Is November weer gekomen.
Als de bladeren zijn van de bomen.
Worden de doden weer herdacht.
Aan familie en vrienden word weer gedacht.

Hoe vlug glijden de maanden voorbij.
Zomaar is er weer een ander getij.
Hoop dat alle mensen die dit lezen.
Gelukkig en tevreden zijn in hun wezen.

Met een mooi en vredig weekend gewenst  van
Cathy Schaake van der Biezen

Dit jaar 2009 is het 50 jaar geleden.
Dat we in 1959 in Australia zijn binnen getreden.
In het begin waren het zware jaren.
Zelfs de taal je kon jezelf niet eens verklaren.

Ook de levens gewoontes en de stijl.
Er aan wennen en aanpassen duurde een wijl.
De tranen die uit onmacht vloeide.
Maakte dat de afstand nog groeide.

Veel emigranten die er terug gingen.
Ze konden het niet vinden in veel dingen.
Vooral in het begin wonen in een kamp.
Was voor velen ook voor mij een ramp.

Na een paar jaren ben ook ik terug gegaan.
Toch kreeg ik heimwee wel te verstaan.
Want de rest van de familie was gebleven
Je miste toen zoveel om niet te vergeven.

Voorbij gingen vele jaren van wachten.
Australia ging niet uit mijn gedachten.
Tot de dag dat je weer terug kon gaan.
Naar dit land waar ik nou weer kan staan.

Een land waar ik veel van hou.
Een land waar je voelt geen kou.
Een land van  ruimte en vrijheid.
Mijn Australia waar ik woon vol blijheid.