Dagboek Over Eric Plakboek Contact

Het merk ‘België’ is zwak

België heeft een minder sterk ontwikkelde merkpersoonlijkheid dan de regio's. Zowel Vlamingen als Walen vinden het merk België "grijzer" dan hun eigen merk/regio. Dat blijkt woensdag uit een onderzoek van Vlerick Brand Management Centre (VBMC).

 

Vlamingen en Walen kennen hun eigen regio duidelijk beter en dichten die een sterkere persoonlijkheid toe, zo blijkt. Vlamingen vinden dat Vlaanderen op alle persoonlijkheidsfactoren significant hoger scoort dan Wallonië. De Walen beschouwen Wallonië dan weer als duidelijk levendiger, een vaste waarde en minder agressief. Op het vlak van agressiviteit (ongeduldig, agressief, brutaal en pretentieus) scoort Brussel het hoogst.

Zeker iets om nu reeds te noteren in Uw zakagendag,andere plaats,andere datum,maar even vastberaden.
Vliegt de blauwvoet,storm op zee.
Verder informatie volgt in 2009.

27/11 N-VA overweegt juridische stappen tegen burgemeesters

N-VA-voorzitter Bart De Wever en partijgenoot en Vlaams parlementslid Geert Bourgeois dreigen ermee om juridische stappen te zullen ondernemen als de Vlaamse regering niet optreedt tegen de drie niet-benoemde burgemeesters in de Brusselse rand.

De oppositiepartij pikt het vooral niet dat minister Keulen zich al liet ontvallen dat een benoeming tot de mogelijkheden behoort indien de burgemeesters in 2009 wél correcte verkiezingen organiseren.

De Wever en Bourgeois zien dit als een knieval voor de Franstaligen, terwijl Kris Peeters kort daarvoor nog verkondigde dat de communautaire dialoog zou stokken indien de Franstaligen hun mening niet zouden aanpassen.

In belang van burgers

Als de Vlaamse regering geen tuchtsancties treft tegen de 'rebelerende' burgemeesters, zal N-VA zelf alle juridische middelen inzetten, aldus Bourgeois.

De Wever zegt daarmee te handelen in het belang van alle burgers in Vlaanderen die gelijk willen worden behandeld.

Gezondheidszorg heeft de Belgische ziekte

Pieter Bauwens 24-11-2008

De Belgische gezondheidszorg is te duur en het beleid is versnipperd en traag. Twaalf medici, verbonden aan de christendemocratische denktank over gezondheidszorg “Gezond&Wel” pleitten in De Standaard voor een Vlaams gezondheidsbeleid (19 nov. 08).

Op de Euro Health Consumer Index 2008 (jaarlijks rapport dat de kwaliteit van de gezondheidszorg in de Europese landen vergelijkt) is België inzake kwaliteit – twaalf jaar geleden nog op plaats vier - weggezakt naar de twaalfde plaats. Ons gezondheidsmodel staat wel nog op de vijfde plaats als het gaat over de kosten per hoofd…

De auteurs gaan op zoek naar de oorzaken van wat volgens hen fout loopt:

‘Niet minder dan zeven ministers zijn in België op een of andere manier verantwoordelijk voor het gezondheidsbeleid. Het besluitvormingsproces verloopt tergend traag en moeizaam’.

‘Vlamingen stappen meestal eerst naar hun huisarts, laten een 'globaal medisch dossier' aanmaken door die huisarts en worden in het ziekenhuis vooral in daghospitalisatie behandeld. Ze wensen bij langdurige ziekte thuis verpleegd te worden en liefst ook thuis te sterven.’ De aanpak in het zuiden van ons land is (tegenovergesteld) veeleer gericht op het ziekenhuis (‘hospitalocentrisch) ‘en daarom ook budgetverslindend’ (meer ziekenhuisopnames, meer preoperatieve onderzoeken, meer bloedonderzoek en radiografie, meer antibiotica en andere medicijnen, veel minder thuiszorg’.

Splitsing

De auteurs pleiten dan ook voor de splitsing van de gezondheidszorg: ‘Wij menen daarom dat gezondheidszorg een bij uitstek ‘persoonsgebonden materie’ is die beter kan beheerd worden door de gemeenschappen en niet door de federale overheid.’ Ze wijzen erop dat volgens recente enquêtes in medische tijdschriften meer dan tweederde van de Vlaamse artsen een splitsing van de gezondheidszorg en zelfs de hele sociale zekerheid genegen is. (argumenten: sluit aan bij onderwijs, cultuur, woon- en werkomstandigheden, veilig verkeer, gezonde voeding, voldoende beweging, en een gezond en aangenaam milieu, ‘allemaal bevoegdheden van de gemeenschappen’). De ‘curatieve' gezondheidszorg’ is volgens de auteurs dan ook een terrein dat in het rijtje méér dan thuis hoort.’

Internationaal

De twaalf medici van Gezond & Wel vergelijken ook met andere (federale) landen, waar gezondheidszorg is opgesplitst (Spanje naar regio's, Verenigd Koninkrijk naar Schotland en Wales, Canada naar provincies). Niet duurder en niet van mindere kwaliteit. Vlaanderen vormt met zes miljoen inwoners ‘het ideale kader om een eigen gezondheidsbeleid te ontwikkelen’.

Brussel

‘De Brusselaars kunnen probleemloos kiezen tot welke gemeenschap ze zich wenden voor hun zorg. Dat wil niet zeggen dat we de solidariteit met andere gemeenschappen wensen op te geven, als blijkt dat de verschillende gezondheidsnoden daar om vragen.’

De kloof is diep. Eén Belgisch beleid voor Vlaanderen en Wallonië, dat is om moeilijkheden vragen

Jan Van de Casteele 24-11-2008

Onder de titel KORT illustreren recente voorbeelden de kloof tussen Vlaanderen en Wallonië, tussen Vlamingen en Walen. In het bestuur, de pers, de cinema, de politiek, de demografie, de sport, de economie (voor dit laatste onderwerp: zie overzicht in volgende Tussendoor). Goed bestuur is homogeen bestuur, op het meest efficiënte bestuursniveau. En dat is België duidelijk niét.

Split in het kabinet
De ministers in de centrale regering van Frankrijk (60 miljoen inwoners) hebben samen 450 kabinetsraadgevers. Dat is evenveel als de Vlaamse regering (een tiende van de inwoners, en maar de helft van de bevoegdheden), maar ook evenveel als het Brussels Gewest (met maar 1 miljoen inwoners en een kwart van de bevoegdheden) en zelfs minder dan het Waals Gewest (3,2 miljoen inwoners, een kwart van de bevoegdheden) en de Franse Gemeenschap (4 miljoen inwoners, een kwart van de bevoegdheden. In Wallonië kosten de provincies, die nauwelijks een rol van betekenis hebben in het beleid, 347 euro per inwoner per jaar, in Vlaanderen 130 euro. (HN, 31 okt.)

Split in de Tour
De jongste 25 jaar kreeg Wallonië acht starten van ritten in de Ronde van Frankrijk (o.a. een Grand Départ voor Luik) en acht aankomsten, Vlaanderen twee starten en twee aankomsten. Brussel kwam in de genoemde periode één keer aan bod.

Racistische aanval
Heisa in de Waalse pers: een 14-jarig Waals meisje kreeg de voorpagina nadat ze op 10 oktober door een horde Vlaamse jongeren met messteken zou zijn bewerkt, omdat ze Frans sprak in Vlaanderen. Het bleek haar eigen mes te zijn. Zelfverminking wellicht, zo stelt nu het parket. Dergelijke story voorbarig uitvergroten is dat ook. De Waalse pers krast hiermee ook zichzelf.

