Categorie: Huidkanker

op 4 februari begin ik vol goed moed aan mijn antibiotica-kuur tegen de borreliose ( = ziekte van lyme)

zoals de dokter mij gezegd heeft, op mijn nuchter maag...

de eerste dag lukt dat, maar de 2 de gaat het al mis. Nog geen half uur nadat ik die pil geslikt heb, sta ik in de tuin te braken! Mijn maag doet pijn. Ik drink een blikje cola om mijn maag weer in gang te krijgen.

Dag 3 ben ik al iets slimmer ik eet eerst iets, op aanraden van de mensen van de Lyme-groep op facebook. Die beweren immers dat je antibiotica absoluut  NIET op je nuchter maag mag nemen. Een half uur nadat ik die pil geslikt heb, gaat het alweer mis. Ik kots alles weer uit.

Pas vanaf de 4de dag slaag ik er in om die pilletjes binnen te houden maar heb toch nog alle dagen maagpijn én buikpijn. Daar neem ik probiotica voor, om mijn darmflora weer te normaliseren.

Ondertussen stap ik ook almaar slechter. Als ik 's morgens onze hond uitlaat in het veld, moet ik mij verschillende keren pakken met mijn wandelstok of ik ga onderuit.

Ik hoop maar dat dat wil zeggen dat die antibiotica werkt en de aanval heeft ingezet tegen al die vieze bacterieen in mijn bloed.

ik ben ondertussen half weg, 1 doos is al op, de 2de aangevat. Ik tel af, bah, begin al maar zieker te worden.

ik ben op 6-maandelijkse controle geweest bij de dermatoloog.

vorige keer was er een vlekje op mijn voorhoofd dat hij wou bevriezen, maar dat kon niet in de zomer.

Ditmaal maakte ik hem erop attent dat dat vlekje vaak een wondje met een rafelig randje wordt.

Gevolg ; het moet worden weggesneden, waarschijnlijk een basalioom !

pff, ik denk dat het nummerke 11 is, ben de tel kwijt van het aantal littekens dat ik al overgehouden heb

aan al die ingrepen. Dit keer dus weer in mijn gezicht, op mijn voorhoofd.

ach ja, beter een litteken dat kanker, nietwaar?

ingreep gebeurt op 3 februari 2014

De podologe heeft mijn voeten helemaal uitgemeten, mij op een loopband doen stappen, alles op video gezet. Zij blijft er van overtuigd dat mijn voetproblemen van elders komen : de rug of één of andere sluimerende spierziekte. Als het van haar afhing, stuurde ze mij naar Leuven, om daar van voor af aan alle onderzoeken opnieuw te ondergaan.

Ik zie dat helemaal niet zitten. Ik heb hier in Tienen 4 specialisten gezien, geen enkele heeft ook maar iets gevonden wat mij zou kunnen helpen. Wat zouden ze dan in Leuven meer gaan vinden. Tussen de regels door heb ik van die specialisten begrepen dat wat het ook is, de rug of iets anders, na zoveel jaar is er toch niks meer aan te doen. Leer er maar mee leven is mij ietwat omfloerst meegegeven...

ondertussen heb ik al een maand mijn nieuwe steunzolen. De eerste weken was het aanpassen ; mijn voet staat er weer helemaal anders in - rechter - maar naar mijn gevoel naar buiten, waardoor ik weer meer druk op de enkels voel.

Ik ga nog steeds met een stok . Zeker met de wintermaanden - natte gladde wegen -  zie ik daar nog niet direct verandering in komen.

Ik blijf wel gaan wandelen met Izzy, de ene dag al beter dan de andere.

Gisteren ging het zelfs zo goed dat ik eens een andere weg wou nemen ... tja, je kan het misschien al raden? Ik ben op mijn gezicht gegaan, zomaar pardoes, opeens lag ik er. Vanmorgen zat de schrik er weer goed in. Mijn zelfvertrouwen is weer compleet weg en ik sta weer te wiebelen op mijn enkels. Zo jammer.

Ik zal er mee moeten leren leven zeker ... met vallen en opstaan. Letterlijk.

de hersenscan is goed meegevallen. Het was daar lekker fris en in die "helm" die ze over je hoofd schuiven, zit een spiegeltje, zodat je naar buiten kan kijken en geen claustrofobisch gevoel krijgt.


Ik heb 3 - drie ! weken lang moeten wachten op de uitslag !
Daar was ook niks op te zien, wat uiteraard goed nieuws is.

Deze avond moet ik naar de podologe voor het aanmeten van nieuwe steunzolen.
Mijn laatste hoop ...

Ik ben voor het eerst op 17 mei 2013 op consultatie geweest bij mijn huisarts met mijn voetprobleem. Tot nu toe nog steeds geen resultaat. Niemand die me kan zeggen,
waarom ik soms door mijn hiel zak....

Ik ga ondertussen al maanden met een wandelstok. De ene dat al vlotter dan de andere.
Ik heb nu al wel pijn aan de pols en elleboog door te vaak te steunen op die stok.

Gelukkig gaat het de laatste tijd alweer wat beter. In de zomer ging ik héél slecht en was ik bovendien ook nog duizelig. Blijkbaar kan ik helemaal niet meer tegen de warmte en was mijn bloeddruk te sterk gedaald. Daar moet ik de dermatoloog toch eens op aanspreken als ik de volgende keer op controle ga voor mijn huidkanker.

Ondertussen ben ik bij de neurologe geweest, zonder veel resultaat ...

Ze heeft een paar testjes gedaan, maar meer dan de opmerking " amai, jij hebt lelijke voeten"
kwam er niet.
Volgens haar is er geen neurologische oorzaak.

Voor alle zekerheid moet ik volgende maandag, de 23ste met mijn hoofd onder de scanner, de NMR. ( Nucleaire magnetische resonantie ).
uitleg over NMR even gegoogeld : http://www.radiologietielt.be/arts/Onderzoek.aspx?nr=237&type=19

Dat is een scanner die gesloten is rond je hoofd en je moet daar een kwartier stil blijven onderliggen. Stilliggen op zich is al een probleem ( de MRI van mijn enkel is mislukt doordat ik mijn spastische teen niet kon stilhouden), maar ik heb bovendien ook nog claustrofobie.

Alsof dat nog niet volstaat heb ik ook nog een verkoudheid, verstopte neus inbegrepen.

Ik ben dus nu al nerveus voor dat onderzoek, nog maar gezwegen van het eventuele resultaat...
De neurologe heeft mij alvast verteld dat als er iets op de scan te zien is, er hoogstwaarschijnlijk niks meer te doen is aan mijn voetproblemen en ik me verder zal moeten behelpen met een wandelstok.


Ik heb ook al een nieuwe afspraak bij de podologe op 18 oktober voor beter aangepaste steunzolen.

mijn voet problemen zijn nog lang niet opgelost - integendeel

omdat ik niet zomaar naar Viga wou gaan voor nieuwe steunzolen, heb ik een afspraak gemaakt
bij een podologe. Eerst opgezocht op internet welke officieel erkent is, want iedereen kan zichzelf podoloog noemen...

http://www.professionelepodologen.be/


Vermits het net grote vakantie is, is er ook daar een lange wachttijd.
Eind augustus, net de laatste dag van onze vakantie kan ik er terecht.

Ik ben aangenaam verrast door de professionaliteit van deze podologe.
Eindelijk iemand die luistert naar mijn problemen en zinnige antwoorden geeft !

zij onderzoekt mijn voeten en doet een klein testje.
Daaruit blijkt dat ik een verminderd gevoel heb in mijn rechtervoet.
Zij concludeert daaruit dat mijn probleem waarschijnlijk van mijn rug komt ...

10 jaar geleden hernia gehad met uitvalsverschijnselen in de voet.


De volgende stap is dan dat ik een afspraak moet maken met een neuroloog.

Ik heb een goed gevoel bij deze podologe. Zij had mij ook eenvoudig nieuwe steunzolen
kunnen aansmeren ! Maar nee, deze dame weet waarover ze spreekt en wil dat ik mij verder laat onderzoeken om later ergere problemen te voorkomen.


Omdat ik niet weet bij welke neuroloog ik terecht kan, ga ik langs bij mijn huisarts.
Die is ...sceptisch ... zoals ik al verwacht had.
Nooit, maar dan ook nooit neemt die mij serieus hé !
Zo heeft ze natuurlijk haar bedenkingen bij een podoloog, tja, tot daar aan toe,
maar bovendien meent ze dat door de EMG die genomen is, alles wat hoger dan de voeten ligt, onderzocht is en het dus niet van de rug kan komen.
Als ik dan al mijn symptomen nog eens opnoem en vraag of dat alles samen niet kan wijzen
op een ziekte, en er dan nog eens fijntjes aan toe voeg dat ik toch de dokter niet ben,
stemt ze toe om mij een verwijsbrief te schrijven voor een neuroloog.

