Keisse koning van het Kuipje

Iljo Keisse en de Duitser Robert Bartko hebben de 68ste editie van de Zesdaagse van Gent op hun naam geschreven. In de eindstand haalden Keisse/Bartko, die hun titel verdedigden, het met een ronde voorsprong op de Duitsers Erik Zabel en Leif Lampater. De derde plaats is voor Kenny De Ketele en de Duitser Andreas Beikirch, ook op een ronde.

Herfstnummer en nieuwe webstek van Ons Verbond beschikbaar!

Brussel loslaten of niet: VVB zwengelt debat aan met denkdag en boek

Jan Van de Casteele en Pieter Bauwens 20-11-2008

Vlamingen van diverse strekkingen debatteerden in Brussel (Hogeschool-Universiteit Brussel, campus Stormstraat) over Wat met Brussel? Onder meer Frans Crols (voormalig directeur van Trends) toonde zich voorstander van het loslaten van Brussel. Johan Van den Driessche (bestuurder Voka-Comité Brussel), eveneens voorstander van Vlaamse onafhankelijkheid, en prof. Jan De Gadt (Vlaams Komitee voor Brussel) verzetten zich tegen een toekomst voor Vlaanderen zonder Brussel. Hieronder een poging tot syntese van de denkdag (Jan Van de Casteele) en het boek (Pieter Bauwens). Boek te koop via VVB.

De Vlaamse Volksbeweging organiseerde de druk bijgewoonde Denkdag (200 aanwezigen) samen met het Davidsfonds naar aanleiding van de voorstelling van het boek Wat met Brussel? Uitdagende perspectieven voor de hoofdstad (Davidsfonds/Leuven). Dit boek geeft heel uiteenlopende standpunten in bijdragen van prof. Philippe Van Parijs, Derk Jan Eppink, Paul De Ridder, Marc Platel, Els Witte, Naïma Charkaoui en Veerle Huwé, Jari Demeulemeester, Geert van Istendael en Crols en Van den Driessche.

Davidsfonds-voorzitter Peter Peene en VVB-voorzitter Eric Defoort wezen erop dat de jongste tijd een opiniestrijd heerst tussen de Vlamingen voor wie Brussel geen hinderpaal mag zijn op weg naar Vlaamse onafhankelijkheid en andere Vlaamsgezinden die Brussel niet willen loslaten.

Prof. Jan Degadt schetste de Brusselproblematiek in een brede maatschappelijke context. ‘Brussel geeft kansen aan Vlaanderen, maar heeft Vlaanderen nodig.’ Hij wees op het belang van Brussel voor Vlaanderen (bedrijven, pendelarbeid, Europa ...), uitte scherpe kritiek op wat er fout loopt in het Brusselse beleid, maar kantte zich tegen het scenario Washington DC.

Een oproep van de Vlaamse studenten.

De splitsing van de kieskring en de staatshervorming. (27-11-2008 20:00:00 VVB Middenkust)

In de lijn van onze verwachtingen stellen wij vast dat alle loze beloften van vijf minuten politieke moed ten spijt, onze huidige bewindvoerders voorgegaan door een raad van drie eminente wijzen (?) tot heden niets konden waarmaken van De splitsing van de kieskring en de staatshervorming. Dhr Willy De Waele,burgemeester van het Vlaams Brabantse LENNIk, hij weet er alle van. Aan het hoofd van de Vlaamsgezinde bestuurscoalitie aldaar, verwierf hij bekendheid om zijn inzet voor de BHVsplitsing, maar vooral sinds 11 juli 2008 als de burgemeester die aan zijn gemeentehuis de nationale driekleur niet langer wil zien wapperen omdat die vlag de lading niet meer dekt. Het loont de moeite om de man uit de vuurlijn even aan het woord te hebben. Daarom leggen we ons oor te luisteren.

Plaats gerust uw wagen op de binnenplaats. Aan de leden vragen we € 3 deelname, € 4 voor nietleden. Plaats gerust uw wagen op de binnenplaats.Wij zien er reeds naar uit, U toch ook!

Den Anklap Leffingestraat 85, 8400 Oostende

Info: Wilfried Windels (wilfried_windels@telenet.be) 059 322 455

Waarom willen we geen 200 jaar België ?

Solidariteit ? Of een diefstal van 11,3 miljard euro ?

