Afscheid nemen

Moeder smart

===========

Je werd wakker met een zwaar gevoel.
En denkt het leven heeft totaal geen doel.
Dan ineens dan weet je het weer.
Vandaar dat je voelt het zeer.

Deze dag vele jaren geleden.
Zolang al in het verleden.
Werd je een zoon geboren.
Nou is hij voor je verloren.

Na al deze jaren voel je nog het verdriet.
Een moederhart vergeet toch niet.
Altijd denk je weer het is vergeten.
Maar het raakt toch niet versleten.

Eens was er zijn geboorte dag.
Hij zo klein in je armen lag.
Het was zo een groot geluk.
Allemaal is dit nou zomaar stuk.

Kon je vergeten al deze pijn.
Zou het leven zoveel beter zijn..
Kon je die dag nog eens beleven
Maar het zal je niet meer zijn gegeven.

CvdB

Een vrouw

========

Er zijn problemen die haar erg raken.

Ook spijt al eens van vele zaken.

Soms een te grote fout gemaakt.

Kan een leven door worden gekraakt.

In haar jonge jaren als vrouw.

Had ze verlaten haar man heel gauw.

Werd ze verliefd op een andere man.

Is ze met haar kinderen vertrokken dan.

Nou is ze jaren verder in haar leven.

Veel geluk heeft hij haar niet gegeven.

Nou denkt ze terug met veel spijt.

Was ik bij mijn man gebleven toen der tijd.

Maar nou is dit alles veel te laat.

Zo is het hoe het in het leven gaat.

Als men houd wat men heeft.

Is er minder spijt als men leeft.

Men kan zo een fout niet herstellen.

Dat is wat ze deed vertellen.

Het is zo droevig om te zien dan.

Dat zo vlug een leven veranderen kan.

En de rest van je leven moet treuren.

Om iets dat had niet hoeven gebeuren.

CvdB

Een zoon.

========

Er was een zoon die heel moeilijk was.

Hij was niet te begrijpen het gaf geen pas.

Zijn ouders gingen ook nog scheiden.

Dat deed hem nog veel meer lijden.

Er kwam een vreemde vader op zijn pad.

Die geen tijd of liefde voor hem had.

Naar een kost school werd hij gedaan.

Veel elende heeft hij daar doorstaan.

Zelfs misbruikt is hij er geweest.

Daar werd nooit al eens gefeest.

Nog steeds na al die jaren is hij gekraakt.

Zoveel heeft hij daar dan mee gemaakt.

Een groot schuld gevoel is hier.

Niemand die daar gaf een zier.

Om deze zoon en alle andere kinderen .

Was er nooit iemand die het verhinderde?

Verpest en vernietigd niets meer te geven.

Werden die kinderen voor hun leven.

Hoe kon zoiets toen toch bestaan?

En er nooit iets aan werd gedaan.

Iedereen die zwijgen doet.

Want niemand die er had de moed.

Om hier in te gaan roeren .

Wie weet wat er nog meer komt loeren?

CvdB