één woord ; Oef !

oef, wat een opluchting !
Het waren alleen maar onrustige vlekken.
Jeezes, nu was ik echt ongerust. met klamme handjes zat ik in de wachtzaal.
Toen de secretaresse het papier van het labo-onderzoek ging halen, stelde zij mij al
onmiddellijk gerust ; als 't ernstig was zou de dokter wel gebeld hebben.
Voorlopig ontsnap ik dus aan het ergste. Al blijft het opletten geblazen natuurlijk.
Na de zomer moet de geboortevlek aan de onderkant van mijn voet nog
- preventief- verwijderd worden. Maar dat moet ik nog eens zien wanneer
het kan, vermits ik dan niet op mijn voet kan staan. Ik zal dus niet met onze Izzy kunnen
gaan wandelen die dagen.
Tegelijkertijd word ik nog eens grondig gecontroleerd.
nu is het dus kwestie van op m'n qui vive te blijven en mijn lichaam steeds goed
in de gaten te houden én uit de zon te blijven
Maar daar valt mee te leven hé !









