Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
seniorennet.beseniorennet.be

In een schraal najaarszonnetje
staan de hogecanada's
uitgeschudte bibberen
ze vertellen elkaar van de zeewind
die hen kromt en vernedert
als dienaars van een tiranniek heerschap
Op hun takken profileert
de marentak zijn bestaan
de eeuwig groene rakkers
als schaaamdoekjes
voor de naaktheid van deze fiere bomen.
Ook de vogelnesten zijn verlaten
en brokkelenaf
in de natte weiden.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:22 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

wintertuin

een wintertuin met rijm omkranst
de laatste rozen halfstok
broos rood geknakt door vorst
de grassen omrand met kristalwit
zie ik huiveren in hun plunje
Koolmeesje op de voedertafel
slaat zijn voorraad op

een wintertuuin vol blijvend groen
de sparren wiegen licht in de wind
klimop stevig aan de muur gehecht
keert zijn blaren naar de hemelkant
de hulst heeft nog al zijn rode bolletjes
om zich te laten bewonderen
de wintertuin wacht op de rijzende zon
die verbleekt en afstandelijk is.
nog probeert zij warmte tot leven te wekken
een wintertuin met rijm omkranst

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 23:43 Reageer op dit bericht

kalender

Van alpijnse gedachtent waalf maanden lang
getuigt deze kalender
met adembenemende berglandschappen
sneeuw en ijs een schittering in winter
de frèle lente op het meer van LEMAN
zonovergoten graslanden en bossen
de herfst in het dal van de Jungfrau
en weldra vertrtekt hij weer
de kalender naar verleden tijden
de muur wacht op een nieuwe.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 09:56 Reageer op dit bericht

wij

Wij op een knap moment
met die vreemde lichtvoetigheid
zwevend als balonnen
door een ruimte
herkenning als dak
boven onze hoofden
de tijd was tussen ons
onder dezelfde vormen
in wetmatigheid 

zielsverwanten van het eerste uur
binnen de grenzen van ons weten
en ik ben blij als een zot kalf
het houdt me overeind
daar waar jij even luistert
naar mijn echo
die op je radar weerkaatst. 

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:14 Reageer op dit bericht

zoals het water

Zoals het water tegen de oever klotst
zo hoor ik mijn harteklop in mijn hoofd
angst voor de inktzwarte diepten  
in de scheepsdokken die er verlaten bijliggen
de haven lijkt een open muil
waar de wind het oppervlak rimpelt
in de strakke westenwind
waar de losse planken kraken 
alsof de bruggen zullen instrorten
Ik maak me uit de voeten
bij al dit natuurgeweld
ik kan op de hoofden lopen 
van de angstduivels die hier huizen.

Ingrid Lenaerts
 






 




Geschreven door Ingridstanella om 23:04 Reageer op dit bericht

avondtrein

De forhenzentrein wiegt door de avond
dan versnelt hij zijn snelheid
zoals een ontsnappende gazelle
die vlucht voor de leeuw
de reizigers suffen hun aanwezigheid
half slapend half wakend in het geheel
een rups die door de avond flitst
opweg naar vele thuisbestemmingen. 

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 21:32 Reageer op dit bericht

VERWARRING OP ZEE

De zee is buitenmatig verward
ze lijkt een chaotisch monument
van weerspannigheid
een leger golven dat muit
neerslaat alles op zijn weg.
wandelaars worden binneste buiten gekeerd
in hun jassen op de dijk
de wind is de generaal die buldert
maar geen orde krijgt in zijn gedachten
het water spat uiteen in kolkende woede
zonder erbarmen volgt de executie
de storm valt nu ook het land aan .

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 20:51 Reageer op dit bericht

kelder

Voor zichzelf houdt de kelder alles vast
geloof in de duisternis tussen spinnewebben
het verleden dat hij deelt met de zolder
de bewaarde schatten en verdoemenis der dingen
hij spreekt in winterslaap over leven
de dag verborgen als een vijand
van de stilte die hij schraagt

Af en toe vieren muizen er hun feest
als de doodgewone dingen van toeval
de kledertrap kraakt en verstoort de stilte
bij het zoeken in buik van zijn essentie

Laat de kledergasten hun rust
hij zal je dankbaar zijn om alle herinneringen.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 00:08 Reageer op dit bericht

pietenschool

Op de pietenschool leer je grappen en grollen
dat is de kunst van het zottebollen
de leraar is een echte piet met veel streek
hij is echt zwart grappig en niet bleek
hij leert ons de knepen van het vak
onderanderehetlopen over een dak
hij vertelt honderd uit over het paard van de sint
dat de wortels zo lekker vindt
met een kleine zweep doet hij ons knallen
leert ons gooien met zachte ballen
wij moeten gekkebekken en gillen
lachen lollen en kletsen op onze billen
groeten voor de sint staat ook op het agenda
vriendelijk en voornaam en een beetje poeha
we moeten de sint zijn mantel dragen
en zijn troon de troon schragen
we delen mandarijntjes uit aan de lopende band
voor de sint zijn heilge hand
die elk kind weet te doen verlangen en verwachten
lekkers en speelgoed in deze donkere nachten
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:53 Reageer op dit bericht

Venetiaans verlangen

Ze droomt van haar stadsgeheim
ligt in de lagunes voor Venetië
onder de boot die  haar deed wankelen

Zwemmen zal ze door de mist
en Canale grande halen
de gondelier die ze liefhad

opnieuw uitvinden en kussen
Is dit meer dan een Venetiaans verlangen
dat droomt in kristallijne vormen
de liefde te broos om waar te zijn.?

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 12:45 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten