Archief

HIER EN NU

Hoeveel dagen nog te gaan ?
Een mens denkt daar bijwijlen aan
Hoeveel dagen zijn er al voorbij ?
Die gedachte maakt wel niemand blij

Is het einde wel een nieuw begin ?
Een nieuw begin van God weet wat
En als dat zo is, wat is dan de zin
Van alles wat men hier op aarde had ?

Waarschijnlijk is ons “ zijn “ op aarde
Zo zinloos als iets maar kan zijn
Het “zijn” is schijn en heeft geen waarde
En dus is het leven een fictieve lijn

Maar waar loopt die lijn dan wel naartoe ?
En waar komt die fictieve lijn vandaan ?
Van al dat denken wordt een mens zó moe
Zeker is dat wij allemaal de laan uit gaan

Intussen weet men niet hoeveel dagen nog te gaan
Als men dat weet ,dan sterft men al een beetje
Leef dus van dag tot dag, denk er maar niet aan
Geloof in het hier en nu, want dan leef je

DE TOEGANGSCODE

Het stond in de sterren geschreven
Ik stapte nu uit het aardse leven
Op weg naar het rijk van de Heer
Wat wenst een brave mens nog meer ?

Aan de poort van de hemel stond een oude bode
“Ik ben Pieter”;zei hij, “geef mij je toegangscode”
Ik begreep dit niet en wist niet wat ik hoorde
Pieter keek nors omdat mijn gedrag hem stoorde

Ik dacht altijd dat goed gedrag werd beloond
En goed gedrag had ik mijn ganse leven getoond
Maar Pieter zei dat de hemel was geautomatiseerd
God was een machine die op computercodes functioneert

Daar stond ik dan, ontmoedigd en gefrustreerd
Van die toestand had de kerk ons niets geleerd
Ik denk nu dat zelfs de priesters dat niet wisten
En dat ook zij en de kerk zich levenslang vergisten

Dan ben ik op mijn stappen terug gekeerd
Nu had ik voor altijd mijn lesje wel geleerd
Ik leef nu terug op aarde en ben best tevreden
Weg met hel en hemel, ik blijf nog wat beneden

ABRAHAM EN SARAH

Met vijftig jaren ziet een man “Abraham”
Een man begrijpt niet hoe dat allemaal kwam
De toekomst bekijkt hij met ogen uit het heden
Waarschijnlijk is de toekomst korter dan het verleden

Een zucht , een kreuntje en een droeve blik
Hij leert de knepen van de niet zo jonge slimmerik
Hij krijgt plots interesse in algemene esthetica
Smeert in het geniep oogzalfjes en cosmetica

Bij de vrouwen ligt het anders, zij zien “Sarah”
Zij begrijpen het wel, maar denken Insh Allah
Zij joggen, diëten en fitnessen als een lieve lust
Zij zijn wat ouder, maar zijn zich daar niet van bewust

Een zucht, een kreuntje en een droeve blik
Ze verstoppen alles via extreme kosmetiek
Sommigen geven toe aan hun eigen fantasie
Gaan bij de dokter voor plastische chirurgie

Abraham en Sarah beseffen maar al te goed
Dat zij comedie spelen, denken dat het moet
In deze maatschappij is er geen plaats voor verval
Uiterlijk vertoon en schijn heersen nu overal

DROMEN

Het is goed om eens te dromen
Van de Lente die zal komen
Of van een andere vrome wens
Dan wordt je weer een blije mens

Dromen komen uit ons brein
En ons brein is toch het echte zijn
Dromen reflecteren ons verleden
Morgen dromen wij dus van het heden

Zonder realiteit zijn er geen dromen
Ze moeten dus van ergens komen
Dromen hebben dus een eigen “zijn”
Dus komen dromen uit ons eigen brein

Soms worden dromen echte realiteit
En dan zijn wij die dromen kwijt
Het verband tussen droom en realiteit
Duidt op wederzijdse verbondenheid

Zelfs al komen je dromen niet altijd uit
Toch kom ik tot een vreemd besluit
Zelfs al lijken dromen soms bedrog
Zolang je dromen kan, leef je nog

BENGELS VAN TOEN

Weet jij nog hoe het kleuterleven was
Met al die kleine bengels in de klas ?
Toen waren er geen gemengde klassen
De meisjes mochten de jongens niet zien plassen

Wat toen de juffrouw zegde, zou gebeuren
Iedereen in het blauw, geen andere kleuren
Die kleine bengels moesten worden opgevoed
Zij moesten leren wat niet mocht en wat er moet

God was toen de baas, die man wist alles best
“Niet denken jongens !” Zo werden wij verpest
Als wij daaraan twijfelden, kregen wij een lel
En wie niet onderdanig was, ging zeker naar de hel

Vandaag is daarvan haast niets nog gebleven
Nu durven de kleuters de juf een schop te geven
En vele ouders raken helemaal van hun stuk
Als hun kinderen spreken van “shit” en “fuck”

Vroeger was het te weinig en nu is het teveel
Ouders en leraren trekken niet aan hetzelfde zeel
Beiden willen plezier en geld, maar ook kinderen
En het zijn deze laatsten die hen veelal hinderen

Zoals velen heb ik die strenge opvoeding ervaren
Maar al die regeltjes hebben mij niet kunnen bedaren
Na de school maakten de overheden mij steeds banger
Ik nam een roekeloos besluit en werd dan liedjeszanger

VAARWEL KINDJE

Misschien is vandaag de allerlaatste dag
Dat dit kleine kereltje nog leven mag
Toch zal ik gans mijn leven denken
Aan wat ik dat ventje nog kon schenken

Waarom werd een kind nu toch geboren
Als het zo jong het leven heeft verloren ?
Is het zo dat God de mensen bemint ?
Is Hij een vijand van het jonge kind ?

Een klein kind sterft toch nooit alleen
Meestal heeft het de ouders om zich heen
Een kind zien sterven is hard, dat weet je
De ouders sterven dan ook een beetje

Maar kleine kinderen sterven niet
Zij zijn weg omdat je ze niet ziet
Maar zij blijven in gedachten voor altijd
Zij leven verder in tijdloze eeuwigheid

PETER EN ZIJN VERLEDEN

Zucht ! Vanavond weer gaan eten !
Lachen en grollen, zeker weten
Peter wordt dat toch stilaan moe
Hij is weer aan het gewone toe

Vroeger at hij kip met het nieuwe jaar
Nog nooit gehoord van champagne en caviaar
Vandaag is dàt zelfs niet meer goed genoeg
Ook hij eet die kul waar hij niet om vroeg

De meesten onder ons hebben nooit geweten
Dat men vroeger zelden appelsien kon eten
Vandaag eet men vruchten uit verre landen
Niet met mes en vork, maar met de handen

Met nieuwjaar kreeg men nieuwe wanten
Men wil dat niet meer, men wil diamanten
Velen hebben geen geld, dat hebben ze niet
Dus kopen ze die dure dingen op krediet

En dan de kindjes met de nieuwjaarsbrief
Oppassen, want zij hebben ons toch zo lief
En dan klinkt het van: “Allerliefste peter”
“Hoe meer je ons geeft, hoe beter”

En dan geeft peter geld voor een kusje
Maar de oude man voelt zich wel het knusje
Peter denkt aan vroeger en wordt stil
Het wordt nooit meer zoals hij het wil

En hij zucht en zal dus vanavond gaan eten
Hij zal lachen en grollen, zeker weten
Triestheid wordt met nieuwjaar best vermeden
Verboden te denken aan een blij verleden

POEZENVERDRIET

De katten waren beste maatjes
Met helemaal dezelfde smaakjes
En voelde de een zich wat ziekjes
Dan gaf de andere steeds zachte likjes

Al jaren waren zij in hetzelfde huis
Beiden voelden er zich gelukkig thuis
Op een dag kon Poesje niet meer eten
Een insect had haar in haar bek gebeten

Langstaart lag er stilletjes naar te kijken
Wilde van Poesje’s mandje echt niet wijken
De veearts zei dat Poesje toch al oud was
Dat hij de dood in haar koude oogjes las

De volgende dag is Poesje dan gegaan
Langstaart kon dat eigenlijk niet verstaan
Hij kon niet eten en lag stil in zijn mandje
Maar ja, katten hebben een klein verstandje

Poesje werd in de tuin begraven
En wat wij Langstaart ook nog gaven
Hij was veranderd en wachtte langzaam af
Tot ook hij een plaatsje kreeg in Poesje’s graf

DE OUDE FIETS

Het kind nam zijn peter bij de hand
En leidde hem naar de fietsenstand
Het kind zweeg en peter zei ook niets
Het kind wees in de richting van een fiets

Peter richtte zijn blik op een roestig ding
De fiets vertelde hoe het hem verging
Niemand was in hem nog geïnteresseerd
De tand des tijds had zijn gestel verteerd

Het kind rammelde eens aan een wiel
Het rammelde tot het uit de kader viel
Toen heeft het kind aan een band gevoeld
Peter begreep wat het kindje had bedoeld

Hand in hand gingen beiden dan terug
Peter legde zijn hand op kindje’s rug
Stilletjes maakte het kind aan peter diets
Pas op jezelf of je wordt een oude fiets