Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
seniorennet.beseniorennet.be
Zondag 11 november 2007

storm

Wat je ziet op zee het is al voorbij
de wind baast over het water
blaast torenhoog golven over de dijk
sleept zijn staart na vol gekke kronkels
verjaagt man en macht  van het strand
zelfs de meeuwen vliegen ter plaatse
als gekken windvogels aan een touw
regen striemt tegen onze kuiten
paraplu's keren hun gespan onderste boven
uit noordwesten  de ijskoude dood op zee.

Ingrid Lenaerts



Geschreven door Ingridstanella om 10:15 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Zaterdag 10 november 2007

Hortus conclusus

Hortus conclusus
Tegen de muur van vergetelheid
daar groeide klimop als koning
in winter de sneeuwdrager op elk blad
in zomer de schaduwspelermet de zon.
onze grote hagedoornboom
de trots van onze omwalde tuin
bloeide als een rode milde bloesemschenker
voor bijen en vogels
hij was ons dak boven het hoofd
bij denkbeeldige regen
wij vroegen hem ook bescherming
bij bloedhete dagen
de polyantasrozen omringden
als een krans van vurigheid
het kleine grasperk
de tuin hield van ons
het gevoel was wederzijds
tot wij brutaal vervreemden
van huis en tuin in groot verdriet
onze woning werd gemeen gesloopt
tot het nut van het algemene


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 19:59 Reageer op dit bericht
Woensdag 7 november 2007

wachten


Wachten op de grote zon
de belofte van vrijheid
die lonkt als een wilde deerne
je dromen uitholt
voor grijnzend kaarslicht
in een bietenkop
het toevluchtshuis
achter prikkeldraad

ik dacht het beeld weg
ver weg uit onze tijden
maar het duikt weer op
zolas een hersenschim
uit de beemden bij mist.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 22:43 Reageer op dit bericht
Woensdag 7 november 2007

duisternis

duisternis tussen de stammen
het kreueplhout kraakt
van  zijn bewoners
vogels die beschutting zoeken
voor de nacht
knaagdieren op zoek naar eten
nachtvlinders en motten
dansen er hun luchtballet
de maan glimacht
nu de hemel helder is
nachtblauw voorvertrouwelingen

de aarde waakt en verdampt
in weinig woorden
het verhaal van haar donkere kant
zij gaat rusten en slapen
op haar lappen deken der velden

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 22:32 Reageer op dit bericht
Dinsdag 6 november 2007

morgen

Morgen ontwaakt in verregende lucht, geborsteld  lijk een grauwe dweil met een ouderwetse driekleur.Raven houden verzameling op de
bruine maisakkers die  gekortwiekt werden. Ze vliegen op en aan in scholen zols een leger straaljagers die de lucht doorklieven.
In de voren ,waar het struikgewas vecht tegen de wind,waar de laatste blaren  de dodendans verrichten  daar gaan de eksters te keer ,wippend en bekvechtend om wat van bessen nog op de struiken te pikken valt.
De koeien  liggen nog loom te herkauwen in de weiden die een verslankingskuur hebben ondergaan in deze tijd van het jaar.
De fruitbomen kalen eveneens ,ze hebben hun oogst afgegeven.
De wind speelt zijn spel in het landschap, schudt de takken van de bomen  als een wildeman
De natte kant van de herfst laat zich voelen in elke vezel van zijn entourage.Het wordt kouder, het licht valer en bleker.
Weldra  de nacht veel langer dan de dag.
Binnen bij het vuur , bij een kopje koffie  dromen ze weg.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 20:17 Reageer op dit bericht
Dinsdag 6 november 2007

vissers

Aan de rand van het water
Twee vissers zitten er al uren
onder een grote zwarte paraplu
postgevat als ware zoutzuilen
hen vergaat de tijd met wachten
met herschikken van de vislijn
de dobber laten drijven
tot de vis bijt de bijtende vis

Een ijzige kalmte in hun blik
eerder op oneindig over grenzen heen
het wateropppervlak borrelt bellen
kringen die traag uitdienen
voor de ogen van twee dromende vissers
tot de vis hen verschakt

Ingrid Lenaerts


Geschreven door Ingridstanella om 19:51 Reageer op dit bericht
Zondag 4 november 2007

anna

Noch taal noch teken
helemaal alleen
liet men haar achter
op de ijsvlakte
van haar sombere mijmeringen.
Ze schreeuwde om hulp
hoorde slechts de eigen echo
die schaterend
in haar hoofd weerklonk.
Anna,zei een stem
aleen moet je het redden
zet alle registers open
ga zelf op pad
en toon je onverzettelijk
je zal het winnen


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 09:48 Reageer op dit bericht
Zaterdag 3 november 2007

berken

Berken met hun witte stammen
die hun schors laten pellen
als een kinderspel in de wind
vergroeid met blauwe luchten
bos en hei eeuwig in hun buurt

ze groeien in scholen van drie of vier
naast het ven met zijn rietkragen
Berken roepen in mij de heimat op
stil en overtuigend in het landschap
dat purper bloeit in september
op de schrale gronden van zijn troost.
berken zijn als magiërs van romantiek
voor wie hen gelooft en belijdt

Ingrid Lenaerts
 

Geschreven door Ingridstanella om 23:05 Reageer op dit bericht
Zaterdag 3 november 2007

De wind ruist door de abelen
laat de zilverstroombrekend licht
bekoren zoals een tovenaar
onverklaarbare wensen heeft
De wind houdt van dit spel
in de duinenrijen
die dit spel uitdagend brengen
ze verstuiven het zand
in kapriolen over het doorngras
dat de korrels verzamelt.
Er is geen einde voorzien
sinds eeuwen
aan deze opbouw enafbouw
van geven en nemen
de wind is koning
ook in duinen
ook bij de zee.


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:54 Reageer op dit bericht
Zaterdag 3 november 2007

inspiratie

Inspiratie komt met de voeten binnengetreden
over de vloermat die alle druk ontvangt
niet klaagt of zaagt
lief en leed torst dat zich manifesteert
dat aanvalt of verdicht de kans te verspelen
voor en achter te bewijzen
dat je op zoek bent naar de wortels
zelfs al blijkt dit belachelijk
in die zieleverwantschap die je sinds jaren sleept
naar het diepste van de aarde
dat je dit geschenk bewaart
zoals een chinese draak
in de spelonk der echo's
slechts het woord laat vermoeden
de emotie is de vulkaan

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:45 Reageer op dit bericht
Zaterdag 3 november 2007

gedicht voor vrede.

Ik maak je een fantastisch brood
zo groot als een karrenwiel
met letters van suiker
rozijnen in het hart
en hagelslag er bovenop
zoals in een droom
een broodkoekenhuis
om van te smullen.
Je moet niet bang wezen
ik ben geen heks
zal je niet verslinden
ik wil alleen blije gezichten zien
kinderen die fantaseren wat nog mag
in deze barre tijden .

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 11:37 Reageer op dit bericht
Zaterdag 3 november 2007

hij zal

Hj zal me weer tot leven wekken
nu ik hier sinds mijn winterslaap lig
treurend om de voorbije zomer
toen ik  zong tussen bloemen.
de herfst is gekomen
de bloemen stierven  langzaam het seizoen
bomen hebben hun blaren verspeeld
slechts kale takken zijn hun tooi
Mijn onderkomen verdween
ik stak mijn wezen in de aarde
al een hamster op doortocht.
Vandaag zal hij komen
ik weet het,ik voel het aan mijn huid
mijn vleugels zijn weer vederlicht
het leven lacht me toe
zei de wonderbare krekel in dit gedicht.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 11:29 Reageer op dit bericht
Vrijdag 2 november 2007

en wat doe ik ?

En wat doe ik met het noodlot
dat me regelmatig bezoekt
me uitdaagt me naroept ?
om mijn zwakheden te testen
dat joch met schijnbaar witte sokken
toen deze kleur nog deel uitmaakte van geluk.

dat luxepaard dat de betere renstal wou
met heel vers stro
en bakken wortelen
want de beste haver was voor anderen

en dat joch en deze vrouw
die de onrechtvaardigeheid nekte
maar bestraft werd zich in te laten
met grote alwetende sterren.

Het noodlot kan zich meten
met een god in gouden paleizen
ik moet het noodlot niet tarten
want schikgodinnen  zijn vals
dragen nep
 zo onbetrouwbaar als drijfzand
dat naar de dieperik sleurt

Ingrid Leanerts

Geschreven door Ingridstanella om 23:04 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten