heb of gewoon als het
héél koud is.
Die geven lekker warmte af en ik heb de hele dag geen kou meer.

Infra-roodlampen zijn ook nog voor andere zaken heel gezond zie google !

De draadjes zijn vorige week al verwijderd, maar het was nog even wachten op de uitslag.
Dat wondje op mijn pols was goedaardig !

Dat op mijn rug was wel degelijk een basalioom.
Toen ik bij de dokter was om de draadjes te laten verwijderen, bleek de uitslag van het labo niet volledig. De dokter heeft dan naar het labo gebeld, maar de betreffende medewerker was afwezig.
Het heeft dan nog tot dinsdag geduurd vooraleer ik wist dat de basalioom volledig weg is
Dat was weer even stressen. Maar eind goed, al goed.

Volgende controle ; binnen 6 maanden ; op 5 juli 2013

Donderdag heb ik weer 2 kleine ingrepen ondergaan.
Aan de pols, waar mijn horloge hangt, was er een klein wondje.
Eerst dacht ik dat mijn uurwerk te vast zat of schuurde. Ik liet mijn uurwerk uit, maar het wondje bleef en werd zelfs groter. Er zat een glans op .... wat mijn aandacht nog verscherpte, want een basalioom heeft dat ook.

De dermatoloog was niet zeker, maar heeft ze toch weg gesneden.

Het andere vlekje zat op mijn bovenrug. Ik had het zelf niet gezien,
het was de dermatoloog die bij de laatste controle direct zag dat daar een nieuwe
basalioom zat.


De ingrepen op zich zijn niet zo erg. Buiten de venijnige prikken voor de verdoving,
voel je er niks van.

Volgende donderdag worden de draadjes verwijderd en krijg ik de uitslag.

Gisteren moest ik op controle bij de dermatoloog.
Het was precies 6 maanden geleden dat ik daar was.

met een klein hartje ging ik er naartoe.

Na controle bleek ik weer 2 basaliomen te hebben !

Eentje op mijn pols, die ikzelf al vermoedde, maar ook eentje op mijn bovenrug.
Een klein onnozel rood vlekje ! ik kon het zelf amper zien .

Gelukkig was mijn ventje erbij deze keer en kwam het dan ook minder hard aan.
Ik word het ook stillekesaan allemaal gewoon.
't is niet plezant, maar zolang het maar basaliomen zijn, overleef ik het wel hé.


op 10 januari onderga ik dus weer 2 kleine ingrepen.
weer 2 littekens bij, but who cares ! daar geeft ik niet zo om.

Behalve dat grote litteken in mijn gezicht , dat dan nog niet eens zooo fel opvalt,
zijn alle andere littekens onzichtbaar met mijn kleren aan.


en beter een litteken dan een woekerende kanker, toch !!!!


Ik probeer er niet te lang bij stil te staan.

Fijne feestdagen iedereen !
leef en geniet van de kleine dingen in het leven !

Ik lees regelmatig blogs van mensen met kanker en speciaal melanoom - uitgezaaide melanoom...

Operaties, ... uitzaaiingen, .... chemo en bestralingen .... niet echt opbeurende literatuur.

Waarom ik dat dan wil lezen, vraag je je af ?

't Is mijn grootste angst om een melanoom te krijgen.
Met mijn voorgeschiedenis is dat niet zo verwonderlijk hé.
Het is dan ook niet zo abnormaal dat ik daar alles wil over weten en lezen.

Bovendien ben ik nogal goed in struisvogelpolitiek ; ik steek mijn kop in het zand en zou de signalen negeren. Door die blogs te lezen blijf ik alert !


De prognose voor een uitgezaaide melanoom zijn dan ook archi- slecht ...
De overlevingskansen minimaal. 2 a 3 jaar ....

Op de blogjes reageer ik gewoonlijk standaard met de mensen proberen op te beuren,
te blijven vechten en positief te blijven.

Voor mezelf echter .... als ik me probeer in te beelden dat ik die diagnose ooit zou krijgen ....
het enige wat ik me weet te bedenken is ....hoe snel kan een mens euthanasie krijgen ....?

een video waarin de verschillende types huidkanker bevattelijk worden uitgelegd ;


http://www.e-gezondheid.be/huidkanker/video/582

't is weer bijna zover ; op 17 december moet ik op controle.
Nakijken of er nieuwe basaalcelcarcinomen ( basaliomen) of verdachte geboortevlekken zijn bijgekomen.

Regelmatig denk ik dat ik weer een basalioom opmerk, maar dan verdwijnt dat vlekje weer en blijkt het niks te zijn.

Eéntje heb ik wel bijgekregen denk ik ; op mijn pols, waar mijn uurwerk zit, staat er een rood glazig vlekje. Al sinds eind augustus.
Dat er op die plaats eentje zou staan verwonderd me niet ; het hele jaar draag ik mijn uurwerk,
behalve de 14 dagen, dat we op vakantie gingen. Daardoor is de huid op die plaats extra gevoelig én dus meermaals verbrand.
Afwachten of mijn gevoel klopt ....


Voor het eerst in jaren heb ik deze winter (tot nu toe)  bijna geen geboortevlekken bijgekregen.
Het moet toch zijn dat het feit dat ik niet meer in de zon zit, er wat mee te maken heeft.

wordt vervolgd op 17 december ....spannend ;-)

begin augustus heb ik buikgriep gehad.. met alles erop en eraan ;

buikpijn, koude rillingen, dan weer koorts, diarree en overgeven.
Het ergste leed was op een paar dagen voorbij, alleen de buikpijn heeft nog een tijdje
aangemodderd.


ik schrijf dit hier eigenlijk alleen neer voor mezelf, anderen hebben hier geen boodschap aan,
maar het valt me nu wel op dat het precies een weerkerend fenomeen is dat ik eens goed ziek
moet zijn na een paar maanden behandeling bij de dermatoloog.

Vorig jaar heb ik een 5-tal ingrepen gehad en in september ben ik serieus ziek geweest.
Dit jaar herhaalt het verhaal zich blijkbaar ; weer een 5-tal ingrepen en ziek nadien.

Tegen volgend jaar zal ik maar mijn voorzorgen nemen en al preventief iets nemen
om mijn weerstand wat op te krikken.

De draadjes zijn sinds maandag uit mijn voet, oef !
Bij het verwijderen heb ik nog serieus gepiept ... blijkbaar waren het vooral
 die, die mij 12 dagen parten gespeeld hebben.

Ondertussen kan ik al weer vlot stappen.

De uitslag was trouwens OK


Nu heb ik eindelijk wat rust, pff.
In april ging ik op controle ;
4 maanden en 4 ingrepen later, kan ik eindelijk opgelucht ademhalen.

mijn volgende controle is pas in december... als er niks tussen komt natuurlijk.

Fingers crossed dat ik in de tussentijd geen verdachte vlekken, genre basaliomen
of moedervlekken  ontdek !!!!

gisteren is de geboortevlek op mijn voetzool ( onderkant voet) weggesneden.

Zolang het nog verdoofd was, kon ik er goed op stappen.
In de namiddag begon het gesukkel en tegen de avond kon ik er niet meer op steunen.
De waterdichte plakker was ook al gelost.
Op handen en voeten ben ik de trap op gekropen en in mijn bed gekropen.
De hele nacht geen last gehad.
Vanmorgen weer de trap af, op mijn gat deze keer.
Van stoel naar tafel, naar deur tot in de keuken gestunteld...

Tot ik mijn schoenen mét steunzolen aangedaan heb!
gelukkig kan ik nu voorzichtig rondstappen, met mijn wandelstok,
die ik vorige week al aangeschaft had, in het vooruitzicht van mijn operatie.

Nu is 't 10 dagen geduld oefenen tot de draadjes eruit mogen en ik de uitslag krijg.


Ik hoop echt dat het nu voor een tijdje gedaan is met in mijn lijf te laten snijden

Donderdag, 12 juni, wordt de geboortevlek op mijn voetzool weggesneden.
Ik zie er enorm tegenop omdat ik vrees dat ik lange tijd niet- goed- zal kunnen stappen.
En laat dat nu net mijn goeie voet zijn

Niks aan te doen, gewoon ondergaan ....

hallokes,

vorige vrijdag zijn de draadjes verwijderd.
De wonde was al mooi genezen.
Vandaag ziet je er nog amper wat van
De snee loopt zowat gelijk met  de plooi van de neus naar de mond.

De basalioom is nu volledig weg !

ik ben dus content.


Ondertussen heb ik wel beslist om de geboortevlek aan de onderkant van mijn voet
toch te laten wegsnijden.

Een geboortevlek op de handpalmen of voetzolen is een verhoogd risico op kanker
omdat een mens daar geen pigmenten heeft en er normaal gezien dus ook geen
geboortevlek kan staan. Vermits die er bij mij wel staat en ik al een voorgeschiedenis
heb van huidkanker .... weet je het wel zeker ....

