Laat het mij weten in het gastenboek,alvast bedankt

CD&V = CVP

Weblog Derk-Jan Eppink CD&V = CVP 30 / 09 / 2008 Het is niet zo lang geleden dat de CVP zich hervormde tot CD&V om vervolgens de Vlaamse kaart te trekken. CD&V sprak zich na haar oprichting in Kortrijk uit voor een ‘Belgische confederatie’ en een radicale herverdeling van bevoegdheden. Het kartel met NVA lag in het electorale verlengde van dat streven. Het kartel bracht Leterme naar de Wetstraat 16. Maar het kartel is om zeep en de CD&V is weer de oude staatsdragende partij. Leterme kon na veel gestruikel geen enkele staatshervorming garanderen en de NVA trok haar gedoogsteun in. CD&V gaat terug in de tijd en is weer CVP geworden, gedomineerd door het ACW. De prijs voor de stoel Elke Vlaamse premier die voor enige tijd in de Wetstraat 16 wil vertoeven moet ‘politiek verraad’ plegen. Dat is de prijs voor de stoel. Na het ‘verraad’ is er geen weg terug en wordt de premier afhankelijk van coalitiepartners en gestelde lichamen. Hij wordt speelbal in een verhaal dat groter is dan hemzelf. Hij heeft geen andere keuze dan blijven zitten en verder betalen. Dat overkwam Guy Verhofstadt die op basis van drie burgermanifesten naar de Wetstraat 16 kwam. Hij verraadde ze allemaal en betaalde permanent om te blijven zitten, dat wil zeggen; de belastingbetaler betaalde. Hij schoot het Franstalig onderwijs vlijtig te hulp zodat bij Franstalige partijen elke prikkel tot staatshervorming wegviel. Hij werd de poedel van de PS en gaf in een goede conjunctuur elke budgettaire marge uit, zodat in slechte tijden niets resteert. Nu zit Leterme met een lege kas, terwijl een economische crisis voor de deur staat. De vennootschapsbelasting De VLD zei ooit niet in een federale regering te stappen als de vennootschapsbelasting niet zou worden geregionaliseerd. De VLD stapte in de regering en er werd niets geregionaliseerd. Verhofstadt gehoorzaamde de gestelde lichamen omwille van zijn stoel. De VLD werd een Belgicistische partij, kreeg de zegen van gestelde lichamen en verloor verkiezingen. Vijf minuten politieke moed Yves Leterme zit nu op hetzelfde traject. Ooit zei hij dat slechts ‘5 minuten politieke moed’ voldoende zouden zijn om de kieskring BHV te splitsen. Maar ruim een jaar na zijn verkiezingszege van juni vorig jaar is er niets gesplitst. Integendeel. Zijn coalitiepartijen en de gestelde lichamen wilden een einde van het kartel met NVA. Ze wilden Leterme kraken. En dat is gelukt. Leterme koos, zoals Verhofstadt eerder, voor zijn zetel in Wetstraat 16. De cirkel is rond De staatshervorming wordt nu begraven in een ‘dialoog’ zoals Verhofstadt dat deed in de COSTA. Voor de regionale verkiezingen van juni 2009 zal er geen grote staatshervorming zijn. Misschien geven de Franstaligen Leterme enkele borrelnootjes van beleidsterreinen die al grotendeels zijn geregionaliseerd, als pleister op de wonde. Over ‘confederatie’ geen woord. Het ACW is tevreden. CD&V zit nu in dezelfde boot als de VLD die weer in dezelfde boot kwam als de CVP. De cirkel is rond. CD&V = CVP. Ons of de chaos Na het einde van het kartel gooit de CD&V het op ‘angst’. Of zoals Leterme en Peeters het noemden: ‘ons of de chaos’. Maar het kernprobleem van die angstcultuur is: zij zijn de chaos. Van een omvangrijke staatshervorming komt onder hen niets terecht. Zij zullen voortmodderen en begin volgend jaar komt BHV weer op tafel. Het is onwaarschijnlijk dat de regering Leterme de regionale verkiezingen van juni 2009 overleeft. MR en PS zijn verwikkeld in een strijd op leven en dood om de heerschappij in Wallonie. MR-leider Reynders noemt de PS een ‘Sovjet-staat’. Velen zeiden dat al jaren maar werden dan als separatist afgeschilderd. Nu zegt Reynders het. Met BHV boven tafel en open oorlog tussen MR en PS blijft Leterme een premier in nood. NVA was de voorbije maanden een bliksemafleider voor die structurele spanningen. Een kabinet als nachtclub Daarnaast komt er een stevige economische crisis op Europa af. De beurzen storten in. Met de overmacht van het ACW in de CD&V/CVP is het moeilijk structurele maatregelen te nemen. Bovendien is er de PS nog die haar ‘sociaal gezicht’ wil laten zien. De MR rekent enkel naar de regionale verkiezingen en Reynders is de campagne al begonnen. De VLD verkwanselt alles. Het is pathetisch hoe Patrick Dewael zich aan zijn stoel vastgrijpt. Zijn kabinet is onder zijn leiding een soort nachtclub geworden. Ik herinner me nog hoe Dewael vooraan stond om het aftreden te eisen van ministers in de regering-Dehaene. Het kon niet snel genoeg gaan. Maar nu zijn nachtclub in opspraak komt, klampt hij zich vast aan elke barkruk. Dewael wordt een’ tweede Eyskens’ die ook zijn kabinet liet boeten, gewoon bleef zitten en zijn stemmenniveau gehalveerd zag. Nooit van de grond gekomen De regering-Leterme kan eigenlijk niet vallen, want zij is nooit van de grond gekomen. Het enige bindmiddel is onderling wantrouwen. Verhofstadt pleegde zijn verraad zonder moeite. Bij Leterme was het moeilijker. Eerlijk gezegd, hij probeerde langer stand te houden. Maar hij moest door de pomp. Het alternatief was ontslag als premier. Die prijs was hem te groot. Maar zijn regering zal toch vallen en dan moet de CD&V zonder kartel naar de kiezer, met een stemmenpotentieel rond de 20 procent. En het ergste: de CD&V/CVP gaat volgend jaar naar de stembus als Judas Iskariot http://multiblog.vrt.be/derkjaneppink/2008/09/30/cdv-cvp/

