Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
seniorennet.beseniorennet.be

Buiten zuchtte de vreselijke middaghitte
in de kathedraal zweeg de stilte
door de hoge ramen in de vrome zijbeuk
viel het licht dansend op de beelden

Enkele gelovigen zaten gewoon ingetogen
de weerklank van het bidden onuitgesproken
taal voor een hogere macht in gedachten
die hen in ernst aan de rand van de tijd zette

de godslamp blakerde haar vlam in rode gloed
oplaaiend en verminderend in een koude kegel
door de grote kaleidoscoopvan het rozet de zon
die een kantwerk van koloriet verheerlijkte

alsof de hemel naar men zei dichter kwam
in al zijn prachten parlemoeren sierraden
de gouden engelen op hun praalwagens
de Godheid zelf in zijn kristallijne veelvoud.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 18:34 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

gesmolten chocolade

Hij aait lieve zoals de poes die zich uitstrekt
op de sofa ligt te soezen in de middagzon
het dier is een beetje behaagziek krols
Lieve  gromt  tevreden zoals een bruine beer

Honing steelt zijn buik rond blij beer te zijn
met het amechtige gevoel van  zwaar gelukspunt
Hij consumeert een beetje lip likkebaart
en noemt haar ma Belle Helène zijn lieve lijfje

Met de diepblauwe ogen zoals water in een baai
van het land in de zon zijn appeltje tegen de dorst
met de zoete woorden van gesmolten chocolade
waarin zij verzinken naar een romige wereld toe

Voor wie het raden wil

Geschreven door Ingridstanella om 13:43 Reageer op dit bericht

schoon schip maken

Buren zitten tussen hun woorden te zonnen
ze hebben zich kreten en lawaai eigen gemaakt
een klein koninkrijkje ligt aan hun voeten
een zwembad roept hen dagelijks voor afkoeling
zowat met vierduizend liter drinkwater
ach jan denken ze
dat zijn parels voor de zwijnen

Kinderen springen over de heg ongevraagd
ze spelen schikbreukeing en piraat
ze gijzelen onze rust en onze tuin
schieten met katapult naar vogels
ouders liggen onegstoord te flikflooien
Bij het einde van de stoeipartij geen bezwaar
Zij maken schoonschip met het zwembadwater
laten alles ongevraagd over gods akker vloeien
Onze tuin is mede een klein moeras
bij zonsondergang.
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 19:04 Reageer op dit bericht

beekbos in de lente

Deze morgen heeft het Beekbos me ingelijfd
tussen de nauwlijkse bewegende sparrentakken
tussen de gele hazelaarkatjes gehuld in mist
tussen de kale beukenbomen die nog winterslapen

op de vochtige bosweg voetsporen van vroege wandelaars
af en toe nog een overjaars blad verdord in een zucht
dat me voorbij ritselde als een breuk in de stitstand

vlak bij heb ik de eerste crocussen van het jaar zien piepen
priemen uit de humuslaag als een ware warmtebron
die de lente nu uit haar schoot mag gaan schudden


                                           Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 13:48 Reageer op dit bericht

van de rivier en de boot

Van de rivier verglijden wij
de vraag naar altijd water
In het groen vertragen de dagen
ons boven het hoofd als spiegel

Van de boot gewoonweg het plezier
rechtaan rechtuit te varen
doormidden te splitsen de golven
naar de oever ze laten klotsen

Rondom het grote en het kleine leven
huizen als kasteelheren in rok.
Blote dames verrast in hun privacy
knipperlichten voor de zware zinnen

Wat dan met ons ? Wij kijken overboord
het vrije bestaan van een vakantie
de tijden zonder bijna denken zonder zorg
als een zaligheid van het ogenblik

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 10:02 Reageer op dit bericht

zij belaagt

Zij belaagt zon en maan en sterren
terwijl ze danst als een vogel
wellicht zalft als een engeI

Ik huiver van haar hand
van haar woord dat bezweert
Ze predikt schuld en boete
die ik niet wil ondergaan

Ik vrees haar valstrik
haar zucht naar macht
Ik huiver van haar hand
van haar woord dat bezweert
dat alle recht ontneemt.
Waarom?

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 19:27 Reageer op dit bericht

Heimwee

 Noorderkrieken  in een boomgaard
 alsof de tijd me achterhaalt me dwingt
 te blijven staan , te kijken naar de vruchten
 uitnodigend rijp klaar om geplukt te worden.
 
 Ik zie mijn oma  met een rieten  mandje
 dat ze vol laadt met die rode vruchten
 Ze eet krieken en ik volg haar voorbeeld
 we oogsten samen verder

Straks zal ik noorderkrieken proeven
heerlijk gestoofd bij de ijsbolletjes die oma tovert
we zitten allemaal onder de rode kriekenkleur 
we smakken en schrapen tot de laatste hap

Weer geland in onze warme zomer die schroeit
wordt ik gebeten  door een dikke heimwee 
vind mezelf wellicht flauw maar hoe ik weer verlang
naar een verlangen dat voor altijd ging. 

Ingrid Lenaerts



 

Geschreven door Ingridstanella om 17:06 2 reacties Reageer op dit bericht

bij een schilderij

Een lege stoel omzwachteld als een oorlogsheld
onder een tafel vol met onaangeroerde gerechten
jij komt tot bij mij op schoot op een andere stoel
niet omzwachteld maar in roze geschilderd
zoals flamingopoten in een zuiders moeras
jij wil de spijzen even aanraken en dan proeven
ik begrijp niets van je dode ogen in je hoofd
ik verwijt je niets van zo nabij
we zitten toch vast in wezenloos schildersverhaal.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 15:40 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten