Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
seniorennet.beseniorennet.be
Vrijdag 10 november 2006

onrecht

Nauwlijks te eten slechts vervuild water
dromend van een klare bron
die hij  ooit zag op een grotesk reclamebord
slapend op een luizige strozak
tussen de betonplaten waar de wind door giert
een vader die nooit thuiskomt
tenzij loeiend en brullend van
teveel alcohol in de aders
moeder gebroken enkele weken geleden
overleden in het zoveelste kinderbed
het joch in kwestie de broers en zussen
blootsvoets schooiend door de straten
Met welk onrecht moet hij leven
op de valreep van deze schitterende wereld ?
eindbestemming : een willekeurige straat
in Calcutta.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 19:02 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Vrijdag 10 november 2006

In het hok waar de rommel feestte
leerde mijn grootvader me vol wijsheid
wat de grote orde zou kunnen zijn
maar het nooit werd door de chaos
van zijn geesteskinderen die er roffelden

Hij boorde gaten in de dagen
die hij hechtte met tweekleurige draad
scharen en tangen dansten er ballet
Hij orchestreerde schroeven en nagels
orakelde tegen donder en bliksem
het zware geluid en het heilig vuur
dwong hij in aarde te verdwijnen

Maar roest beet in onze gedachten
de scharnieren van de tijd sjirpten
het raderwerk draaide ongestoord door
bracht de weemoed op gang
die me nog dagelijks overvalt.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 18:48 Reageer op dit bericht
Vrijdag 10 november 2006

Wij alsof we zitten prinsheerlijk onder de sterren
de nacht te bevragen naar zijn charmes
zijn parfum en omfloerste stem in de hals
een mand boordevol zomers verlangen denken

we weten dat het nog winter is nu het sneeuwt
in onze verzen het bos wit als poedersuiker
spinnenwebben als kanten kragen aan de boom
wellicht schaatsers in onze droom op het ijs.

Morgen vieren we onze helden in rondelen
Einstein die het heelal uit zijn hoofd haalde
die de formules doorzag en klaarstoomde
de wetenschap in dienst sprak van relatviteit

Wij hebben kriebels van zoveel gedachten vleugels
woorden die ons stuwen tot behoefte of begeerte
de wens wie durft zich in liefde waden of dompelen
vrede hopen want wij geen helden van het laatse uur

hebben nu alleen slaap.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 00:00 Reageer op dit bericht
Donderdag 9 november 2006

mam ik wil een beer

Zo'n hippe rugzak met een beer erop
die zich aardig tegen je aan nestelt
maar je rug beklimt als een echte stoere bink
toch een ware lieverd om te verwennen
met een  grote witte  buik die openritst
die beer die  je overal kan vergezellen
wanneer je uit logeren gaat
om je spulletjes in te stoppen
om dan ook stevig  in je armen te houden
wanneer je alleen bent in dat vreemde grote bed
en er je hoofd tegenaan te vleien , dat bruintje,
mam die beer wil ik heel echt.
 
Ingrid Lenaerts
 
Geschreven door Ingridstanella om 20:59 1 reactie Reageer op dit bericht
Woensdag 8 november 2006

allround

Allround lief op maat gesneden
wat ben je mijn geluk op engelenvleugels
vierentwintig uren een klok rond
loop ik met jou in mijn hoofd
kijk in je ogen als een kaleidoscoop
voel de kleurrijke warmte van je lijf
als een openbaring in de tuin van Eden
wellicht draag ik een roze bril
maar die moet je me laten
op mijn berg van groene hoop
mijn allround lief  van dag en nacht
wil je me koesteren als de schat
uit al je dromen mijn zevende ster
en magisch getal der liefde.

Ingrid Lenaerts


Geschreven door Ingridstanella om 23:23 Reageer op dit bericht
Woensdag 8 november 2006

rond vrede

Je maakt me blij
zoals een kermisvogel
fluitend bij het eendjesvissen
het vrije woord dat in je hoofd groeit
 de daden die we willen laten openbloeien
Je maakt me ernstig
 met de intensies van het goede doel

terwijl wij de vredespijp roken
rond het kampvuur van onze gedachten
voor een betere wereld
die geen utopie mag blijven
zoals wij elk jaar op 11 november
betrachten

Ingrid Lenaerts


Geschreven door Ingridstanella om 17:54 Reageer op dit bericht
Woensdag 8 november 2006

bloemenboeket

Aan het boeket het kaartje "zomaar"
aan huis besteld zonder naamvermelding
een omvangrijke bos rode en witte rozen

Wie zou deze geheimzinnige  schenker zijn
tevens de aanbieder van vele vragen
van waar wie wat wanneer waarom
zonder enige aanduiding

Ze voelde zich zienbaar overrompeld
zelfs bloednerveus door deze attentie
nu haar rust verstoord werd.

neen, het was geen pretje
ondanks de hemelse pracht van het boeket
Zoals het kan verkeren

Ingrid Lenaerts




Geschreven door Ingridstanella om 16:16 Reageer op dit bericht
Woensdag 8 november 2006

koppig

Oude man aan bed
blootsvoets en bibberend
weigert koppig elke hulp
ontkent afhanklijkheid
zoals een drenkeling
een reddingsboei weigert

Valt als een gevelde boom
op de koude vloer
zijn moordenaar loert
om het hoekje
lacht als een volmaakte overwinnaar
de tanden klapperend
in zijn doodshoofd

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 00:18 Reageer op dit bericht
Woensdag 8 november 2006

afvalberg

Zij heeft ons zomaar bij de afvalberg  gezet
niet erg aangrijpend ontroerend of poëtisch
tussen de manden dode vis met amoniakgeur
bij het viltbeluik aan de achterkant van haar gevoelsleven

Zij  betitelde ons als niemendal  een wegwerpvolkje
opgesmukt door het boze oog der vervloeking
als brandwonden tussen de witte lelies
die wij dachten te zijn .Maar helaas
wij dachten verkeerd in ons doorzeefde brein

Ingrid Lenaerts
 
Geschreven door Ingridstanella om 00:04 Reageer op dit bericht
Dinsdag 7 november 2006

vreemsoortig

Vreemdsoortig de verlamming bij schrik
davert door je hoofd
rilt in je armen het onzegbare woord
stuiptrekt in je buik het zwarte gat
aan de grond genageld je voeten
zweet tussen je wervels
slechts één woord als een mokerslag
ik ga heen en de horizon duizelt
verdwijnt in een paarse afasie
Ik ben er geweest
Ik heb verloren mijn gevecht.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:20 Reageer op dit bericht
Dinsdag 7 november 2006

stoelendans

Ben ik de drager van de zotskap
die de wind me dubbelvouwt voor ogen?

Het antwoord blijf ik schuldig
voel me over het land verstrooid
als nietszeggend zaad dat nooit kiemt
om het leven met zijn bulten
de bochten van gemeende onschuld
de lafaard die zijn partij niet speelt
in het symfonisch stadsorkest.

Ik wil mijn zotskap kwijt in deze stoelendans
waar ik geen zitje vind
niet bestand tegen de machten
die me immer beloeren.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 19:22 1 reactie Reageer op dit bericht
Dinsdag 7 november 2006

Passé

Voelt zich al lang passé
een verleden dat zinkt in het zand
ze hoort er niet meer bij,
kan niet meer meepraten
met de moordgrieten van de high-life
die dure villa's op dure eilanden hebben
exotische reizen in diepblauwe wateren
bruingebakken besjes op palmstranden
die smachten a l'infinie

Zij heeft alleen zichzelf
als uithoek van een rotspartij
van het eiland schraal en leeg
dat ze zelf verzint en bewoont
De hulp is nabij denkt ze
in lotgenoten die ze nu verzamelt
als contrapunt op de loopbrug

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 19:16 Reageer op dit bericht
Vrijdag 27 oktober 2006

milo mijn kleinzoon

Milo mijn kleinzoon lacht voor het eerst
in zijn prille leven zijn gehele mondbreedte
draait zijn hoofdje ter verkenning
van zijn grote wereld op een kussen

Grote mensen bewonderen hem in zijn wiegje
vergelijken zijn gezichtje met familietrekken
leggen de verwantschap uit , de wijsheid
van veel generaties vervlogen tijd
de anekdoktes en verdrietjes van verwanten

maar Milo beslist wanneer hij huilt
wanneer hij gewoon laat horen
dat hij honger heeft
ook de eerste traantjes
over zijn bolle  wangen

Ingrid  Lenaerts


Geschreven door Ingridstanella om 22:38 Reageer op dit bericht
Vrijdag 27 oktober 2006

behoeden

Alle liefdes zou de nacht willen behoeden
tegen ontbinding met het zout des levens
hij zou ze willen omarmen tegen verderf
de motten niet toelaten gaten te vreten

wat de nacht als het hoogste goed
in zijn jargon van ethiek en beschaving zet
Alle liefdes zijn niet bestand tegen aftakeling
tussen de klamme lakens twee vreemde lijven

die zich verkopen tegen fatsoen en onwil
zie ze vergruizelen tot geile gewoonten
aan de vleesboom van genoegzaamheid

De maan betreurt althans de duisternis
die in krochten de aarde afdaalt
verdwijnt in grotten duisternis

Alle liefdes wil de zon sparen
in haar brede levensstralen
mocht Utopia te vinden zijn.


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:26 Reageer op dit bericht
Vrijdag 27 oktober 2006

impressie

Soms bekruipt me de schaduw van de klank
alle dissonanten laten me huiveren tot het bot
nu zij hun discordantie op de muren weerkaatsen
en ik de rillingen op mijn huid wil ontkennen

Heeft het iets te maken met het verwerken
emotie die uit de instrumenten opduikt
zoals een storm op zee die losbarst
als heerser over wateren die ontbreidelen

Sla geen acht op mijn bleke verlegenheid te weten
dat het concert me vervoert naar de volksreus
die me wil omarmen maar die ik niet bereiken kan
of zoiets als de onmogelijkheid mezelf te verklaren

Ingrid lenaerts


Geschreven door Ingridstanella om 21:35 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten