Archief

3 februari !

 

afspraak bij de dermatoloog voor :

1. het wegsnijden van een verdacht vlekje op mijn voorhoofd

2. het opstarten van een antibitica-kuur tegen de antistoffen borrelia in mijn bloed.

 

Ik ben ruim op tijd op de afspraak en ook de dokter is eens op tijd ;-)

ik moet dus niet lang wachten en heb aldus geen tijd om mij nerveus te maken.

Het vlekje op mijn voorhoofd is de laatste weken weer wat gaan ontsteken. De dokter verdoofd de boel, wat niet echt pijnloos is  en begint quasi direct te snijden. Hij zegt nog, als je iets voelt, roep je maar hé.Ik antwoord dat er precies nog wel meer in slaap is dan mijn voorhoofd. Mijn neus, kaak en hoofd voelen verdoofd aan. Waarom ik dat hier zo expliciet vermeld? ik kom hier later op terug....

Een half uurtje later is alles alweer achter de rug.

 

Dan de antibiotica-kuur : 3 weken Doxycicline, nuchter te nemen ....

De dokter zegt dat ik nog niet de ziekte van Lyme heb, maar borrelia. Volgens hem is dat goed te genezen ....

Ik geloof er niks van, maar wat kan ik doen? Ik lees op internet - ok internet is vaag- maar ik ben bij een groep van Lyme-patienten aangesloten, en daar zeggen ze dat die bloeduitslag niet alles zeggend is. Het kan namelijk zeer goed zijn dat ik al langere tijd met die bacterie rondloop en hoe langer het reeds in je bloed zit, hoe moeilijker te behandelen.

 

En wat ik alsoluut niet snap ;

ik som hem mijn symptomen op ; uitvalsverschijnselen voet, pijnlijke benen, vooral knieen, duizeligheid.. en hij denkt aan de ziekte van Lyme, neemt bloed af en dan blijken er idd antistoffen IgM in mijn bloed te zitten én dan beweert die dokter doodleuk dat het een recente besmetting is. Dat het dus helemaal niks te maken heeft met al die symptomen ! Snappen wie kan ! Dan zou het dus louter toeval zijn dat hij mijn bloed daarop test en ik dat heb zonder enige reden, want ik heb helemaal geen teken op mij gehad de laatste maanden/jaren.

 

10 februari worden de draadjes verwijderd.

De dokter vraagt hoe ik mij voel en ik zeg dat mijn hoofd nog steeds verdoofd aanvoelt en dat dat pijn doet.

Hij tast eens aan mijn hoofd en zegt dan dat hij waarschijnlijk een zenuw geraakt of geprikkeld heeft in mijn hoofd ....

Ik weet effe niet wat zeggen, want dit klinkt ernstig. Mijn vader heeft nl al jaren een dove plek op zijn voorhoofd door zona, en klaagt daar regelmatig over.

De  dokter geeft ook onmiddellijk toe dat dit een heel vervelend gevoel geeft in het hoofd en dat dat weken, zoniet maanden gaat duren eer daar beterschap in komt. Baf! dat kon er nog wel bij !!!!  Ik moet  2 maanden mulivitaminen B nemen en daarna gaan we zien.

 

Het is een gevoel alsof je met je hoofd ergens tegen gebotst bent en dat je hoofd gekwetst is, pijnlijk. Het ene moment heb ik er meer last van de andere. Als ik per ongeluk eens door mijn haar strijk, kan er een pijnscheut door mijn hoofd schieten. Dat in combinatie met mijn duizeligheid , beetje stress door al wat mij overkomt, maakt dat ik al eens pijnstillers moet slikken tegen hoofdpijn.

Het vlekje op mijn voorhoofd was een basalioom, een mutifocale basaalcelcarcinoom. Die moest dus wel degelijk weggesneden worden. Gelukkig is ze er nu helemaal uit.

Da's al een geluk bij een ongeluk, dat er niet voor niets in mijn hoofd gesneden is.

ik ben op 6-maandelijkse controle geweest bij de dermatoloog.

vorige keer was er een vlekje op mijn voorhoofd dat hij wou bevriezen, maar dat kon niet in de zomer.

