Vrijdag 26 maart 2010
Veel gelopen en genoten van de rust van de omgeving.
Geschreven door jelita om 05:17
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Vrijdag 26 maart 2010
Hobart Tasmania
Een vakantie naar een eiland van Austrlia
Tasmainia genaamd het is er mooi en nog hoe Australia was toen we hier kwamen in 1959
Tasmainia genaamd het is er mooi en nog hoe Australia was toen we hier kwamen in 1959
Geschreven door jelita om 05:04
Reageer op dit bericht
Woensdag 13 januari 2010
WEER VOORBIJ
De feestdagen zijn weer voorbij gegleden.Dagen vol gezelligheid met een verleden.
Een ander jaar is weer begonnen
Laten we hopen dat er vrede word gewonnen.
Kou en sneeuw is er over Europa gekomen
Global warming zijn dat alles dromen?
Mensen die honger en kou lijden.
Laat ons daar liever voor strijden.
Waarom een illusie nalopen
Zoiets doet een mens maar slopen.
Begrip en wijsheid zo nodig op deze aarde.
Heeft voor een ieder toch veel meer waarde
Woensdag 13 januari 2010
Geschreven door jelita om 04:35
Reageer op dit bericht
Woensdag 13 januari 2010
WINTER
Sneeuw zo zuiver,wit en rein.
Net een sprookje je voelt je klein.
Hoe mooi ziet de wereld eruit?
Het brengt wel ongemak er word gespuit.
Alleen loop je door het sneeuw-landshap heen.
De vrede en de schoonheid zo vind je geen.
Is de natuur zo vredig en stil
Altijd zo mooi blijven is je wil.
Geschreven door jelita om 04:30
Reageer op dit bericht
Woensdag 13 januari 2010
VERLOREN
Is er een groter verdriet dan je kind verliezen?Kun je over iets anders meer lijden of grieven?
Niemand kan er troost brengen of geven.
Want een kind is niet meer in leven.
Je ziet het verdriet in haar ogen.
Zoveel leed de moeder voelt zich bedrogen.
We zijn hier allen tijdelijk op deze aarde.
Toch je kind begraven heeft geen waarde
Geschreven door jelita om 02:31
Reageer op dit bericht
Donderdag 31 december 2009
GELUKKIG EN VOORSPOEDIG 2010 GEWENST
Gelukkig Nieuwjaar toegewenst met een Hollandse wafel.
Vanuit Australia
Van Cathy
Dinsdag 29 december 2009
Geschreven door jelita om 04:45
Reageer op dit bericht
Maandag 28 december 2009
GELUKKIG EN VOORSPOEDIG 2010 GEWENST
Laat 2010 een jaar van goedheid zijn.Zovele jaren zijn er al geleden vol pijn.
Zoveel oorlog en geweld op deze aardbol.
Van agressie is de wereld overvol.
Daarom wens ik een ieder die dit leest.
Vrede en liefde nog gewenst het meest.
Voor alle vredelievende mensen.
Heb ik verder geen andere wensen.
``````````````````Gewenst van Cathy ```````````````````
Zondag 20 december 2009
Woensdag 16 december 2009
Prettige Feestdagen gewenst
Aan alle mensen die dit lezen ,
Is te wensen dat ze goed voelen in wezen.
Met een prettige Kerst gewenst voor iedereen
Het jaar 2009 is alweer voorbij en heen
````````````````Een Gelukkig en Voorspoedig ``````````````````
```````````````````````````2010```````````````````````````````````````
Is te wensen dat ze goed voelen in wezen.
Met een prettige Kerst gewenst voor iedereen
Het jaar 2009 is alweer voorbij en heen
````````````````Een Gelukkig en Voorspoedig ``````````````````
```````````````````````````2010```````````````````````````````````````
Donderdag 26 november 2009
http://www.robs-pixels.nl/pagina6.html
Dit is een site gemaakt door Rob Brinkhuis een medepasagier die dezelfde reis heeft gemaakt met de Sibajak 17 Maart 1959.
als mij .Het is de moeite waard om zijn reisverslag te volgen heel boeiend geschreven.
Het brengt vele herinneringen terug van een lange maar mooie reis.
Zijn familie ging naar New Zealand Rob was 7 jaar en zijn zusje 11 jaar.
Rob heeft vele mooie foto's erbij de moeite waard om te gaan kijken en te genieten van Rob's reis
Dit is een site gemaakt door Rob Brinkhuis een medepasagier die dezelfde reis heeft gemaakt met de Sibajak 17 Maart 1959.
als mij .Het is de moeite waard om zijn reisverslag te volgen heel boeiend geschreven.
Het brengt vele herinneringen terug van een lange maar mooie reis.
Zijn familie ging naar New Zealand Rob was 7 jaar en zijn zusje 11 jaar.
Rob heeft vele mooie foto's erbij de moeite waard om te gaan kijken en te genieten van Rob's reis
Geschreven door jelita om 11:04
Reageer op dit bericht
Vrijdag 30 oktober 2009
November
Is November weer gekomen.
Als de bladeren zijn van de bomen.
Worden de doden weer herdacht.
Aan familie en vrienden word weer gedacht.
Hoe vlug glijden de maanden voorbij.