Ik had daar ook naartoe kunnen gaan ,zonder haar toestemming natuurlijk,
maar het leek me toch handig dat ook zij de resultaten kon krijgen.
Zij beschikt immers over mijn globaal medisch dossier.
Als ook hier geen resultaat uitkomt kan het toch later nog van pas komen veronderstel ik.


Op 13 september kan ik dus naar een neuroloog.

Ondertussen kan ik niet meer zonder stok buiten komen.
Ik sta te wiebelen op mijn voeten, mijn dikke teen doet spastisch, ik zak door mijn hiel,
heb pijn aan mijn benen en knieen ... pff ik zal maar stoppen zeker  ...

wordt vervolgd !

Door al die problemen met mijn voet ben ik totaal vergeten het goeie nieuws met jullie te delen ....

ik ben op 6-maandelijkse controle geweest bij de dermatoloog.

Voor het eerst in bijna 3 jaar heb ik geen enkele basalioom meer bijgekregen

Ik was bijna euforisch toen de dokter mij dat vertelde !
wow, geen nieuwe ingrepen, geen operatie, geen nieuwe littekens .. ik glunderde gewoon !

De dermatoloog heeft mij echter weer vlug met mijn twee voetjes op aarde gezet.
Vermits ik duidelijk aanleg heb voor deze vorm van huidkanker, zal ik hoogstwaarschijnlijk
nog van die vlekjes krijgen in de toekomst.

Dit min-puntje heeft mij er toch niet van weerhouden om daar met een big smile weer buiten
te stappen

samenvatting ;

het begon allemaal met een wondje in de nek dat maar niet wou genezen.
Uiteindelijk toch maar eens naar de dermatoloog.
het was een basalioom of basaalcelcarcinoom genaamd.

Dat is HUIDKANKER .

Baf ! een klop van de hamer ! Alleen het woord al :

K.A.N.K.E.R.

Daar heb ik het mentaal héél moeilijk mee gehad.
Fysiek viel het allemaal nogal mee ;
dat wondje moest worden weggesneden.
Bij nader onderzoek bleek ik nog een 6-tal basaliomen te hebben.

Sindsdien ga ik elke 6 maanden op controle bij de dermatoloog.
Telkens vindt hij enkele verdachte vlekken die moeten weggesneden worden.
Ondertussen al een 10-tal.

Basaalcelcarcinomen krijg je door de ZON .
Levenslang liggen bakken in de zon, blijft niet ongestraft.
Dus mijn boodschap is ; geniet van het zonnetje, maar met mate.
Smeer je goed in, draag een hoedje en een zonnebril.

Verder hoop ik met dit blogje ook een beetje het taboe rond kanker te doorbreken.
Ik heb zelf ondervonden dat mensen dichtklappen als ik vertel dat ik huidkanker heb.
Ze kunnen niet snel genoeg weg zijn, alsof kanker besmettelijk is ...

Wie vragen heeft of gewoon eens wil praten ;

rebelshoekje@gmail.com

ik heb de laatste keer aan de dermatoloog gevraagd of ik nog onder infra-roodlampen
mocht liggen met die huidkanker ;

HET MAG !!!

infra-roodlampen/warmtelampen kunnen geen kwaad.

Het zijn de ultra-violet stralen die gevaarlijk zijn ; dus géén zonnebank meer voor mij.

Die infra-roodlampen gebruik ik in de winter als ik rugpijn heb of gewoon als het
héél koud is.
Die geven lekker warmte af en ik heb de hele dag geen kou meer.

Infra-roodlampen zijn ook nog voor andere zaken heel gezond zie google !

De draadjes zijn vorige week al verwijderd, maar het was nog even wachten op de uitslag.
Dat wondje op mijn pols was goedaardig !

Dat op mijn rug was wel degelijk een basalioom.
Toen ik bij de dokter was om de draadjes te laten verwijderen, bleek de uitslag van het labo niet volledig. De dokter heeft dan naar het labo gebeld, maar de betreffende medewerker was afwezig.
Het heeft dan nog tot dinsdag geduurd vooraleer ik wist dat de basalioom volledig weg is
Dat was weer even stressen. Maar eind goed, al goed.

Volgende controle ; binnen 6 maanden ; op 5 juli 2013