De split van Loft
Als de topfilm Loft in Wallonië komt, zal dat via een Franse omweg zijn. Zelfs de cinema illustreert de scheiding van geesten in dit land. Vlaamse films zoals Ben X en De Zaak Alzheimer flopten in Wallonië. Woestijnvis wou met Loft geen risico nemen, want de Walen – zoals de Fransen – haten ondertitels en kijken liever naar Franse komedies dan naar Vlaamse thrillers. Zélfs gedubde Vlaamse succesfilms (zoals Aanrijding in Moscou) floppen doorgaans onder de taalgrens. De aarzeling van Woestijnvis, Kinepolis e.a. volstond voor wat venijn in de Waalse pers: ‘Over de splitsing van het land spreken, is niet meer nodig. In de bioscoopzalen bestaat de Belgische driekleur al niet meer’, jammerde Le Soir.

Benoeming burgemeester
Vorig jaar besliste Vlaams minister Marino Keulen (Open Vld) drie burgemeesters uit faciliteitengemeenten niet te benoemen omdat ze de voogdij van de Vlaamse overheid niet erkennen. De gemeenten droegen hun burgemeesters een tweede keer voor en als Keulen ze niet benoemt straks wellicht een derde keer. Afwachten voor hoeveel heibel dit zorgt in de fameuze communautaire dialoog en vervolgens in Letermes federale regering.

Split schijnhuwelijken
Een op de vijf huwelijken die in 2008 in België werden afgesloten, is mogelijk een schijnhuwelijk. De Dienst Vreemdelingenzaken (DVZ) onderzoekt momenteel maar liefst 7000 huwelijken die enkel en alleen om de verblijfspapieren zouden zijn afgesloten. Op het einde van het jaar verwacht DVZ zeker 9 000 “verdachte” huwelijken te hebben onderzocht, drie keer zoveel als in 2003. (DM, 25 okt.)

Split in voetbal?

Bert Anciaux in DS, 13 nov.: 'In de voorstellen tot oprichting van een Vlaamse (en Waalse) vleugel die vandaag op tafel liggen, blijft de Koninklijke Belgische Voetbalbond bestaan. De sterkste clubs blijven het tegen elkaar opnemen in eerste en tweede klasse. En de Rode Duivels blijven uiteraard onze nationale ploeg.'

Eenzame Waal uit Profliga

Standarddirecteur Pierre François was het enige Franstalige lid van het directiecomité van de Profliga. In La Meuse liet hij noteren het beu te zijn ‘overal als smerige Franstalige onderkruiper te worden afgeschilderd’. Reactie van Profligavoorzitter Ivan De Witte: ‘Hij vindt dat er te weinig Franstaligen in het directiecomité zitten, maar dat heeft natuurlijk te maken met het feit dat er maar vier Franstalige clubs in eerste klasse actief zijn’.

Standaard naar Frankrijk?

Er zitten wel meer communautaire angels onder de grasmat. De Vlaamse clubs beslisten eensgezind voor de door Bert Anciaux gevraagde (al bij al erg gedeeltelijke) splitsing van de voetbalbond te stemmen. Reactie van François: ‘Wat is de zin van een splitsing? Wij zijn van oordeel dat politiek zich niet te moeien heeft met sport. Of anders gezegd: dat de sport niet moet plooien voor de politiek. U weet toch ook dat de Europese voetbalbond helemaal niet graag heeft dat politiek zich met sport mengt?’. Luciano D'Onofrio, sterke man van Standard, dreigt zelfs met een verhuizing van Standard naar Frankrijk. François nog eens: ‘'Sommigen beweren dat onze houding een voorwendsel is om in Frankrijk te spelen. Dat is dus niet zo. We kunnen er alleen niet bij waarom subsidies moeten afhangen van politieke voorwaarden, vandaar ons dreigement.’ Op 9 november hadden alle Vlaamse clubs de statuten van de Vlaamse Voetballiga ondertekend. Maar de Franstaligen stellen hun beslissing uit, omdat ze wachten op een “studie” over de gevolgen van de spltising. CEO Jean-Marie Philips van de voetbalbond. ‘Dat de statuten van de Vlaamse Voetballiga ondertekend zijn, betekent overigens nog niet dat die hervorming rond is.’ (DS, 8 nov., HLN, 10 nov.)

Split in de kist
Vlamingen betalen gemiddeld 1000 euro meer voor een begrafenis dan Walen. Dat blijkt uit een onderzoek van Test-Aankoop bij ruim 1100 nabestaanden. Het kostenplaatje bedraagt gemiddeld 3.000 euro tot 5.000 euro, afhankelijk van de keuze tussen een crematie of een teraardebestelling. ‘De verschillen zitten onder meer in de rouwmaaltijden (€ 656 in Vlaanderen, € 250 in Wallonië) en het drukwerk (€ 476 tegenover 261 euro)’, zegt Ivo Mechels. ‘Een katholieke plechtigheid kost in Vlaanderen (€ 238) ook dubbel zoveel als in Wallonië (€ 99).’ (HLN, 29 okt.)

Keisse koning van het Kuipje

Iljo Keisse en de Duitser Robert Bartko hebben de 68ste editie van de Zesdaagse van Gent op hun naam geschreven. In de eindstand haalden Keisse/Bartko, die hun titel verdedigden, het met een ronde voorsprong op de Duitsers Erik Zabel en Leif Lampater. De derde plaats is voor Kenny De Ketele en de Duitser Andreas Beikirch, ook op een ronde.

Herfstnummer en nieuwe webstek van Ons Verbond beschikbaar!

Brussel loslaten of niet: VVB zwengelt debat aan met denkdag en boek

Jan Van de Casteele en Pieter Bauwens 20-11-2008

Vlamingen van diverse strekkingen debatteerden in Brussel (Hogeschool-Universiteit Brussel, campus Stormstraat) over Wat met Brussel? Onder meer Frans Crols (voormalig directeur van Trends) toonde zich voorstander van het loslaten van Brussel. Johan Van den Driessche (bestuurder Voka-Comité Brussel), eveneens voorstander van Vlaamse onafhankelijkheid, en prof. Jan De Gadt (Vlaams Komitee voor Brussel) verzetten zich tegen een toekomst voor Vlaanderen zonder Brussel. Hieronder een poging tot syntese van de denkdag (Jan Van de Casteele) en het boek (Pieter Bauwens). Boek te koop via VVB.

De Vlaamse Volksbeweging organiseerde de druk bijgewoonde Denkdag (200 aanwezigen) samen met het Davidsfonds naar aanleiding van de voorstelling van het boek Wat met Brussel? Uitdagende perspectieven voor de hoofdstad (Davidsfonds/Leuven). Dit boek geeft heel uiteenlopende standpunten in bijdragen van prof. Philippe Van Parijs, Derk Jan Eppink, Paul De Ridder, Marc Platel, Els Witte, Naïma Charkaoui en Veerle Huwé, Jari Demeulemeester, Geert van Istendael en Crols en Van den Driessche.

Davidsfonds-voorzitter Peter Peene en VVB-voorzitter Eric Defoort wezen erop dat de jongste tijd een opiniestrijd heerst tussen de Vlamingen voor wie Brussel geen hinderpaal mag zijn op weg naar Vlaamse onafhankelijkheid en andere Vlaamsgezinden die Brussel niet willen loslaten.

Prof. Jan Degadt schetste de Brusselproblematiek in een brede maatschappelijke context. ‘Brussel geeft kansen aan Vlaanderen, maar heeft Vlaanderen nodig.’ Hij wees op het belang van Brussel voor Vlaanderen (bedrijven, pendelarbeid, Europa ...), uitte scherpe kritiek op wat er fout loopt in het Brusselse beleid, maar kantte zich tegen het scenario Washington DC.