Zomaar is er weer een ander getij.
Hoop dat alle mensen die dit lezen.
Gelukkig en tevreden zijn in hun wezen.
Met een mooi en vredig weekend gewenst van
Cathy Schaake van der Biezen
Zondag 20 september 2009
prettig weekend
Leven in eenzaamheid doet pijn.
Toch kan het ook zo vredig zijn.
Je kunt je eigen adem horen.
In verdriet voel je heel verloren.
Blijf steeds denken aan de mooie tijden.
Het doet je vergeten het dagelijkse lijden.
Mooi kan het leven dan zijn.
Ben blij met het leven en vergeet de pijn.
Hoeveel mensen zouder er willen ruilen.
Mensen die veel en dagelijks huilen.
Laat ons blij zijn met ons zelf en ons leven.
Want het is ons maar zo kort gegeven
Cathy Schaake
Prettig weekend gewenst door Cathy
Dinsdag 9 juni 2009
SIBAJAK
Dinsdag 9 juni 2009
Geschreven door Reuben Goossens
Het verhaal van een emigranten familie naar hun nieuwe vaderland
Australia met de boot Sibajak
http://www.ssmaritime.com/sibajak-vdBiezen.htm
Australia met de boot Sibajak
http://www.ssmaritime.com/sibajak-vdBiezen.htm
Geschreven door jelita om 03:19
Reageer op dit bericht
Maandag 18 mei 2009
Een laatste reis van de SibajakD
Dit zijn foto's uit deze web site ze is waard om te bezoeken geweldige informatie vooral voor de mensen wat met deze boot de reis hebben gemaakt
http://ssmaritime.com/
Maandag 18 mei 2009
De Sibajak
Dinsdag 12 mei 2009
het vertrek uit Holland 17 Maart 1959
Nog een paar kiekjes van het vertrek uit Holland 17 Maart 1959
De groeps foto van de familie leden wat ons vaarwel kwamen zwaaien
En het oplopen van de trap van de Sibajak,voor de verre reis die 7 weken heeft geduurd
De groeps foto van de familie leden wat ons vaarwel kwamen zwaaien
En het oplopen van de trap van de Sibajak,voor de verre reis die 7 weken heeft geduurd
Dinsdag 12 mei 2009
Het vertrek 17 Maart 1959 vanuit Rotterdam
17 Maart 1959Vertrokken vanuit Rotterdam met het ship de Sibajak.
Het was een onvergetelijke dag vele familieleden brachten ons weg naar de haven.
De moeder van mijn vader viel flauw op de kade wat moet dat arme mens een verdriet hebben gehad.
Haar zoon ,schoondochter en negen kleinkinderen vertrokken voorgoed ze zou ze nooit meer terug zien.
Hoeveel leed dat er werd aangedaan kun je eigenlijk niet goed voorstellen ,
Vooral niet toen in 1959 ik was zelf 17 jaar als oudtste kind uit het gezin.
Dan een jongen van 16 jaar en 3 meisjes leeftijd 13,11 en 7 jaar oud
Dan volgde er 4 jongens in de leeftijd van 6.4.2 en de baby van 7 maanden oud.
Wat een onderneming dat was .
De 2 jongste kinderen waren ernstig ziek toen we in Adelaide aankwamen en moesten onder dokters behandeling en zijn een tijdje ziek geweest.
We kwamen in Melbourne aan met de boot waar we op een trein werden gezet die reed dan naar Adelaide toe,'
De hele nacht in de trein ,in de morgen stopte de trein ergens daar werden we eruit gelaten en kregen ontbijt,
Toen naar Adelaide in Adelaide werden we allemaal in een bus geladen en naar Woodside gebracht ,daar was een kamp voor de emigranten.
Het waren barakken waar vele emigranten woonde tot dat ze een baan hadden gevonden.
Wij zijn er een week gebleven toen had mijn vader een baan en konden wij in het Hostel gaan wonen dat lag in Glenelg.
Het zag er zoveel beter uit als de barakken in Woodside.
Daar mocht je inblijven wonen zolang als je wilde.
Mijn vader heeft direct een huis gaan kopen in Richmond dicht bij Adelaide in de buurt het was een oud huis maar wel groot en dat was nodig met zoveel mensen.
Ik had werk gekregen als kindermeisje bij een rijk Australies gezin hun hadden 3 kinderen en daar moest ik achter kijken.
Het was voor dag en nacht mocht 1 keer in de week naar huis toe,iets wat ik vreselijk vond had erge heimwee,ook al doordat ik de taal niet goed machtig was ,leerde het wel vlug omdat ik het moest praten er was geen andere taal.
Leerde daar een ander Hollands meisje kennen ze werkte bij de dokter daar van dat dorp ze was daar kindermeisje
Als we dan s'avonds een uurtje vrij hadden liepen we samen een straatje om arm in arm soms samen te huilen van elende zoveel heimwee haden we we waren alle twee toen net 18 jaar oud en net 2 weeskinderen want we woonde bij vreemde in de week alleen zondags mocht je een paar uurtjes naar huis toe.
Al met al de begin perioden van ons avontuur de oversteek naar Australia was niet gemakkelijk en zou het niet nog eens over willen doen,
Dat alles was 50 jaar geleden