Donkere nacht
Als de maan achter de wolken verdwijnt
dan zit de nacht in donkere gedachten
op zoek naar zijn lichtende vriendin
die hem troost en ondersteunt met nacht zijn
die hem toelacht met haar rosse glimlach
die hem een schouder biedt in moeilijke uren
wanneer het duivelse zwart rondwaart
en zijn prooien in de nek bijt van hun argeloosheid
wanneer het boze oog de heks volgt op haar bezem
en zich krassend verstopt in een lege boomholte
loerend op wie of wat....
Zou je geloven dat ik nu zelf angstig word.?
Ingrid Lenaerts