Ditmaal maakte ik hem erop attent dat dat vlekje vaak een wondje met een rafelig randje wordt.

Gevolg ; het moet worden weggesneden, waarschijnlijk een basalioom !

pff, ik denk dat het nummerke 11 is, ben de tel kwijt van het aantal littekens dat ik al overgehouden heb

aan al die ingrepen. Dit keer dus weer in mijn gezicht, op mijn voorhoofd.

ach ja, beter een litteken dat kanker, nietwaar?

ingreep gebeurt op 3 februari 2014

Terwijl ik daar toch was bij de dermatoloog heb ik ervan geprofiteerd om hem eens mijn voetprobleem voor te leggen. Hij is immers ook gespecialiseerd in aderziekten.

met de symptomen ; door hiel zakken, pijn in benen, duizeligheid

vroeg hij mij of ik al ooit een tekenbeet had gehad.

Ja dus ! Ik heb dat al een paar keer gehad.

Hij heeft bloed getrokken en Bingo ! ik heb prijs ; antistoffen Borrelia in mijn bloed, wat wijst op de

ziekte van Lyme.

Het zou gaan om een recente besmetting. Alleen heb ik er geen weet van dat er recent nog een teek op mij gezeten heeft. Ik dacht dat als die zich vastzette, ze dan niet meer loste vooraleer ze volgezogen is.

En dan maak je mij niet wijs dat ik dat niet zou opmerken ! jakkes mag er niet aan denken !

Onze bordercollie Izzy heeft regelmatig teken en soms gebeurt het al eens dat we die pas opmerken als die dik vol bloed zit ... ik weet dus hoe vies dat er uit ziet

Op 3 februari moet ik weer naar de dermatoloog en dan gaat hij een antibiotica-kuur opstarten.

Méér weet ik nog niet !

vele vragen spoken door mijn hoofd, heb immers ook al 't een en 't ander opgezocht op internet en dat ziet er allemaal niet zo goed uit, niks om vrolijk van te worden.

De podologe heeft mijn voeten helemaal uitgemeten, mij op een loopband doen stappen, alles op video gezet. Zij blijft er van overtuigd dat mijn voetproblemen van elders komen : de rug of één of andere sluimerende spierziekte. Als het van haar afhing, stuurde ze mij naar Leuven, om daar van voor af aan alle onderzoeken opnieuw te ondergaan.

Ik zie dat helemaal niet zitten. Ik heb hier in Tienen 4 specialisten gezien, geen enkele heeft ook maar iets gevonden wat mij zou kunnen helpen. Wat zouden ze dan in Leuven meer gaan vinden. Tussen de regels door heb ik van die specialisten begrepen dat wat het ook is, de rug of iets anders, na zoveel jaar is er toch niks meer aan te doen. Leer er maar mee leven is mij ietwat omfloerst meegegeven...

ondertussen heb ik al een maand mijn nieuwe steunzolen. De eerste weken was het aanpassen ; mijn voet staat er weer helemaal anders in - rechter - maar naar mijn gevoel naar buiten, waardoor ik weer meer druk op de enkels voel.

Ik ga nog steeds met een stok . Zeker met de wintermaanden - natte gladde wegen -  zie ik daar nog niet direct verandering in komen.

Ik blijf wel gaan wandelen met Izzy, de ene dag al beter dan de andere.

Gisteren ging het zelfs zo goed dat ik eens een andere weg wou nemen ... tja, je kan het misschien al raden? Ik ben op mijn gezicht gegaan, zomaar pardoes, opeens lag ik er. Vanmorgen zat de schrik er weer goed in. Mijn zelfvertrouwen is weer compleet weg en ik sta weer te wiebelen op mijn enkels. Zo jammer.

Ik zal er mee moeten leren leven zeker ... met vallen en opstaan. Letterlijk.

de hersenscan is goed meegevallen. Het was daar lekker fris en in die "helm" die ze over je hoofd schuiven, zit een spiegeltje, zodat je naar buiten kan kijken en geen claustrofobisch gevoel krijgt.