België belast letterlijk en figuurlijk de Vlamingen. De jaarlijkse geldstromen van Vlaanderen naar Wallonië bedragen vandaag 11,3 miljard euro. Een bedrag dat veel groter is dan de totale Vlaamse onderwijsbegroting. Solidariteit móet er zijn, ook met de Walen, onze naaste buren. Maar geen solidariteit zonder soevereiniteit. Vandaag betaalt elk Vlaams gezin jaarlijks meer dan 5.000 euro voor de geldstromen naar Wallonië, terwijl de modale Waal daar niet beter van wordt.

Berekeningen van ABAFIM (administratie van de Vlaamse overheid) houden geen rekening met de transfers via de afbetaling van de Belgische staatsschuld (ze beperken zich tot de geldstromen via de sociale zekerheid, de federale begroting en de financiering van de deelstaten). In mei 2003 had de studiedienst van de KBC-bank deze drie geldstromen berekend op 5,4 miljard euro. De nieuwe studie wijst uit dat Vlaanderen via de sociale zekerheid, via de financiering van de deelstaten en via de federale begroting in totaal 6,6 miljard euro per jaar afdraagt.
De ABAFIM-cijfers houden echter geen rekening met de transfers via de afbetaling van de staatsschuld. De laatste betrouwbare berekening van deze transfer gebeurde voor het jaar 1985 door de K.U.Leuven en kwam uit op 3,5 miljard euro. Als we dezelfde berekeningswijze aanhouden, dan was dit bedrag in 1999 reeds aangegroeid tot 4,72 miljard euro. De totale transfer van Vlaanderen aan de Franstaligen bedraagt niet minder dan 11,3 miljard euro per jaar. De Vlamingen verliezen op deze manier ruim 7% van hun primair inkomen. Dit is, per hoofd van de bevolking, allicht de hoogste afdracht aan een andere gemeenschap, waar ook ter wereld. Het is zeker hoger dan wat West-Duitsers afdragen aan het voormalige Oost-Duitsland.

Wie zijn stem verheft over de transfers wordt vaak om de oren geslagen met het argument dat vroeger het rijke Wallonië heeft ingestaan voor het verpauperde Vlaanderen en dat de Vlamingen vandaag dus eigenlijk een soort historische schuld aflossen. Meestal wordt er dan in één adem gewezen op de snellere vergrijzing van de Vlaamse bevolking waardoor de geldtransfers binnen afzienbare tijd zouden gaan omkeren. Het werk van professor Juul Hannes maakte al brandhout van de eerste stelling, de ABAFIM-studie doet nu hetzelfde voor de tweede.

Echte solidariteit veronderstelt transparantie, objectiviteit en doelmatigheid. De huidige geldstromen vanuit Vlaanderen voldoen aan geen enkel van die drie criteria.
Het volledige dossier over de transfers vindt u op www.n-va.be/transfers

- Beschouwt u de huidige bewezen transfers van 11,3 miljard euro per jaar als een vorm van solidariteit ?
- Ziet u de toestand in Wallonië merkelijk verbeteren door deze transferstroom ?
- Vindt u dat deze transferstroom moet behouden blijven of bent u het er mee eens dat deze stroom dringend aan herziening toe is?

Laat uw mening weten over de transferstroom van 11,3 miljard euro !

Mark Demesmaeker
Vlaams volksvertegenwoordiger

Anciaux wil Koningshuis weg

Vlaams minister Bert Anciaux (Vl.Pro) wenst op zijn site koning Albert II nog vele jaren, maar dringt er tevens op aan dat in alle rust en ernst voorbereidingen worden getroffen om een einde te stellen aan dit Belgische Koningshuis.

Geen nood meer
"Het nieuwe verbond dat deze Belgische confederatie zal worden heeft geen nood meer aan een Koningshuis. Een wisselend ceremonieel presidentschap lijkt me zinvoller en minder gevaarlijk", aldus Anciaux.

Republikein
"Ik ben een republikein. Een Koningshuis is ronduit ondemocratisch. Macht en gezag doorgeven, louter en alleen omwille van de bloedband is achterhaald en bevoogdend." Anciaux wijst ook op tendensen die erop wijzen dat het instituut Koningshuis meer en meer de touwtjes in handen wil nemen en bereid is volop mee te spelen in het politieke spel van sommige partijen.

Vinger in de pap
"Vroeger was het hof francofoon en christen-democratisch. Vandaag is het dat nog, maar ook de liberale familie heeft een vinger in de pap". Over Albert II als mens is hij wel heel positief. "Het is een goed man", aldus Anciaux. (belga/adv)

17-11-2008

Vijf prangende vragen

De vragenuurtjes, waarbij gewone Vlamingen in de plenaire vergadering vragen mochten stellen aan de Vlaamse parlementsleden, vormden het hoogtepunt van het Festival van de Politiek. Hier volgen vijf prangende vragen: 1. Aan tafel bestaan er tafelmanieren. Bestaan er in het Vlaams Parlement ook manieren? (Vraag van Herwig De Coninck). In hun antwoorden erkenden de Vlaamse parlementsleden dat het debat in het Vlaams Parlement vaak erg technisch is. 'In de Kamer gaat het er vaak vinniger aan toe. Dat komt doordat de Franstaligen een zuiderse debatcultuur hebben, Wij verliezen ons te vaak in de techniek in plaats van het over de visie te hebben', zei Groen!-parlementslid Vera Dua. 2. Wegens de naderende confederalisering van ons land vraag ik me af waarom het cordon sanitaire tegen Vlaams Belang niet is opgeheven. Alle partijen samen zouden zonder moeite onze Vlaamse eisen kunnen binnenhalen. (Vraag van de heer De Groot). Vooral het antwoord van Vlaams parlementslid Carl Decaluwé (CD&V) viel op. Voor mij persoonlijk mag het cordon sanitaire afgeschaft worden zei hij, maar hij voegde er meteen aan toe te hopen dat de pers van dit standpunt geen groot nieuws zou maken. 3. Moet je slim en verstandig zijn om in het Vlaams Parlement te zetelen (Vraag van Eric Vettenburg) N-VA-parlementslid Jan Peumans erkende dat de meeste parlementsleden een universitair diploma hebben, 'maar het is niet omdat je een universitair bent, dat je slim en verstandig bent'. 4. Waarom hebben we in Vlaanderen of België geen meerderheidsstelsel zoals in Groot-Brittannië of de Verenigde Staten? (Vraag van Sofie Parthoens) Het klopt dat het Belgisch kiessysteem voor versnippering zorgt, maar, zegt Open VLD-parlementslid Vera Van der Borght, 'de kiezer draagt daarin de belangrijkste verantwoordelijkheid. Hoe meer versnippering hij veroorzaakt, hoe moeilijker het wordt om ideeën uit te voeren.' 5. Hoe ver staat men met de staathervorming? (Vraag van Guido Hellings) De Vlaamse parlementsleden vielen in hun antwoord terug op hun vertrouwde stellingen: Carl Decaluwé (CD&V) benadrukte dat premier Yves Leterme juist niet op zijn buik is willen gaan. Bart Van Malderen (SP.A) legde de schuld voor de huidige situatie dan weer bij 'het geknoei van Leterme'

Bron:Overgenomen van blog Voske.

Wallonië: driemaal meer leefloners, maar minder activering

Jan Van de Casteele 14-11-2008

Vlaanderen telt veel minder leefloners dan Wallonië en Brussel, maar doet wel meer inspanningen om die te activeren. Een van de vele kloof-berichten die nog nauwelijks de aandacht trekken.

Mensen die het leefloon trekken moeten door het OCMW zoveel mogelijk ‘geactiveerd worden’, begeleid worden naar werk zodat ze opnieuw ervaring kunnen opdoen en zoveel mogelijk klaar gemaakt worden voor een normale job en dit via opleiding, arbeidszorg, sociale werkplaatsen, vrijwilligerswerk, tewerkstelling in de eigen OCMW-diensten (bekend als “artikel 60”).

Vlaanderen telt 68 op 308 gemeenten waar in december 2007 geen of maar één leefloner aan het werk gezet was als 'artikel-zestiger'.

Verhoudingsgewijs wordt dan in Vlaanderen veel meer ‘geactiveerd’ dan in Wallonië en Brussel, ongeveer de helft meer. Nochtans tellen Wallonië en Brussel 75 procent van alle leefloners.

Brussel (1 miljoen inwoners) heeft er evenveel - 25.000 in 2007 - als Vlaanderen (6 miljoen inwoners); verhoudingsgewijs zes maal meer dus. Wallonië (3,3 miljoen inwoners) heeft er 40.000, verhoudingsgewijs driemaal meer dan Vlaanderen.

Federaal staatssecretaris Jean-Marc Delizée gaat de achterblijvers niet straffen, maar degenen die correct handelen wel aanmoedigen met federaal geld. Maar een formule daarvoor staat nog niet op punt.

Bron: Guy Tegenbos in DS, 3 nov.- cijfers van federaal staatssecretaris voor Armoedebestrijding Jean-Marc Delizée (PS)

Bovenop de crisis: economisch kerkhof Wallonië wordt niet gesaneerd

Jan Van de Casteele 14-11-2008

Waar de huidige financiële en economische crisis zal eindigen, is niet duidelijk. Wat wel duidelijk is: in betere tijden (2003-2007) waren de Vlamingen niet bij machte om het economische kerkhof Wallonië te saneren. De kloos tussen noord en zuid is nog vergroot.

Andermaal bevestigen uitgebreide statistische cijferreeksen dat Wallonië en Brussel in de jongste jaren van economische voorspoed de sociaal-economische kloof met Vlaanderen absoluut niét hebben gedicht. Van een financiële en economische crisis was einde 2007 nauwelijks sprake. De Belgische staat verzekerde via Vlaamse transfers volop de opvang van de sociale gevolgen van de gigantische werkloosheidskloof tussen noord en zuid in dit land. Waalse politici die de heropstanding van hun gewest om de haverklap aankondigden namen hun wensen voor werkelijkheid. Meer zelfs, de kloof tussen noord en zuid blijft groeien.

Werkloosheidsgraad (situatie 2007)

De werkloosheidsgraad informeert ons over het aandeel niet-werkende werkzoekenden in de beroepsbevolking (werkenden + niet-werkende werkzoekenden). In Wallonië is de werkloosheidsgraad (16,8%) verhoudingsgewijs 2,5 maal hoger dan in Vlaanderen (6,3%). Brussel (21,6%) is er nog slechter aan toe.

Werkzaamheidsgraad (situatie 2007)

De werkzaamheidsgraad informeert ons over het aandeel werkenden in de bevolking op arbeidsleeftijd (15-64 jaar). In Wallonië is de werkzaamheidsgraad (56,4%) bijna 20 procent lager dan in Vlaanderen (65,8%). Brussel

Nog erger

Werkloosheidsgraad (2003-2007)

Zowel in Wallonië als in Brussel was de werkloosheidsgraad einde 2007 nog hoger dan vijf jaar eerder (Brussel: toename van 20,6 naar 21,6% - Wallonië: toename van 20,6 naar 21,6%). In Vlaanderen daarentegen daalde de werkloosheidsgraad van 7,6 naar 6,3%

Werkgelegenheidsgraad (2003-2007)

De werkzaamheidsgraad, die andere indicator, toont aan dat ook hier de Vlaamse voorsprong groeit. In Vlaanderen steeg die van 64,3 procent naar 65,8 procent (+1,5%). In Wallonië was er een minder uitgesproken groei, van 55,8 naar 56,4 procent (+0,6%). De stijging van de werkzaamheidsgraad is in Vlaanderen dubbel zo groot. Bedenkelijker nog is de situatie in Brussel, waar de werkzaamheidsgraad nog verder daalde.

Commentaar

In weerwil van onophoudelijke goednieuws-rapporten vanuit Wallonië en Brussel is de toestand daar sinds 2003 nog rampzaliger geworden dan voorheen. De paarse regering Verhofstadt heeft de frustrerende sociaal-economische kloof in dit land in geen enkel opzicht gedicht. De gevolgen van het taboe op een solide aanpak van de geldstroom (en van de sociaal-economische malaise) zullen in tijden van financiële crisis nog worden uitvergroot.

Het ziet ernaar uit dat de regering Leterme daar evenmin een punt van maakt. Het Belgische staatsbestel lijkt er nog altijd in te slagen om de Vlaamse Gemeenschap op een allerminst open manier de nodige “solidariteit” op te leggen. In deze zijn onbegrijpelijk veel Vlaamse politici en mediamensen karig met informatie voor de Vlaamse burger. (Bron geciteerde cijfers: WSE-nieuwsbrief, Vlaamse overheid - De Vlaamse Arbeidsrekening: een coherente set van arbeidsmarktindicatoren tot op gemeentelijk niveau, november 2008; meer info: zie bijlage)

2007 Act. Werk Werkloos Vl 2007 70,2 65,8 6,3 Br 62,5 49,1 21,6 Wall 67,8 56,4 16,8

2003 Act. Werk Werkloos Vl 69,6 64,3 7,6 Br 62,3 49,5 20,6 Wall 67,0 55,8 16,7

(Act = activiteitsgraad / werk = werkloosheidsgraad / werkloos = werkloosheidsgraad) Bron: WSE (arbeidsindicatoren, 2003-2007)