hij leunt
leunt hij op zijn gedachten
wil zijn wandelstok verpatsen
aan de kreupele en de lamme
strompelt door het huis
terwijl hij aardewaarts schuifelt
zijn hoofd tussen zijn schouders
als de bultenaar van Parijs
Hij houdt zich staande
bij de adem van de tijd
die door zijn schriele haren waart
zoals een windstoot
door een een ontbladerd bos.
laat de rode wijn rijkelijk vloeien
naar Bourgondische normen
slaapt in de armen van zijn wijngod
zijn enige en beste vriend
die hij koestert als een droom.
Ingrid Lenaerts