Stookolie

ARDOOIE - De SP.A heeft 75 gezinnen op een goedkope manier van stookolie voorzien.

Dit gebeurde door gezamenlijk brandstof aan te kopen en daar kon elke Ardooienaar van meegenieten. Er werd 107.300liter besteld en dit leverde een korting op van 6.720euro. Voor een gemiddeld gezin was dit een kostenbesparing van 90,80euro. (mr)

 Nieuws

EEN BRUSSELDAG ?

Om het even welk debat over Vlaamse onafhankelijkheid wordt glansrijk door de voorstanders ervan gewonnen …
… tot Brussel wordt aangesneden. De Vlaamse Volksbeweging wil ook dit laatste probleem op weg naar onze onafhankelijkheid wegwerken. Daarom is 2008 tot het Brusseljaar uitgeroepen. In het voorjaar organiseerden onze afdelingen activiteiten in en over Brussel. Op zaterdag 4 oktober trekken we met zijn allen naar Brussel om deze stad beter te leren kennen. Gedurende de hele dag bieden we talrijke activiteiten aan. We hopen dat u er uw gading vindt. Brussel beter leren kennen is nodig om daarna een oordeel over de toekomst van deze stad te kunnen vellen.

 

 

Meer info: Roel De Leener, 0485/62.43.02

roel.de.leener@taalaktiekomitee.org

Aktievoerders van het Taal Aktie Komitee namen zaterdag plaats op de publieksbanken van het actualiteitscongres van de CD&V. Bij aanvang van de toespraak van Marianne Thyssen begaven zij zich richting podium met affiches en een spandoek met daarop de boodschap “Quid respect?, “Verraad van De Panne tot Opgrimbie” en “Goed Vlaams Bestuur?”. De aktievoerders werden uit de zaal verwijderd en konden de VVB’ers vervoegen die voor aanvang van het congres pamfletten uitdeelden met de oproep om woord te houden.

Motivatie van deze aktie:

Met groeiende ergernis kijken we naar het communautaire parcours van de CD&V. De ambitie om broodnodige institutionele hervormingen door te voeren is na 15 maanden omgeslagen in de ambitie om “voort te doen”. Deadline na deadline werd verschoven, eisenpakket na eisenpakket werd bijgesteld om nu te eindigen met een wit blad en wat garanties.

Deze garanties stellen naar ons gevoel niets voor:

• de Franstaligen engageren zich NIET om het institutionele zwaartepunt naar de deelstaten te verschuiven (dat zou pas een doorbraak zijn), zij engageren zich voor een nieuw institutioneel evenwicht

• luttele minuten nadat Didier Reynders (en de andere Franstalige partijvoorzitters) resultaten had beloofd vóór juni 2009, verklaarde hij op de stoep voor Lambermont wat die resultaten dan wel konden zijn: “het eerste pakket maatregelen en misschien wat samenwerkingsakkoorden”

• en dan is er nog het dossier BHV. De federale regering zal ter zake geen initiatieven nemen, maar “dat sluit natuurlijk niet uit dat er weer onderhandeld gaat worden”, zeggen de Franstalige partijvoorzitters die hierin bijgetreden worden door de Vlaamse viceminister-president, al zou die – om evidente redenen - liever wachten tot na juni 2009

Dat de Nederlandstalige afdelingen van MR-FDF en PS in dit verhaal zouden meestappen lag in de lijn van de verwachtingen. Van CD&V hadden we beter gehoopt.

Voor de schijn worden nog wat mandatarissen met eerbiedwaardige plannen en stoere verklaringen het veld ingestuurd, maar de CD&V partijtop heeft de knop omgedraaid. En “als het dan finaal toch tot een breuk met de N-VA moet komen, dan liever nu. Op iets meer afstand van de verkiezingen en nu er nog nog niets wezenlijks werd toegegeven (en kritiek makkelijker kan afgedaan worden als het eeuwige geklaag van mensen die liever aan de zijkant blijven staan)” kan daarbij de gedachtegang geweest zijn. En zo blijft er maar één garantie meer over: in juni 2009 verdient de CD&V een medaille voor moed en vooral zelfopoffering, al ware zelfvernietiging wellicht juister.

Toch was er een alternatief … alleen … daarvoor was echte moed nodig.

CD&V verliest 40 procent van zijn kiezers" Mochten er nu verkiezingen zijn, dan zouden liefst vier op de tien kiezers die in juni 2007 voor het kartel stemden en toen een duidelijke voorkeur voor CD&V hadden, afhaken. De N-VA en Lijst Dedecker profiteren daar het meest van. Dat blijkt zaterdag uit een peiling van de Concentra-kranten. Dit weekend houdt CD&V een actualiteitscongres.

Als er nu verkiezingen waren, zou CD&V maar 60 procent overhouden van de CD&V-gezinde kiezers die bij de verkiezingen van juni 2007 voor het kartel CD&V/N-VA stemden. De N-VA zou meer dan 80 procent van 'zijn' kiezers overhouden. De derde hond die met het been gaat lopen is Lijst Dedecker.

Open Vld, Vlaams Belang, sp.a-Vl.Pro en Groen! verdelen onderling de resterende 20 procent.

Verhofstadt
Guy Verhofstadt wordt beschouwd als de politicus die het meest geschikt is om de crisis op te lossen, gevolgd door Jean-Luc Dehaene. Yves Leterme komt pas op de vijfde plaats. Indien Kris Peeters er niet in slaagt om een staatshervorming uit de brand te slepen, vindt 44 procent van de Vlamingen dat Vlaanderen dan maar onafhankelijk moet worden. Bijna evenveel kiezers (46 procent) vinden van niet. (belga/mvl)

Wilfried Martens en Miet Smet getrouwd

CD&V-politici en ministers van Staat Wilfried Martens en Miet Smet zijn vanmiddag in het huwelijk getreden.