Ik heb 3 - drie ! weken lang moeten wachten op de uitslag !
Daar was ook niks op te zien, wat uiteraard goed nieuws is.

Deze avond moet ik naar de podologe voor het aanmeten van nieuwe steunzolen.
Mijn laatste hoop ...

Ik ben voor het eerst op 17 mei 2013 op consultatie geweest bij mijn huisarts met mijn voetprobleem. Tot nu toe nog steeds geen resultaat. Niemand die me kan zeggen,
waarom ik soms door mijn hiel zak....

Ik ga ondertussen al maanden met een wandelstok. De ene dat al vlotter dan de andere.
Ik heb nu al wel pijn aan de pols en elleboog door te vaak te steunen op die stok.

Gelukkig gaat het de laatste tijd alweer wat beter. In de zomer ging ik héél slecht en was ik bovendien ook nog duizelig. Blijkbaar kan ik helemaal niet meer tegen de warmte en was mijn bloeddruk te sterk gedaald. Daar moet ik de dermatoloog toch eens op aanspreken als ik de volgende keer op controle ga voor mijn huidkanker.

Ondertussen ben ik bij de neurologe geweest, zonder veel resultaat ...

Ze heeft een paar testjes gedaan, maar meer dan de opmerking " amai, jij hebt lelijke voeten"
kwam er niet.
Volgens haar is er geen neurologische oorzaak.

Voor alle zekerheid moet ik volgende maandag, de 23ste met mijn hoofd onder de scanner, de NMR. ( Nucleaire magnetische resonantie ).
uitleg over NMR even gegoogeld : http://www.radiologietielt.be/arts/Onderzoek.aspx?nr=237&type=19

Dat is een scanner die gesloten is rond je hoofd en je moet daar een kwartier stil blijven onderliggen. Stilliggen op zich is al een probleem ( de MRI van mijn enkel is mislukt doordat ik mijn spastische teen niet kon stilhouden), maar ik heb bovendien ook nog claustrofobie.

Alsof dat nog niet volstaat heb ik ook nog een verkoudheid, verstopte neus inbegrepen.

Ik ben dus nu al nerveus voor dat onderzoek, nog maar gezwegen van het eventuele resultaat...
De neurologe heeft mij alvast verteld dat als er iets op de scan te zien is, er hoogstwaarschijnlijk niks meer te doen is aan mijn voetproblemen en ik me verder zal moeten behelpen met een wandelstok.


Ik heb ook al een nieuwe afspraak bij de podologe op 18 oktober voor beter aangepaste steunzolen.

mijn voet problemen zijn nog lang niet opgelost - integendeel

omdat ik niet zomaar naar Viga wou gaan voor nieuwe steunzolen, heb ik een afspraak gemaakt
bij een podologe. Eerst opgezocht op internet welke officieel erkent is, want iedereen kan zichzelf podoloog noemen...

http://www.professionelepodologen.be/


Vermits het net grote vakantie is, is er ook daar een lange wachttijd.
Eind augustus, net de laatste dag van onze vakantie kan ik er terecht.

Ik ben aangenaam verrast door de professionaliteit van deze podologe.
Eindelijk iemand die luistert naar mijn problemen en zinnige antwoorden geeft !

zij onderzoekt mijn voeten en doet een klein testje.
Daaruit blijkt dat ik een verminderd gevoel heb in mijn rechtervoet.
Zij concludeert daaruit dat mijn probleem waarschijnlijk van mijn rug komt ...

10 jaar geleden hernia gehad met uitvalsverschijnselen in de voet.


De volgende stap is dan dat ik een afspraak moet maken met een neuroloog.

Ik heb een goed gevoel bij deze podologe. Zij had mij ook eenvoudig nieuwe steunzolen
kunnen aansmeren ! Maar nee, deze dame weet waarover ze spreekt en wil dat ik mij verder laat onderzoeken om later ergere problemen te voorkomen.


Omdat ik niet weet bij welke neuroloog ik terecht kan, ga ik langs bij mijn huisarts.
Die is ...sceptisch ... zoals ik al verwacht had.
Nooit, maar dan ook nooit neemt die mij serieus hé !
Zo heeft ze natuurlijk haar bedenkingen bij een podoloog, tja, tot daar aan toe,
maar bovendien meent ze dat door de EMG die genomen is, alles wat hoger dan de voeten ligt, onderzocht is en het dus niet van de rug kan komen.
Als ik dan al mijn symptomen nog eens opnoem en vraag of dat alles samen niet kan wijzen
op een ziekte, en er dan nog eens fijntjes aan toe voeg dat ik toch de dokter niet ben,
stemt ze toe om mij een verwijsbrief te schrijven voor een neuroloog.

Ik had daar ook naartoe kunnen gaan ,zonder haar toestemming natuurlijk,
maar het leek me toch handig dat ook zij de resultaten kon krijgen.
Zij beschikt immers over mijn globaal medisch dossier.
Als ook hier geen resultaat uitkomt kan het toch later nog van pas komen veronderstel ik.


Op 13 september kan ik dus naar een neuroloog.

Ondertussen kan ik niet meer zonder stok buiten komen.
Ik sta te wiebelen op mijn voeten, mijn dikke teen doet spastisch, ik zak door mijn hiel,
heb pijn aan mijn benen en knieen ... pff ik zal maar stoppen zeker  ...

wordt vervolgd !

Door al die problemen met mijn voet ben ik totaal vergeten het goeie nieuws met jullie te delen ....

ik ben op 6-maandelijkse controle geweest bij de dermatoloog.

Voor het eerst in bijna 3 jaar heb ik geen enkele basalioom meer bijgekregen

Ik was bijna euforisch toen de dokter mij dat vertelde !
wow, geen nieuwe ingrepen, geen operatie, geen nieuwe littekens .. ik glunderde gewoon !

De dermatoloog heeft mij echter weer vlug met mijn twee voetjes op aarde gezet.
Vermits ik duidelijk aanleg heb voor deze vorm van huidkanker, zal ik hoogstwaarschijnlijk
nog van die vlekjes krijgen in de toekomst.

Dit min-puntje heeft mij er toch niet van weerhouden om daar met een big smile weer buiten
te stappen

op 17 juni kom ik bij die orthopedist die vorig jaar mijn steunzolen voorgeschreven heeft.
Die bekijkt mijn voet eens van ver en zegt dan doodleuk dat voeten niet zijn specialisatie
zijn en verwijst me door naar een andere orthopedist !
Razend was ik !!! vorig jaar wist hij alles van platvoeten en was hij maar al te happig
om mij steunzolen te verkopen en nu wil hij mij niet helpen !

Aan de receptie een afspraak gemaakt bij de volgende orthopedist ; 3= DRIE weken wachten !!!!


Hij stuurt mij naar de radiografie voor foto's en een echo.
(de mri was mislukt door mijn spastische teen).
Op de foto's is niks te zien - ah nee, ondertussen loop ik al bijna 3 maanden met een wandelstok
en leun ik amper op die voet en heb aldus ook geen pijn.
Gevolg ... ook deze dokter kan geen diagnose stellen
Hij denkt dat er iets aan mijn enkelbanden mankeert maar kan mij dus niet opereren of een
infiltratie doen vermits hij de exacte locatie van het probleem niet weet ...

Na enig aandringen van mijn kant, wil hij een papier opmaken om mijn steunzolen te laten aanpassen... zodat ik hopelijk niet meer door mijn hiel zak.....

Voor de spastische trek aan mijn dikke teen zou ik naar een neuroloog moeten.

Ik ga het nu maar effe aanzien, volgende week nieuwe steunzolen laten maken en ik heb ondertussen weer mijn dikke hoge wandelschoenen aan om gaan te wandelen met Izzy.
En dat bij 30° leuk is anders, maar er zit niks anders op, ik probeer me te behelpen.