Vorig jaar, deze tijd, wou ik dat ook al laten doen, maar toen wou de dokter
wachten tot na de vakantie. In september was mijn goesting echter over.
Toen ik dit jaar, in april, op controle kwam, vroeg ik hem of dat echt noodzakelijk was om die
vlek te laten verwijderen. Toen zei hij dat ik ze ook gewoon in de gaten kon houden om te zien of ze groeide of niet....
Ik had ook wratten op mijn voeten en  telkens hij die behandelde, zei hij, zo langs zijn neus weg,
dat ik die geboortevlek toch "eens " moest laten weghalen.

Vrijdag heb ik de knoop dus doorgehakt ; ze moet eruit !
Ik wou nog wachten tot kerst, omdat Michel dan in verlof is om onze Izzy uit te laten,
maar Michel vond dat ik niet zo lang moest wachten.
De korte pijn, dus ; op 12 juli word ik nog maar eens geopereerd.
Pas op 23 juli mogen de draadjes er weer uit. Zolang zal ik al zeker niet goed kunnen stappen.
En daarna .... zien we dan wel weer !

Gisteren ben ik voor de 2de x geopereerd aan een basalioom in mijn gezicht.
Het is een serieuze snee geworden deze keer, amai !
Ik was super nerveus en het deed ook veel meer pijn deze keer.
Ik hoop dat nu alles weg is, want een 3de keer zie ik absoluut niet meer zitten.

Uitslag volgende week vrijdag.


Eén troost heb ik ; het litteken van vorige maand was al mooi genezen,
dus hoop ik dat het ditmaal ook zo snel geneest en ik niet met zo'n kanjer
van een litteken op mijn gezicht moet rondlopen.

de uitslag over de ingreep in mijn gezicht was niet volledig positief ...
de ingreep moet de 15 juni opnieuw gedaan worden, vermits niet alles
verwijderd is ... de randen zijn onbetrouwbaar .

om het litteken zo klein mogelijk te houden, heeft de dermatoloog zo weinig mogelijk
weg gesneden, .... net niet genoeg blijkbaar.
Jammer, want het was al mooi genezen.

Ik kon ook gewoon afwachten om te zien of die basalioom terug zou komen of niet,
maar dat vond ik geen optie.
Onderhuids woekert die dan immers verder.

Dan maar liever de korte pijn en de ingreep opnieuw laten doen,
samen met nog een  "wondje" op mijn dijbeen.

"gezien mijn voorgeschiedenis" ( woorden van de dokter) wordt het
maar weggesneden. Labo- onderzoek zal uitmaken wat het is.....

hallo,

vrijdag ben ik dus weer eens geopereerd.
Twee basaliomen ; eentje op mijn bovenrug en de andere in mijn gezicht, net naast mijn neus.
Ik heb geen pijn gehad, alleen last van de draad, die aan mijn neus kriebelt.
Vrijdag mogen de draadjes er al weer uit en krijg ik de uitslag.

Ondertussen heb ik alweer een andere basalioom gespot op mijn been,
maar de dokter wil nog wat afwachten.

wordt vervolgd .....

Gisteren namiddag naar de dermatoloog geweest.
Ik heb daar toch weer een doef van de hamer gekregen ...
weer 2 basaliomen !


* basalioom of basaalcelcarcinoom is een vorm van huidkanker die NIET uitzaait,
maar plaatselijk wel groter wordt, het zijn rode vlekjes, soms schilferig.
Ze worden ofwel behandeld met Aldara créme, als ze niet te diep zijn,
 of weggesneden.


Deze keer had ik mij er helemaal niet aan verwacht.
Ik ging gewoon op controle en wou eventueel nog een paar geboortevlekken
preventief laten wegsnijden.
maar nee, pats, weer 2 basaliomen.
De ene zit op mijn rug, op schouderhoogte. Een gewoon, onschuldig lijkend rood vlekje.
Ik had het niet eens opgemerkt.
De 2de zit vlak naast mijn neus, pal in mijn aangezicht.
Vorig jaar had de dermatoloog die vlek nog bevroren en beweerde hij dat het géén basalioom was. Maar dat vlekje is terug gekomen en moet nu dus ook weggesneden worden.

Op 18 mei is het zover, ... dan krijg ik weer twee " tirètten" bij ( ritssluitingen, voor degene die mijn dialect niet verstaan )


Het enige goed nieuws is , dat de vlek aan de onderkant van mijn voet niet persé MOET
weggesneden worden. Als ik ze goed in de gaten hou, is 't ook goed.
Ik zie dat nl niet zitten om die te laten verwijderen, omdat ik al zo slecht op mijn voeten sta
en dan ook niet onnodig wil laten snijden.