Hendrik Bogaert wil communautaire big bang

Jan Van de Casteel 26-09-2008

CD&V-Kamerlid Hendrik Bogaert pleit ervoor om bevoegdheden maximaal over te hevelen naar deelstaten en transfers te laten opdrogen. De partijtop zit verveeld met zijn initiatief.

 'Ik besef dat dit plan verdergaat dan het partijstandpunt en dat ik een risico neem. Maar ik vind dat ik mijn verantwoordelijkheid moet opnemen, anders begin ik te twijfelen over mijn rol in de politiek', noteert De Tijd.

Bogaert heeft zijn plan niet laten lezen door de partijtop, om te vermijden dat het op een partijstandpunt zou lijken. 

Het voorstel van Bogaert houdt in:

a) overheveling bevoegdheden naar de deelstaten: - Sociale Zekerheid; -  Ontwikkelingssamenwerking; - Volksgezondheid; Maatschappelijke Integratie; Financiën; - Economie; - Mobiliteit; - Wetenschapsbeleid. (Enkel de 'gezagsdragende' departementen zoals Justitie, Politie en Defensie, Binnenlandse en Europese Zaken kunnen voor Bogaert federaal blijven).

b) Splitsing staatsschuld Slechts 30 procent van de schuld blijft bij de federale overheid. De overige 70 procent wordt over de deelstaten verdeeld.

In ruil voor de overdracht van bevoegdheden stelt Bogaert een Herstelfonds voor Wallonië voor.

- eenmalig 34 miljard euro

- vier jaar transfers (24 miljard euro)

- extra van 10 miljard euro.

Met dat geld zou volgens Bogaert Wallonië tegelijkertijd het volgende kunnen doen:

- daling sociale bijdragen met 5 procent

-  daling vennootschapsbelasting met 10 procentpunten

- stijging pensioenen met 5 procent

- en de uitgaven voor onderzoek en ontwikkeling fors kan opkrikken.

Zodra de 34 miljard euro is overgedragen, moeten de transfers ophouden te bestaan, vindt Bogaert, en is Wallonië op zichzelf aangewezen. (info: De Tijd, 26 sept.)

Terug naar nul? "Laatste obstakel opgeruimd"

Jan Van de Casteele 25-09-2008

Peter De Roover, politiek secretaris van de VVB analyseert de zwarte zondag van CD&V en de schijnvertoning om weer meer CVP te worden. De vette vis? Die was voor de Franstaligen, die nu met 95% onderhandelen met 40% van de Vlamingen.

Vijftien maanden lang al ontwikkelt de Belgische vulkaan rook en met de beslissing van N-VA kwam het tot een stoomaflatende eruptie. Komt de vulkaan nu tot rust, of was het maar een waarschuwingsschot, vraagt Peter De Roover zich af.

De Wever niet willen onderhandelen? Vijftien maanden was de partij trouw aan het kartelakkoord en andere afspraken. Zondag maakte CD&V een bocht van 180 graden. Gratis cinema, gespeeld door een partij die aan de Franstaligen – die hun vette vis wel al binnen hebben, want het resultaat is nihil - nu ook de andere wang aanbiedt. Straks volgen onderhandelingen van 40 procent Vlamingen tegen 95 procent Franstaligen. Uitkijken naar het daverende succes. CD&V, met nu weer een wel erg hoog CVP-gehalte, wordt nu wel héél kwetsbaar op haar Vlaamse flank. De partij ligt knock-out op het canvas, omringd door hongerige gieren.

Terug naar nul? "Laatste obstakel opgeruimd"

Jan Van de Casteele 25-09-2008

Peter De Roover, politiek secretaris van de VVB analyseert de zwarte zondag van CD&V en de schijnvertoning om weer meer CVP te worden. De vette vis? Die was voor de Franstaligen, die nu met 95% onderhandelen met 40% van de Vlamingen.

Vijftien maanden lang al ontwikkelt de Belgische vulkaan rook en met de beslissing van N-VA kwam het tot een stoomaflatende eruptie. Komt de vulkaan nu tot rust, of was het maar een waarschuwingsschot, vraagt Peter De Roover zich af.

De Wever niet willen onderhandelen? Vijftien maanden was de partij trouw aan het kartelakkoord en andere afspraken. Zondag maakte CD&V een bocht van 180 graden. Gratis cinema, gespeeld door een partij die aan de Franstaligen – die hun vette vis wel al binnen hebben, want het resultaat is nihil - nu ook de andere wang aanbiedt. Straks volgen onderhandelingen van 40 procent Vlamingen tegen 95 procent Franstaligen. Uitkijken naar het daverende succes. CD&V, met nu weer een wel erg hoog CVP-gehalte, wordt nu wel héél kwetsbaar op haar Vlaamse flank. De partij ligt knock-out op het canvas, omringd door hongerige gieren.

4000 euro per Vlaams gezin naar Wallonië. Waarheid over nu en fabels over later...

Jan Van de Casteele 25-09-2008

De Nationale Bank van België geeft toe dat elke Vlaming duizend euro per jaar betaalt aan Wallonië, maar sleurt er gratuite scenario's bij om die Vlaming te sussen...want 'het zal veranderen'. Waar hebben we dat nog gehoord...

Duizend euro per Vlaming, vierduizend euro per Vlaams gezin jaarlijks naar Wallonië. Dat geeft nu ook de Nationale Bank toe. De krant De Tijd brengt dit verhaal, maar op een nogal dubbelzinnige wijze. Op de voorpagina geven de Vlamingen elk jaar 1000 euro, op blz. 2 luidt de titel “transfers vanuit Vlaanderen nemen af’. Blz 1 is gebaseerd op de werkelijkheid, blz. 2 op de onzinnigste fantasie rond het onhaalbare.

De werkloosheidskloof is veruit de belangrijkste factor voor de geldstroom, de pensioenen vormen een tweede grote factor. De transfer richting Wallonië via werkloosheidskloof is een realitieit, die richting Vlaanderen via een pensioenkloof vooralsnog niet meer dan een 'als...'.

De absolute fantasie van de Nationale Bank (Economisch Tijdschrift, sept. blz 116, zie bijlage) is dat zich een wonderbaarlijke genezing van de Waalse werkloze zou voordoen. Dat wordt ons verkocht onder drie scenario’s, drie ‘alsen’...

Nu eens goed opletten hoe men dat flikt (we vertalen het in begrijpelijk Nederlands, hopen we):

a) eerste scenario: de werkloosheidskloof halveert b) tweede scenario: de werkloosheidskloof smelt helemaal weg... c) derde scenario: ‘houdt het midden’...

Zo is het makkelijk... De NBB houdt geen rekening met een vierde scenario: dat de economische en derhalve werkloosheidskloof nog groeit en de transfers nog stijgen. (1)

Fabels

De inhaalbeweging inzake werkloosheid en werkgelegenheid is echter een mythe, een fabeltje, dat al jaren wordt verteld en verspreid door verkopers in gebakken lucht, de Marshall-Franstaligen voorop.

1. Sinds 2000 bij voorbeeld is de enorme werkloosheidskloof nog fors gegroeid. In 2000 waren er in Vlaanderen 136.327 werklozen. In 2008 (eerste jaarhelft) 140.486. Een toename met 3 procent. In 2000 waren er in Wallonië 171.115 werklozen. In 2008 (eerste jaarhelft) 196.704. Een toename met 15 procent.

2. Ook het jongste jaar blijft de werkloosheidskloof groeien Toch jaren van economische beterschap? De Vlaamse werkloosheid daalde in 2007 in vergelijking met 2006 met 11,8 procent. In Wallonië was maar sprake van een daling met 4,4 procent. Nog recenter dan? In Vlaanderen daalde de werkloosheid (maandgemiddelde) in de eerste jaarhelft van 2008 met 7,7 procent, in Wallonië met 4,3 procent.

3. De kloof groeit nog in de nabije toekomst Lazen we niet vorige week nog in De Tijd (20 sept. 08) dat de economische groei ‘enkel de Vlaamse werkloosheid deed dalen’. Volgens het Planbureau zou de toename van de beroepsbevolking de Waalse werkloosheid de komende jaren nog doen stijgen.

Goed om weten voor de fantasten die de transfers wegrelativeren. Het Vlaams arrondissement met de hoogste werkloosheid scoort nog beter dan het Waals arrondissement met de laagste werkloosheid. Het is een mythe dat pakweg Waals-Brabant het beter zou doen dan sommige streken in Vlaanderen... (zie verder)

4. Ook de werkzaamheidskloof groeit De tweelingbroer van de werkloosheidsstatistiek is de statistiek van de werkzaamheidsgraad (aandeel werkenden in beroepsbevolking). De NBB gaat er in haar prognoses van uit dat die kloof ‘blijft bestaan’. Zelfs dat klopt niet. Die werkzaamheidsgraad steeg in Vlaanderen sinds eerste kwartaal 2001 van 63 naar 66,1 procent (+3,1%). In het Waals gewest van 54,7 procent naar 57 procent (+2,3%) (Bron: EAK)

5. Welke oplossing?

De Walen aan het werk houden/krijgen is één ding. Ze productief werk geven, een ander. Tenzij Remi Vermeiren in zijn Warandemanifest liegt, draait de tewerkstelling in openbare diensten in Wallonië rond de 40 procent, in Vlaanderen rond de 25 procent.

6. Voor Vlamingen die argumenten zoeken in het debat over de centenkloof in dit land nog dit...

6.1. Faillissementen. Klopt de databank van Graydon, die zegt dat de faillissementen in Wallonië veel groter zijn?

6.2. Btw-controles. Is het juist dat de btw-controles in Vlaanderen driemaal meer dossiers tegen het licht houden dan in Wallonië (De Tijd, 29 juli).

6.3. Sanctionering werklozen. Mogen we nog geloven dat verhoudingsgewijs in Vlaanderen de werklozen nog altijd tweemaal zoveel worden gesanctioneerd dan in Wallonië?

6.4. Flitsgeld. Zei Louis Tobback onlangs niet dat de opbrengsten van het verkeersveiligheidsfonds (flitspalen) nog altijd ongelijk worden verdeeld (DS, 19 sept)?

6.5. De fiscus in onze zakken. En begrepen we Johan Vande Lanotte goed, toen hij zei dat de fiscus veel strenger optreedt tegen Vlaamse belastingsplichtigen dan tegen Waalse wanbetalers en niets ondernam tegen 6,5 procent van de Antwerpse wanbetalers en 47 procent wanbetalers in Charleroi? (HLN, 16 sept.).

6.6. Leefloners. Hoorde kamerlid Sarah Smeyers niet van de bevoegde minister dat Vlaanderen 6,1 procent leefoners telt, tegenover 16,9 procent in Wallonië? (DS, 28 aug.). 6.7. Gehandicapten. Waarom is een Vlaamse gehandicapte gemiddeld 128 euro federaal belastingsgeld waard en een Waalse gehandicapte 128 euro? Lazen we niet dat de federale uitgaven voor kinesitherapie in Wallonië 10 procent hoger liggen dan in Vlaanderen (DS, 16 aug.)?

6.8. Gezondheidszorg asielzoekers. En waarom is de gezondheidszorg voor asielzoekers in Wallonië 22 procent duurder dan in Vlaanderen (1000 euro per maand en per hoofd in Vlaamse centra, 1838 euro per maand en per hoofd in Waalse centra)?...

Bovenstaand overzichtje is maar een greep uit recente nieuwsberichten.

