

Ivan Grud, geboren in Rotterdam 18-11-1940,
de idealist, humorist, pessimist, atheïst, en niet te vergeten de waarnemer, die voor u waarnam van hetgeen er in de wereld afspeelt, en al waar hij een geheel eigenwijze kijk op heeft,
en dit zeker niet altijd op een fijnzinnige manier vertaald.
Zoals gezegd, geboren rotterdammer, en wel in het jaar 1940
Een jaar waarin hij waarschijnlijk al in de moederschoot tijdens het bombardement op de binnenstad van Rotterdam, besefte dat, wilde hij zijn kop boven water houden,
dit maar meteen waar moest maken, en hij liet zich dan ook in deze roerige tijd geboren laten worden.
Het fijt dat hij reeds op vijftien jarige leeftijd naar zee vertrok
was niet direct het gevolg van trek in avontuur,
als wel om een steentje bij te dragen in deze verschrikkelijk tijd van armoede, die deze na de oorlog mee zich mee bracht.
Ivan Grud heeft eigenlijk nooit echt binding gehad met welke natie dan ook, dan was hij weer in Nederland, of hij vertrok al weer naar elders.
Indonesië is het land waar hij het langs achtereen vertoefde, dat is ook het land, met de cultuur die hem het meest geïnspireerd heeft, en aangezet tot de dichtkunst.
Hij heeft een dichtvorm die soms als verwarrend en filosofisch beschreven wordt, maar dan toch al lezende,
het beoogde bij de lezer weet over te brengen, niet in de laatse plaats door zijn beeldende manier van dichten.
Ivan Grud wens u dan ook veel leesplezier.
Ivan Grud.
Rikus Kiers, de grote dichter wijde het volgende gedicht aan deze Rotterdamse schrijver.
Ivan de realist
Ivan de gevoelige voelspriet
Van grove misdaden
Bevechter van het kwaad
Die niets echt zitten laat
Zijn taal is zeer apart
De zinnen soms verward
De boodschap helder wit
Rozen in maatje kwart
Bloed gruwel wreedheid
Wilde de brave mijden
Zekerlijk niet meiden
Zijn preek gerechtigheid
Niet af te laten vreugde
Die alle droefheid doodt
De man die deugde
Verjaagt het avondrood
Ivan de bewogen realist
Die nooit zijn idealen mist
Heeft werkelijkheid bevroed
En is nog lang niet uitgewoed
Schrijver: Rikus Kiers, 19-10-2006
Archief
Gedoemd
vertwijfeld in schaduw zijde overpeins ik mijn geleden tijd verafschuw rimpels mijner handen wring ik mij in de stroming van wele…
Gedoemd
vertwijfeld in schaduw zijde
overpeins ik mijn geleden tijd
verafschuw rimpels mijner handen
wring ik mij in de stroming van weleer
echter opgenomen word ik niet meer
geslonken is mijn gulle minne tijd
doch gesmoord dendert deze voort
ongezien over de amoureuze vlakte
verteert het mij en heeft mij stil vermoord
nimmer kan en zal ik aanvaarden
die langzaam vervagende horizon
vervagende opkomst mijn verleden
zo wars vergrendel ik nu het heden
Ivan Grud
Nat was het juiste wordt Droog een gemist gegeven Lakend waar het ook vermocht Verkrampt dat is een gegeven Stamelend verwoording uit niets …
Nat was het juiste wordt
Droog een gemist gegeven
Lakend waar het ook vermocht
Verkrampt dat is een gegeven
Stamelend verwoording uit niets
Aanstormende leegte met zinnen
Verstikt en pijnlijk krom vermeend
Naar de vierde drukkend alleen beiden
Ping het openende moment daar
Blik van uitgesteld ervaren dromen
Gespreid ontsloten samen uiteen
Verlaat ik mijn droom omhoog
Ivan Grud
Tijd
Spiegelend in toekomst van weleer Tast ik blind achter mij in duisternis Wetende geen toekomst meer te vinden Verbreek ik het spiegel…
Tijd
Spiegelend in toekomst van weleer
Tast ik blind achter mij in duisternis
Wetende geen toekomst meer te vinden
Verbreek ik het spiegelende wachten
Ivan Grud
Een zee van merkloze jeans Bollend en ritmisch deinend Waaronder verdronken lichamen Ademloos de diepte in verdwijnend Uitzichtloos verdoof…
Een zee van merkloze jeans
Bollend en ritmisch deinend
Waaronder verdronken lichamen
Ademloos de diepte in verdwijnend
Uitzichtloos verdooft gedwongen
Tolgeld bijeen geraapt over zee
Het wrak zou de overtocht wel halen
De dood voer met hen mee
De aangehaakte lichamen wiegen nu statenloos
Aan de snelle boot langszij
Een lint van verdronken hoop in bollende Jeans
Vormen een gruwelijke blauwe rij
En ergens in dat schrale land
Wachtend voor de lemen hut
Zitten zij heimelijk te filosoferen
Nog even en dan bewijst het zijn nut
Schrijver: Ivan Grud
Vereend met deinende golven Overvalt de liefde ongemoeid Onder fluisteringen bedolven Wordt het hart verschroeid Opkomende passionele dri…
Vereend met deinende golven
Overvalt de liefde ongemoeid
Onder fluisteringen bedolven
Wordt het hart verschroeid
Opkomende passionele driften
Profileren zich in duistere nacht
Satijn glijdt golvend rond de enkels
Maagdelijke rondingen pril en zacht
Drijvend op eeuwig deinende golven
Gewillig verdrinken in erotische vloed
Ongekende hoogten en peilloze diepten
Jagen passionele liefde door het bloed
Ivan Grud
Olga
Olga lachte ondeugend en lonkte naar Serge Wetende hij was verloren door haar gefleurd Vele mannen geilden zich op als zij blikte Dan…
Olga
Olga lachte ondeugend en lonkte naar Serge
Wetende hij was verloren door haar gefleurd
Vele mannen geilden zich op als zij blikte
Dan wel zij sensueel aan haar glas likte
Zij was een vrouw zoals mannen het wilden
Rondborstig slank en hoog in de heupen
Haar billen zichtbaar onder satijnen rokken
Bewoog zij ritmisch om menigeen te lokken
Maar daar was Serge een jong robuust talent
Met blozende kaken driften passie ongeremd
Zij moest hem hebben gooide alles in de strijd
Beestachtig wilde zij beminnen zonder beleid
Dan klemde zij het lam zwoel in haar armen
Ontkleed blozend zwetend gepassioneerd
Onderging de snelle onbesuisde liefkozing
Nog voor de inbreng Serges snelle lozing
En als zij dan wederkeerde in het rokerig lokaal
Met wulpse onbeschaamd zoekende blikken
Dacht zij onbevredigd met smachtende dij partij
Ik zal nu toch maar een echte vent strikken
Ivan Grud
Lubov Toen Serge zijn wodka op had gelikt Volgde hij Olga met wulpse blik Vlamde het verlangen ongewild Wetende zijn passie wordt gestil…
Lubov
Toen Serge zijn wodka op had gelikt
Volgde hij Olga met wulpse blik
Vlamde het verlangen ongewild
Wetende zijn passie wordt gestild
Wassend aan de kuip haar schort open
Waren zijn ogen naar binnen geslopen
En ervaart heimelijk wat niet mocht
Graaide opzwepend achter iedere bocht
En Olga wetende zijn begluurgerij
En toonde Serge tot aan kruis haar dij
Spande haar bilspieren hard omhoog
Terwijl zij nog verder naar voren boog
Onvast en wankelend stond Serge op
Vervloekend zijn lid en dronken kop
Greep Olga haar ronde heupen stevig vast
Zijn roede zoekend geen slip was verrast
En Olga onderging alles verrukkelijk gewoon
Duwde ritmisch borstel want het moest schoon
Door Serge zijn stoten klotsen in de kuip geplas
Slaakte deze een harde kreet en plofte in het gras
En Olga schikte haar schort zoals gewoon
Bekeek haar was dacht soppend lekker schoon
Het hele gedoe was voor haar maar een pretje
Maar de borstel verrukt hield wel van een zetje
Ivan Grud
Shapka Òù 9 Haar rondingen maagdelijk warm ineen Harde handen strelend haar intens gemeen Voelt golven van verlangen strak ingesnoerd Ha…
Shapka Òù 9
Haar rondingen maagdelijk warm ineen
Harde handen strelend haar intens gemeen
Voelt golven van verlangen strak ingesnoerd
Haar ronding onbehaard nog nooit beroerd
Gewillig zou zij zich laten openen door haar
Met lust overgeven laten vullen warm geheel
Trillend golvend onder zachte slanke handen
Zij bloosde zich vermanend wordt haar teveel
Met dwang wordt zij geopend teder opgetild
Ervaart rillend verlangen zo heeft zij gewild
De zachte handen laten haar komen terstond
Op zijden haren golvend van verlangen blond
---------------------------------------------------
Veel vrouwen dragen de Shapka ( bontmuts ) in de Ukraine
Matroushkini zavtraki ÒÙ 5 Waar brood pijnlijk krom ligt te zijn Ansjovis zijnde en alom ontgraat Zie ik mijn zorgzaam Ukraine lief Matr…
Matroushkini zavtraki ÒÙ 5
Waar brood pijnlijk krom ligt te zijn
Ansjovis zijnde en alom ontgraat
Zie ik mijn zorgzaam Ukraine lief
Matroushka stralend serene gelaat
Haar disk zo pover liefdevol gedekt
Met onvervalst geschonden damast
Slanke handen sierend kant en plateel
Vertederen zij zielen smelt tot geheel
Hier geen gekooid vals vermeende liefde
Geen overdaad van opgepoetst vertier
Slechts gemeende liefde is het belangen
Onvoltooid geven zij liefdevol verlangen
-------------------------------------------------
Ontbijt gegeven naar vermogen.
17-02-2005- Feodosia Ukraine (black sea )
Mitridat gebergte - òù 2 Angstig verlaat ik vlakte Dreigend welkom mij ten deel Het te nemen wenkt tartend Waagt het mij te schenden Spo…
Mitridat gebergte - òù 2
Angstig verlaat ik vlakte
Dreigend welkom mij ten deel
Het te nemen wenkt tartend
Waagt het mij te schenden
Spottend tonen zij het dak
Met aflatend grauw wit
Gehard ineen klemmend ijs
Onvermurwbaar in hoogte
Kleuren krachtig schuwend
Trots brakend weerstand
Weigerd schending vreemd
Medogenloos afstraffend
--------------------------------------------
Het Mitridat gebergte Feodosia.
Gezien in wintertijd.