poldervaart
De ruige lucht vertelt zijn leven
in stoere taal die bol staat
van het geloei van de noorderwind.
De canada's buigen jaar in jaar uit
voor deze dwingeland die hen tergt
Ze zijn schatplichtig aan zijn grillen
vooral in dit onstuimige seizoen
dat de ziel van de aarde te slapen legt
Het water klotst tegen de oevers
met golfjes van beginnende waterballerina's
de oude visserhuisjes op rij zijn verlaten
langs hun gevels druipen tranen
na de geselende regenvlagen.
Niemand in dit landschap aanwezig,
slechts spannende stilte en dan
in de verte het blaffen van een hond
uit een rauwe keel van eenzaamheid.
Ingrid Lenaets