De ouwe zakken van Vlamingen

Die scheeftrekkingen zijn vandaag realiteit. Dat geldt niet voor de speculaties over de toekomst die de Nationale Bank becijfert. Ze spelen een spelletje ‘als’. Ze spelen dat ook niet alleen met de voorspelling van de werkloosheid, maar ook met de prospectie op de aankomende vergrijzing. Dat Vlaanderen een tijdje lang relatief meer 65-plussers zal gaan tellen, dat klopt. Maar of dat met die Waalse pensioentransfers naar Wallonië zo’n vaart zal loopt is verre van zeker. Futurologie vanuit een Belgisch Instituut...

1. Ook Wallonië vergrijst

2. De kloof is al bij al beperkt in de tijd

3. In 2007 lag het gemiddelde wettelijke pensioenbedrag van Vlaamse werknemers en zelfstandigen voor het eerst hoger dan dat van hun Waalse collega's (RVP-statistieken), maar het verschil is wel miniem. Met 1071,4 euro per maand ligt het Vlaamse pensioen 1,6 euro hoger dan het Waalse, dat 1069,8 euro bedraagt. In 2006 lag het Waalse nog 3 euro hoger.

4. De becijfering van de vergrijzing (demografische prognose) is geen absolute wetenschap. De opeenvolgende rapporten van de Studiecommissie vergrijzing moeten bij elke publicatie toegeven dat ze er in een vorige publicatie absoluut fout zaten. In het recente verleden werd de migratie serieus onderschat.

5. De jongste jaren neemt de nataliteit in Vlaanderen weer opvallend toe. Het zou nogal eens kunnen meevallen met die vergrijzing, als Vlaanderen autonomie krijgt om er iets aan te doen...

Conclusie

We keren terug naar De Tijd. De conclusie van Bart Haeck lijkt logisch: ‘Het is eigenlijk niet uit te leggen dat in Vlaanderen twee op drie mensen een job hebben, in Wallonië slechts 57 procent en in Brussel slechts 55 procent. Zelfs in het rijke Waals-Brabant ligt de werkloosheid nog tweemaal zo hoog als in Vlaams-Brabant. Dat kan niet anders dan - minstens gedeeltelijk - met een falend beleid te maken hebben.’

Maar Bart Haeck blijkt een mens te zijn met een oneindig geduld en een onmetelijk pakje voluntarisme op zak: ‘Een debat over transfers hoeft niet noodzakelijk te eindigen in de splitsing van het land’... ‘Een grondige staatshervorming van de arbeidsmarkt kan al een grote stap vooruit zijn. Meer mensen aan het werk krijgen is niet alleen de beste manier om de overheidsfinanciën voor te bereiden op de vergrijzing. Het is ook de elegantste manier om de communautaire scheeftrekkingen in het federale België te rechten. De Franstaligen kunnen zo - letterlijk - de transfer wegwerken.’

Mooi. Maar absoluut onduidelijk is wie de Franstaligen van een ingrijpende staatshervorming zal overtuigen (een politieke vraag). En hoe dat in de praktijk dan wel zal lopen. Een economische boom in Wallonië en stagnatie in Vlaanderen? (economische vraag)

Artikelen over transfers in De Tijd van 25 september : zie bijlage

Het rapport van de Nationale Bank: Economisch tijdschrift september 2008:

http://www.nbb.be/doc/TS/Publications/EconomicReview/2008/ecotijdIII2008N_H4.pdf

(1) Ook de stelling dat de graad van intergewestelijke herverdeling in ons land ‘al met al relatief laag is’, en ‘kleiner dan in andere lidstaten van de EU’ is waardeloos. In andere landen – met uitzondering van het specifieke geval Oost-Duitsland - gaat het om transfers naar een kleine regio in een groot geheel, in België om de transfers tussen amper twee buren (en een lapje Brussel) (2) Brussel scoort in de transferverhoudingen vrij goed ondanks de torenhoge werkloosheid, dankzij de aanwezigheid van veel bedrijven.

ACTIE VOEREN: DOE MEE !!