Naar de inhoud

Gedenkt de onzichtbaren

voor hen die willen zien
seniorennet.beseniorennet.be
Ivan Grud, geboren in Rotterdam 18-11-1940, de idealist, humorist, pessimist, atheïst, en niet te vergeten de waarnemer, die voor u waarnam van hetgeen er in de wereld afspeelt, en al waar hij een geheel eigenwijze kijk op heeft, en dit zeker niet altijd op een fijnzinnige manier vertaald. Zoals gezegd, geboren rotterdammer, en wel in het jaar 1940 Een jaar waarin hij waarschijnlijk al in de moederschoot tijdens het bombardement op de binnenstad van Rotterdam, besefte dat, wilde hij zijn kop boven water houden, dit maar meteen waar moest maken, en hij liet zich dan ook in deze roerige tijd geboren laten worden. Het fijt dat hij reeds op vijftien jarige leeftijd naar zee vertrok was niet direct het gevolg van trek in avontuur, als wel om een steentje bij te dragen in deze verschrikkelijk tijd van armoede, die deze na de oorlog mee zich mee bracht. Ivan Grud heeft eigenlijk nooit echt binding gehad met welke natie dan ook, dan was hij weer in Nederland, of hij vertrok al weer naar elders. Indonesië is het land waar hij het langs achtereen vertoefde, dat is ook het land, met de cultuur die hem het meest geïnspireerd heeft, en aangezet tot de dichtkunst. Hij heeft een dichtvorm die soms als verwarrend en filosofisch beschreven wordt, maar dan toch al lezende, het beoogde bij de lezer weet over te brengen, niet in de laatse plaats door zijn beeldende manier van dichten. Ivan Grud wens u dan ook veel leesplezier. Ivan Grud. Rikus Kiers, de grote dichter wijde het volgende gedicht aan deze Rotterdamse schrijver. Ivan de realist Ivan de gevoelige voelspriet Van grove misdaden Bevechter van het kwaad Die niets echt zitten laat Zijn taal is zeer apart De zinnen soms verward De boodschap helder wit Rozen in maatje kwart Bloed gruwel wreedheid Wilde de brave mijden Zekerlijk niet meiden Zijn preek gerechtigheid Niet af te laten vreugde Die alle droefheid doodt De man die deugde Verjaagt het avondrood Ivan de bewogen realist Die nooit zijn idealen mist Heeft werkelijkheid bevroed En is nog lang niet uitgewoed Schrijver: Rikus Kiers, 19-10-2006

Archief

Valse Liefde

 

Valse liefde

Verbogen uitzinnige onjuistheden
Verwarrend bijeen gebracht
Verlaten valse lippen
Overtuigende woordenstroom
Waarheid wederom verkracht

Wulps bemint zij in overvloed
Geeft zich gewillig over
Judas in mij maakt gebruik
Gif absorberend wat zij verwoordt
Wetende de ziel vermoord

Daar het keerpunt de steen gegooid
Verminkte slinks met leugens
Vals gedreven volgens plan
Achterlatend mij mat binnenuit gekeerd
Passionele driften hebben niets geleerd.

Schrijver: Ivan Grud



Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Ivan Grud om 11:33 Reageer op dit bericht Stuur door

Rubens meisjes

 

Kalender girl

Lonkend naar het geheel
Zoekende naar waar
Sla ik jou open
Tastend is mijn oog
Adem beroert jouw haar

Geen catwalk zal je dragen
Mijn intense Rubens vrouw
Vol en wulps zijn jouw lijnen
Warm klam als pan en duin
Waar eb en vloed deinen

Geniet ik tot aan horizon
Gezicht in struikgewas
Smeltend in ademnood
Bemin ik jouw zinlijke massa
Geen kalender te groot

Schrijver: Ivan Grud



Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Ivan Grud om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

De Vlucht

 

De vlucht

De leegte vlucht die ik teder omvat
Kneedbaar als was in mijn handen
Vloeiend pers ik het tussen de vingers
Om het weer op te vangen
Angstig om geen verlies te lijden

Vergetelheid in de zin ervan
Krampachtig koester ik het
Een vlucht in het niets
Zwarte zwoelte dringt tot mij door
De mond is hol haar tong dringt

Struikelend vlei ik mij neder
Zij wacht reeds op mij
Ik zuig haar op met volle teugen
Beminnend onarm ik het
Leegte zoals het hoort te zijn

Schrijver: Ivan Grud



Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Ivan Grud om 10:12 Reageer op dit bericht Stuur door

Herst

 

Herfst

De tijd was daar gekomen
Waar hij eigenlijk niet mocht zijn
Opgenomen in de grote horde
Het fiere verlaat vergetend
Van volwassen tot heel klein

Eens was hij het leven
Aaneen gesloten in het geheel
Nu tot last van velen
Starend in de leegte
Achterlatend het schraal

Schrijver: Ivan GRud



Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Ivan Grud om 14:37 Reageer op dit bericht Stuur door

Dementie

                                              

Zoekende naar het heden
Starende naar het verleden
De leegte duister in het geheel
Carambolerende gedachten
Holle echo’s van woorden
In een propvol archief

De herinnering verslijmt
Het heden afglijdend
De toetsen steen van erkenning
De verwarrende witte knoop
Onder volle rode lippen
Sprankje ...stip error
Ivan Grud

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Ivan Grud om 12:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Maagdelijk

 

Maagdelijk

Geplukt uit een der velen
dwingend doch niet ruw
trekt hij haar uit witte lakens
tijd is hier en gekomen
het serene wordt haar ontnomen

Hij vlijt haar teder neder
vingers beroeren haar zacht
trillend onder warme adem
liggend vlak gespreid
zoals zij op hem wacht

De pen dringt zich aan haar op
beroeren doet pijn vergeten
brengt haar naar andere oorden
laat haar gesloten achter
gevuld met fluisterende woorden

Schrijver: Ivan Grud



Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Ivan Grud om 10:43 Reageer op dit bericht Stuur door

Terreur

Terreur

 Wervelend gaat het rond het beloofde

Eeuwige tijden bruiden ongekend

Het hoogste streven meedogenloos ongeremd

 

Wee hen die niet deel neemt zij vergaren vuur

Het beoogde is het heilige streven

Gezegend verlaten het leven ieder uur

 

 Verkondigd door verheven geleerden de wijzen

Het geschrevene daar kon men niet omheen

Predikers van het hoogste het gelauwerde grijzen

 

Het doel is te sterven zo brengt men in gezang

Dan ontvangt men de eeuwige rijkdom

Dan leeft men voort in zaligheid eeuwig lang

 

Het moment aan gebroken de borst reed uiteen

De bodybag ritst open

Geen opwachtenden of licht wat er verscheen

 

Gespierde armen tillen plastic de belt zwelt aan

Geronk van motoren grof geweld

Geofferd leven zo zal het altijd blijven gaan

 

Blindelings en nederig volgde men en onderging

Het streven de zaliging

Nimmer getuigenis van hem die al ontving

 

En altijd knielt men neder

 

Ivan Grud

 

 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Ivan Grud om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

De lunch pauze

 

De lunch pauze

Weeïge drank adem was mijn deel
Passie raasde wulps zonder enig gevoel
Tierde met niet aflatend venijn door jou heen
Pijnlijk besmeurd vernederd werd ik alleen

Ongeremd laat je smerige lusten op mij los
Waar pijn jouw geilheid doet vervoeren
Grenzen steeds gewelddadig verlegd
Mijn geest verstijft kil niet te beroeren

Daar vunzige lust ongemeen bont verzadigd
Gekneusd vlees laat angstig verward met vragen
Bedien je mij brood omelet de thermoskan
Presteert het slijmerig steeds weer te behagen
Ivan Grud

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Ivan Grud om 11:23 Reageer op dit bericht Stuur door

Het betrekkelijke

Het betrekkelijke

Het Betrekkelijke van het bestaan

En wandelend over die weg
In een afgebakende visuele cirkel
Ziet men dat alle begin het einde is
En haalt het voorbije uitzicht u in

Met moeizame schreden koud en schraal
Komt de mens steeds dichter bij begin
Vertwijfeld is men heen en weer geslingerd
Ervaart zo de betrekkelijkheid van bestaan

Dan ziet men zichzelf vermoeid in de rug
Gekromd leidde hij ons naar het begin
van het einde

Schrijver: Ivan Grud



Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Ivan Grud om 13:57 Reageer op dit bericht Stuur door

Dali

Salvador Dali

Venus delen ongevraagd geleend
in vlakten bergen versteend
Zie ik dat haar ogen links onder mij
beginnen te bollen
De vinger dwingend binnen gaat
zoekend rond te tollen
Dan knekels van het zwarte paard
steigerend staat op hollen
Onderga ik wereld van surrealisme
indringend gericht
Zo ik weer verward exit treed
verblind mij zonlicht

Schrijver: Ivan Grud



Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Ivan Grud om 14:09 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Gedenkt de onzichtbaren

↑ Terug naar de berichten